دانلود پایان نامه با موضوع تجارت الکترونیک، سیستم اطلاعاتی، حمل و نقل، آنسیترال

دانلود پایان نامه ارشد

رایانه ای درج می شود ولی باز مشکل تعیین مکان باقی است بنابراین برای رفع مشکل باید ضوابط و مقررات ویژه ای برای اینگونه عقود در نظر گرفت.
قانون نمونه آنسیترال و به تبع آن قانون تجارت الکترونیک، در مورد زمان و مکان وقوع عقد ساکت هستند. لیکن، مقررات ویژه ای را در خصوص زمان و مکان ارسال و دریافت داده پیام ها پیش بینی کرده اند که طبق این مقررات و با توجه به تئوری های چهارگانه در باب زمان تحقق قبول، می توان در قراردادهای الکترونیک زمان تحقق قبول و مکان تشکیل قرارداد را مشخص کرد. بنابریان باید زمان و مکان ارسال و وصول داده پیام ها که قالب ایجاب و قبول را تشکیل می دهند مورد بررسی قرار داد.
بند نخست: زمان ارسال و دریافت داده پیام ها
الف) زمان ارسال داده پیام ها
طبق ماده 26 قانون تجارت الکترونیک ایران که از بند یک ماده 15 قانون نمونه آنسیترال برگرفته شده است، «ارسال داده پیام زمانی تحقق می یابد که به یک سیستم اطلاعاتی خارج از کنترل اصل ساز یا قائم مقام وی داده شود» این ماده در خصوص تحقق ارسال است و بیان می دارد که ارسال داده پیام زمانی تحقق می یابد که از کنترل اصل ساز یا قائم مقام وی خارج به سیستم اطلاعاتی مخاطب یا شخص ثالث دیگری وارد شود. بنابراین باید گفت ملاک تعیین زمان ارسال داده پیام ها (اعم از ایجاب یا قبول) ورود آنها به سیستم اطلاعاتی خارج از کنترل اصل ساز (ایجاب کننده یا قبول کننده) است. به عبارت دیگر، عمل اصل ساز در ارسال داده پیام ها، یعنی زمان قصد اعلام اراده انشایی که ممکن است از طریق فشار یک دکمه در صفحه کلید یا فشار بر ماوس محقق گردد ملاک نیست. بنابراین چنانچه اصل ساز روز شنبه داده پیام ها را ارسال کند ولی به هر دلیلی، اعم از ترافیک شبکه یا خرابی یا خاموش بودن سیستم های اطلاعاتی مخاطب یا شخص ثالث، داده پیام ها در روز یکشنبه وارد سیستم خارج از کنترل اصل ساز شود، در این حالت زمان تحقق ارسال روز یکشنبه است. پس می توان نتیجه گرفت اگر داده پیام ارسالی به هر دلیلی، هیچگاه به سیستم اطلاعاتی مخاطب یا شخص ثالث وارد نشود، ارسال تحقق نیافته است.
