دانلود پایان نامه درباره بیمارستان، حریم خصوصی، خودمختاری، سیستم پشتیبان تصمیم

دانلود پایان نامه ارشد

شناس در مؤسسه تكنولوژي جورجیا 210،در سال 2007 سرمايه هايي را از ارتش ايالت متحده برای به توسعه نرم افزاري و سخت افزاري، دریافت کرد تا ماشين هاي روباتيك جنگنده را قادر سازد از استانداردهاي اخلاقي جنگاوري پيروي كنند. اين خطوط هدايتي نسبتاَ‌ گسترده، براي مردم متمدن قابل احترام هستند، ‌و از حقوق افراد غير نظامي تا حقوق سربازان دشمن كه در تلاش براي تسليم هستند ، را در بر می گیرند. اما اطمينان حاصل كردن از اينكه روباتها از استانداردهاي اخلاقي جنگاوري پيروي مي كنند یا نه، يك موضوع نامشخص است.
در هر صورت احتمال بروز فاجعه انساني با استفاده از روبات ها، ‌آشكار است. همانطور كه سيستم هاي روباتيك در هر سطح كوچكي از جامعه، از امور مالي گرفته تا روابط امنيت عمومي،‌همه گیر می شوند، پتانسيل واقعي صدمه وارد كردن هم بیشتر مي شود.
1-6-2-2-2 سیستم های خبره در بیمارستان
به احتمال زیاد رویکردهای ابتدایی به اخلاق ماشین، به شکل نرم افزار های پشتیبان در خدمت تصمیم گیرندگان قرار خواهند گرفت. اما این خطر وجود دارد که این ابزارهای پشتیبان، از کاربرانی حمایت کنند که خروجی ماشینها را جایگزین تفکر انتقادی خود می کنند.دو دانشمند اجتماعی به نام های پیتر کان211و باتری فریدمن212 این نگرانی را درمورد ابزارهای پشتیبان تصمیم گیری213 (DsTs) مطرح کرده اند.
کان و فریدمن معتقدند که کارکرد DsTs ها بگونه ای است که باعث می شود انسانها از زیر بار مسئولیت اخلاقی را شانه خالی کنند و این احتمال وجود دارد که DSTها در نهایت بتوانند فرآیند تصمیم گیری را کنترل کنند.
اما چرا این یک چیز بد خواهد بود؟ دیدگاه کان و فریدمن این است که آنها فکر می کنند که محاسبه مسئولانه نیازمند یک فاعل کاملاً آگاه است که نسبت به هر تصمیمی مسئول باشد.این امر در مورد برخی زمینه های مهم – مثل تصمیم گیری درباره زندگی و مرگ در بیمارستانها –لازم است.
کان و فریدمن از بکارگیری یک DsT در بخش مراقبت های ویژه (ICU) یک بیمارستان استفاده می کنند تا امور مربوط به آنها را تشریح کنند. آنها روی APACHE، یک مدل پشتیبان تصمیم گیری مبتنی بر کامپیوتر که تعیین فرآیندهای معالجه را برای بیمارانی که در ICU هستند تسهیل می کند، متمرکز می شوند. سپس نتیجه را اینگونه بیان می کنند:
“ممکن است برای کارکنان انتقادی بخش مراقبت های ویژه این موضوع یک نوع تمرین باشد که طبق توصیه های APACHE ها تا حدی اتوماتیک عمل کنند، و بطور فزاینده ای حتی برای یک پزشک با تجربه مشکل است که با خود مختاری توصیه های APACHE چالش داشته باشند ….اما در این حالت- سیستم مشورتی باز……. در واقع تبدیل به یک سیستم بسته شده است که در آن پیش بینی کامپیوتر، تصمیمات کلینیکالی را دیکته می کند”214
وقتی که کان و فریدمن مقاله خود را در سال 1992 نوشتند، سیستم APACHE نمونه اصلی بود. آخرین نمونه ارتقاء یافته 111- APACHE، یک پایگاه اطلاعاتی در بر دارد همراه با اطلاعاتی در مورد بیشتر از ششصد هزار بیمار در ICU.این سیستم ادعا می کند که به بیمارستانها کمک می کند تا تغییراتی را که می توانند در روند خود ایجاد کنند را معرفی کنند، مثلاً کاهش طول زمانی که بیمار در ICU می ماند – وبنابراین کاهش هزینه بیمارستان.
