دانلود پایان نامه درباره سقط جنین، تنظیم خانواده، ایران باستان، آیات و روایات

دانلود پایان نامه ارشد

تَعُدُوانِعمَتَ اللهِ لا تُحصُوها»و فرزند، نعمت خداست. چرا خودتان را از داشتن این نعمت منع میکنید؟ چرا ضعف برنامهریزی و مدیریت و به تعبیر رسولالله(ص) سوء تدبیر خود را با بچهدار نشدن جبران میکنید؟ باید توجه داشته باشیم که ازدیاد نسل در همه فرهنگها و ادیان، امری مطلوب تلقی شده و یک ارزش است.برای مثال، در میان کاتولیکها،یهودیان، روم و ایران باستان نیز یک ارزش بوده است. در ایران و روم باستان خانوادههایی که بچهدار میشدند، هدیه دریافت میکردند.

نقد شعار «فرزند کمتر،زندگی بهتر»
بیشک، شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» یک شعار استعماری، ضد ارزشی و ناشی از سوء زن به خداو تنبلی است. زندگی بهتر، با کار بیشتر، تدبیر بهتر، تلاش برای تربیت اولاد و در سایه ایمان و تقواست. چه کسی گفته است زندگی بهتر از طریق فرزند کمتر است؟
زندگی بهتر در سایه ایمان و تقواست. حتی اگر انسان،تنها و فاسق هم باشد، زندگی نکبتباری خواهد داشت. خداوند می فرماید:«وَ مَن اَعرَضَ عَن ذِکرِی فَاِنَ لَهُ مَعِیشَهً ضَنکاً» اما متأسفانه فرهنگ استعماری، «معیشک ضنک» را ناشی از تعداد فرزند دانسته است.
شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» یک شعار استعماری است؛ در حالی که قرآن کریم می فرماید:«وَ مَن اعرضَ عَن ذِکرِی فَانَ لَهُ مَعِیشَهً ضَنَکاً» هر کس از یاد خدا روی گرداند، زندگی سختی خواهد داشت. آن کسی که به خدا توجه کند، خدا نیز به او توجه میکند.
«فَاذکُرُونِیاذکُرکُم وَ اشکُرُوا لِی وَلا تَکفُرُونِ» یعنی کفران نعمت نکنید؛اگر انسان به یاد خدا باشد، با داشتن عیال بیشتر، زندگی بهتری خواهد داشت.
برخی برای داشتن فرزند کم به این روایت استناد میکنند که:«قِلَهَ العِیَالِ احَدُ الیَسَارَین» کم بودن عائله، زندگی را آسان میکند؛ در حالی که این روایت به یک واقعیت خارجی اشاره دارد. کمبودن عیال نباید باعث تنبلی شود؛ بلکه باید مجموعه این ارزشها را در کنار هم در نظر بگیریم تابتوانیم نمونه یک انسان اسلامی را تبلیغ کنیم. عقلانیت،معنویت و تقوا، ایمان و پرستش الهی،عدالت،آزادی، مهر و محبت، رحمت و رأفت باعث دوست داشتن فرزند میشود.
دوست داشتن فرزند یک ارزش عاطفی و روانی مهم است. تشویق به کار، استحکام بنیاد خانواده، پرهیز از اسراف و تبذیر،توجه به سلامت و امنیت،ایجاد امید و مبارزه با روحیه بدگمانی و تلاش برای تحقق حکومت انسان شایسته و صالح، مجموعه ویژگیهایی است که در کنار کثرت جمعیت باعث کارآمدی میشود؛ ولی شعار «فرزند کمتر،زندگی بهتر» نه قرآنی است، نه روایی و نه مطابق با سیره ائمه و فطرت انسانی.
فطرت انسانی اقتضا میکند که زندگی بهتر در سایه آرامش و اطمینان قلبی به وجود میآیدو این آرامش در پرتو ایمان و تقوا بدست میآید؛ اما استعمارگران این شعار را تغییر دادند و به جای رویگردانی از خداوند در آیه شریفه:«مَن اعرَضَ عَن ذِکرِی فَاِنَ لَهُ مَعِیشَهً ضَنکاً» عبارت «منکان اکثر عیالافان له معیشه ضنکا» را قرار دادند. بیشک، کم کردن جمعیت، مساوی با نابودی نسلهاست و این ضد ارزش، ضد قرآن و ضد روایات است.