در حالتی که سیستم اطلاعاتی مخاطب اصلاً کار نمی کند یا خراب است، نه قانون نمونه آنسیترال و نه قانون تجارت الکترونیک ایران تصریحی ندارند لیکن در رهنمودی که آنسیترال برای قانون نمونه منتشر کرده تصریح شده است که در این حالت نیز نمی توان گفت که عمل ارسال داده پیام انجام شده است.175
ب) زمان دریافت داده پیام ها
در خصوص زمان دریافت یا وصول داده پیام ها ماده 27 قانون تجارت الکترونیک ایران به تبع بند دوم قانون نمونه آنسیترال برای تعیین زمان دقیق دریافت داده پیام ها دو فرض را پیش بینی کرده است:
1- مخاطب سیستم اطلاعاتی معینی برای دریافت مشخص کرده است:
اگر سیستم اطلاعاتی مخاطب برای دریافت داده پیام معین شده باشد، دو حالت متصور است: 176
1. اصل ساز داده پیام ها به همان سیستم اطلاعاتی تعیین شده ارسال کند و داده پیام ها نیز به همان سیستم معین وارد شوند. در این حالت، زمان تحقق دریافت داده پیام ها، زمان ورود آنها به سیستم مذکور است ولو اینکه مخاطب از آن مطلع نشده باشد. (بند 1- الف ماده 27 قانون تجارت الکترونیک)
2. اصل ساز داده پیام ها را به یکی دیگر از سیستم های اطلاعاتی مخاطب، غیر از سیستمی که از پیش تعیین شده است، ارسال می کند. در این حالت، زمان دریافت توسط این سیستم ملاک نیست بلکه لحظه ای که داده پیام ها توسط مخاطب بازیافت شود وصول تحقق یافته است. (بند 2- الف ماده 27 قانون تجارت الکترونیک)
2- مخاطب سیستم اطلاعاتی معینی برای دریافت مشخص نکرده است:
چنانچه مخاطب یک سیستم اطلاعاتی مشخصی را برای دریافت داده پیام ها معین نکرده باشد، آنگاه دریافت زمانی محقق می گردد که داده پیام ها وارد سیستم اطلاعاتی مخاطب گردند.177 و اگر مخاطب چند سیستم اطلاعاتی داشته باشد ورود به یکی از آن سیستم ها کافی است. لازم به ذکر است محل استقرار سیستم های اطلاعاتی مخاطب هیچ تأثیری بر زمان دریافت داده پیام ها ندارد.178
چنانکه از مقررات فوق الذکر ملاحظه می شود در خصوص زمان تشکیل قراردادهای الکترونیک لحظه وصول داده پیام حائز اهمیت است. بنابراین زمانی که ایجاب شونده قبولی خود را از طریق داده پیام ها اعلام و ارسال می کند، لحظه تحقق قبول زمانی است که داده پیام های قبول به مخاطب واصل شده باشد. در نتیجه باید گفت در بستر تجارت الکترونیک از بین تئوری های چهارگانه قبول، نظریه وصول قبول مورد پذیرش قرار گرفته است.
همان طور که قبلاً بیان شد، در حقوق ایران با استناد به ماده 191 قانون مدنی نظریه ارسال و قبول مورد پذیرش قرار گرفته است و به محض ارسال قرارداد شکل می گیرد. لیکن با توجه به مقررات قانون تجارت الکترونیک ایران در مورد داده پیام ها و پذیرش نظریه وصول، در مورد قراردادهای منعقده از طریق واسطه های الکترونیک نظریه وصول قبولی توسط مخاطب معتبر و ملاک تعیین زمان تحقق عقد است.179
نکته دیگری که لازم است مورد توجه قرار گیرد این است که اگر داده پیام ها به صورت غیر قابل فهم وارد سیستم اطلاعاتی مخاطب گردند آیا وصول تحقق یافته و ایجاد التزام می کند؟180 قانون نمونه آنسیترال و قانون تجارت الکترونیک در این زمینه حکمی ندارد و ساکت است.
