دانلود پایان نامه درباره کتاب مقدس

دانلود پایان نامه ارشد

قرآن:
در آموزه ي مسيحيت، يگانگي پدر، پسر و روح القدس به عنوان سه شخص در يک الوهيت را تثليث مي گويند. در اين اصل اعتقادي سه مقام اصلي و قابل پرستش هم رتبه نيستند و در درجات مختلف قرار گرفته اند؛ قرآن يکي از انحرافات مسيحيت را اعتقاد به تثليث و اعتقاد پاره اي از فرق مسيحي به الوهيت عيسي مي داند؛ و بر اين نکته اصرار دارد که پندار”ابن الله” بودن عيسي، خطايي نابخشودني و افترايي بسيار بزرگ بر ساحت، مقدس الاهي است. در قرآن از عيسي، عموماً با سه عنوان “مسيح، کلم? الله، روح الله” ياد شده است. قرآن عيسي را فرزند مريم مي داند و بيشتر وي را به عنوان “عيسي بن مريم” ياد مي کند. قرآن قائلين به تثليث را کافر خوانده و آنان را به توبه و استغفار دعوت مي کند و دلايل تثليث و اعتقاد به الوهيت عيسي را آفرينش شگفت وي از مادري باکره مي داند؛ که البته بدعت هاي بعدي آباء کليسا در نضج، تکميل و بالندگي اين اعتقاد غلط، تأثيري به سزا و شگرف داشته است.219
بخش دوم : 5-2. شعاير هفتگانه مسيحيت
5-2-1.متعه (يا ازداوج موقت) در قوانين حقوقي انجيل:
عيسي (ع) در اناجيل چهارگانه به صراحت مي گويد: به شما مي گوييم تا آسمان و زمين زايل نشود همزه يا نقطه از تورات هرگز زايل نخواهد شد تا همه واقع شود. اگر چه عيسي (ع) به صراحت اين سخنان را بيان مي فرمايند ولي در بسياري از موارد قوانين تورات را رعايت نکرده مخصوصاً در مورد بخشش گناهان و خوردن گوشت خوک. در انجيل يوحنا باب هشتم 159 زانيه ر به کسي از شما که گناه نکرده اول بر او سنگ اندازد کسي حاضر نشد و همه رفتند چون عيسي سر بلند کرد غير از آن زن کسي را نديد به او گفت برو و گناه مکن و همانطور که متوجه شديد در اسفار چهارگانه تورات آي? به صراحت در مورد متعه نبود ولي در مبحث سليمان متوجه شديم که متعه در دين يهود رايج بوده است. اگر اين قاعده را بر اين بگذاريم که عيسي قوانين تورات را محترم شمرده پس بايد ازدواج موقت هم رايج باشد ولي در تمام متون حقوقي مسيحيت سخني از متعه نيست ولي “گرل فرند” (دوست دختر) در غرب رايج است آن هم نه به طور مکتوب بلکه متأثر از مهرپرستي است که قبلاً در اروپا رواج کامل داشته است. البته بايد اين را ياد آور شوم مرکز مهرپرستي از ايران شروع و از شرق و غرب و شمال و جنوب چنان گسترش مي يابد که دو قسمت دنياي آن روز را دربر مي گيرد که هيچ ديني تا کنون نتوانسته از حيث سرزمين و بدون خونريزي اين همه گسترش يابد. در قوانين مهرپرستي اکثر خدايان مؤنث بوده اند از آن جمله آناهيتا و آيشتار. ايشتار خداي زايش و آناهيتا الهه ي آب هاي روان است. مهرپرستي در بعضي از مناطق خاورميانه داراي معابد مهم است. به گفته ي سينوهه پزشک مخصوص فرعون دختران و زنان جوان در خدمت الهه ي ايشتار بودند که خود را در اختيار مردان مي گذاشتند درآمد حاصله صرف معابد ايشتار مي شده است. در دوران نون سنگي زنان در امور زندگي چنان دخالت و سيطره اي داشتند که جنبه ي ايزد گونگي يافتند ونخ نماد پرستش شدند و همچون ايزد بانو يا اله? مادر قداست يافتند. 220
5-2-2. تعميد:
در شريعت موسي هر ذکوري لازم بود که مفتون گردد تا عضويت وي در قوم بني اسرائيل به رسميت شناخته شود. ولي براي اعضاء اسرائيل جديد خود عيسي آئين تعميد را مقرر فرمود. يحيي تعميد دهند? کساني را که نزد وي آمده و توبه مي نمودند، تعميد داده وبدين قسم آشکار مي نمود از گناهان گذشت? خود پاک گرديده و از براي دخول در ملکوت خدا حاضر شده اند. بيشتر از شاگردان مسيح بتوسط يحيي تعميم يافته بودند و بعد از الحاق به مسيح لازم نبود دوباره تعميد يابند.221
در نيمه اول از سلوک و پيشرفت در زندگي مسيحي يعني تعميد بر نجات از گناه تأکيد مي شود و طي آن، خدا با فرد گناهکار آشتي مي کند و وي را به زندگي بر اساس ايمان و اطاعت فرا مي خواند.
