دانلود پایان نامه درمورد اختلالات خواب، آموزش مهارت، اختلال اضطراب منتشر

دانلود پایان نامه ارشد

پويشي گاهي براي درمان بيماران مبتلا به بي‏اشتهائي رواني مورد استفاده قرار مي‏گيرد (پورافکاري، 1391: 396).

– خانواده‏درماني
رضاعي (1391) تحليل خانوداگي را در مورد تمام بيماران مبتلا به بي‏اشتهائي رواني که با خانواده زندگي مي‏کنند، به عنوان اساس قضاوت باليني براي انتخاب نوع خانواده‏درماني يا مشاوره مي‏داند. در بعضي موارد خانواده‏درماني امکان‏پذير نيست؛ معهذا، در چنين مواردي ضمن رواندرماني فردي مي‏توان به مسائل روابط خانوادگي پرداخت. گاهي جلسات مشاوره کوتاه مدت با اعضاء بلافصل خانواده کل خانواده‏درماني است که مورد نياز است.
-دارو‏درماني

پراشتهائي رواني و اختلال خوردنNOS
پراشتهائي رواني (bulimia nervosa) از بسياري لحاظ، نشان دهنده اقدام شکست خورده در بي‏اشتهائي رواني است، و در هدف لاغر شدن با آن مشترک است، اما در فردي روي مي‏دهد که کمتر قادر است گرسنگي کشيدن را درحد بيماران کلاسيک بي‏اشتهائي رواني تحمل کند. دوره هاي پرخوري در اين بيماران ايجاد هراس مي‏کند چون احساس مي‏کنند که کنترل خود را در خوردن از دست داده‏اند. پرخوري‏هاي ناخواسته به اقدام‏هاي بعدي براي اجتناب از افزايش وزن ترساننده به انواعي از رفتارهاي جبراني، مثل پاکسازي روده يا ورزش مفرط منجر مي‏گردد ( DSM-IV-TR، 2000: 870).

همه‏گيري شناسي
پر اشتهائي رواني شايع‏تر از بي‏اشتهائي رواني است. تخمين‏هاي شيوع پر اشتهائي رواني بين 1 تا 3 درصد در زن‏هاي جوان است. مثل بي‏اشتهائي رواني، پر اشتهائي رواني، در زن‏هاي بسيار شايع‏تر از مردها است. امّا شروع آن در دوره نوجواني ديرتر از شروع بي‏اشتهائي رواني يا در اوان جواني است.
مطابق DSM – IV- TR (2000) ميزان وقوع اختلال در مردها ده بار کمتر از زن‏هاست. شروع اختلال در جواني هم روي مي‏دهد. ( پورافکاري، 1391: 398)

درمان
اکثر بيماراني که به پراشتهايي بدون عارضه مبتلا هستند نياز به بستري شدن ندارند. بطور کلي مبتلايان به پراشتهائي رواني مثل مبتلايان به بي اشتهائي رواني در مورد عائم خود رازپوش نيستند؛ لذا درمان سرپائي غالباً چندان دشوار نيست (Kaplan & Sadock’s, 2007: 346).

2-3-12- خواب طبيعي و اختلالات خواب

خواب طبيعي
خواب يک رفتار عالم‏گير است که در تمام گونه‏هاي حيواني مطالعه شده است. از حشرات تا انسان وجود آن ثابت شده است. يکي از مهم‏ترين رفتارهاي انسان است که تقريبا يک سوم عمر او را مي‏پوشاند. هر چند کارکردهاي دقيق خواب هنوز روشن نيست، وجود آن آشکارا براي دوام عمر ضروري است. چون محروميت طولاني از خواب به تخريب جسمي و شناختي، و بالاخره مرگي مي‏انجامد. خواب ارتباط خاص با روان‏پزشکي دارد. چون آشفتگي‏هاي خواب عملاً در تمام بيماري‌هاي روان پزشکي روي مي‏دهد و غالباً بخشي از ملاک‏هاي تشخيصي براي اختلالات خاص است (پورافکاري، 1391: 393).

