دانلود پایان نامه درمورد ارزش افزوده، شرکت حمل و نقل

دانلود پایان نامه ارشد

ريال در سال 85 افزايش يافته است. سهم ارزش افزوده بخش خدمات حمل و نقل از بخش خدمات طي اين سالها معادل 15 درصد بوده است (کمالي اردکاني،1388: 26)
موافقتنامه عمومي تجارت خدمات زيربخش هاي ذيل را براي بخش خدمات حمل و نقل مطرح نموده است : 1- خدمات حمل و نقل دريايي( حمل و نقل مسافر، حمل و نقل بار، اجاره کشتي با خدمه، نگهداري و تعمير کشتي، خدمات در زمينه به جلو راندن و يدک کشيدن، خدمات پشتيباني براي حمل و نقل دريايي)، 2- حمل و نقل در آبراههاي داخلي ( حمل و نقل مسافر، حمل و نقل بار، اجاره کشتي با خدمه، نگهداري و تعمير کشتي، خدمات در زمينه جلو راندن و يدک کشيدن، خدمات پشتيباني براي حمل و نقل در آبراههاي داخلي)، 3- خدمات حمل و نقل هوايي( حمل و نقل مسافر، حمل و نقل بار، اجاره هواپيما با خدمه، نگهداري و تعمير هواپيما، خدمات پشتيباني براي حمل و نقل هوايي)، 4- حمل و نقل فضايي، 5- خدمات حمل و نقل ريلي( حمل و نقل مسافر، حمل و نقل بار، خدمات در زمينه به جلو راندن و يدک کشيدن، نگهداري و تعمير تجهيزات حمل و نقل ريلي، خدمات پشتيباني براي حمل و نقل ريلي)، 6- خدمات حمل و نقل جاده اي( حمل و نقل مسافر، حمل و نقل بار، اجاره وسيله نقليه داراي فعاليت تجاري همراه با راننده، نگهداري و تعمير تجهيزات، حمل نقل جاده اي، خدمات پشتيباني براي خدمات حمل جاده اي)، 7- حمل از طريق خط لوله( حمل و نقل مواد سوختي، حمل و نقل ساير مواد)، 8- خدمات کمکي براي تمام شيوه هاي حمل و نقل( خدمات جابجايي بار، خدمات انبار کردن و انبار داري، خدمات موسسات حمل و نقل بار، ساير موارد)، 9- ساير خدمات حمل و نقل)
4-4-1- شيوههاي عرضه خدمات حمل و نقل
خدمات حمل و نقل نيز مثل ساير بخشهاي خدماتي به 4 شيوه عرضه ميشود که عبارتند از:
شيوه عبور از مرز: براي اين شيوه، خدماتي مثل نگهداري و تعمير کشتي را ميتوان مثال زد. در اين مورد، کشتي که نياز به تعميرات داشته باشد، به محل کشور عرضهکننده خدمات تعمير ارسال ميشود و پس از اعمال تعميرات به کشور محل مصرفکننده بازگردانده خواهد شد. اگرچه ممکن است خدمات حمل و نقل به شيوه عبور از مرز با شيوه مصرف در خارج مشتبه شود اما اين دو با هم داراي تفاوت هستند. در شيوه مصرف در خارج، مصرفکننده در همان محل خدمات را به مصرف ميرساند در حالي که در شيوه عبور از مرز، خدمات عرضهشده زماني قابل مصرف است که به دست مصرف کننده برسد و در واقع محل توليد و محل مصرف خدمات مختلف است در حالي که در شيوه مصرف در خارج، محل توليد و محل مصرف يکجا ميباشد.
شيوه مصرف در خارج: تمامي مواردي که مسافران خارجي، از خدمات حمل و نقل کشور ميزبان استفاده ميکنند را ميتوان جزو اين گروه دانست.
شيوه حضور تجاري: اين شيوه مستلزم تشکيل شرکت حمل و نقل يا شعبه و نمايندگي آن در کشور مقصد است. معمولاً شرکتهاي حمل ونقل بزرگ که محمولههاي زيادي را جابجا ميکنند در کشورهاي مختلف شعبه و نمايندگي دارند.
