دانلود پایان نامه درباره اسباب بازی، ایالات متحده، خانه سالمندان، مصرف کنندگان

دانلود پایان نامه ارشد

خود را تغییر می داد، مثلث اول به عنوان تعقیب کننده مثلث دوم شناخته می شد یا مثلث دوم به عنوان مثلثی دیده می شد که از مثلث اول ترسیده است یا از دست او در حال فرار است. در اینجا سوژه ها بطور خود به خود، انسانی شده اند و تمایلاتی را روی اشیا منعکس می کنند. برای آنها بسیار سخت است که این فعالیت را بر حسب عبارات هندسی توضیح دهند. به تازگی بسیاری از آزمایشات دوباره تأیید کرده اند که چگونه انسانها مشتاقانه توجه خود را به اشیاء جاندار معطوف می کنند.
انسانها در رابطه با حیوانات خانگی خود گاهی اوقات به گونه ای برخورد می کنند که گویی آنها انسان هستند، اما بیشتر مردم احساس می کنند که آنچه که حیوانات خانگی درک می کنند محدود است. شرکتهای اسباب بازی تشخیص داده اند که می توانند روی تمایل طبیعی برای فرافکنی حالات عاطفی و تمایلات به سمت اشیا جاندار در طراحی عروسکها، حیوانات خانگی روباتی و اشیاء دیگر، سرمایه گذاری کنند. وقتی یک سگ روباتی دم خود را تکان می دهد یا لی لی می کند تا کسی به او توجه کند، او “خوشحال” نیست، او هیچ حالت درونی که قابل مقایسه با عواطف انسانی باشد یا حتی عواطف یک حیوان را ندارد. اگر چه سؤالات تحقیقی جالبی وجود دارند که متوجه چنین حقه هایی هستند تا روانشناسان اجتماعی را متقاعد کنند، اما به خوبی مشخص شده که آن اسباب بازیها در ابتدا برای اینکه سرگرم کننده باشند طراحی شده اند. شرکت سونی161 روبات جذاب انسان نمای خود را با جمله “QRIO می خواهد دوست تو باشد.”162 عرضه کرد. اما البته QRIO چیزی نمی خواهد. سازنده می خواهد که شما QRIO را بخرید. (یا حداقل تا زمانی که مدیر عامل آمریکایی آنها بخش ساخت روبات را در سال 2006 بست، آنها این را می خواستند.)
شواهدی وجود دارند که اثبات می کنند تولید تکنولوژی با مهارتهای شبه انسانی می تواند تعامل بین انسانها و کامپیوترها و ابزارها و روباتهای آنها را تسهیل کند. بسیاری از مصرف کنندگان، اتومبیل ها و کامپیوترهایی را که با صدای بلند با آنها صحبت می کنند را دوست دارند. دانشمندان در گروه روباتهای شبه انسانی در ام آی تی، تشریح می کنند که سیستم هایی که به گونه ای طراحی شده اند تا رفتارهای اجتماعی اساسی انسان را تشخیص دهند و اگر بتوانند به رفتارهای اجتماعی شبه انسانی پاسخ دهند، می توانند تعاملات انسان- روبات را تسهیل کنند.
شاید معروف ترین روبات اجتماعی کیسمت163 باشد. هیچ کس ادعا نمی کند که کیسمت تمایل ذاتی و خبره اجتماعی دارد. آنچه که قابل توجه است آن است که حتی در پایین ترین سطح مکانیزم اجتماعی و ماشینی، گفتن این حرف که کیسمت زنده است و واقعاً در تعاملات اجتماعی مشارکت دارد، می تواند کاملاً باورپذیر باشد. (بعضی از دانش آموزان در کلاس های ما وقتی می بینند کیسمت بد اخلاق شده است، احساس بدی دارند.)
