دانلود پایان نامه با موضوع مکانیابی، تخصیص بهینه، نیروی انسانی

دانلود پایان نامه ارشد

براي يافتن پاسخ ها، در خصوص هر یک از مسئله های قید شده به صورت مجزا از یک مدل استفاده میشود ، در مسئله مکانیابی ایستگاه های امداد و نجات يك الگوريتم ابتكاري تركيبي كه در آن از دو الگوريتم فراابتكاري شبيه سازي تبريد استفاده شده است، به منظور حل مسئله پيشنهاد شده است. سپس تعدادي آزمايش با استفاده از اين الگوريتم انجام می شود و نرم افزار گمز1 مورد استفاده قرار گرفت و در مسئله تخصیص صحیح نیروهای امداد و نجات در هنگام زلزله از الگوریتم های پیشنهاد می گردد، و نرم افزار لینگو2 برای حل مسائل و مثالهای ارائه شده برای تخصیص صحیح نیروی انسانی به منظور حل مسئله پيشنهاد شده است. سپس تعدادي آزمايش با استفاده از الگوريتم های پیشنهادی انجام میگردد .
کلمات کلیدی : مکانیابی ، بازآرایی ، تخصیص نیروی انسانی ، خدمات فوریت پزشکی ، شبیه سازی تبرید

فصل اول

كليات موضوع

1-1 مقدمه
زلزله در اثر حركت در پوسته زمين رخ میدهد، زلزله ها عمدتا در نزديكي خطوط گسل رخ مي دهند. بررسيهاي اخير بيانگر آن است كه زلزله نسبت به ساير بلاهاي طبيعي منجر به تلفات بيشتري مي گردد. زلزله هزينه اي بيش از سه ترليون دلار و تلفاتي بيش از دو ميليون نفر را از سال ۱۹۵۰ تا كنون موجب شده است [3] آگاهي از چگونگي اندازه گیری زلزله ها مفيد مي باشد، اما دانستن زمان و مكان رخداد زلزله براي ایجاد و توسعه يك الگوريتم جهت مکانیابی ایستگاه های امداد و نجات و تخصیص بهینه نیروهای امداد رسان جهت امدادرساني بهينه، حياتي می باشد. متاسفانه دانشمندان هنوز موفق به توسعه ابزار پيش بيني زلزله كه قابل اطمينان باشد، نشده اند، با اين وجود، شيوه اي براي تعيين احتمال رخداد زلزله در يك منطقه معين ارائه شده است که به رابطه بين منطقه جغرافيايي و زلزله به نقشه خطر زلزله3معروف است .
برنامه ارزيابي خطر زلزله جهاني4در سال 1992توسط برنامه بین المللی قسمت سخت زمین5 با هدف تعیین خطر زلزله برای همه مناطق زمین راه اندازی شد. [3] با استفاده از شيوه هاي مهندسي زلزله، متخصصين هر كشور يك نقشه خطر نسبي زلزله را براي هركشور توسعه داده اند.اين نقشه ها به ملتها اجازه مي دهد تا سطح آسيب پذير بودن خود در مقابل زلزله را بسنجند و با استفاده از آن مکانیابی احتمالی مناسبی جهت استقرار مراکز خدمات فوریتهای پزشکی در هنگام وقوع زلزله و تخصیص بهینه نیروهای امداد و نجات و سيستمهاي امدادرساني مناسبي را طراحي كنند.

