دانلود پایان نامه درمورد آموزش مهارت، بهداشت روان

دانلود پایان نامه ارشد

پرده‏هايي باشد که بتوان آن‏ها را کشيد يا با کرکره يا پشت دري پوشاند. بهترين شيوه نبود هيچ پنجره‏اي است.
کفپوش‌هاي مربع شکل وينيلي بهترين پوشش کف هستند، زيرا باداوام‏اند و به آساني مي‏توان آن‏ها را شست و نيز قطعات آسيب ديده را مي‏توان به راحتي و با هزينه‏اي اندک تعويض کرد. به همين دليل است که کفپوش‏هاي يکپارچ? وينيلي مقرون به صرفه نيست. از استفاده از هر نوع فرش بايد اجتناب شود. تميز نگهداشتن آن شوار است، دانه‏هاي ماسه را نمي‏شود کاملاً از ميان پُرزها بيرون کشيد، و ريختن رنگ روي فرش به راستي افتضاح به بار مي‏آورد. در اتاق بازي و محوطه‏هاي مخصوص بازي که نمي‏توان از فرش استفاده کرد، مي‏توان تک? بزرگي کفپوش يکپارچه زير سه پاي? نقاشي انداخت. به هر حال، ممکن است اين که به کودکان چنين بنُمايد که آن‏ها بايد مراقب و تميز باشند. فرش هم مي‏تواند چنين پيامي را به کودکان منتقل کند (Ginott, 1961: 303).
ديوارهاي اتاق بازي بايد با لعابِ قابل شستشو پوشانده شود. در مورد ديوارها هم همانند ساير قسمت‏هاي اتاق بازي سهولت نظافت مهم‏ترين مسئله است. بايد از رنگ‏ها بسيار درخشان، تيره و کدر استفاده نشود. رنگ کرم مايل به سفيد مناسب است، زيرا فضا را شاد و روشن مي‏کند (Gazda, 1989: 45).
در صورتي که امکانات مالي اجازه دهد، افزودن آين? يک طرفه و سيم‏کشي براي شنيده شدن صداها به منظور نظارت و آموزش را هم مي‏توان در نظرگرفت. از طريق آين? يک طرفه مي‏توان بدون آنکه حضور دوربين تصوير برداري در اتاق بازي حواس کودکان ر اپرت کند، از جلسات فيلم برداري کرد. معمولاً وجود دوربين فيلم برداري در اتاق بازي باعث هياهو و رفتار اغراق آميز در کودکان مي‏شود و در صورتي که لازم باشد درمانگر مراقب دوربيني گران قيمت باشد، استرس او افزايش مي‏يابد.
به والدين نبايد اجاز? تماشاي جلسات بازي درماني را داد. درعين حال، در صورتي که آموزش والدين مورد نظر باشد، بسيار به جاست که والدين نمونه‏هايي از جلسه‏هاي بازي درماني با فرزندانشان را مشاهده کنند. براي آموزش والدين، آين? يک طرفه ارزشمندترين وسيل? در دسترس است (Cooper, 1977: 167).
بسيار ارزشمند است که والدين بتوانند درمانگر را حين نشان دادن آنچه در کلاس‏هاي آموزشي درباره‏اش صحبت شده مشاهده کنند و آن گاه جلسه‏اي که خودشان با فرزندشان برگزار مي‏کنند، تحت نظارتِ صاحب نظران تشکيل شود.
توصيه مي‏شود جام ظرفشويي که داراي آب جاري سرد باشد، در اتاق وجود داشته باشد. آب گرم ممکن است خطرناک باشد و لازم هم نيست. شير فلک? آب گرم را که در زير جام ظرفشويي قراردارد مسدود کنيد يا ببنديد و شير فلک? آب سرد را تا نيمه باز کنيد تا وقتي که کودک شير را کاملآً باز مي‏کند، آب به سراسر اتاق پاشيده نشود. در صورتي که آب کمتري از شير جريان پيدا کند، احتمال کمتري هم دارد که آب از جام ظرفشويي سر ريز شود. اين گونه برنامه ريزيِ قبلي سهل‏گيري بيشتري را در عمل براي درمانگر فراهم مي‏سازد و مانع از اِعمال حد و مرزهاي متعدد مي‏شود (Ginott, 1961: 310).
بايد تخته‏اي براي استفاده با گچ که در ضلع پايييني، زهواري براي قرار دادن گچ و تخته پاک‏کن داشته باشد، در ارتفاع حدود 30 سانتي متر بالاتر از کف اتاق نصب شود تا با قدهاي مختلف کودکان تناسب داشته باشد. تخته پاک کن و گچ سفيد و رنگي بايد در دسترس باشد. گچِ تازه را به چند قسمت کنيد تا کودکان احساس نکنند که بايد مراقب نشکستن آن باشند. دو سوي اتاق بازيِ خوب، براي به نمايش گذاشته شدن اسباب بازي‏ها و وسايل مختلف، بدون آنکه آن‏ها روي هم انباشته يا تلنبار شوند، بايد داراي طبقه باشد. قفسه‏هاي جادارِ بزرگ که به ديوار نصب شده واز استحکام کافي براي بالا رفتن کودکان برخوردار باشند از همه مناسب‏ترند. ارتفاع بالاترين طبقه نبايد از حدود يک متر بيشتر باشد تا کودکان خردسال بتوانند بدون کمک گرفتن از کسي به اسباب بازي‏ها دست بيابند و براي اين کار لازم نباشد روي چيزي بروند (Johnson, 1997: 315).
اگر قرار باشد براي يک ساختمان جديد طرح اتاق بازي بدهيد يا فضاي موجود را تغيير شکل دهيد يک توالت بسيار کوچک در نظر بگيريد که فقط به انداز? يک لگن پايه‏دار جا داشته باشد و درِ آن به طرف اتاق بازي باز شود. اين کار باعث مي‏شود از مشکلات ناشي از ضرورت ترک اتاق براي رفتن به توالت براي کودکان جلوگيري شود. در اين صورت، مشکل درمانگر در اينکه چند بار به کودکان اجازه دهد به دستشويي بروند و اينکه آيا درخواستشان واقعي است يا خير، بر طرف مي‏شود.
همچنين کودکان بهره‏هاي آموزشي زيادي مي‏برند: از توالت به منزل? تداوم بازي استفاده مي‏کنند تا صحنه‏هاي مربوط به توالت و حمام را اجرا کنند، از آن براي پنهان شدن يا گريز از درمانگر استفاده مي‏کنند و در مي‏يابند که بستن در به روي يک بزرگسال و کاملاً ناديده گرفتن او چقدر اشتباه است.
براي اتاق بازي بايد لوازم محکم، چوبي يا مقاوم در اندازه‏هاي کودکانه انتخاب شود. يک ميز و سه صندلي که يکي از آنها مناسب بزرگسالان باشد نيز مورد نياز است. توصيه مي‏شود براي قرار دادن لوازم نقاشي، گلِ بازي، نقاشي با انگشت و نظاير آن‏ها جعبه‏اي با دو درِ مقابل هم در نظر گرفته شود. اين جعبه مي‏تواند بخشي از جام ظرفشويي باشد (Smith, 2000: 140).