شيوه انتقال اشخاص حقيقي: با توجه به اينکه حمل و نقل معمولاً توسط شرکتهاي حمل ونقل صورت ميگيرد و اشخاص به صورت مستقل و منفرد اقدام به اين امر نميکنند، دشوار است بتوان عرضهکننده حقيقي مستقل و بدون شرکت را تصور کرد. در اين شيوه عمدتاً عرضه خدماتي مثل مشاوره و بازاريابي و تعميرات توسط متخصصين و کارشناسان مطرح ميشود. ممکن است افراد مذکور از طرف شرکت کارفرماي خويش به کشور ديگري جهت ارائه خدمات عزيمت کنند و يا اينکه خود با توجه به دانش و تجربه در زمينههايي مثل بازاريابي و تعميرات به کشور ديگر بروند و به عرضه خدمات خويش بپردازند. در اين صورت توجه به محدوديتهاي مربوط به تاييد صلاحيت حرفهاي ضروري خواهد بود.
4-5- گردشگري
تاکنون درباره گردشگري و مفاهيم آن تعاريف متعددي ارائه شده است. اين فقدان توافق از يک طرف منعکس کننده پيچيدگي گردشگري و از طرف ديگر ناشي از اين حقيقت است که اشخاص ذي‌نفع يا فعالان مختلف در اين قلمرو، هر يک از ديدگاه خود به آن مي‌نگرند و انتظارات خاصي دارند و بر همين اساس به تعريف گردشگري و ساير اصطلاحات مرتبط با آن مي‌پردازند ( هولدن25،2000: 25). با وجود تعاريف متعدد ارائه شده، بسياري از محققان، صاحب نظران و مجامع علمي- تحقيقاتي بين المللي، تعريف سازمان جهاني گردشگري را پذيرفته و آن را به رسميت شناخته اند: “جهانگردي به عمل فردي که به مسافرت مي رود و درآن مکان که خارج از محيط زندگي وي است براي مدتي کمتر از يک سال جهت تفريح، تجارت و ديگر اهداف اقامت نمايد، گفته مي شود (سازمان جهاني جهانگردي World tourism organization).
گردشگري به مجموعه فعاليتي اطلاق مي شود که در جريان مسافرت يک گردشگر اتفاق مي افتد. اين فرايند شامل هر فعاليتي از قبيل برنامه ريزي سفر، مسافرت به مقصد، اقامت، بازگشت و حتي يادآوري خاطرات آن نيز ميشود. همچنين فعاليت هايي را که گردشگر به عنوان بخشي از سفر انجام مي دهد نظير خريد کالاهاي مختلف وتعامل ميان ميزبان و مهمان را نيز در بر مي گيرد. به طور کلي مي توان هرگونه فعاليت و فعل و انفعالي را که در جريان سفر يک سياحتگر اتفاق مي افتد را گردشگري تلقي کرد.
اين تعريف چهار مرحله از فعاليت مصرف کننده را در بر مي گيرد:
* اقدامات اوليه نظير کسب اطلاعات، پرس و جو از اقوام و دوستان، نگهداري جا يا برنامه ريزي براي يک بازديد روزانه و آماده شدن براي سفر.
* مسافرت به مقصد و بالعکس که احتمالاً شامل توقف شبانه در مسير نيز ميشود.
* فعاليت هايي که در مقصد انجام مي شود و ممکن است به صورت يکنواخت يا بسيار متنوع باشد.
* فعاليت هاي بعد از سفر نظير چاپ عکس و گفتگو و بحث در مورد تجارب سفر(هال26،2001: 10) .
” جهانگردي داراي شکل هاي متمايز زير است:
1- جهانگردي بومي يا داخلي( Domestic): ناظر بر افراد مقيم هر کشور که فقط در داخل همان کشور سفر مي کنند.
2- جهانگردي درون مرزي يا خارجي ها(Inbound Tourism): ناظر بر افراد غير مقيم در هر کشور که در همان کشور سفر مي کنند.