1-2 بیان مسئله
بررسيهاي اخير بيانگر آن است كه زلزله نسبت به ساير بلاهاي طبيعي منجر به تلفات بیشتری می گردد. زلزله هزينه اي بيش از سه ترليون دلار و تلفاتي بيش از دو ميليون نفر را از سال ۱۹۵۰ تا كنون موجب شده است[3] برخي از زلزله ها به اندازه اي قدرتمند هستند كه ميتوانند باعث فروريختن ساختمانهاي بزرگ و زير آوار ماندن و در بسيار از موارد صدمه ديدگي و مرگ ساكنين گردند با كمك امدادرسانان آموزش ديده مانند نيروي ارتش، مامورين آتشنشاني، و مامورين پليس، مي توان افراد زير آوار را نجات داد. هر كشوري بايد شيوه اي موثر براي سازماندهي و اعزام امدادرسانان به محلهاي مناسب داشته باشد. برخي كشورها مانند چين و ژاپن، داراي مدلهاي امدادرساني پيشرفت هاي هستند. همچنين در اين كشورها، كليه ارگانها دولتي در راستاي بهبود هر چه بيشتر عمليات امداد، بسيج می گردند . با اين وجود، بسياري از ملتها هنوز فاقد مدلهاي امدادرساني قابل قبول مي باشند. چنين امري بسيار ، مصيبت بار است. در ۱۷ آگوست سال ۱۹۹۹ ، زلزله اي به اندازه 2/ 7در مقیاس ریشتر قسمتی از ترکیه را لرزاند ، در اثر فقدان مدل امدادرساني موثر، ۲۰۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند. براي مقايسه مي توان به زلزله اي با اندازه مشابه كه چين را چند سال قبل از اين رخداد لرزاند اشاره نمود. در زلزله مذكور فقط ۳۰۰۰ نفر جان باختند [ ۳]. دولت تركيه به علت سيستم امدادرساني ضعيف خود به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. شيوه مناسبي براي اعزام امدادرسانان به منطقه آسيب ديده وجود نداشت كه اين امر موجب تاخير زياد در عمليات نجات شد. همچنين فقط ۱۱۷ دكتر به منطقه اعزام گرديد. سرانجام، مسئولين شهر از شدت نااميدي به نيروهاي انگليسي پناه بردند [ ۳]. در اين ميان، هزاران فرد نيازمند به كمك جان خود را از دست دادند. در كشور ايران، وضع از اين هم بدتر است. زلزله ۲۶ دسامبر سال ۲۰۰۳ بم شاهد عيني اين حقيقت است.اندازه این زلزله 7/6 در مقیاس ریشتر بود . تلفات ناشي از اين زلزله بيش از ۴۲۰۰۰ نفر تخمين زده شده بود [1] با توجه به اندازه زلزله و ميزان تلفات و همچنين كم جمعيت بودن شهر بم، ميتوان به عمق فاجعه پی برد. در واقع با ایجاد مکانیابی های ایستگاه های امداد و نجات قبل از زلزله در مناطق بحرانی و يك سيستم امدادرساني معقول مي توانست جان هزاران انسان را نجات دهد. با توجه به اينكه ايران يكي از زلزله خيزترين كشورها مي باشد، طراحي يك سيستم امدادرساني موثر براي آن امري ضروري مي باشد. اين پایانامه در ابتدا مدلی را براي مکانیابی ایستگاه های امدادرسانی به شهر آسيب ديده ارائه مي دهد. سپس مدلي را جهت تخصيص بهينه نيروهاي نجاب براي گسترش توان امدادرساني شهرهاي مختلف، توسعه مي دهد.[1]