اگرچه طبق ماده 30 قانون اخیرالذکر آثار حقوقی پس از انتساب، تصدیق دریافت و زمان و مکان ارسال داده پیام ها تابع قواعد عمومی است، ولی پاسخی برای پرسش فوق نمی توان از آن دریافت کرد. زیرا ماده مذکور داده پیام ها را دریافت شده تلقی کرده و در مورد آثار پس از آن به قواعد عمومی ارجاع داده است در حالی که پرسش مطروحه در مورد تحقق دریافت داده پیام های غیر قابل فهم بود و اینکه آیا پس از ورود چنین داده پیام هایی به سیستم اطلاعاتی، می توان آنها را دریافت شده تلقی کرد؟
اگر چه قوانین مربوط در این زمینه ساکت هستند اما عرف تجاری را هم نباید از مدنظر دور داشت. در عرف گاهی ممکن است یک پیام رمزدار را قبل از رمزگشایی و قابل فهم شدن واصل شده تلقی نمایند. علاوه بر این، مقررات ناضر بر تجارت الکترونیک نباید شرایط مضیق تر و محدود کننده ای را به طرفین قرارداد تحمیل نمایند. وقتی در فضای واقعی و تجارت سنتی، وصول پیام های رمزی و نامفهوم که بر روی اسناد کاغذی درج شده اند، گاه به منزله وصول پیام تلقی می شود، چرا پیام مشابه آن که به صورت داده پیام و از طریق واسطه های الکترونیک منتقل می شود مشمول چنین حکمی نباشد. مثلاً ممکن است اطلاعات و داده پیام های رمزدار و نامفهومی که ناظر به حقوق مالکیت فطری بوده و قابل فهم یا بهره برداری نیستند صرفاً جهت حفظ و نگهداری به مراجع ذیربط منتقل یا مخابره شوند.181
به نظر می رسد با توجه به ماهیت همیشه در حال تحول و تغییر فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، نمی توان از نظر حقوقی تمام حالات متصور در زمینه مبادلات الکترونیک را پیش بینی و برای آن حکمی صادر کرد. مضافاً اینکه تمام جزئیات را نمی توان در قانون پیش بینی کرد. بنابراین در مواردی که قانون تجارت الکترونیک در مورد آن حکمی ندارد (مثل مورد فوق الذکر) باید ابتدا به قواعد عمومی قراردادها رجوع کرد و سپس با توجه به اوضاع و احوال خاص هر مورد نسبت به آن تعیین تکلیف کرد.
بند دوم: مکان ارسال و دریافت داده پیام ها
برای تعیین محل وقوع عقد باید به دنبال جایی باشیم که آخرین جزء تراضی و توافق طرفین انجام شده است زیرا با تحقق آخرین رکن تراضی، عقد کامل می شود.182 می دانیم که عقد زمانی به وقوع می پیوندد که قبول به ایجاب منضم گردد. بنابراین برای تعیین محل وقوع عقد باید زمان تحقق قبول را مورد توجه قرار دهیم و بنابراین محل وقوع عقد جایی است که قبول بیان می شود.
در بستر مجازی مبادلات الکترونیک با فضاها و مکان های ثابت و فیزیکی مواجه نیستیم، بنابراین ممکن است برای تعیین مکان قراردادهای الکترونیک که در هر زمان و هر مکانی (در داخل کشتی و روی اقیانوس ها و یا در هواپیما بر فراز آسمان ها) قابل تشکیل هستند، با مشکل مواجه شویم. برای حل این مشکل، قانون نمونه آنسیترال و قانون تجارت الکترونیک راه حل ها و مقرراتی را پیش بینی کرده اند که مورد بررسی قرار می گیرد.183
الف) مکان ارسال داده پیام ها
قاعدتاً مکان ارسال داده پیام از سوی اصل ساز، همان محل تجاری یا کاری وی می باشد. این در حالی است که بین اصل ساز و مخاطب در خصوص مکان ارسال از قبل توافقی صورت نگرفته باشد، در غیر این صورت توافق آنها ملاک عمل خواهد بود. (بند الف ماده 29 قانون تجارت الکترونیک) چنانچه اصل ساز بیش از یک محل تجاری یا کاری داشته باشد آنگاه نزدیک ترین محل به مکان انجام اصل معامله، به عنوان محل کاری یا تجاری وی تلقی می شود و در غیر این صورت محل اصلی شرکت اصل ساز، محل تجاری یا کاری وی محسوب می گردد. (بند ب ماده 29 قانون تجارت الکترونیک) در صورتی که اصل ساز یک شخص عادی بوده که فاقد شرکت یا محل تجاری و کاری باشد آنگاه مکان ارسال داده پیام ها، اقامتگاه قانونی ایشان است (بند ج ماده 29 قانون تجارت الکترونیک)
در کنار مقررات مذکور و به غیر از آنچه احکام آن مشخص شده برای مواردی که قانون تجارت الکترونیک در مورد آن ساکت است (مثل حالتی که فرد فاقد اقامتگاه مشخص باشد) باید به قواعد و مقررات عمومی موجود رجوع کرد.