3- جهانگردي برون مرزي يا خارجي(Outbound Tourism): ناظر بر افراد مقيم هر کشور است که به کشور ديگري سفر مي کنند (فنل،2003: 25).
از لحاظ آماري، آن دسته از مسافراني که حداقل يک شب را در اقامتگاه هاي خصوصي و جمعي کشور ميزبان نمي گذرانند، همچون مسافران کشتي هاي تفريحي که شب را در عرشه مي گذرانند، مسافراني که شب را در قطار سپري مي کنند يا مسافراني که به صورت عبوري( تزانزيت ) چند ساعت در فرودگاه ها توقف دارند، کارگران خارجي، مهاجران موقتي يا دائمي، کوچ نشينان، اعضاي نيروهاي مسلح، نمايندگان کنسولي و ديپلمات ها، جهانگرد محسوب نشده، در آمارهاي جهانگردي محاسبه نمي شوند.” (سينايي، 1382: 15-16).
گردشگري فعاليتي است که داراي تفاوت هاي اساسي با ساير فعاليت هاي اقتصادي مي باشد. اين فعاليت حتي با بخش خدمات نيز داراي مرزهاي مشخصي است؛ گردشگري خدمات صرف نيست بلکه ترکيبي از کالاها و خدمات مانند حمل و نقل، تسهيلات و منابع طبيعي است که به توالي به مصرف مي شوند. طبيعت و منابع طبيعي بخش مهمي از کل نهاده هاي مورد نياز بخش گردشگري هستند که عموما قابل قيمت گذاري نمي باشند. طبيعت به عنوان عنصر اصلي در گردشگري، ميتواند منافع متنوعي براي گردشگران داشته باشد، لذا ترکيب متنوع کالاهاي طبيعي و غير معمول گردشگري متناوباً در کشورهاي مختلف جهان عرضه مي‌شوند و نياز به تحليل هاي اقتصادي خاص دارند چرا که برخي از آنچه که در جريان خدمات گردشگري عرضه ميشود ممکن است صرفاً کالا باشد مثل صنايع دستي که گردشگران از محل گردشگري خود خريداري ميکنند (لاندبرگ و مينک27،1995: 1).
صنعت گردشگري يکي از بزرگترين و پربازده‌ترين فعاليتهاي اقتصادي در دنيا است که بالاترين ميزان ارزش افزوده را ايجاد مي‌کند و بطور مستقيم و غير مستقيم، ساير فعاليتهاي اقتصادي و فرهنگي را تحت تاثير قرار مي‌دهد. گردشگري يکي از منابع عمده درآمدزايي و ايجاد اشتغال در جهان به شمار مي‌آيد به طوريکه حتي از آن به عنوان صنعت اول دنيا ياد مي‌کنند. بسياري از کشورها همچون اسپانيا، فرانسه و ايتاليا بخش اعظمي از درآمد ارزي خود را از طريق گردشگري به دست مي‌آورند. گرچه گردشگري به تنهايي نمي‌تواند منجر به توسعه کشور شود ولي با ورود گردشگر به تدريج نياز به تغيير و ايجاد امکانات براي اقامت، جابجايي و ساير فعاليتهاي مربوطه، توسعه را نيز در پي خواهد داشت و در دراز مدت باعث افزايش امکانات و تاسيسات خواهد شد (ايلدري،1386: 22-20).
بر اساس گزارش سازمان جهاني گردشگري در سال 2006 تعداد 835 ميليون جهانگرد جابجا شده اند که اين جهانگردان حدود 800 ميليارد دلار هزينه کرده اند. اين در حالي است که سهم ايران از صنعت گردشگري جهاني در سال 2006 کمتر از يک دهم درصد بوده است و علي رغم اينکه ايران، طبق نظر يونسکو يکي از ده کشور داراي جاذبه هاي گردشگري است ولي آمارهاي موجود گوياي ضعف صنعت گردشگري کشور مي باشد و نارسايي هاي موجود باعث عدم توفيق در جذب جهانگردان به ميزان توانمندي هاي کشور شده است (کاظمي، 1385: 152).