مکانیابی ایستگاه خدمات فوریت پزشکی کمک شایانی به پایین آمدن تلفات ناشی از شرایط بحرانی خواهد نمود, مکانیابی مراكز خدمات فوريت هاي پزشكي با رسيدگي به موقع به بيماران از اهمیت بالایی برخوردار خواهد بود و باعث كاهش مر گ و مير و زيان هاي جبران ناپذير ناشي از جراحات و صدمات مي شوند. اين مراكز پس از انجام اقدامات اوليه در محل حادثه، درصورت نياز اقدام به انتقال بيمار به بيمارستان مي كنند. از آنجا كه در اينگونه مسائل هدف نجات جان انسانها ست، پيشنهادها و راهكارهايي كه قادر به بهبود عملكرد اين مراكز باشند بسيار مورد استقبال واقع مي شوند. محل استقرار اين مراكز نقش اساسي در كاهش زمان پاسخ به تقاضا دارد و از اين رو، مكان يابي اين مراكز در سطح شهرها به خصوص شهرهاي بزرگ و پرجمعيت از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. در این پژوهش به دليل درجه ي بالاي پيچيدگي مسئله و نياز به حافظه و زمان بالا براي يافتن پاسخ ها، يك الگوريتم ابتكاري تركيبي كه در آن از دو الگوريتم فراابتكاري شبيه سازي تبريد استفاده شده است، به منظور حل مسئله پيشنهاد شده است. سپس تعدادي آزمايش با استفاده از اين الگوريتم انجام می شود
همچنین این پژوهش به صورت اجمالی به مسئله تخصیص بهینه نیروی امداد و نجات برای واکنش در هنگام زلزله و عملیات نجات پس از زلزله نیز می پردازد با توجه به اینکه زلزله نسبت به ساير بلاهاي طبيعي منجر به تلفات بيشتری مي شود. عمليات نجات پس از رخداد زلزله تا حد زيادي در تلفات ناشي از زلزله تاثير گذار است. در اين پژوهش سعي داريم تا روشي براي تخصيص نيروهاي نجات بين شهرهاي مختلف يك كشور توسعه دهيم. هدف اين تخصيص، حداكثر كردن متوسط تعداد افراد نجات يافته مي باشد.
اهمیت موضوع تحقیق
کشور ايران در محل تقاطع سه صفحه تکتونيک در امتداد گسلهاي آلپ – هيماليا قرار دارد و در نتيجه در بين کشورهاي منطقه بيشترين آمار وقوع زلزله را دارد [1] اين مساله منجر به افزايش ريسک و خطر براي ساختمانها، تاسيسات و تجهيزات شده است [2] . بررسي زمين لرزه هاي قرن گذشته که مرگ و مير بالاي هزار نفر داشته اند نشان ميدهد که از بين 84 زمين لرزه با مرگ و مير بالاي 1000 نفر که در قرن بيستم روي دادند، 12 زمين لرزه در ايران رخ داده است که در آنها مجموعاً بيش از 140 هزار نفر کشته شده اند [3] . بر اساس مطالعات انجام شده بر روي زلزله هاي بزرگ حادث شده در دوره 25 ساله 1986 تا 2010، بيش از 120 زلزله بالاي 5 ريشتر در اين دوره ايران را لرزانده است که 12تاي آن بالاي 6 ريشتر بوده است.يعني به طور متوسط هر 1 تا 2 سال يک بار زلزله اي بزرگ يکي از مناطق کشور را ويران مي کند [3]
بررسي نقشه هاي زلزله شناسي کشور نشان ميدهد که عمده مراکز استانها در مناطقي با خطر بالاي زلزله قرار دارند [4] به عنوان مثال پایتخت کشورمان تهران بر روي گسلهاي زيادي بنا شده است. بر اساس داده هاي تاريخي، در منطقه تهران در پريودهاي 175 ساله، زلزله هايي به بزرگي 0.7 ريشتر روي ميدهد [5] هم اکنون 179 سال از آخرين زلزله اي که تهران را لرزانده مي گذرد و بنابر تحقيقات انجام شده، زلزله آينده با احتمال 70 درصد بيش از 7 ريشتر قدرت خواهد داشت [5] . مطالعات انجام شده بيانگر اين مساله هستند که وقوع زلزله اي 7 ريشتري در تهران منجر به مرگ بيش از يک ميليون و چهارصد هزار نفر و مجروح شدن چهار ميليون و سيصد هزار نفر خواهد شد [6].
بررسي حوادث چند سال گذشته مشخص ميکند که روشهاي پيش بيني، پيش گيري، امدادرساني، بازسازي و … در کشور ما توانايي چنداني ندارند. مشاهدات انجام شده در مورد زلزله بم و زلزله مرزن آباد موارد ذيل را روشن مي سازند [7]