نخستين و اصل ترين آيين که براي همه ضرورت دارد تعميد است. انسان با تعميد به جامع? مسيحيت وارد مي شود و رسالت دائمي کليسا را بر عهده مي گيرد. اين رساله عبارت است از گواهي دادن کارهاي نجات بخش خدا به وسيله عيسي. به عقيد? هر مسيحي، تعميد وسيله اي است که خدا با آن، هم? آثار زندگي و مرگ عيسي را عطا مي کند.222
از ديدگاه کتاب مقدس، سابق? تعميد به زمان يحيي (ع) تعميد دهنده مي رسد:
“يحياي تعميده دهنده، در بيابان ظاهر شد و اعلام کردمردم براي آمرزش گناهان بايد توبه کنند و تعميد بگيرند. مردم از تمام سرزمين يهوديه و اورشليم پيش او مي رفتند و با اعتراف به گناهان خود در رود اردن از دست او تعميد مي گرفتند.”
عيسي (ع) هم خود از يحيي (ع) تعميد گرفته و شاگردان خود را توصيه کرده است که “همه امت ها را شاگرد سازيد و گناهان تعميد گيريد.”
از نگاه پولس، اين آيين نشانه اي از مشابه شدن ايماندار با مسيح (ع) در مرگ، تدفين و رستاخيز است.223
معمولاً هنگام تعميد کودکان، شخصي متعهد مي شود که به امور ديني کودکي که تعميد مي شود، رسيدگي کند. اين شخص که “پدر تعميدي” يا “مادر تعميدي” ناميده مي شود، در صورت درگذشت والدين يا بي توجهي آنان به تربيت ديني فرزندشان، تعهد خود را عملي مي کند224
در روزهاي نخست کليسا، مراسم غسل تعميد با مراسم شکرگزاري اين غسل همراه بود که آن را اسقف انجام ميداد. در قرون وسطي کشيشان نيز مجاز به برگزاري اين مراسم بودند و حتي گاهي يک فرد عادي مي توانست آن را انجام دهد. مراسم غسل تعميد عمل شست وشو و تطهيري تلقي مي شد که در آن هم گناه اوليه و فطري انسان و هم گناه واقعي که انجام داده بود شسته مي شد و انسان از آثار اين جرم ها خلاصي مي يافت. غسل تعميد نوزادان و خردسالان نيز رايج بود. چون اگر فرد از گناهان اوليه (توسط آدم ابوالبشر) تطهير نمي شد ممکن بود در زمان مرگ به فناي ابدي محکوم شود. ظاهراً در ابتدا ايمان به مسيح و ميل به دريافت تعميد تنها شرط لازم براي تعميد بود. اما در اواخر قرن دوم يک دوره آزمايشي و تعليمي براي سنجش واقعي بودن تجربه روحاني نو ايمان تعيين شد. مراسم تعميد نيز معمولاً با فرو رفتن در آب و در مواردي نيز با ريختن آب بر سر داوطلب صورت مي گرفت. تعميد کودکان که مورد مخالفت ترتوليان و حمايت سيپريان بود و نيز تعميد بيماران در همين دور? زماني شکل گرفت.