ديگر محل‏هاي مناسب براي بازي درماني
براي آنکه کودکان به ابراز خود بپردازند، وجود يک اتاق بازي کاملاً مجهز، اگر چه مطلوب است، اما ضرورتي ندارد. مهم آن است که به کودکان فرصت داده شود تا گونه‏اي از ارتباط را که برايشان از بقي? موارد طبيعي‏تر است انتخاب کنند.
براي برخي از کودکان اين شيوه ممکن است ترکيبي از دو شکل موجود باشد که عبارت‏اند از بازي و کلام. برخوردار بودن از امکان انتخاب اين مزيت درمانيِ مستقيم را دارد که کودکان مي‏توانند جهت خود را تعيين کنند و مسئوليت اين کار را برعهده بگيرند (Allen, 1934: 42).
در مطب‏ها و مؤسسه هاي خصوصي، در صورتي که اتاقِ درمانگر بزرگ باشد، بسياري از درمانگران مي‏توانند جلسه‏هاي بازي درماني را در يک انتهاي اتاق خود برگزار کنند. در مدارس ابتدايي که معمولاً مشاور به چند مدرسه خدمت مي‏کند يا گوش? تنگي به جاي اتاق دارد يا آنکه اتاقش با يکي ديگر از کارکنان مشترک است، جلسه‏هاي بازي درماني را مي‏توان در گوشه‏اي از يک کلاس معموليِ بدون استفاده، کارگاه، دفتر پرستار يا گوشه اي از سالن غذا خوري بعد از رفتن کارکنان آشپزخانه برگزار کرد (Harris, 1997: 370).
اسميت (2000) عنوان مي‏کند که، در محل‏هايي نظير سالن غذا خوري يا کلاس درس مي‏توان با استفاده از چند ميز و صندلي، فضاي مورد نظر براي بازي و حد و مرز فيزيکي آن را مشخص ساخت. کودک نبايد اجازه داشته باشد که در سرتا سر آن محل پرسه بزند.
در چنين شرايطي، برقرار شدن ارتباط درماني تقريباً ناممکن است. در چنين محل‏هايي درمانگر بايد آماده باشد تا محدوديت‏هاي محکم‏تري وضع کند. صرف نظر از امکان جلسات بازي درماني،کوشش کامل بايد به عمل بيايد تا محرمانه ماندن جلسات حفظ شود. در صورتي که خلوت يا محرمانه بودن کامل جلسه‏ها امکان‏پذير نباشد، بايد به کودکان اطلاع داد که ممکن است ديگران آن‏ها را ببينند يا صدايشان را بشنوند.
در اين محل‏هايي که تغيير کاربري پيدا کرده‏اند، درمانگر مي‏تواندگزيده‏اي از اسباب بازي‏ها و ساير وسايل را درجعبه يا پاکتي در زير ميز، در يک گوشه يا يک کمد بگذارد. وسايل بازي را مي‏توان درست پيش از شروع جلس? بازي درماني، گوش?ميز، روي نشيمن يک صندلي يا روي زمين چيد. کتابخانه اي که جلويش پرده داشته باشد يا محفظه‏اي دردار بهترين محل براي قرار دادن وسايل بازي است. نمايش آزادان? وسايل بازي پيش از شروع هر جلسه به کودکان کمک مي‏کند تا احساس راحتي بيشتري کنند، به مشارکت در بازي ترغيب شوند و آزادي عمل بيشتري احساس کنند و به طور کلي محيط به آنها چنين القا کند که “هم? اينها فقط براي توست”.