1- اطلاع رساني دقيقي در مورد چنين حوادثي وجود ندارد به طوريکه تا چند ساعت پس از لرزش تهران مرکز زمين لرزه مشخص نبود
2- رسيدن نيروهاي امدادي به منطقه حادثه ديده با تاخير بسيار زيادي صورت ميگيرد (نيروهاي امدادي روسيه تنها 3 ساعت بعد از زلزله بم در محل حاضر بودند در حالي که هلال احمر و ساير ارگانهاي ذيربط تا شب حادثه به محل نرسيدند، همچنين در مورد برخي روستاهاي حادثه ديده کمک رساني بعد از سه الي چهار روز شروع شد.
3- نيروهاي مردمي که قبل از نيروهاي امدادي به منطقه ميرسند آموزشهاي امدادي لازم را نديده اند (گزارشهاي بسياري در مورد نقص عضوهاي مصدومين به علت عدم آشنايي امدادرسانان به گوش ميرسد.)
4- هماهنگي بين گروههاي امدادي مختلف وجود ندارد.
براي پيشگيري وقوع اين مشکلات نياز به برنامه ريزي براي کنترل بحران است. برنامه ريزي براي كنترل بحران از چهار مرحله تشكيل مي‌شود: نخست بايد حوادث ناگوار پيش‌بيني شوند، سپس بايد برنامه‌هاي اقتضايي شامل مهندسي ساخت و ساز، برنامه ريزي فيزيکي، برنامه ريزي اقتصادي و سياست گذاري تنظيم گردند، پس از آن بايد گروههاي مديريت بحران سازماندهي شده و آموزش داده شوند، و سرانجام بايد براي تكميل برنامه‌ها بصورت عملي تمرين شود و برنامه هاي آموزشي اجرا شود [5] و [8].
با توجه به موارد مطرح شده و وضعیت کشور ایران از نظر خطر زلزله و عدم وجود برنامه ایی برای مدیریت بحران زلزله این پژوهش به دنبال اصلی زیر را مورد بررسی و توجه قرار میدهد
الف ) مکانیابی ایستگاه های فوریت پزشکی به هدف حداکثر کردن پوشش نقاط مورد تقاضا جهت کاهش تلفات خسارات جانی و کاهش زمان رسیدگی به نقاط آسیب دیده
ب ) تخصیص صحیح نیروهای امداد و نجات با هدف به حداکثر رساندن نقاط مورد تقاضا و کاهش خسارات مالی و جانی
الف ) مراکز خدمات فوریت پزشکی
خدمات فوريت هاي پزشكي به قسمتي از تمهيدات پزشكي گفته مي شود كه از بالين بيمار شروع و در اورژانس بيمارستان خاتمه مي يابد. زنجيره ي اتفاقاتي كه در يك فرآيند عرضه ي خدمات فوريت هاي پزشكي انجام مي گيرد شامل چهار مرحله است [5] و [8].
١. گزارش حادثه
٢. بررسي شدت حادثه
٣. ارسال وسيله
۴. عمليات پزشكي
هدف اصلي اين مراكز كاهش مرگ و مير، معلوليت و رنجش انسان ها است،از آنجا كه در اينگونه مسائل هدف نجات جان انسان ها می باشد، پيشنهادها و راهكارهايي كه قادر به بهبود عملكرد اين مراكز باشند، بسيار مورداستقبال واقع مي شوند.يكي از مهمترين پارامترها در ارائه ي با كيفيت خدمات فوريت هاي پزشكي، زمان ارائه ي اين خدمات است. محل استقرار اين مراكز، نقش اساسي در كاهش زمان خدمت دهي به تقاضاها دارد.از اين رو، تعيين اين محل استقرار در سطح شهرها به خصوص در شهرهاي بزرگ از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. تعيين محل مراكز از بين تعدادي مكان بالقوه و همچنين تعداد آمبولانس هاي موجود درهريك از اين مراكز با استفاده از مدل هاي مكان يابي صورت مي پذيرد و هدف اين مدل ها عمدتا

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه با موضوع مکانیابی، نیروی انسانی، مدل ریاضی Next Entries دانلود پایان نامه با موضوع مکانیابی، تخصیص بهینه، نیروی امداد