در حال حاضر سه روش براي غسل تعميد وجود دارد. پاشيدن آب، ريختن آب و دفن کردن در آب که بيشتر در کليساهاي شرق معمول است. در اصل اين غسل به صورت غوطه ور شدن در آب انجام مي شد.
از زمان هاي قديم، عادت بر اين بود که نو مسيحيان را در مهم ترين عيد مسيحيت، يعني عيد پاک تعميد دهند. مراسم اين عيد سه روزه در بهار برگزار مي شود و از فصح يهود فاصله چنداني ندارد. هنگام تعميد کشيش اين عبارت را که از آخر انجيل متي اقتباس شده است مي خواند: “تو را به نام پدر، پسر و روح القدس تعميم مي دهم.” 225
5-2-3. عشاي رباني:
آئيني که مسيح برقرار نمود فرمود عشاي رباني مي باشد که عبارت از غذائيست مصر عيد فصح را نگاه مي داشتند و در ازاي اين عيد، مسيح عشاي رباني را برقرار نمود تا بيادگاري مرگ وي از براي گناهان ما نگاهداري شود. 226
به آيين شام خداوند، شکستن نان، مجلس سپاسگذاري، شام مقدس و شراکت هم اطلاق شده است. اين عمل نماد حلول و تجسد الهي قلمداد مي شود. در اناجيل روايت شده است که عيسي (ع) در آخرين شب حيات خود که شب عيد فَصح يهوديان بود به اتفاق شاگردان و به سنت کتاب مقدس شام دسته جمعي (شام آخر) را صرف کردند. اين شام دسته جمعي در اناجيل به دو شکل توجيه مي شود. در اناجيل همنوا عيسي (ع) به نان همبستگي خويش با شاگردانش ناني را که در سفره بود پاره پاره مي کند و به شاگردان مي دهد و مي گويد: اين بدن من است که براي شما تسليم مي شود. اين کار را به يادبود مؤمن انجام دهيد. به همين ترتيب بعد از شام پياله اي از شراب به آنان مي دهد و مي گويد: با خون خود که براي شما ريخته مي شود پيمان تازه اي بستم و اين نشانه آن است. در انجيل يوحنا اين صفحه بازگو نمي شود بلکه عيسي (ع) خود را نان حيات مي نامد و مي گويد: يقين بدانيد که اگر بدن پسر انسان را نخوريد و خون او را نياشاميد فاقد حيات هستيد.227
همچنين در اناجيل کنوني باور دارند همان طور که عهد خدا با قوم يهود توسط خون قرباني ها بر کوه سينا استوار گرديد و به همان ترتيب، عهد جديدي بين خدا و بشريت به وسيل? خون عيسي مسيح محکم و استوار شد.
هر يک از کليساهاي مسيحي در شعائر و آيين هاي برگزاري عشاي رباني ابتکاراتي پديد آورده است؛ ولي دو عنصر اساسي در هم? مراسم ثابت است:
خواندن دو يا سه مقطع از کتاب مقدس، خوردن قرباني مقدس (عشاي رباني) 228
در انجام اين مراسم کشيش قطعات کوچکي از نان مخصوص را که قبلاٌ با شراب يا آب تقديس شده در بين مؤمنان تقسيم مي کند و با خواندن دعا، نان و شراب در بدن مسيحيان به گوشت و خون عيسي (ع) مبدل مي گردد و با او متحد مي شود. 229
فداکاري واقعي است تعدادي از پدران روحاني يوناني خاطر نشان مي کنند که نان وشراب در عشاي رباني تنها نان وشراب نيست بلکه به بدن و خون واقعي خداوندگار ما تبديل مي شود. و نان وشراب تا پايان مراسم عشاي رباني خاصيت خود را حفظ مي کنند و بدين ترتيب ذخيره اي براي افرادي از قبيل بيماران به حساب مي آيند. امتياز مشخصي که براي مراسم عشاي رباني ارتدوکس وجود دارد اين است که در آن از روح القدس استمداد مي شود. و نان فطير بکار مي برد. الهيون ارتدوکس خاطر نشان مي کنند که بدن پر جلال مسيح به آسمان صعود کرده در اين مراسم حاضر مي شود.