یقیناً روباتهایی مثل کیسمت که برخی ویژگیها و حرکات شبه انسانی دارند؛ می توانند تعامل با تکنولوژی را ساده تر و راحت تر کنند. ماساهیرو ماری164،یک روبات شناسی ژاپنی، در سال 1970 این تئوری را مطرح کرد که انسانها با روباتهایی که ویژگیها و حرکات شبه انسانی دارند راحت تر و همدل تر هستند، اما وقتی که آنها خیلی شبیه انسان می شوند، مردم در کنار آنها احساس عدم آرامش می کنند و یا حتی از آنها اظهار تنفر می کنند. این ناهنجاری توسط چیزی ایجاد شده که می خواهد انسان باشد اما توقعات انسان را نمی تواند برآورده کند. با وجود تکنولوژی که هر روزه به روز می شود، روباتهایی که شبیه انسان هستند اما بطور واضح از انسانها در ظاهر و اعمالشان متمایز هستند بهتر از آدم آهنی هایی هستند که تعامل روبات و انسانی را تسهیل می کنند.
تکنیک هایی که ایجاد شدند تا به کیسمت توانایی تشخیص اشاره های اساسی اجتماعی را بدهند و او را قادرسازند تا با رفتارهای اجتماعی مکمل به این اشارات پاسخ دهد، در واقع به خاطر طراحی و بازاریابی اسباب بازی و روباتهای خدماتی هستند. از دیدگاه متدینان همه این تکنیک ها شکلهای مختلف فریب هستند. اما به نظر نمی آید که مصرف کنندگان این را یک مسئله اخلاقی تلقی کنند زیرا آنها فکر می کنند که ارزش سرگرم کنندگی این تکنیک ها و قابلیت استفاده از چنین محصولاتی این احتمال را از بین می برد که این محصولات با هدف شرارت طراحی شده باشند.
اگرعکس العمل انسانها به این تکنولوژی ها مثبت باشد، باز هم مشکلاتی وجود خواهند داشت. برای مثال به آزمایشی توجه کنید که توسط جامعه شناس، شری ترکل انجام شد، کسی که عروسکهای روباتیک را وارد خانه سالمندان کرد. عروسک هایی که او به ساکنان این اماکن قرض داده بود از نظر تجاری ناموفق بوند و نتوانسته بوند علاقه مصرف کنندگان جوان وخبره را جلب کنند. اما ترکل از عمق دلبستگی های بسیاری از ساکنان خانه سالمندان نسبت به عروسک های روباتی شان شگفت زده شد،زیرا آنها اغلب نمی خواستند در پایان دوره قرض عروسک ها را رها کنند. بطور واضح بسیاری از ساکنان، تشنه هرنوع تعامل اجتماعی بودند.
بیشتر مردم عروسک های روباتیک را یک جایگزین خیلی ضعیف برای مصاحبت انسانی می دانند و وابستگی ای را که ساکنان خانه سالمندان به عروسک ها پیدا کردند را علامت شکست جامعه در توجه به نیازهای عاطفی افراد مسن و ناتوان می دانند. ممکن است افردای باشند که از این ایده که روباتهای اجتماعی راه حلی برای تنهایی و نیاز به تعامل در انسانها هستند، متنفر باشند. اما اگر ما هیچ نمونه عینی نداشته باشیم که بتوانیم بگوییم مردم و انجمن ها خواستار آن هستند که زمان یا منابع لازم برای پاسخ به نیازهای افراد مسن و ناتوان به داشتن رابطه با انسان را اداره کنند، آیا روباتهای اجتماعی بهتر از هیچ چیز نیستند؟
1-6-1-4 آیا تکنولوژی ظرفیت پذیرش قوای انسانی را دارد؟
“کان” و “فریدمن”، یک موضوع جدی اخلاقی دیگر را در مورد تمایل به انسانی کردن تکنولوژی مطرح کردند: آسیب ناشی از قرار دادن قوای انسانی در ماشینهایی که این قوا را ندارند. تکنولوژی امروز آن هوش و التفاتی را که مردم از فاعل اخلاقی انسانی تقاضا دارند را ندارد. سپردن این فاعلیت به ماشین ها خطرناک است، و نمایانگر پایان بالقوه مسئولیت پذیری انسانهاست. شرکت هایی که ماشین های هوشمند تولید می کنند باید به کاربران بیاموزند که هوشیار باشند، نه صرفاً نسبت به گریز از مسئولیت، بلکه نسبت به انجام دادن مسئولیتشان در قبال آسیب هایی که در نتیجه فهم نادرست آنها از آنچه ماشین ها انجام می دهند و آنچه نمی توانند انجام دهند به وجود می آیند.