آیا حضور APACHE در بیمارستان منجر به کاهش خودمختاری پزشکان شده است؟ بیان پاسخی برای این سؤال بسیار سخت است. اگر پزشکانی که از سیستم پشتیبان تصمیم گیری استفاده می کنند نسبت به سایر پزشکان بتوانند کار بهتری برای بیماران خود انجام دهند، نمی توان گفت که کاهش خودمختاری پزشکان چیز بدی است. با این وجود تشخیص خطری که کان و فریدمن آن را برجسته می کنند مهم است- خطر پزشکانی که ارزیابی درمان بیمار را به عهده ماشین می گذارند.
همچنین کان و فریدمن، دورنمایی از یک سیستم APACHE را ملاحظه کردند که ممکن است روزی از آن، بدون هیچ دخالت مستقیمی توسط انسان تصمیم گیرنده برای خاموش کردن سیستم پشتیبان زندگی استفاده شود. این تفکر ممکن است هشدار دهنده باشد، اما در طول یک دهه و نیمی که از مطرح شدن این نگرانی می گذرد، ما هیچ نمونه عینی را ندیده ایم که کنترل کامل ماشینی روی تصمیم های مرگ و زندگی، دقیق تر از این شده باشد. قبل از آنکه هر شخصی چنین قدم مؤثری بردارد، نرم افزار موجود باید به سطحی ازخبرگی برسد که بتواند از میزان حساسیت اخلاقی هر چیزی که با آن روبه رو می شود، بسیار فراتر رود. APACHE فقط تصور خیلی محدودی از آنچه که بطور اخلاقی به موقعیت ICU مربوط است، دارد. از DsT که بیشتر روی اخلاق متمرکز است انتظار می رود که فقط به بقای بیمار توجه نداشته باشد، بلکه به موضوعاتی از این قبیل هم توجه کند که آیا این مطالعه با خواسته های بیمار و خانواده اش سازگار است، و یا اینکه نتیجه مورد انتظار معالجه، زندگی با کیفیتی را که برای بیمار پذیرفتنی باشد را فراهم خواهد کرد. اینها ملاحظاتی از خودمختاری و سعادت بیمار هستند که معمولاً در مکالمه کامل و باز بین یک پزشک و بیمار به بهترین شکل پاسخ داده می شوند و ممکن است به همین شکل عوامل انسانی دیگر را هم در بر بگیرند. مثل یک همسر یا یک مشاور مذهبی که بیمار از آنها برای شرکت در بحث دعوت می کند.
به طور کلی سیستم پشتیبان تصمیم گیری نباید مجاز باشد که با خطا تصمیم گیری کند. اما این نیاز به DsT های خبره تر را که حوزه گسترده تری از جزئیات مربوط به اخلاق را تبیین می کنند را مرتفع نمی کند- به عبارت دیگر DsT هایی که بیشتر شبیه AMAها هستند. سیستمی که 90 درصد از تصمیماتش درست هستند فقط از یک معیار کور اخلاقی استفاده می کند- مثلاً نرخ های عینی بقا- ممکن است آن 10 درصد گم شده مواردی باشد که قضاوتهای اخلاقی بیشترین اهمیت را آنجا دارند.
