دانلود پایان نامه درباره علم الهدی، استان تهران، محدودیت ها، زین العابدین

دانلود پایان نامه ارشد

سال دو فیلم و هر شهرستانی 80 درصد یک فیلم را به تماشا نشسته است و این میزان در سال 1388 برای هر تهرانی 58 درصد یک فیلم و هر شهرستانی 13 درصد یک فیلم بوده است . کاهش 50 درصدی مخاطب طی این سالها در استان تهران و کاهش بیش از 80 درصدی در سایر استان های کشور نشان از کاهش شدید هزینه سینما در سبد هزینه خانواده ها بالاخص خانواده های شهرستانی دارد . ورود رقبای جدید رسانه ای ، کاهش نمایش فیلم های خارجی در سینماهای کشور و متعاقبا عدم تنوع در حوزه نمایش کشور ، ارتقای سطح سلیقه مخاطب ، تولیدات نازل ، فرسودگی بیش از حد سینماها ، پراکندگی قدیم جغرافیایی سینمایی ، عدم ثبات میدیریت و … تنها بخشی از مشکلات این سالها بوده است . ظاهرا اثرات منفی 70 درصدی مخاطب در این 15 سال را باید با افزایش مطلق بیش از 4 هزار درصدی بهای بلیط دراین مدت جبران کنیم و افزایش کیفی سایر پارامترها و هزینه های اشتباه را از تماشاگران طلب کنیم . ( علم الهدی ، 1389 : 56 ) .

جدول شماره 2 : میزان تماشای سالیانه فیلم در سینماهای ایران از سال 1371 تا 1388 .

سال
استان تهران
سایر استان ها
جمع کل
1371
109/527/16
636/503/37
745/030/54
1372
444/374/16
706/434/38
150/809/54
1373
342/017/17
092/150/39
434/032/56
1374
656/842/14
736/650/37
392/493/52
1375
050/209/13
217/551/31
267/760/44
1376
147/884/10
299/946/28
564/830/39
1377
789/793/9
136/022/21
925/815/30
1378
346/210/12
570/619/21
916/829/33
1379
454/926/12
179/979/19
633/905/22
1380
189/092/9
929/522/12
118/615/21
1381
824/861/8
893/955/8
717/817/17
1382
308/824/6
252/427/6
560/251/13
1383
537/868/8
212/077/7
049/629/16
1384
402/093/8
460/042/7
862/136/15
1385
781/546/8
497/408/7
278/955/15
1386
166/290/7
246/909/6
000/299/14
1387
000/200/7
000/800/6
000/000/14
1388
000/005/8
000/000/8
000/005/16

( منبع : علم الهدی ، 1389 : 58 ) .

جدول شماره 3 : میزان فروش فیلم ها به ريال در کل کشور ، استان تهران و سایر استان ها به همراه میانگین قیمت بلیط سینما ها از سال 1371 تا 1388 آمده است .
سال
استان تهران
سایر استان ها
جمع کل کشور
میانگین بهای بلیط
1371
730/223/420/5
950/589/321/10
680/813/741/15
295
1372
480/378/257/8
780/541/867/15
260/929/124/24
446
1373
610/039/284/10
450/383/685/17
060/423/969/27
508
1374
100/497/518/10
750/903/510/22
850/400/029/33
635
1375
200/958/781/14
450/632/613/29
650/590/395/44
1003
1376
000/783/878/14
600/878/021/35
600/661/900/49
1275
1377
400/766/460/23
850/492/610/36
250/259/071/60
1500
1378
500/522/321/33
750/463/245/48
250/986/566/81
1900
1379
500/914/832/46
100/653/686/47
600/567/519/94
3000
1380
000/051/229/44
500/892/904/38
500/942/133/83
4200
1381
500/655/625/51
500/905/847/32
000/561/473/84
5000
1382
000/207/882/42
000/883/677/26
000/090/560/69
8000
1383
500/866/350/66
500/213/346/38
000/080/697/104
9000
1384
000/155/257/67
770/647/001/39
770/622/258/106
10000
1385
000/278/617/91
500/304/857/53
500/582/574/145
12000
1386
258/651/321/110
455/697/587/60
713/348/909/170
15000
1387
512/473/852/130
652/368/795/90
164/842/647/221
20000
1388
366/212/649/180
147/966/588/120
513/178/238/301
25000

( منبع : علم الهدی ، 1389 : 59 ) .