معرفی زیر دریایی های سه شاخه ای که سلاح های هسته ای حمل می کنند در اواخر دهه 1980 یکی از عواملی بود که بطور جدی سرنوشت زمین را در طول حملات نظامی نیروهای ارتشی ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی، به خطر انداخت. این کشتی ها، مانع سمبلیک 10 دقیقه ای را که بین به کارانداختن اسلحه ها و حملات اسلحه ها وجود داشت، شکستند. وجود این مانع از این جهت ضروری بود که در این فاصله فرماندهان وارد فرآیند تصمیم گیری می شدند تا بتوانند ارزیابی کنند که تصاویری که روی صفحه رادار ظاهر شده اند، علامت هشدار یک حمله اند و یا بی ضررند. وقتی زمان کافی برای وارد کردن انسان ها به فرآیند تصمیم گیری وجود نداشت، سیستم اسلحه ها در اتحاد شوروی مجبور می شد تا به تحلیل کامپیوتری داده متکی باشد و کامپیوترها مقیاس های تلافی جویانه را به کار می انداختند. آینده انسانیت در حال قرار گرفتن در دستان تکنولوژی کامپیوتری شوروی دهه 1980 بود. خوشبختانه حملات ارتش بطور کلی متلاشی شد. اما حتی امروز آنهایی که برای زندگی و مرگ در دستان کامپیوترها اهمیت قائل اند، نتوانسته اند محدودیت های تکنولوژی جاری را درک کنند.
1-6-1-5 آیا تکنولوژی موجب پیدایش احساس حقارت در انسان می شود؟
آیا همانطور که سیستم های هوشمند مصنوعی در همه جا گسترش می یابند، کاربران، محدودیت های این ماشین ها را بهتر می فهمند یا نه؟ برای مثال آیا مردم قسمت هایی را که در آنها هوش انسان در مقایسه با کامپیوترها برتری دارد را بیشتر دوست دارند؟ یا آیا انسانها احساس درجه دوم بودن خواهند داشت؟ مطمئناً ماشین حساب ها و کامپیوترها در اجرای امور ریاضی پیچیده بسیار برتر از انسانها هستند، اما آیا مثلاً قبول ماشین حساب ها واقعاً احترامی که انسانها بخاطر تواناییهای خودشان دریافت می کنند را از بین می برد؟ از این حقیقت که کامپیوترها امور ماشینی و تکراری را بسیار خوب انجام می دهند عموماً بعنوان لطفی به انسانیت تعبیر می شود، آنها فقط یک ذخیره کننده زمان هستند که مردم را آزاد می کند تا توجه خود را صرف امور مهم تر کنند.