3-4- جمع بندي:

با توجه به درمان‌هاي مناسب هر بيماري كه در فصل دوم به آن پرداخته شد و توضيحات پيرامون اين درمان‌ها و فضاي مورد نياز آنها مي‌توانيم فضاي مورد نياز جهت درمان هر بيماري را در جدول‌هاي زير جمع‌بندي نمائيم.
جدول 3-1: فضاي درماني اسكيزوفرني “نگارنده”
توضيحات
فضاي مورد نياز
درمان
زير گروه بيماري
گروه اصلي بيماري


درمان دارويي
اسکيزوفرني
اسکيزوفرني
اتاق 1 نفره ( در بخش مشخصات فيزيکي مشخصات اتاق توضيح داده شده است)
اتاق در بخش بستري
بستري کردن در بيمارستان

بيمارستان‏ها، کلينيک‏هاي سرپايي، مراکز بهداشت رواني، بيمارستان‏هاي روزانه، خانه يا باشگاه‏هاي اجتماعي
مجموعه هاي درماني
درمان‏هاي رواني- اجتماعي

فضاي نمايش فيلم، بازي درماني، فضاي جمعي جهت ارتباط با ديگران
فضاي ترکيبي
آموزش مهارت‏هاي اجتماعي

فضاي مشاوره براي درمانگر، بيمار و خانواده بيمار که در بخش مشاوره و بستري وجود دارد.
اتاق مشاوره
درمان معطوف به خانواده