اختلالات خواب:
بي‏خوابي
بي‏خوابي عبارتست از اشکال در شروع يا دوام خواب، بي‏خوابي شايع‏ترين نوع شکايت از خواب است و ممکن است گذرا يا پايدار باشد.

همه‌گيري شناسي: زمينه‏يابي روي جمعيت حاکي است که ميزان شيوع آن در 1 سال 30 تا 45 درصد در افراد بالغ است ( DSM-IV-TR، 2000: 881).

درمان
رضاعي (1391) معتقد است درمان بيخوابي اوليه از مشکل‏ترين مسائل در اختلالات خواب است. در مواردي که جزء شرطي بارز است، روش شرطي زدائي ممکن است مفيد باشد. از بيمار خواسته مي‏شود که از رختخواب فقط براي خوابيدن استفاده کند نه کاري ديگر، اگر ظرف 5 دقيقه در رختخواب خوابش نبرد بايد بلند شده و خود را به کار ديگر مشغول سازد. درمان‏دارويي يکي ديگر از درمان‏هاي اين اختلال مي‏باشد.

2-4- جمع‏بندي

در جدول 2-4 گروه‏هاي اصلي بيماري‌هايي را که مورد بررسي قرار گرفته است و زير گروه اين بيماري‌ها و درمان آن‏ها جمع‏بندي شده است. در فصل سوم پس از تعريف روش‌هاي درماني و آشنايي با آن‏ها براي تعيين فضاهاي درماني مورد نياز از جدول مذکور استفاده شده است.

جدول 2-4: جمع‏بندي درمان بيماري‌هاي بررسي شده (نگارنده)
درمان
زير گروه بيماري
گروه اصلي بيماري
رديف
درمان دارويي
اسکيزوفرني
اسکيزوفرني
1
بستري کردن در بيمارستان

درمان‏هاي رواني- اجتماعي

آموزش مهارت‏هاي اجتماعي

درمان معطوف به خانواده

درمان قاطع جامعه‏نگر (ACT)

گروه درماني

روان‏درماني فردي

روان‏درماني شخصي

کار درماني

هنر درماني

بستري شدن در بيمارستان
اختلال اسکيزوفرنيفرم
ساير اختلالات پسيکوتيک
2
الکتروشوک درماني

خانواده درماني
اختلال اسکيزوافکتيو

آموزش مهارت‏هاي اجتماعي

توان‏بخشي شناختي

مقاوم به درمان
بستري شدن
اختلال هذياني و اختلال پسيکوتيک مشترک

روان‏درماني

بستري شدن در بيمارستان

اختلال پسيکوتيک گذرا

روان‏درماني

بستري کردن در بيمارستان
افسردگي اساسي و اختلال دو قطبي
اختلالات خلقي:
3
روان‏درماني خانواده

تحريک عصب واگ

نوردرماني

روان درماني خانواده
اختلال افسرده خوئي و اختلال خلق ادواري

گروه درماني

بستري کردن در بيمارستان

درمان دارويي
اختلال هراس و گذرهراسي
اختلالات اضطراب

4

درمان‏شناختي رفتاري

گروه‏درماني

روان‏درماني خانواده

هيپنوتيزم
فوبي خاص و فوبي اجتماعي

درمان حمايتي

روان‏درماني خانواده

روان‏درماني خانواده
اختلال وسواسي- جبري

گروه‏درماني

الکتروشوک درماني

درمان دارويي
اختلال استرس پس از سانحه و اختلال استرس حاد

روان‏درماني فردي

گروه‏درماني

روان‏درماني خانواده

روان‏درماني
اختلال اضطراب منتشر

درمان دارويي

جدول 2-4: جمع‏بندي درمان بيماري‌هاي بررسي شده (نگارنده)
درمان
زير گروه بيماري
گروه اصلي بيماري
رديف
روان درماني
اختلال جسماني کردن
اختلالات شبه جسمي
5
استفاده کم ازروش‌هاي آزمايشگاهي و تشخيصي