رویکرد فقهی به شیوههای پیشگیری از بارداری ادله و جواز عزل
شیوههای پیشگیری از بارداری در طول تاریخ به تناسب ارتقای سطح دانش انسانها و پیشرفت علم پزشکی همواره متغیر بوده است. آنچه را که کارشناسان و پزشکان متخصص به عنوان معروفترین و مهمترین روشهای رایج و معمول در بین اقوام و بهخصوص در چند دهه اخیر بیان کردهاند به طور عمده شش گروه است:
روشهای فیزیولوژیک، روشهای شیمیایی، روشهای مکانیکی(حصارکشی)، روشهای ابزاری داخل رحمی، روشهای هورمونی، روشهای جراحی.
طبیعی است که آشنایی با هریک از روشهای یاد شده و نوع تأثیرگذاری و عوارض و پیامدهای آن در اظهارنظرهای فقهی تأثیر بهسزایی دارد؛ اثر بعضی از روشها جلوگیری از لقاح است. بعضی از شیوهها مانع از رشد و نموتخم بارور است. بعضی نیز دارای عواقب و پیامدهای نامطلوب جسمی و روانی است.
از سویی دیگر، استفاده از بعضی روشها مستلزم دخالت پزشک در معالجه و لمس و نظر به عورت زن یا مرد است. در بهکارگیری بعضی روشها سقط جنین تحقق مییابد و اثر بعضی روشها، صرفاً جلوگیری از انعقاد نطفه در رحم است. بنابراین، از آنجا که نوع تأثیرگذاری و نحوه کارکرد و کاربرد و عوارض و پیامد روشهای معمول در جلوگیری از آبستنی متفاوت و مختلف است، شرط اساسی برای اظهارنظر فقهی یک فقیه شناخت دقیق موضوع و حکم با تمام خصوصیات دخیل آن است.
نظریه فقهی اکثر فقها با استناد به آیات و روایات و سیره عملی اهلبیت(ع) بهگونهای است که بنابر آن انگیزه افزایش جمعیت مسلمانان مانع از جواز پیشگیری از بارداری نشده، جواز محدود کردن تولد فرزند منجر به فعل حرامی مانند نظر به عورت،سقط جنین یا نقص عضو نگردد.
با توجه به اینکه میتوان مسئله را با رجوع به رسالههای عملیه و استفتائات مراجعبه تفصیل پی گرفت، در این مقام در باب نمونه به دیدگاه برخی از فقها در مورد چند مسئله فقهی اکتفا میشود.
محقق حلی که از فقهای بزرگ شیعه در قرن هفتم است در کتاب مختصرالنافع چندین بار در موضوع عزل –که یکی از راههای جلوگیری از حاملگی زن است – اشاره نموده، مینویسد:
عزل کردن در عقد متعه، حتی بدون اجازه زن، جایز است.
البته از بیان وی تنها چگونگی کنترل و کاهش جمعیت در فقه اسلامی مستفاد است نه توصیه وی به کاهش جمعیت.
در این زمینه، میتوان به سخن شیخ مفید نیز توجه کرد که چنین اظهار کرده است: «و لیس لاحدان یعزل الماء عن زوجه حره الا ان ترضی منه بذلک» هیچ مردی حق ندارداز زن آزاده خود (غیر مملوک)عزل کند، مگر آن که همسر وی رضایت داشته باشد.
گرچه ظاهر کلام شیخ مفید دلالت برحرمت عزل در فرض مذکور است، اما ازاین حکم میتوان جواز اصل عزل و جلوگیری از حاملگی، که نتیجهای جز زاد و ولد و کنترل جمعیت و تنظیم خانواده ندارد، را به دست آورد، زیرا مشروط کردن این عمل بررضایت زن مخالفتی با صحت عزل و در بعضی از مواقع ضروت آن ندارد. به این ترتیب، براساس فتوای فقها، که دونمونه از آن کر شده،راه کنترل جمعیت، گرچه با روش طبیعی عزل و با شرایط خاص،مسدود نیست. بااین حال، نباید از این نکته غافل شد که این جواز و مواردی ازاین دست، در حکم توصیه به کاهش جمعیت نیست.