در مراسم عشاي رباني کليساي کاتوليک رم ناني که بدون خمير ترش تهيه شده در حاليکه نان فطير با خمير ترش که در کليساهاي شرقي معمول است نيز به رسميت شناخته شده است. در کليساي کاتوليک لحظه عمل تقديس مقدس ترين لحظه مراسم عشاي رباني است. معجزه تجسم مسيح دوباره نقش خود را ايفا مي کند و او شخصاً حضور دارد. و سن مجاز براي شرکت در اين مراسم هفت سال است و از اين سن به بالا بر هر يک از اعضا لازم است براي اعتراف حاضر شوند و هر سال يک بار برکت گيرند.230
اين آيين با ديدگاه مسيحيان دربار? نجات و رستگاري به هم پيوند خورد و رمزي از حلول و تجسد الاهي قلمداد شد.231
5-2-4. تأييد:
مراسم تأييد وتنفيذ هر فرد مسيحي تکميل کنند? آيين غسل تعميد تلقي مي شود. اين مراسم به اين هدف صورت مي گيرد که فرد پيمان و عهدي را که در کودکي در مراسم غسل تعميد به نيابت از جانب او بسته شده آگاهانه مورد تأکيد و تأييد قرار دهد.
در مراسم تأييد بر جنب? اثباتي، يعني هدايت گرفتن از روح القدس، تأکيد مي شود. اين مراسم معمولاً در سني که جوان قدرت تشخيص و قبول مسئوليت داشته باشد و بتواند ايمان و عقيد? مذهبي خويش را عقلاً بپذيرد انجام مي شود. امروزه در آن دسته از کليساهايي که اين مراسم را به عمل مي آورند معمولاً تأييد و تنفيذ بين 10 تا 13 سالگي صورت مي گيرد. با آن که جماعت پروتستان آيين تأييد را يکي از شعاير مقدس دين مسيح (ع) نمي دانند. بعضي از گروه هاي ايشان آن را به صورت عرفي مسيحي مي پذيرند. در اين مراسم قسمت هايي از بدن شخص به دست کشيش با روغن تقديس شده (مايرن) مسح مي شود. در اين هنگام کشيش به فرد مورد نظر مي گويد: ” روح القدس را قبول کن تا بر شهادت دادن به مسيح توانمند گردي.” اين عبارت در کليساهاي مختلف اختلافات مختصري دارد. 232
مراسم تأييد توان تشخيص خوب ها از بدي ها اخلاقي- ديني را دارد. اين آيين در ميان کاتوليک ها و ارتدوکس ها امري مقدس به شمار مي آيد که براي نوجوانان بين ده تا سيزده ساله برگزار مي شود. 233
اگر کسي که به کليسا مي پيوندند بالغ باشد، تعميد و تأييد را همزمان و به عنوان دو نيمه يک آيين مي پذيرد. هر گاه وي در کودکي تعميد يافته باشد، تأييد تا زمان بلوغ 13 تا 16 سالگي، به تأخير مي افتد.234
5-2-5. دست گذاري (يا درجات مقدس روحانيت):
انتصاب يا دست گذاري عملي است که به موجب آن، شخص صلاحيت احراز مناسب کليسايي (اسقفي، کشيشي و شماسي) را پيدا مي کند. انتصاب مقامات روحاني از مهم ترين شعاير به شمار مي رود. زيرا بيشتر

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درباره کتاب مقدس، زبان عرفان، آداب و رسوم، سرچشمه ها Next Entries دانلود پایان نامه درباره کتاب مقدس، عالم برزخ