ب) مکان دریافت داده پیام ها
مسلماً مکان دریافت داده پیام ها نیز محل تجاری یا کاری مخاطب داده پیام ها است (بند الف ماده 29 قانون تجارت الکترونیک). سایر مقررات و ملاحظات مربوط به مکان ارسال داده پیام ها که در مورد اصل ساز جاری است و در بالا مورد توجه قرار گرفت، در خصوص مخاطب نیز قابل اعمال است.

مبحث اول: متصدی حمل و نقل و مسئولیت آن
گفتار نخست: تاریخچه و اهمیت حمل و نقل زمینی کالا
حمل و نقل با جابجایی انسان و کالاها از نقطه ای به نقطه دیگر آغاز و از جمله خصائص ذاتی و کهن و ماندگار انسانهاست، به همین جهت آشنایی انسان با پدیده حمل و نقل به زمانهای باستانی برمیگردد و باستانی ترین طریقه تجارت عبارت از مبادله کالا به کالایی دیگر بوده که ضرورتاً نیازمند حمل و نقل و جابجایی اجناس میباشد. مسائل نظامی نیز در نوع خود ضرورتهای دیگری بودهاند که در شرایط زمانی و مکانی ویژهای فعالیت حمل و نقل را توسعه دادهاند. هیچ دولت و سازمان سیاسی بدون حمل و نقل و ارتباطات نمیتواند موجودیت خود را تثبیت نماید زیرا اداره تشکیلات داخلی و نشر اصول و قوانین مملکتی و جابجایی نیروی نظامی و امنیتی درهمه حال نیازمند برخورداری از یک سیستم اطمینان بخش حمل و نقل و ارتباطات میباشد.
عظمت امپراطوری رم، بیش از هر چیز به قدرت شبکه راههای احداثی رومیان تکیه داشت و در سرتاسر این راهها به دنبال لژیونهای رم معمولاً مامورین اداری و پست و تجارت روانه میشدند. در دوره هخامنشیان نیز اهمیت خاصی برای راه قائل بودند. زیرا اداره کشور وسیعی که از سیحون تا آسیای صغیر و از سند تا بین النهرین گسترده بود بدون راههای خوب امکان پذیر نبود. گزنفون184 و هرودت185 مورخین یونانی نیز راههای مناسب ایران را تایید کردهاند.186 ابتدایی ترین شیوه حمل و نقل زمینی باربری بوسیله انسان بوده است انسان در حرکت آهسته و کند خود کالاهای مورد نیاز خود را از نقطهای به نقطه دیگر انتقال میداده است و آثار این نوع حمل و نقل هم اکنون به ندرت در بعضی از کشورهای فقیر و کم توسعه جهان دیده میشود و هنوز هم بخش مهمی از باربری کشورهای فقیر در حال توسعه توسط انسان انجام میگیرد.
بررسی های تاریخی نشان میدهد که در سرزمین بابل، موضوع مبادله کالا در بین شهرها و قبائل با مشکل ناامن بودن راهها و در نتیجه مسئولیت متصدیان حمل و نقل در قبال صاحبان کالاها مواجه بوده و بهمین جهت کاروانیان (متصدیان حمل و نقل) رغبت زیادی به حمل کالا به شهرهای دور و

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه با موضوع قانون مدنی، موتورهای جستجو، تأمین کننده، بیع بین المللی Next Entries دانلود پایان نامه با موضوع حمل و نقل، متصدی حمل، مصرف کننده، تجارت بین الملل