جدول شماره 4 : آمار تعداد تماشاگران فیلم های خارجی در سینماهای کشور در مقایسه با تماشاگران فیلم های ایرانی از سال 1371 تا 1388 .
سال
تعداد تماشاگر فیلم ایرانی
تعداد تماشاگر فیلم خارجی
تعداد کل تماشاگران
1371
031/189/44
714/841/9
745/030/54
1372
302/408/45
848/400/9
150/809/54
1373
388/531/48
046/501/7
434/032/56
1374
266/694/47
126/799/5
392/493/53
1375
347/567/39
920/192/5
267/760/44
1376
422/877/34
124/953/4
546/830/39
1377
550/199/29
275/616/1
925/815/30
1378
213/810/32
703/019/1
916/829/33
1379
089/462/31
544/433/1
633/905/32
1380
940/639/20
178/975
118/615/21
1381
997/492/17
720/342
717/817/17
1382
184/676/12
376/575
560/251/13
1383
920/317/16
080/321
000/639/16
1384
472/026/15
290/100
862/136/15
1385
002/809/15
273/146
278/955/15
1386
512/099/14
000/200
512/299/14
1387
000/910/13
000/90
000/000/14
1388
000/470/16
000/30
000/500/16

( منبع : علم الهدی ، 1389 : 60 ) .

6 – 5 – 2 ) سانسور در سینمای ایران :
محدودیت و ممیزی بر خلاف آن چه به نظر می رسد ، اتفاقا مختص دنیای امروزی و مدرن نیست . اخلاق و مرزهای اخلاقی یکی از عوامل اصلی در اعمال ممیزی هاست . از گذشته دیدگاههای متفاوت از تعریف اخلاقی وجود داشته و اخلاق گرایی به فراخور تفاوت ماهوی جوامع ، همواره محل مناقشه بوده است و با در نظر گرفتن برداشت های شخصی و گروهی از این مقوله ، مرزهای اخلاقی در میان اشخاص و جوامع آگاه کاملا باز و در پاره ای موارد بسیار بسته به نظر می رسد . به همین جهت و با توجه به ادراکات گوناگون از اخلاق ، پرداختن به مرزهای اخلاقی تقریبا نا ممکن است . به بیان دیگر گستردگی این مرز از شخص تا دنیا را شامل می شود . اما به خاطر آن که جامعه دچار هرج و مرج نشود ، تعریف مشخص و آشکاری از اخلاق را به فراخور چارچوب های جامعه تبیین می کنند و قوانینی را برای خروج از این محدوده به تصویب می رسانند ، بسیاری از این قوانین نه تنها مختص به آن جامعه که اساسا جهان شمول است . ( میر زین العابدین ، 1388 : 187 ) .
امروزه شاهد آن هستیم که رسانه ها به دلیل گستردگی در امر اطلاع رسانی ، همواره مورد بیشترین سانسور و ممیزی قرار می گیرند . حکومت ها و نظام های حاکم به این نتیجه رسیده اند که وسائل ارتباط جمعی مثل کتاب ، روزنامه ، مجلات ، اینترنت ، ماهواره ، تلویزیون ، سینما و … همزمان با تاثیرات مثبت می توانند به شدت مضر و زیان بار باشند . شبکه های اطلاع رسانی داخل و خارج یک کشور اغلب دوست آن کشور هستند یا دشمن آن و بالطبع در حوزه های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی ، با سانسور مواجه می شوند . قوانین سانسور در همه کشورها با کمی تفاوت اجرا می شود و نوع اجرای شدید یا ملایم آن با امنیت آن کشور ، رابطه مستقیم دارد . در اروپا ، امریکا و کشورهای سوسیالیستی ممیزی در عرصه های گوناگون به کار گرفته می شود و بسیاری از فعالان در حوزه های مختلف یا به حاشیه رانده و یا تبعید شده اند و بسیاری دیگر به صورت مشروط در سیستم دوباره مشغول می شوند و مطرود شدن عده ای و به میدان آمدن دیگران ماحصل این نوع نگاه است . در کشورهای آسیایی و خاور میانه به دلائل زیاد که در راس آن انسان شرقی قرار دارد ، این محدودیت ها به گونه ای دیگر است . رجوع به باورهای دینی و مذهبی در تمام عرصه ها ، و به کارگیری قوانین مذهبی در کنار قوانین اجتماعی ، پایبندی به قوانین ملی و قومی از جمله مواردی است که این محدودیت ها را پایه نهاده است . دنیای غرب به جهانی شدن و یکپارچگی جهان می اندیشند و تمام ابر قدرت های جهان برقراری صلح وثبات را وظیفه خود می دانند و در نقطه مقابل شرق با تکیه بر تمدن و تاریخ و فرهنگ کهن و اعتقادات و باورهای مذهبی و معنویات برای نجات بشر به معنای رستگاری آن در تکاپو هستند . اما در ایران با موقیعت و قوانین متمایز از ابتدای تاریخ سینما ، سانسور سیری افراطی و تفریطی داشته است . اشاره ای کوتاه به نظام ممیزی از سال 1330 تا 1357 و نتیجه آن بیش از 40 فیلم توقیف شده درعرصه سینماست که برخی از آنها تنها به دلیل تفکر سازندگان و نوع دیدگاه از دور خارج شده اند . قبل از سال 1357 محدودیت ها به گونه ای متفاوت از امروز بود . مشکل یا شکستن مرزهای اخلاقی بود یا تفکر سیاسی فیلم ساز . احمد شاملو ، شاعری متعرض بود که در سینما هم فیلم نامه می نوشت و ابراهیم گلستان با سفارشات شرکت نفت ، درصدد احیای تاریخ و تمدن ایران بود . در کانون پرورش فکری کودکان ، داریوش مهرجویی با اقتباس از کتاب عزاداران بیل غلامحسن ساعدی ، گاو را ساخت ، بهرام بیضایی با ساختن فیلم رگبار ، پرویز کیمیاوی با مغول ها و مسعود کیمیایی با گوزن ها دست به نقد نظام حاکم موجود زدند و تلاش کردند آن چه را که واقعی است به تصویر بکشند . با انقلاب اسلامی تعریف مشخصی برای سینما که بتواند تعمیم دهنده نظرات و سیاست های جدید باشد ، وجود نداشت . حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی ، بنیاد سینما فارابی و وزارت فرهنگ و ارشاد به عنوان مراکز تولید فیلم دست به کار شدند و آزمون و خطا شروع شد . فیلم نامه ها با اصلاحات فراوان وارد و از شورا خارج می شد ، هیات نظارت و بازبینی به آنها ، مشروط به رعایت قوانین پروانه ساخت می داد و در پایان فیلم هایی بودند که هیچ شباهت به نسخه تائید شده نداشتند و در بایگانی به یادگار می مانند . پس از شروع و خاتمه جنگ یعنی از سال 1360 تا 1368 به دلیل وضعیت کشور و نیز پشت سر گذاشتن نسبی سالهای آزمون و خطا ، عمده فیلم هایی که به نمایش در نیامدند از نظر فرم و محتوا موفق نبودند و به سختی می شد آنان اثر سینمایی نامید . از سال 1368 تا 1376 با اتمام جنگ ، محتوا و اساس فیلم ها تغییر کرد و آثار سینمایی به مضامین غیر از جنگ پرداختند . از سال 1376 تا به امروز هم با اختلاف سلیقه بین مدیران و نیافتن نقاط مشترک دینی و ملی بعد از سی سال ، اهالی فرهنگ و هنر هنوز هم خطوط قرمز مشخصی نمی یابند و سلیقه در سانسور حرف اول را می زند . سینمای بعد از انقلاب تا سال 1387 ، 177 فیلم توقیفی داشت ونمی توان گفت ایراد از کدام طرف است .
– رکورد داران فیلم های به نمایش در نیامده :
(8 فیلم : ابوالفضل جلیلی)،(5 فیلم : غلامرضا رمضانی )،(4 فیلم : جعفر پناهی – عباس کیا رستمی)،(3 فیلم : علیرضا امینی – سامان سالور – خسرو سینایی – حسین قاسمی جامی – نادر قانع – فرزاد موتمن – پرویز کیمیاوی – ناصر محمدی – فرهاد مهرانفر)،(2 فیلم : سعید ابراهیمی فر – جواد اردکانی – جواد ارشاد – محسن امیر یوسفی – بهرام بیضایی – اسماعیل براری – کمال تبریزی – فریدون حسن پور – بهمن قبادی – علی شاه حاتمی – هوشنگ درویش پور – پرویز شهبازی – نیکی کریمی – حسین علی لیالستانی – ایرج قادری – کیانوش عیاری و …) .