بهعنوان تکمیل شدن بحث، چندنمونه از فتاوای علمای معاصر شیعه پیرامون کنترل جمعیت وتنظیم خانواده ذکر میشود:
1.آیا جلوگیری از حمل با بستن لولههای رحم یا عنینکردن مردان یا گذاشتن دستگاههای آیویدی، که موجب لمس و نظر است، اشکال دارد؟
عقیم کردن جایز نیست، مگر اینکه خطر جانی برای زن داشته باشد و راه علاج منحصر به عقیم کردن باشد. در این صورت اشکال ندارد و لمس و نظربه عورت زن برای غیر شوهر جایز نیست.
2. اینجانب دارای ده فرزند میباشم و از نظر کثرت اولاد در زحمت هستم. میخواهم لولههای رحمم را ببندم آیا شرعاً جایز است یا نه؟
اگر موجب نازایی دائمی نشود و ضرر به مزاج و عضو نرساند و شوهرراضی باشد و عمل همراه با ارتکاب عمل غیر شرعی نباشد،اشکال ندارد.
3. بستن لولههای منی مرد برای جلوگیری از افزایش جمعیت چه حکمی دارد؟
اگر این کار با غرضی عقلایی صورت گیرد و ضرر قابل ملاحظهای هم نداشته باشد، فیالنفسه اشکال ندارد.
4.آیا سقط جنین بر اثر مشکلات اقتصادی جایز است؟
سقط جنین به مجرد وجود مشکلات و سختیهای اقتصادی جایز نمیشود.
5. با توجه به کنترل جمعیت، آیا بستن لولههای رحم در خانمها اشکال دارد؟
برای مدت موقتی مانعی ندارد.
احکام تولید مثل
جلوگیری از بارداری بدون اجازه شوهر
آیا زن میتواندبدون اجازه شوهر به وسیله دارویی که ضرر زیادی ندارد، از بارداری موقتاً جلوگیری نماید؟
خیر بدون رضایت شوهر جایز نیست. امامخمینی(ره)
اگر نکاح مشروط به استیلاء (بچهداربودن) بوده است، نمیتواند. (آیتالله بهجت)
اگر زن دارای فرزند باشد درصورتی که جلوگیری موقت بوده و ضرر زیادی نداشته باشد اجازه شوهر لازم نیست.(آیتالله تبریزی)
محل اشکال است. (بنابر احتیاط بدون رضایت شوهر اقدام نکند.) (آیتالله خامنهای)
در صورتیکه جلوگیری موقت بوده و ضرر زیادی نداشته باشد،اجازه شوهر لازم نیست. (آیتالله خویی)
در صورتی که ضررزیادی نداشته باشداجازه شوهر لازم نیست. (آیتالله سیستانی)
بنابر احتیاط واجب باید با اجازه شوهر باشد. ( آیتالله صافی گلپایگانی)
اگر ضرر زیاد نداشته باشد، جایز است اگر چه شوهرش راضی نباشد. (آیتالله فاضل لنکرانی)
در صورتی که برای او ضرر ندارد و او را عقیم و نازا نکند (موقتی باشد) مانعی ندارد (ظاهراًاذن شوهر شرط نیست.)(آیتالله گلپایگانی)
در صورتی که ضرر قابل ملاحظهای نداشته باشد و همسر راضی باشد مانعی ندارد. (آیتالله مکارم شیرازی)
جلوگیری برای مدت طولانی جایز نیست و در صورت موقت و با اجازه شوهر به عدم رضایت، جایز نیست. (آیتالله نوری همدانی)
در صورتی که ضرر زیادی نداشته باشد، اجازه شوهرلازم نیست. (آیتالله وحید خراسانی )
حکم راه های جلوگیری از بارداری
حکم هریک از موارد زیر چیست؟
الف) گذاشتن دستگاه آییودی

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درباره فرزندآوری، اطلاق روایات، منابع تاریخی، آیات و روایات Next Entries تحقیق درباره ادبیات عاشورایی، روش تحقیق، اشعار عرفانی، تاریخ ادبیات