روان درماني و مشاوره
سندرم خستگي مزمن
نورآستني
سندرم خستگي مزمن
6
گروه‌هاي خودياري

رواندرماني تواٌم با

درمان خاصي در معالجه اختلالات ساختگي موثر شناخته نشده است
اختلالات ساختگي
اختلالات ساختگي
7
شناخت درماني
فراموشي تجزيه اي
اختلالات تجزيه اي
8
هپنوتيزم

درمان هاي سوماتيک

رواندرماني گروهي

رواندرماني التقاطي متمايل به روانکاوي

اختلال مسخ شخصيت

هيپنوتيزم و مصاحبه

دارو درماني

رواندرماني تواَم با دارو
اختلالات هويت تجزيه اي

شناخت درماني

هيپنوتيزم

رفتاردرماني

درمان با الکتروشوک

گروه درماني

خانواده درماني و زوج درماني

درمان هاي بيانگر و کاردرماني

بستري کردن در بيمارستان
بي اشتهايي رواني
اختلالات خوردن
9
درمان شناختي ـ رفتاري

رواندرماني پويشي

خانواده درماني

درمان سرپائي
پراشتهائي رواني

درمان دارويي

بيخوابي

خواب طبيعي و اختلالات خواب
10

فصل سوم
روانپزشكي

3-1- روش‌هاي درماني:

منظور از روان درماني روش‌هايي است که براي تسکين اختلالات رفتار (بيماري رواني و مشکلات مربوط به سازگاري) به کار مي‏رود و طي آن از وسايل روانشناسي مثل تلقين، روانکاوي، مصاحبه‏هاي راهنمايي و مشاوره و درمان نمايشي50 استفاده مي‏شود.

3-1-1- روان‏درماني گروهي، روان‏درماني فردي و گروهي توأم، و نقش‏گزاري رواني:

پورافکاري (1392) معتقد است که يک روش درماني روان‏پزشکي، که مقبوليت وسيعي هم دارد گروه‏درماني است که از نيروهاي درماني درون گروه استفاده مي‏کند. همچنين از تعامل‏هاي سازنده بين اعضاء و مداخله‏هاي يک رهبر آزموده براي تغيير دادن رفتارها، افکار و احساسات غير انطباقي افراد دچار آشفتگي رواني بهره مي‏جويد. در دوره‏اي که محدوديت‏هاي مالي به طور فزاينده سخت‏تر مي‏گردند، تأکيد بر روان‏درماني فردي کمتر مي‏گردد، و رويکردهاي دارويي بيشتر مورد استفاده قرار مي‏گيرند، بيماران بيشتري بيش از هر نوع درمان کلامي ديگر تحت مداوا با گروه درماني قرار مي‏گيرند. گروه درماني هم در بيمارستان و هم به طور سرپايي، در مؤسسات، در واحدهاي بستري شدن نسبي، خانه‏هاي نيمه ‏راهي، در سطح جامعه، و کار شخصي قابل استفاده است. گروه‏درماني همچنين به وسعت توسط کساني که تخصص بهداشت رواني نيستند به عنوان مکمل درمان اختلالات جسمي مورد استفاده قرار مي‏گيرند. اصول گروه درماني هم چنين با موفقيت در زمنيه‏هاي تجارت و آموزش به شکل آماده‏سازي، حساسيت و نقش‏بازي قابل انطباق بودند.
روان‏درماني گروهي51 نوعي درمان است که در آن افراد دچار ناراحتي رواني که به دقت انتخاب شده‏اند، زير نظر درمانگري آموزش ديده، به منطور کمک به همديگر براي تغيير دادن شخصيت خود، درگروهي قرار داده مي‏شوند. با استفاده از انواعي از مانورهاي تکنيکي و سازه‏هاي نظري، رهبر گروه از روابط متقابل اعضاء گروه براي ايجاد تغيير استفاده مي‏کند.

