دانلود پایان نامه درباره کتاب مقدس، عالم برزخ

دانلود پایان نامه ارشد

شعاير را کشيش مي تواند انجام دهد در حالي که اين بخش از شعاير فقط به دست اسقف صورت گيرد. براي تقديس سه نفر اسقف لازم است. در اين عمل روح القدس به شخص مورد نظر اعطا مي گردد و شخص مورد تقديس قرار مي گيرد. تقديس انتخاب يک شخس براي وظايف مقدس است. در اين عمل به شخص قدرت انجام دادن وظايف کليسايي داده مي شود. وي پس از آن قدرت تبشير و تنذير و اجراي مراسم کليسايي مي يابد. 235
با آيين دستگذاري، انسان حيات خود را وقف خدمت به جامع? مسيحيت و در نتيجه، وقف خدمت به همه بشريت مي کند. درجات اصلي روحانيت سه است:
1.اسقف: وي نمايند? مسيح در قلمرو معيني است که قلمرو اسقف خوانده مي شود و به نيابت از او تعليم مي دهد، رهبري مراسم عبادي را به عهده مي گيرد و خدمت مي کند. واژه هاي/ اسقف وbishop ازepikopos يوناني مي آيند که به معناي “ناظر” است.
2. کشيش: وي معاون اسقف است و به او در سه وظيف? ياد شده، در محدود? يک گروه، کمک مي کند. واژ? کشيش (قسيس) برگرفته از قشيش سرياني وpriest از presbyter يوناني (مانند شيخ در عربي) به معناي “پيرا”236 است. 3. شماس: وي کلام خدا را تبليغ مي کند و به مساعدت بينوايان، سالخوردگان، بيماران و افراد در حال احتضار مي پردازد. لقب شماس در سرياني وdeacon از presbyter يوناني به معناي “خادم” است.
ساير القاب کليسايي، مانند پاپ، پاتريک، سراسقف، کاردينال، اَرشمَندريت، موسيو و غيره نشان دهند? وظايف معيني است و ربطي به آيين هاي هفت گانه ندارد.237
آيين دست گذاري از قرن سوم ميلادي به بعد در مسيحيت رواج يافت و تا کنون با آداب ويژه يي در کليساهاي سه مذهب برگزار مي شود، از نگاه کاتوليک ها و ارتدوکس ها آييني مقدس و پروتستان به آن نگاهي اجتماعي دارند. 238
در انتصاب کشيش، جام مخصوص شراب به دست شخصي که نامزد اين رتبه است داده مي شود واسقف اين عبارت را قرائت مي کند: ” اين نيرو را دريافت کن که در کليسا براي زنده ها و مرده ها به نام پدر، پسر و روح القدس شفاعت کني”. کليساي پروتستان و کاتوليک با انتصاب بانوان به مقام کشيشي مخالفت دارند. 239
چارچوب ورود افراد به اين اساس در کليساهاي گوناگون تفاوت دارد: در برخي از کليساها تنها لازم است فرد داوطلب معتقد باشد به اينکه خداوند وي را بر خدمت روحاني فرا خوانده است. در برخي کليساهاي ديگر، داوطلب بايد سه سال به خواندن کتاب هاي مذهبي بپردازد و در آزمون هاي مربوط پذيرفته شود تا مدرک کارشناسي به او بدهند. او در آن مدت نيز در کليسا به خدمت گرفته مي شود تا تجرب? لازم را به دست آورد، سپس مي تواند يک روحاني مسيحي شناخته شود.
لباس هاي روحاني فرقه هاي مختلف مسيحي با يکديگر تفاوت دارد و پوشيدن لباس روحاني براي اجراي مراسم واجب است. در اوقات ديگر، همه روحانيون ارتدوکس و برخي از روحانيون کاتوليک آن لباس را بر تن دارند و برخي ديگر نوار سفيدي بر دور گردن اکتفا مي کنند. فرقه هاي مختلف پروتستان نيز شيوه هاي مختلفي دارند و بسياري از آنان به جاي لباس ويژه، هميشه از نوار سفيدي به دور گردن استفاده مي کند.