فضاي حضور درمانگر جهت معاينه تجويز دارو – آزمايشگاه هاي سلامت جسم و روان –
فوريت هاي روانپزشکي
فضاي معاينه و آزمايش
درمان قاطع جامعه‏نگر (ACT)

فضايي جهت حضور درمانگر و گروهي از بيماران که بصورت گروهي مشاوره مي شوند (گروه 10 نفره) – سرانه هر نفر 4 متر مربع
فضاي مشاوره جمعي
گروه درماني

اتاق مشاوره فردي، ورزش درماني(آب درماني، سالن ورزش) به همراه درمانگر، فضاي صرف غذا
چند فضاي عملکردي
روان‏درماني فردي

فضاي مشاوره براي درمانگر و بيمار که در بخش مشاوره و بستري وجود دارد.
فضاي مشاوره
روان درماني شخصي

اشتغال موقت يا نيمه‏موقت بر اساس تجويز درمانگر
کارگاه‏هاي سرپوشيده، کلوپ‏هاي شغلي
کار درماني

کارگاههاي سفال و کار با گل، اتاق نقاشي بر روي ديوار و کف(جنس ديوار و کف فابل شستشو)، آتليه، اتاق نواختن ساز، اتاق صوت، سالن نمايش
کارگاه، آتليه، اتاق موسيقي
هنر درماني

جدول 3-2: فضاي درماني ساير اختلالات پسيكوتيك “نگارنده”
توضيحات
فضاي مورد نياز
درمان
زير گروه بيماري
گروه اصلي بيماري
اتاق 1 نفره ( در بخش مشخصات فيزيکي مشخصات اتاق توضيح داده شده است)
اتاق در بخش بستري
بستري شدن در بيمارستان
اختلال اسکيزوفرنيفرم
ساير اختلالات پسيکوتيک
فضاي مورد نياز دستگاه الکتروشوک
اتاق الکتروشوک
الکتروشوک درماني



درمان دارويي

فضاي مشاوره براي درمانگر، بيمار و خانواده بيمار که در بخش مشاوره و بستري وجود دارد.
اتاق مشاوره
خانواده درماني
اختلال اسکيزوافکتيو

فضاي نمايش فيلم، بازي درماني، فضاي جمعي جهت ارتباط با ديگران
فضاي ترکيبي
آموزش مهارت‏هاي اجتماعي

فضاي مشاوره براي درمانگر و بيمار که در بخش مشاوره و بستري وجود دارد.
فضاي مشاوره
توان‏بخشي شناختي



درمان دارويي

فضاي مشاوره براي درمانگر و بيمار که در بخش مشاوره و بستري وجود دارد.
فضاي مشاوره
روان‏درماني
اختلال هذياني و اختلال پسيکوتيک مشترک

اتاق 1 نفره ( در بخش مشخصات فيزيکي مشخصات اتاق توضيح داده شده است)
اتاق در بخش بستري
بستري شدن در بيمارستان
اختلال پسيکوتيک گذرا

فضاي مشاوره براي درمانگر و بيمار که در بخش مشاوره و بستري وجود دارد.
فضاي مشاوره
روان‏درماني



درمان دارويي

جدول 3-3: فضاي درماني اختلالات خلقي”نگارنده”
توضيحات
فضاي مورد نياز
درمان
زير گروه بيماري
گروه اصلي بيماري
اتاق 1 نفره ( در بخش مشخصات فيزيکي مشخصات اتاق توضيح داده شده است)
اتاق در بخش بستري
بستري کردن در بيمارستان
افسردگي اساسي و اختلالات دو قطبي
اختلالات خلقي:
فضاي مشاوره براي درمانگر، بيمار و خانواده بيمار که در بخش مشاوره و بستري وجود دارد.
اتاق مشاوره
روان‏درماني خانواده

وسيله الکترونيکي که در اتاق جراحي زير پوست کاشته مي‌شود.
اتاق جراحي
تحريک عصب واگ

درمان با نور مصنوعي بالاتر از 2500 لوکس
اتاق تور

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درمورد بازي، درماني، موسيقي Next Entries دانلود پایان نامه درمورد اختلالات خواب، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال اضطراب منتشر