نمودار 2 : فیلمهای به نمایش در نیامده از آغاز اکران در ایران تا 1388 .

سال 1380 تا 1388 دهه 70 دهه 60 آغاز تا سال 1359
از ابتدا تا سال 1359 تعداد 72 فیلم ، دهه 1360 تعداد 24 فیلم ، دهه 1370 تعداد 53 فیلم و در دهه 1380 تا 1388 تعداد 100 فیلم توقیف شدند . ( میرزین العابدین ، 1388 : 120 ).

7 – 5 – 2 ) مدیریت سالن های سینماهای تهران :
اولین سینمایی که برنامه مرتبی نشان داد ، سینمای علی وکیلی به نام گراند سینما بود . این سینما هر هفته روزهای دوشنبه و جمعه فیلم تازه ای نمایش می داد. سالن دیگری که گهگاه فیلم نشان می داد ، گراند هتل بود که بیشتر برای اجرای تئاتر بود تا نمایش فیلم.
بنا برسیاست هیات حاکمه دررواج فرهنگ تقلیدی غرب و روحیه آسان پسندی، دروازه های مملکت به روی ورود انواع فیلم های خارجی باز شد و هر سینما و سرمایه داری با خروج تعدادی ارز هرگونه فیلمی وارد کرد و به خورد مردم داد . هنوز فیلم ها صامت بود و علی وکیلی برای اینکه تنوع و جذابیت بیشتری به سینما ببخشد ارکستری بوجود آورد . که قبل از شروع نمایش و در فاصله پرده ها در حین نمایش فیلم در جلوی پرده

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درباره سینمای ایران، استان تهران، فیلم نامه، ریاست جمهوری Next Entries دانلود پایان نامه درباره سینماهای، 1356، موسساتی، 1306