کاتوليک ها به آن سبب رتبه هاي مقدس (دست گذاري و آيين ورود به منصب روحاني) را مقدس مي دانند چون؛ از همان روزگاران ديرين عقيده داشتند اسقف پاره يي از اختيارهاي روحاني خود را از حواري ها به ارث برده و حواري ها نيز آن ها را از خداوند، در هيئت حضرت عيسي (ع) گرفته اند.
5-2-6. تدهين نهايي :
اگر گناه بيماري روح است و موجب سست شدن ارتباط انسان با خدا مي شود، بيماري جسمي نيز مشکلي بشري است که حيات زميني را تهديد مي کند. در هر دو حال، مسيحيان براي شنيدن پيام رهايي بخش خدا آماده مي شوند؛ زيرا معتقدند که خدا مسيح را براي عيادت بيماران، شفا دادن ايشان و آماده کردن آنان در لحظات جان دادن فرستاده است.240 در اين مراسم که طي آن شخص آمادگي پيدا مي کند که به نحوي شايسته بميرد. به اين عمل “مسح مرضي” هم گفته مي شود. اين عمل هنگام بروز بيماري ها و بخصوص هنگامي که مرگ نزديک است، بعضي زماني که شيطان با تمام نيرو ايمان را مورد تهديد قرار مي دهد، لازم است زمان قابليت انجام دادن اين عمل سن معرفت است و زمان وجوب آن هنگامي است که احساس شود مرگ انسان را تهديد مي کند. اين آيين که بعضاً مبتني بر اعتقاد به نيروي مداواي روغن متبرک و مقدس است، با اميد به مداوايي که در مريض ايجاد مي کند به نام “آخرين مراسم” خوانده مي شود. خاصيت ديگر اين آيين مقدس آن است که اگر مريض از دنيا برود وي را براي ورود به عالم برزخ آماده مي سازد. اعتقاد به برزخ مورد قبول کليساي پروتستان نيست. در عهد جديد هم از تدهين بيماران به دست رسولان مسيح (ع) سخن به ميان آمده است:” پس آنها به راه افتادند و در همه جا، اعلام مي کردند که مردم بايد توبه کنند، آنها ديوهاي زيادي را بيرون کردند و بيماران بسياري را با روغن تدهين کرده شفا دادند.” همچنين يعقوب رهبر کليساي اورشليم هم به برادران ديني خود توصيه مي کند که:”اگر کسي از شما بيمار است بايد از مشايخ کليسا بخواهد تا براي او دعا کنند و به نام خداوند بدن او را با روغن تدهين نمايند.” ماد? تدهين روغني است که براي ماليدن به چشم ها، گوش ها، دهان، دست ها و پاهاي مريض به کار مي رود.241
هنگام روغن مالي مريض به دست کشيش، وي به گناهان خويش اعتراف مي کند و کشيش، گناهان وي را مي آمرزد تا او را از عذاب دوزخ برهاند. از همان روزگار کاتوليک ها عقيده داشتند که با روغن مالي مقدس، روح مريض نزديک به مرگ از آلوده شدن به گناه پاک و براي ورود به بهشت و ملکوت خدا آماده مي شود.242
5-2-7. توبه:
مسيحيان در آيين توبه يا آشتي، از طريق اعتراف، بخشايش الهي را دريافت مي کنند؛ زيرا ايشان نيز، مانند مسلمانان و يهوديان معتقدند که توبه موجب بخشايش الهي مي شود مسيحيان در آيين توبه شرکت مي کنند تا پيام بخشايش خدا را بشنوند و به ياد آورند که چگونه خداوند اين آمرزش را که همواره در دسترس بشر است، از طريق کارهاي نجات بخش حضرت عيسي (ع) در طول زندگي وي، براي همگان فراهم کرده است.