امروزه، ‌عملكرد سيستم هاي كامپيوتري مي تواند به تنهاییاز اهمیت چندانی برخوردار نباشد، اما با اين وجود به طور يكجا بسيار جدي است. پیتر نورویگ215، كارگردان تحقيق در گوگل216 متذكر مي شود كه :
“امروزه در ايالات متحده هر روز بين 100 تا 200 مرگ در اثر خطاي پزشکی
وجود دارد و بسیاری از آنها توسط کامپیوترها انجام می شوند. اينها خطاهايي
هستند مثل دادن داروي اشتباه، و یا ‌محاسبه مقدار اشتباهي از دارو.”217
با عمومیت یافتن اینترنت در عصرIT و با افزایش دسترسی به اطلاعات، معمای اخلاقی دیگر، حفاظت از اسرار بیماران و حریم خصوصی آنها است. در بیمارستان ها اطلاعات شخصی مربوط به هر بیمار به صورت کامپیوتری ثبت می شود و همین امر باعث صرفه جویی در هزینه ها و سرعت انجام امور است، اما حریم خصوصی و حفظ اسرار بیمار به هنگام انتقال این اطلاعات از طریق شبکه های ارتباطی مخابراتی، در معرض خطر قرار می گیرد. این امر به خاطر آن است که ارتباطات الکترونیکی از طریق تلفن، ایمیل، ماشین های فکس و کامپیوترها می تواند در موقع انتقال اطلاعات، قطع شود و این اطلاعات توسط افراد دیگر خوانده شوند و یا تغییر پیدا کنند. هکرها به صورت بالقوه می توانند به اطلاعات دارویی در یک شبکه دسترسی داشته باشند و اشتباهات کاربران هم می تواند منجر شود به اینکه مثلاً اطلاعات پزشکی به یک آدرس اشتباه فرستاده شوند. در آگوست سال 2000، اعلام شد که به خاطر اشتباهات انسانی، اطلاعات محرمانه 858 نفر از اعضای مؤسسه مراقبتهای بهداشتی کایسر218، در اختیار دیگران قرار گرفت.219 در سال 2001، مرکز پزشکی دانشگاه واشنگتن 220 اعلام کرد که “یک هکر به یکی از پایگاه های اطلاعات این دانشگاه که حاوی اطلاعات محرمانه حداقل 5000 بیمار است، دسترسی پیدا کرده است.”221 استفاده نادرست از اطلاعات محرمانه بیمار، ممکن است باعث تحقیر شخصیت او و از دست رفتن آبرویش شود. بعلاوه، از آنجایی که جمع آوری و ذخیره الکترونیکی اطلاعات مربوط به سلامت فرد، نمی تواند تضمین کننده حفظ حریم خصوصی او باشد، بیمار، روی کسانی که این تاریخچه پزشکی را می بیند و از آن سوء استفاده می کنند، هیچ قدرت قضایی ای ندارد.
1-6-2-2-3 تله پزشکی222
“تله پزشکی، پزشکان و مشاوران را قادر می کند تا بدون نیاز به سفر و از راه های دور، به مداوای بیماران بپردازند. تله پزشکی، مرزهای جغرافیایی را حذف می کند و باعث می شود که تجهیزات پزشکی و مراقبتهای ویژه با کیفیت بالا، در دسترس همه باشد، هم فقیر و هم ثروتمند. متأسفانه همانطور که دانش پزشکی به شکل الکترونیکی منتقل می شود، امکان قطع شدن اطلاعات و تغییر آنها هم وجود دارد”.223
1-6-2-2-4 پزشکی سایبری224
وابستگی ذاتی پزشکی سایبری به اینترنت، دسترسی بیماران به متخصصان و اطلاعات را افزایش می دهد، اما به همان صورت حریم خصوصی آنها را هم در معرض خطر بیشتری قرار می دهد. با توجه به اینکه در پزشکی سایبری، پزشکان ناشناسی هستند که وب سایت هایی را ایجاد می کنند تا بیماران ناشناس را معالجه کنند، نقل و انتقال ایمیلی، بهترین وسیله ارتباطی بین پزشکان و بیماران است. پیام های ایمیلی بیماران به پزشکان، محرمانه هستند و ممکن است بخشی از اطلاعات محرمانه بیمار باشند. با این وجود، ایمیل خیلی راحت تر از خطوط ارتباطی تلفنی زمینی قطع می شود و مسائل امنیتی ای را مطرح می کند. ایمیل ممکن است به دست افراد دیگری برسد و بیمار هم نداند. همچنین اطلاعات ایمیل ها، حتی زمانی که هارد دیسک فرد بیمار پاک می شود، در یک سرور مرکزی ذخیره می شوند و برای همیشه وجود دارند.
