دانلود پایان نامه درمورد توسعه شهر، مواد مخدر، حمل و نقل، اعتماد شهروندان

دانلود پایان نامه ارشد

از ابزارهاي مهم تحقق آن پيشگيري از جرم است. در گذشته راهبرد مقابله با جرايم به طور عمده متکي بر سرکوب فيزيکي بود. در اين راهبرد توجه اندکي به عوامل ساختاري اقتصادي- اجتماعي موثر در ايجاد رفتارهاي مجرمانه، مانند نابرابري طبقاتي و مناطق فقير نشين منزوي، مي شد. اما امروز سخن از ضرورت اتخاذ راهبردهاي جديد و و نوآورانه براي پيشگيري از جرايم، در مراحل اوليه و تمرکز بر عوامل بنيادي ناامني در شهرهاست. مديريت شهري به عنوان دستگاه اصلي هدايت کننده توسعه شهر مي تواند در پيشگيري از جرايم نقش موثري داشته باشد. نظريه هاي شهرگرايي جديد و حکمراني شهري خوب، راهبردهايي مبتني بر مشارکت و همکاري مردم با سازمان هاي بخش خصوصي توصيه مي کنند که در زمينه هاي مختلف از جمله مبارزه با ناامني در شهرها کارايي دارند. در کنار اهميت راهبرد هاي مشارکتي، توجه به ظرفيت ساختاري و انساني مديريت شهري نيز اهميت دارد. مديريت شهري بايد از ظرفيت هاي سازماني، مالي و انساني کافي براي اجراي سياست هاي خود برخوردار باشد. در غيراينصورت اين صورت اعتماد مردم به نهاد مذکور کاهش يافته و مشارکت آن ها تقليل مي يابد. در اين بخش، به بررسي مهم ترين اهداف و چالش هاي مديريت شهري پرداخته و با تشريح ديدگاه هاي نظري شهرگرايي جديد و حکمراني شهري خوب، آن ها را به عنوان چارچوبي براي افزايش نقش مديريت شهري و ساير بخش ها در افزايش امنيت محيط زندگي در شهرها معرفي مي کنيم.

2-8-1. اهداف مديريت شهري
مديريت شهري در هدايت و توسعه شهر، نقشي مهم و منحصر به فرد دارد و مي توان براي تمام نظام هاي مديريت شهري، چنين اهداف فراگيري را تعيين کرد: حفاظت از محيط فيزيکي شهر، تشويق توسعه اقتصادي و اجتماعي پايدار و ارتقاي شرايط کار و زندگي کليه شهروندان با توجه ويژه به افراد و گروه هاي کم درآمد. بدين ترتيب، فراهم کردن فضايي امن براي شهروندان يکي از وظايف مديريت شهري مي شود. دراين راستا، سازمان هاي اجرايي مديريت شهري يا شهرداريها، با توجه به ساختار سياسي- اداري کشور متبوعه، وظايفي بر عهده خواهند داشت؛ مانند مسئوليت اداره پليس شهر يا همکاري با اداره مذکور. وظيفه تامين امنيت براي شهروندان زماني به خوبي انجام مي شود که با اتخاذ سياست ها و برنامه هاي پيشگيرانه، زمينه هاي وقوع جرايم از ميان برود. مديريت شهري مي تواند در عرصه هاي ساختاري- کالبدي و هم در عرصه هاي اجتماعي و فرهنگي موثر واقع شود. طراحي فضاهاي شهري به گونه اي که فضاهاي بي دفاع در آن کاهش يابد، با استفاده از مشارکت مردم براي تامين امنيت محله، از نمونه هايي است که مي توان در اين زمينه ذکر کرد.