اما ممکن است برخی افراد معتقد باشند که اگر کامپیوترها، تأملات اخلاقی، امور خلاقانه یا چالشهای پیچیده را بهتراز انسانها اداره می کنند، ممکن است باعث ایجاد شکلی از ناراحتی یا عقده حقارت پیچیده شوند که احترام شخصی را از بین می برند. کامپیوترهایی که دارای تواناییهای خلاقانه هستند هم ممکن است انگیزه افراد خلاق برای آزمایش نبوغ خود را ضعیف کنند. اما درست نیست که تکنولوژی را بعنوان دزدی ببینیم که انگیزه وروح را می دزدد. حتی بچه هایی که جزء افراد با هوش ورزشکار یا هنرمند نیستند هم می توانند تحریک شوند تا کارهای بزرگ انجام دهند. این هنر والدین و آموزگاران است که بتوانند کاری کنند که هر کودکی بهترین باشد، بدون توجه به اینکه آیا آنها استعدادی در یک قسمت خاص از خود نشان می دهند یا نه. چالش اجتماعی در جهان ماشین های خبره پرورش اهداف انسانی خواهد بود. مطمئناً این چالش می تواند پیش روی ما قرار گیرد. به راستی تکنولوژی های جدید در بسیاری از کودکان، به پرورش استعدادهایی کمک کرده اند که در نسل های گذشته پنهان بودند.
حقیقت آن است که با توسعه تکنولوژی، در واقع به انسانیت بواسطه دنبال کردن پژوهش های علمی خدمت بهتری می شود، نه اینکه کرامت انسانی اش را زایل کند. مردم کاملاً قادرند حقایقی که پژوهشهای علمی روشن می کنند را سامان دهی کنند. بعلاوه ماهیت جسمانی دادن به همه استعدادهای برتر نفسانی در سیستم های مصنوعی، اگر غیر ممکن نباشد، یک چالش سخت است، و سخت بودن این چالش ممکن است واقعاً تأکید روی این مطلب باشد که چرا انسانها چنین مخلوقات قابل توجهی هستند.

1-6-1-6 سربازان، اسباب بازیهای جنسی و بردگان
آیا این درست است که روباتها در زندگی مردم ارزشهایی را که انسان ها آنها را گرامی می دارند را کم رنگ می کنند و انسانیت مردم را تنزل می دهند؟ این سؤال به شکل کنایه آمیزی توسط یکی از موفق ترین روبات شناس ها، “رونالد آرکین”، مدیر مؤسسه جورجیا ،که آزمایشگاه متحرک تکنولوژی روبات است، مطرح شد. روباتها در کاربردهای نظامی، رابطه نامشروع جنسی وکارهای سخت، هر کدام یک وجود خیلی متفاوت خواهند بود که دارای اهداف متفاوتی هستند که منجر به ملاحظات اخلاقی متفاوت می شوند.
آیا انسانیت روباتهای سرباز را می خواهند؟ بله، ما از قبل آنها را به شکل بمب های بالدار با برد زیاد و سرعت بالا، وسایل نقلیه ای که از دور کنترل می شوند و روباتهای مخصوص میدان جنگ که در وظایف پر خطر به حالت آماده باش قرار می گرفتند، داشتیم. داستانی خبری در ماه می سال 2006 ، ” صدها روبات تاکتیکی پک بوت165 متحرک که درعراق و افغانستان به حالت آماده باش قرار داشتند را توصیف می کند تا درها را در نبردهای شهری بگشایند، کابل فیبر نوری کار بگذارند، بمب ها را خنثی کنند و وظایف پر خطر دیگری را انجام دهند که از قبل توسط انسانها به تنهایی انجام می شد”.166
در ایالات متحده، یعنی جایی که تحقیقات روباتیک بطور گسترده ای تحت پوشش مالی وزارت دفاع قرار دارد، طرح هایی وجود دارند تا بیلیون ها دلار صرف توسعه روباتهای ارتشی کنند. طبق گزارشات خبری بیشماری در سال 2004 و 2005، ارتش ایالات متحده از قبل یک روبات پنجه ای قابل کنترل از راه دور را ساخته بود که از 167SWORDS،اسلحه های خاص روباتی مشاهده سیستم عمل مستقیم از راه دور، استفاده می کرد و مجهز به تفنگهای ماشینی M240 یا

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه درباره هوش مصنوعی، کرامت انسان، شبکه های عصبی، فلسفه تکنولوژی Next Entries دانلود پایان نامه درباره هوش مصنوعی، اسباب بازی، کدهای اخلاقی، زندگی روزمره