علاوه بر مسائل مربوط به ایمیل، لازم است که بیماران آنلاین، اطلاعات شخصی و سوابق پزشکی خود را در اختیار وب سایت قرار دهند. بنابراین، پزشکی سایبری به سادگی در مقابل حفظ حریم خصوصی آسیب پذیر است. خاصیت گمنام بودن در اینترنت، باعث می شود که بیمارن بتوانند با آرامش بیشتری درباره مسائل حساس و شرم آور مشاوره بگیرند و بیشتر به سمت پزشکی سایبری بروند. از این رو برخورد بین قابلیت در دسترس بودن و حفظ اسرار، مسائل اخلاقی ای را به وجود می آورد.
در جائیکه بین علایق اقتصادی پزشک و سلامت بیمار تنش وجود دارد، ممکن است صلاحیت پزشک مورد تردید قرار گیرد. علی رغم اینکه انجمن های پزشکی امریکا به طور متناوب اعلام می کنند که “پزشکان، مؤسس شرکت های تجاری نیستند و نباید باشند”225، اما مطالعات بیشماری نشان می دهد که تعداد وب سایت های پزشکی افزایش شدیدی داشته است. گزارشاتی وجود دارد مبنی بر اینکه صفحات وب پزشکی، بیماران را به گمراهی کشانده اند. برای مثال، “یک وب سایت اطلاعات پزشکی بسیار محبوب به نام دکتر کوپ226 متهم است به اینکه آنقدر از تبلیغات در سایت خود استفاده کرده که تمایز بین اطلاعات پزشکی و تبلیغات، از بین رفته است.”227 بنابراین، در جایی که پزشکی و تجارت الکترونیک باهم ادغام می شوند و علایق اقتصادی بر سعات بیمار ارجحیت پیدا می کند، یک معمای اخلاقی واقعی به وجود می آید.
روابط مبهم بین پزشک و بیمار، محصول فعالیت پزشکی در عصر IT هستند. فاصله زیاد و غیر عادی یا مشاوره ای آنلاین که در تله پزشکی و پزشکی سایبری وجود دارند، باعث می شوند که تعریف رابطه پزشک-بیمار سخت باشد. این رابطه چه وجود داشته باشد چه نه، در برخی مواقع خودش تبدیل به یک معمای اخلاقی می شود، زیرا مستقیماً روی رابطه پزشک با بیماران، دیگر پزشکان، سیستم بهداشتی و جامعه تأثیر می گذارد. بدون دانستن وظیفه اخلاقی دکتر نسبت به بیمار، ممکن نیست بتوان تعیین کرد که آیا دکتر در معالجه بیمار، تمام توان خود را بکار گرفته است یا نه، و بنابراین، نمی توان گفت که آیا ارزش های حرفه ای در اخلاق، مثل صلاحیت داشتن، را می توان به پزشک نسبت داد یا نه.
پزشکی که از راه دور اطلاعات بیماری را بررسی می کند که هیچگاه اورا ملاقات نکرده و با او تعاملی نداشته است، می تواند ادعا کند که هرگز رابطه ای بین بیمار و پزشک وجود نداشته است. یک سؤال اساسی اخلاقی می تواند این باشد که آیا مشاور پزشکی یک وب سایت، نسبت به بیماران خود وظیفه اخلاقی دارد یا نه و آیا یک

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درباره حریم خصوصی، مالکیت فکری، ایالات متحده، سیستم های خبره Next Entries دانلود پایان نامه درباره حریم خصوصی، شبیه سازی، رضایت آگاهانه، احساس امنیت