2-8-2. مديريت شهري و توسعه شهري
هدف اصلي مديريت شهري، خدمات رساني به شهروندان است. خدمات محلي انواع مختلفي دارند و مي توان از آن ها تقسيم بندي هاي متعددي با توجه به نوع نگرش ارائه داد.
يکي از عام ترين طبقه بندي هاي خدمات محلي مربوط به استانير100 است که گروه هاي زير را مشخص کرده است:
1- خدمات دفاعي شامل پليس، آتش نشاني، دفاع شهري، خدمات بازرسي و اعطاي گواهينامه؛
2- خدمات محيطي شامل بزرگ راه ها، مسکن، تامين آب، جمع آوري زباله و نظافت، برنامه ريزي و فاضلاب؛
3- خدمات شخصي شامل آموزش، رفاه و خدمات اجتماعي؛
4- خدمات فرهنگي و تفريحي شامل پارک ها، کتابخانه ها، مراکز تفريحي و موزه ها؛
5- عمليات تجاري شامل فرودگاه ها، تسهيلات، حمل و نقل عمومي و بازارها (بارلو،1991 :4).

خدمات متعدد مديريت شهري نشان دهنده اهميت آن براي سلامت زندگي در شهر و پايداري آن است. در برخي کشورها مانند ايالات متحده آمريکا و هلند، ارائه خدمات پليسي و تامين امنيت شهري از وظايف شهرداري است و در کشورهاي ديگر مانند انگلستان، اين موضوع مورد بحث و چالش است؛ اما نيروي پليس در اختيار وزارت کشور- و نه شهرداري- قرار دارد.
تا کنون شهرداري هاي ايران هيچ وظيفه اي در خصوص تامين امنيت شهري و انجام وظايف پليس نداشته اند و حتي به نظر مي رسد موضوع واگذاري پليس به شهرداري مطرح نشده است. تنها وظيفه شهرداري که ارتباط مستقيمي با امنيت شهر دارد، ارائه خدمات ايمني و آتش نشاني است. اين خدمات در شهرهاي بزرگ، از طريق سازمان هاي مرتبط در شهرداري و در شهرهاي کوچک، توسط بخش اداري شهرداري انجام مي شود. از اين رو مي توان ساختار اداري، فرهنگ سياسي و ميزان تمرکززدايي از دولت به سازمان هاي عمومي نظير شهرداري را بر رابطه ميان پليس و شهرداري موثر دانست. با اين وجود، تامين امنيت شهر مسئله اي است که مي تواند مبناي همکاري ميان شهرداري، مردم و پليس قرار گيرد؛ زيرا شهر ناامن و مناسب براي بزهکاري و اعمال مجرمانه، اعمال مديريت شهري را براي شهرداري مشکل مي سازد. در نتيجه اعتماد شهروندان به نهادهاي عمومي از جمله شهرداري از بين مي رود. پيشگيري از جرايم و خشونت، تامين امنيت عمومي و سلامتي به موضوعات مهم اجتماعي تبديل شده است که مورد توجه سياست مداران عمومي و شهروندان در مناطق شهري سراسر جهان- به ويژه کشورهاي در حال توسعه- قرار گرفته است. اگر چه جرايم و خشونت، تاثيرات مستقيمي بر افرادي دارد که به سبب اعمال خشونت آميز صدمه ديده يا کشته مي شوند، اما نبايد از تاثير آن بر توانايي افراد وخانوارها براي دسترسي به خدمات، اشتغال، افزايش استرس خانواده ها و رفاه- به ويژه سلامتي ذهني، غافل بود. پرداختن به خشونت شهري و کاهش آن مي تواند اثرات مثبتي بر سلامتي و کيفيت زندگي شهروندان و فقيران شهري داشته باشد. فقراي شهري فاقد منابع کافي براي تامين زندگي و پايداري اشتغال هستند؛ از اين رو، مديريت شهري بايد به فکر تدارک توريهاي ايمني براي اين دسته از افراد باشد. تورهاي ايمني يا برنامه هاي حمايت اجتماعي اغلب از سوي حکومت مرکزي تامين مالي مي شود، اما حکومت هاي محلي اجراي آن را بر عهده دارند. از اين رو ظرفيت سازي حکومت محلي براي اثر بخشي اين برنامه ها اهميت دارد. تورهاي ايمني غيردولتي مانند برنامه هاي سازمان هاي غيردولتي مي تواند از سوي دولت مورد حمايت قرار گيرد؛ زيرا اين برنامه ها براي تحت پوشش قرار دادن فقيران بيرون از چارچوب رسمي مناسب است. برنامه هاي حمايت اجتماعي، در بيشتر موارد نيازمند اقدامات حکومت مرکزي در سطوح سياست گذاري و تقنيني است. اما اقداماتي که مقامات محلي مي توانند انجام دهند شامل موارد زير است:
* شناسايي فقرا و نيازهاي آن ها و مرتبط کردن اجتماعات آنها به برنامه هاي حکومت مرکزي؛
* وارد کردن فقرا به بازارهاي کار رسمي، تا بتوانند به تامين اجتماعي دسترسي يابند؛
* اجراي برنامه هاي خاص، مانند پاداش هايي براي ادامه تحصيل کودکان و مانند آن ها.
مديريت شهري وظيفه دارد تا نسبت به تامين خدمات اجتماعي براي شهروندان اقدام کند. مهمترين خدمات اجتماعي در شهرها شامل امور مربوط به سلامتي و تغذيه، آموزش و امنيت شخصي است؛ اموري که منجر به افزايش امنيت شهر مي شوند. امنيت شخصي فقراي شهر به سبب عوامل مختلفي به خطر مي افتد؛ مانند از هم پاشيدگي خانواده ( در بيشتر موارد به سبب اعتياد به مواد مخدر و الکل)، تنوع اجتماعي و نابرابري آشکار درآمد در شهرها، تخليه اجباري ناشي از نبود ناامني حق سکونت، انزواي اجتماعي و نهادي و نبود دارايي و فرصت هاي مناسب. اين عوامل اغلب باعث خشونت محله اي و داخلي مي شود. بيشتر قربانيان خشونت هاي محلي زنان و کودکان هستند. فروپاشي خانواده در بيشتر موارد منجر به کاهش حمايت از کودکان مي شود. جوانان نيز در نبود حمايت خانوادگي به گروه هاي توزيع مواد مخدر و دسته هاي تبهکاري ( شکل منفي از شبکه سرمايه اجتماعي) کشيده مي شوند.
خشونت هاي برخاسته از مواد مخدر، سلاح و دسته هاي تبهکارانه، جوانان را نه تنها به عنوان مرتکبان، بلکه به عنوان قرباني در بر مي گيرد و امنيت شخصي ديگران را در مناطق با درآمد پايين مورد تهديد قرار مي دهد. نبود اشتغال، ناتواني در ادامه تحصيل و نبود فرصت هايي براي ساير فعاليت هاي سازنده از عوامل بنيادي مساله هستند. تنوع اجتماعي و به ويژه نابرابري آشکار درآمدي در شهرها تنش ها را افزايش مي دهد و انگيزش براي انجام جرم را فراهم مي کند. انزواي اجتماعي و نهادي، يعني نداشتن کامل حقوق و مسئوليت هاي شهروندي، فقراي شهري را مستعد عوامل ناامني مي کند. نبود دارايي، خدمات و فرصت ها اعم از عمومي و فردي در برخي مناطق شهرها، آن ها را دچار سوء شهرت مراکز جرم و تبهکاري مي کند. اجتماعي نيرومند وجود دارد که مسئله جرم بايد در سطح شهري مورد رسيدگي قرار گيرد و لازم است مقدمات شهرداري در موقعيت راهبردي براي اجراي اقدامات هماهنگي قرار بگيرند.
سياست ها و اقدامات ممکن مقامات محلي عبارتند از:
* حمايت از سازمان هاي محلي براي تقويت شبکه هاي محلي
* اجراي برنامه هاي آموزشي و اشتغال زايي براي جوانان
* فراهم کردن خدمات محلي مانند حمل و نقل ايمن و برق براي مناطق حاشيه نشين
* فراهم کردن امنيت براي حق سکونت
* حمايت از تماس مثبت ميان اجتماعات فقير و نيروهاي انتظامي
* اجراي برنامه هاي آموزشي مناسب براي نيروهاي انتظامي و امنيتي سهيم در موضوع پيشگيري از جرايم.