انتخاب بيمار
براي تعيين تناسب براي گروه‏درماني درمانگر به اطلاعات زيادي احتياج دارد، که در يک مصاحبه پالايشي يا غربالگري52 جمع‏آوري مي‏شود. براي تشخيص عوامل پويائي، رفتاري و تشخيصي، روانپزشک بايد سابقه دقيقي کسب کرده و معاينه رواني کامل به عمل آورد (رضاعي، 1391: 124).

اندازه
گروه‏درماني با گروه‏هاي کوچک مثل 3 نفر، و گروه‏هاي بزرگ مثل 15 نفر موفق بوده است، معهذا اکثراً درمانگرها 8 تا 10 نفر را تعداد مناسب براي گروه مي‏دانند. در گروه‏هاي کوچک ممکن است تعامل کافي پيدا نشود، مگر اينکه اعضاء گروه آدم‏هاي حرافي بوده باشند. درگروه بزرگ نيز، ممکن است تعامل بيشتر از آن باشد که اعضاء يا درمان‏گر بتوانند پيگيري نمايند.
بطور کلي جلسات گروه درماني 1 تا 2 ساعت طول مي‏کشد. معهذا، زمان انتخاب شده بايد ثابت بوده باشد (پورافکاري، 1391: 45).
کندل (2005) بيان مي‏کند که، گروه‏هاي مارتون در دهه 1970 خيلي رواج داشت امروزه چندان معمول نيستند. درمان مطول (يا گروه درماني ماراتون) روشي است که در آن اعضاء 12 تا 72 ساعت را به طور مداوم با هم مي‏گذرانند. نزديکي تعاملي اجباري در جلسات مطول و محروميت از خواب موجب از بين رفتن برخي از دفاع‏ها آزاد شدن فرآيندهاي عاطفي، و مکالمات صريح‏تر مي‏گردد. معهذا جلسات مطول ممکن است براي کساني که ايگو ضعيف‏تري دارند، مثل بيماران اسکيزوفرنيک و مرزي خطرناک باشد.

گروه‏هاي همگون و ناهمگون
به‏طور کلي، اکثر درمان‏گرها معتقدند که بايد گروه ناهمگون باشد تا حداکثر تعامل صورت بگيرد. بنابراين، گروه بايد از اعضاء طبقات تشخيصي مختلف و با الگوهاي رفتاري متفاوت انتخاب شوند، تمام نژادها، سطوح اجتماعي و زمينه‏هاي تحصيلي را دارا باشند، و در سنين مختلف و از هر دو جنس باشند.
بطور کلي، بيماران بين 20 تا 65 ساله را مي توان بطور مؤثر در يک گروه قرار داد. تفاوت‏هاي سني سبب مي‏شود که مدل‏هاي فرزندـ والدين و برادر و خواهري پديد آيد. به علاوه، ممکن است بيماران فرصتي پيدا کنند تا مسائل بين فردي را که به نظر غير قابل تسلط مي‏رسيد بازسازي و اصلاح نمايند.
کودکان و نوجوانان را در گروه‏هاي مرکب از همسالان بهتر مي‏توان تحت درمان قرار داد. بعضي از نوجوانان به خوبي قادرند مطالب گروه‏هاي بالغ را، بدون توجه به محتوي هضم کنند. معهذا نبايد آنها را از تجربه سازنده تعامل با همسالان، که ممکن است به گونه‏اي ديگر قابل وصول نباشد، محروم نمود (Buckly, 2003:119).

گروه‏هاي باز در مقابل گروه‏هاي بسته
گروه‏هاي بسته تعداد و ترکيب معيني از بيماران دارند. اگر بيماري گروه را ترک کند، عضو جديدي به جاي او گرفته نمي‏شود؛ چنين گروه‏هائي اصطلاحاً بسته ناميده مي‏شوند. گروه باز گروهي است

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد دختران نوجوان، افراد مبتلا، بازنشستگان Next Entries دانلود پایان نامه درمورد مصرف مواد، سوء مصرف مواد، بهداشت روان