دانلود پایان نامه با موضوع اضافه وزن، کودکان و نوجوان، کودکان و نوجوانان، دختران نوجوان

دانلود پایان نامه ارشد

عمر هستند (10). چاقي يک عامل خطرناک برای بيماريهاي قلبي و عروقي است. چاقي ميتواند بسياري از عوارض ديگر از جمله افزايش کلسترول و فشار خون را به همراه داشته باشد و اين ميتواند منجر به پيامدهاي بهداشتي جدي شود (3). چاقي در سراسر جهان باعث نگراني جدي بهداشت عمومي شده است (2) که با سرعت غيرقابل کنترلي در حال افزايش است (3). با توجه به گزارش سازمان جهاني بهداشت (WHO)3، حدود 5/1 ميليارد نفر جوان بالاي 20 سال در سراسر جهان اضافه وزن دارند (11). WHO پيش بيني کرد که در سال 2015 حدود 3/2 ميليارد بزرگسال اضافه وزن خواهند داشت و بيش از 700 ميليون نفر چاق خواهند بود (3). بروز چاقي ممکن است در هر سني رخ دهد (12)؛ اما، چاقي در دوران کودکي يک مشکل جدي سلامت است و چاقي همه گير در ميان کودکان به ميزان هشدار دهنده گسترش يافته است (10،13،14). در کشورهاي مرفهتر چاقي فقط در ميانسال شايع نيست؛ بلکه، به طور فزايندهاي در ميان جوانان و کودکان نيز شيوع پيدا کرده است (11). در سال 2005 حداقل 20 ميليون کودک زير 5 سال اضافه وزن داشتند (3). در حال حاضر از هر پنج فرزند يک فرزند در ايالات متحده آمريکا اضافه وزن دارد (11) و از هر 10 کودک در جهان يک کودک چاق است (2). بررسيها نشان داده که ميزان شيوع اضافه وزن و چاقي در نوجوانان ايراني نيز به نسبتا بالا است. براي نمونه، شيوع اضافه وزن و چاقي در کودکان و نوجوانان تهراني به ترتيب 1/21 و 8/7 درصد، نوجوانان 13 تا 18 سالهي شيرازي به ترتيب 3/11 و 9/2 درصد، نوجوانان شهر سنندج به ترتيب 2/11 و 2/3 درصد، است (15). همچنين شيوع اضافه وزن و چاقي در پسران نوجوان بيرجند به ترتيب 5 و 8/2 درصد، دختران نوجوان مشهدي به ترتيب 6/14 و 4/3 درصد، دختران نوجوان رشتي به ترتيب 6/18 و 9/5 درصد مشاهده شد (15). همچنين شيوع اضافه وزن و چاقي در کودکان ابتدايي بيشتر از بچههاي کوچکتر و بزرگسالان است (16). عواملي مانند رژيم غذايي نامناسب (3)، اختلالات در خوردن و مشکلات مربوط به روابط خانواده، به خصوص اگر در دوران جهش رشد رخ دهد (12)، عوامل رواني اجتماعي، درک ضعيف از وضعيت سلامت خود، رفتار بيتحرک (مانند مدت زمان مشاهده تلويزيون) (17) و چاقي کلي و چاقي شکمي موجب کاهش آمادگي جسماني قلبي تنفسي در کودکان ميشود (13). بيماريهاي مرتبط با چاقي و اضافه وزن در کودکان با جمعيت بالغين مشابه است. فشار خون بالا (18)، ديس ليپيدمي و شيوع بالاتري از فاکتورهاي مرتبط با مقاومت به انسولين و ديابت نوع 2 به عنوان بيماريهاي مکرر در جمعيت کودکان چاق و داراي اضافه وزن شایع است (10،11). در حال حاضر در برخي از جمعيتها ديابت نوع 2 شکل غالب از ديابت در کودکان و نوجوانان است (10). اضافه وزن و چاقي مادران در دوران بارداري موجب تولد نوزادان با وزن بيش از حد ميشود (10).
متاسفانه پدر و مادر هميشه متوجه اضافه وزن يا چاقي فرزندان خود نميشوند و يا اگر بدانند به اين باور که چاقي دائمي و تغيير ناپذير است (8). در دو دهه اخير شاهد افزايش چشمگير هزينههاي مراقبت بهداشتي در کودکان و بزرگسالان چاقي بودهايم (2). پيشگيري اغلب راه حل بهتري نسبت به درمانهاي غير موثر است، بنابراين شناسايي عوامل مرتبط و پيش بيني اضافه وزن و چاقي دوران کودکي يک مسئوليت مهم است (2).