2-8-3. مشکلات و موانع مديريت شهري
به لحاظ نظري و تجربه جهاني به ويژه در کشورهاي توسعه يافته، شهرداري ها در قالب حکومت محلي شهري، مهم ترين نهاد مديريت شهري به شمار مي آيند. آن ها به عنوان يک موسسه عمومي غيردولتي، رسميت خود را از قانون مي گيرند و مشروعيت اقتدار خود را از راي مردم کسب مي کنند. آن ها مهم ترين نهاد خدمات رساني هستند که در سطح شهر فعاليت دارند. با اين وجود شهرداري هاي ايران هيچ گاه جايگاه و نقش همتايان خود را در کشورهاي توسعه يافته پيدا نکرده اند. آن ها به طور کامل از استقلال قانوني برخوردار نيستند و هميشه به درجات مختلف، تحت نفوذ و سيطره حکومت مرکزي قرار دارند. شهرداري ها در حال حاضر از مشکلاتي رنج مي برند که مهم ترين آنها را مي توان به شرح زير برشمرد:
1- ابهام و مشکلات ناشي از همزيستي شهرداري ها به عنوان سازمان هاي محلي، افقي و فرابخشي يا نظام اداري مرکزي، عمودي و بخشي و نحوه هماهنگي و تقسيم وظايف بين آنها. به عبارت ديگر ابهام در جايگاه شهرداري ها در نظام مديريت شهري
2- مشکلات ناشي از عدم تطابق وظايف شهرداري ها با مجموعه امکانات و اختيارات آن ها به لحاظ قانوني، سازماني و مالي و …
3- مشکلات ناشي از در نظر گرفتن شرح وظايف ثابت و يکسان براي کليه شهرداري ها بدون عنايت به تنوع و تفاوت جوامع شهري از ديدگاه هاي گوناگون
4- مشکلات ناشي از عدم تطابق ساختار سازماني و شرح وظايف شهرداري ها با پديده ها و نيازهاي شهرنشيني و مديريت نوين در چهار دهه گذشته. (کاظميان و سعيدي رضواني ، 1381، 15).
حال آنکه در سطح جهاني، مديريت در شهرداري ها از اداره کردن به مديريت کردن تغيير يافته است. در ديدگاه جديد، هدف شهرداري تنها ارائه خدمات سنتي مانند جمع آوري زباله نيست، بلکه در عوض شهرداري تلاش مي کند تا در اموري چون توسعه اقتصادي و ايجاد اشتغال براي جامعه محلي- که تا چندي پيش در زمره وظايف دولت مرکزي بود- وارد شده و نقش موثري داشته باشد. از تغييرات ديگر در نحوه نگرش به مديريت شهري، تشويق شهرداري ها براي حرکت به سمت تحقق حکمراني شهري خوب است که بخش قابل توجهي از محورهاي آن، موضوعات اجتماعي مانند مشارکت و توانمندي سازي گروه هاي ناتوان را در بر مي گيرد. در اين ميان، تغيير ديدگاه از شهر به عنوان پديده اي مکانيکي در نظريه هاي مدرنيستي شهرسازي، به شهر به عنوان يک پديده ي ارگانيک و زنده در نظريه شهرگرايي جديد، اتفاق مهم ديگري است که بر نقش مردم و ا هميت آنها در سلامتي زندگي شهري تاکيد دارد.

2-8-4. شهرگرايي جديد
يکي از تحولات نظريه برنامه ريزي شهري در سطح جهان، انتقادهاي فراوان به شهرسازي مدرنيستي با دو ويژگي جدايي محل کار از محل سکونت و تقدم اتومبيل بر انسان پياده است. يکي از ديدگاه هاي مهم و انتقادي جديد، جنبش شهرگرايي جديد است. جنبش شهرگرايي جديد به عنوان يک حرکت مهم و

پایان نامه
Previous Entries منابع تحقیق درمورد منابع فارسی، یونان باستان، زیبایی شناختی، نشانه شناسی Next Entries دانلود پایان نامه درمورد توسعه شهر، سازمان ملل، مشارکت مردم، سازمان ملل متحد