بخش خدمات مرتبط با گردشگري و مسافرت شامل: 1- هتل و رستوران ( از جمله پذيرايي)، 2- خدمات موسسات مسافرتي و داير کنندگان تورها، 3- خدمات مربوط به راهنمايي گردشگران، 4- ساير موارد ميباشد.
4-5-1- گردشگري الکترونيک
يکي از حوزههاي جديد در گردشگري، گردشگري الکترونيک است. برخي از سرويس هاي گردشگري الکترونيک عبارتند از :
1- اطلاع رساني الکترونيکي شفاف، دقيق و معتبر
2- اخذ ويزاي الکترونيکي
3- سيستم هاي رزرو هتل ها، مراکز تفريحي و سياحتي
4- فروش و اخذ اينترنتي بليط هواپيما، اتوبوس و قطار
5- برنامه ريزي سفر ( برنامه ريزي مقصد)
6- هتلداري الکترونيکي و بسياري از سرويس هاي ديگر که به روز ايجاد مي شوند.
4-5-2- شيوههاي عرضه خدمات گردشگري
شيوههاي عرضه خدمات گردشگري شامل موارد ذيل است:
شيوه عبور از مرز: اين شيوه براي خدمات گردشگري چندان کاربرد ندارد. تنها ممکن است مواردي مثل تهيه مجموعههاي آموزشي مربوط به گردشگري و عبور آن از مرز و استفاده در کشور محل حضور مصرفکننده را بتوان براي اين شيوه بيان کرد.
شيوه حضور در خارج: در اين شيوه که رايجترين شيوه عرضه خدمات گردشگري است، مصرفکننده با خروج از کشور خويش و حضور در کشور مقصد گردشگري از خدمات هتل و رستوران و نيز راهنمايان تورها بهرهمند ميشود.
شيوه حضور تجاري: در اين شيوه عرضهکننده ابتدا موسسهاي مثل موسسات مسافرت و گردشگري و موسسات برگزارکننده تورهاي گردشگري يا هتل يا رستوران در کشور مقصد تاسيس ميکند، سپس از طريق بنگاههاي مذکور به عرضه خدمات به مصرفکنندگان ميپردازد. هتلهاي زنجيرهاي که در کشورهاي مختلف صاحب شعبه هستند، نمونهاي از کاربرد اين شيوه ميباشند. در ايران موسسه گردشگري خارجي ثبت نشده است. به موجب ماده 4 آيين نامه نظارت بر تاسيس و فعاليت دفاتر خدمات مسافرتي، سياحتي، جهانگردي و زيارتي مصوب 1380 يکي از شرايط صدور مجوز، داشتن تابعيت ايراني(هم اشخاص حقيقي و هم اشخاص حقوقي) است. تبصره اين ماده نيز ميافزايد، مجوز تاسيس و فعاليت دفتر براي اتباع بيگانه فقط در قالب اشخاص حقوقي صادر ميشود.
شيوه انتقال اشخاص حقيقي: انتقال اشخاصي که به عنوان راهنماي تور، فعاليت ميکنند، مثالي از استفاده از اين شيوه است. همچنين هتلها و رستورانهايي که در کشورهاي ديگر اقدام به ايجاد شعبه ميکنند ممکن است ترجيح دهند تا از کارکنان خود براي کار در شعبات خويش استفاده کنند که در اين صورت با اعزام اين افراد به محل بنگاه عرضهکننده خدمات گردشگري، از شيوه انتقال اشخاص حقيقي استفاده شده است. ممکن است افرادي که در زمينه گردشگري، رستوران داري و هتلداري صاحب تخصص هستند، به منظور بازاريابي به کشور ديگري سفر کنند. در اين موارد که شخص به قصد بازاريابي گردشگري به کشور ديگري سفر ميکند تا به تحقيق و بازاريابي براي خدمات گردشگري بپردازد و نتايج آن را در اختيار عرضهکنندگان خدمات گردشگري قرار

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد ارزش افزوده، برنامه پنجم توسعه، عرضه کنندگان Next Entries مهارتهای اجتماعی، اسباب بازی، دوران کودکی