آيين توبه در طول تاريخ مسيحيت اشکال مختلفي به خود ديده است. در قرون نخستين تاريخ کليسا، توبه به صورت علني انجام مي گرفت. در قرون بعدي، اعتراف فردي به گناه مرسوم شد.243
آيين توبه را نخست کاتوليک ها آن را مقدس و سپس ارتدوکس ها پذيرفتند. اين آيين برخلاف دو آئين ديگر(تعميد و تأييد) ممکن است چندين مرتبه براي يک مسيحي به ويژه کاتوليک ها در هر زمان و هر چند نوبت که فرد درخواست کند برگزار شود.244
در اين مراسم کشيش به نيابت از رسولان مسيح (ع) گناهان شخص را مي بخشايد. رسولان هم خود را از ناحيه عيسي (ع) به چنين منصبي نايل آمدند: ” عيسي (ع) بر آنان دميد و گفت: روح القدس را بيابيد، گناهان کساني را که ببخشيد بخشيده مي شود و آناني را که نبخشيد بخشيده نخواهد شد.”245
اين آيين داراي چهار مرتبه است: توبه، اقرار، رضايت ذات الهي و اعلان آمرزش گناه از سوي کشيش.246
1.توبه و طلب مغفرت: که عبارت از تأسف عميق از انجام گناهان است که اين ابراز تأسف از طرف فرد توبه کار به خدمت کشيشي که مراسم را به جاي مي آورد ابراز مي شود.
2. اعتراف به گناه: که در ابتدا از طرف داوطلب توبه در حضور هم? جمع انجام مي شد. اما از قرن يازدهم به بعد اين اقرار به گناه جنب? خصوصي پيدا کرده است و شخص توبه کننده تنها در محضر کشيش اعتراف مي کند. به گفت? کتاب مقدس، يهوديان هم در نزد يحيي تعميد دهندو به گناهان خود اعتراف ميکردند. از رسال? يعقوب هم استنباط مي شود که به شخص گناهکار توصيه شده است در ميان جمع به گناهان، خود اعتراف کند : ” نزد يکديگر به گناهان خود اعتراف نماييد و براي يکديگر دعا کنيد تا شفا يابيد.” شايد به دليل آثار سوءِ اجتماعي که ذکر گناهان در بين مردم داشت، کليسا مجبور شد اعتراف را به شکل مخفيانه و در محضر کشيش منحصر کند.
اعتراف در برابر روحاني يعني آنکه شخص گناهکار به نيت گره گشايي از بار گناهان، خطاهاي خود را به کشيش مي گويد و به تک تک آنها اشاره مي کند در اين اشاره بايد به تعداد گناهان و انواع آنها و خصوصيات گناه (مثل قتل نفس، زنا، …) را ذکر کند. البته اعتراف به گناه بايد همراه با توب? دروني باشد وگرنه فاقد ارزش است.247
پنهان ساختن گناهان از روي عمد، توهين به اين اثر مقدس (اعتراف) و در حد خود گناهي بزرگ محسوب مي شود. کشيش حق ندارد راز شخص معترف را فاش کند و يا حتي به آن اشاره کند، حتي اگر جانشين در خطر افتد. در کليساي هر بخش اتاق هاي کوچک به نام اعترافگاه وجود دارد که با تيغه و معمولاً باتوريسمي از اتاق هاي ديگر مجزاست.248
3.رضايت و بخشش الهي: نيز در اعمال مثبتي است که آن گناه خاص را مي پوشاند، اما معمولاً به اشکال خاصي، نظير روزه گرفتن، نماز و دعا و يا کمک به فقرا انجام مي شود. بدين معنا اين اعمال نوعي تنبيه و مجازات دنيوي هستند که از طرف کشيش يا روحاني کليسا بر فرد مقرر مي شود. اين مجازات با عمر شخص خطاکار، ميزان گناه و هوشياري شخص تناسب دارد. تمام مجازات ها به سه مجازات عمده، يعني نماز، روزه و صدقه برمي گردد. از اعترافات مهم لوتر عليه کليساي روم، قدرت پاپ و روحانيت کليسايي در آمرزش گناهان و وضع جريمه هاي مالي و فروش آمرزش نامه بود که موجب فساد دستگاه کليسايي و حاکميت بي دليل پاپ بر مردم و کليسا مي شد. 249
4. مرحله نجات و رهايي: که به معناي آسودگي از نتايج و تبعات گناه است. 250
5-2-8. ازدواج مسيحي:
مسيحيان ازدواج را يک امر دنيوي نمي دانند؛ زيرا ازدواج نشان? محبت خدا به بشريت است. ازدواج عبارت است از يکي شدن محبت دو شخص که با يکديگر براي زندگي مشترک، همراه با امانت داري متقابل و همکاري، متعهد مي شوند و براي توليد مثل و تربيت فرزندان و رشد آنان در فضاي ايمان و محبت به خدا مي کوشند. از اين رو، مسيحيان ازدواج را همچون رمز و نشانه اي بشري براي شيو? رفتار خدا با انسان به شمار مي آورند، همان خداي پاک که انسان ها را دوست دارد. به امور آنان اهتمام مي ورزد به وعده هاي خود به آنان پايبند است. مسيحيان هنگام ازدواج متعهد مي شوند که يکي شدن مرد و زن را نشان? آشکاري براي محبت خدا به بشر و محبت مسيح به شاگردانش قرار دهند. به همين علت مسيحيان ازدواج را التزام و تعهد در طول زندگي مي شمارند و با طلاق و تجديد فراش در زمان حيات همسر مخالفند.251
در اين عمل (ازدواج) مرد ملتزم مي شود که محبت، اکرام و امانت را در حق زن انجام دهد هم محبت، امانت و اطاعت را ملتزم مي گردد.252
روحانيون کاتوليک و ارتدوکس (به پيروي از حضرت مسيح (ع) و به منظور فراغت براي خدمت به دين، نبايد ازدواج کنند و بايد از آيين ازدواج و آيين دستگذاري يکي را برگزينند. با اين استثنا که در کليساي ارتدوکس، فردي که ازدواج کرده باشد، مي تواند کشيش شود، ولي ارتقاي وي به درج? اسقفي ممکن نيست. پروتستان ها با ازدواج روحانيون مخالف نيستند و لوتر هم ازدواج کرده بود.
راهبان و راهبه هاي کاتوليک و ارتدوکس نيز نبايد ازدواج کنند. پروتستان ها تقريباً رهبانيت ندارند، اين افراد براي مقاومت در برابر ميل جنسي به تمرين هايي مانند روزه و دعا روي مي آوردند. تجرد روحانيون کاتوليک يکي از مشکلات آن کليساست و اين مسئله رسوايي ها را نيز به بار آورده است.253
گروه زيادي از مسيحيان اوليه زهد، کنارگيري از دنيا و گوشه نشيني را اختيار کردند، ازدواج و همبستر شدن شرعي پرهيز مي کردند اين پرهيز در ميان روحاني هاي کاتوليک به يک تابو تبديل شد تا کم کم در کليساي آن ها که ازدواج مقام روحاني را جايز نمي شمرد فسادهاي اخلاقي بروز کرد. از سوي ديگر، نگران کم شدن جمعيت مسيحيان بودند. به همين سبب آيين ازدواج در حلقه آيين هاي مقدس کليساي کاتوليک رومي قرار گرفت.254
5-2-9. تصويب اصول مسيحيت:
“… عيسي کتابي از خود نياورد و بهمين لحاظ حواريون او تصور مي کردند بزودي باز خواهد گشت… و چون دو نسل گذشت و از عيسي خبري نشد سران مسيحي،

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درباره کتاب مقدس Next Entries دانلود پایان نامه درباره کتاب مقدس