درمان اضافه وزن و چاقي در کودکان و نوجوانان نياز به يک رويکرد چند مرحلهاي که شامل مديريت رژيم غذايي، افزايش فعاليت فيزيکي، ممانعت از بيتحرکي، دارو درماني و جراحي چاقي است (2). از آنجايي که امروزه، استفاده از وسايل پيشرفته از جمله استفاده از ماشين به جاي پياده روي و تماشاي تلويزيون و فيلمهاي ويدئويي و کار با کامپيوتر به جاي ورزش، موجب ذخيره انرژي و کاهش فعاليت بدني و تحرک شده است (19) و هر ساله حدود 2 ميليون نفر به علت عدم فعاليت بدني ميميرند و يافتههاي WHO حاکي از آن است که زندگي بيتحرک، يکي از 10 علت عمده مرگ و مير در همه کشورهاي جهان ميباشد (20). روش مناسب براي کاهش خطر مرتبط با چاقي از دست دادن وزن و تغيير ترکيب بدني از طريق فعاليت بدني است (12).
مطالعات نشان دادهاند که چاقي دوران کودکان با انجام فعاليت بدني رابطه معکوسي دارد؛ اما، در مقابل مطالعات ديگر نشان دادهاند فعاليت شديد کودکان داراي اضافه وزن ارتباط بین چاقي و سطح فعاليت بدني را نشان نميدهد و اين هنوز هم جنجالي است که آيا عدم فعاليت موجب ترويج چاقي ميشود يا نه (6). همچنين چندين مطالعه نشان دادند که بين زمان صرف شدهي تماشاي تلويزيون با چاقي کودکان ارتباط مثبتي وجود دارد (21،22) و بعضي ديگر گزارش دادند رابطه وجود ندارد (23،24).
لذا با توجه به مطالب گذشته، هدف از پژوهش حاضر بررسي ميزان شيوع چاقي و نيز ارتباط آن با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود بوده است که بررسي شود آيا بين شيوع چاقي، ترکيب بدن (BMI و درصد چربي بدن) و نسبت دور کمر به دور لگن با سطح فعاليت بدني و آمادگی هوازی در دختران 7-12 سال ارتباط معنیدار وجود دارد؟
1-3-ضرورت پژوهش
چاقي در دوران کودکي يک مشکل جدي و همهگير است (14). WHO تخمين زدهاست که 6/2 ميليون نفر در جهان در نتيجه اضافه وزن يا چاقي جان خود را از دست ميدهند (12). در حال حاضر حدود 16 درصد از کودکان در اروپا اضافه وزن دارند و 8 درصد چاق هستند (14). کودکان آسيایی نيز بيشترين ميزان اضافه وزن را به خود اختصاص ميدهند و 60 درصد (6/10 ميليون نفر) کودکان کشورهاي در حال توسعه اين قاره داراي اضافه وزن هستند. ايران نيز به عنوان يک کشور در حال توسعه که با پديده شهرنشيني و صنعتي شدن روبه رو است. ميزان شيوع چاقي در سالهاي اخير در کودکان، بيش از حد انتظار است و با افزايش سن هم اين ميزان افزايش مييابد (25).
مهمترين نتيجه چاقي دوران کودکي در دراز مدت، تداوم آن در بزرگسالي است که با خطرات کلی سلامتي مرتبط است (9،11،12،14). بيماريهاي مرتبط با چاقي کيفيت زندگي و طول عمر را کاهش ميدهد (11،14). همزمان با ظهور افزايش چاقي در کودکان شاهد يک افزايش همهگير در ديابت نوع 2 در کودکان بودهايم و WHO هشدار داده است که مرگ و مير ناشي از ديابت در سراسر جهان در 10 سال آينده بيش از 50 درصد افزايش خواهد يافت (26). مصرف بالاي کالري و چربي و کاهش سطح فعاليت بدني از علل چاقي به شمار میروند (27). در حالي که تأثير كاهش فعاليت فيزيكي بر افزايش چاقي و اضافه وزن در كودكان و نوجوانان، به مراتب بيش از عامل تغيير عادات غذايي است (28). WHO نيز تخمين زده است که 9/1 ميليون نفر در هر سال در نتيجه عدم فعاليت بدني جان خود را از دست ميدهند (12) و نيز زندگي بيتحرک، يکي از 10 عامل عمده مرگ و مير در همه کشورهاي جهان ميباشد (29).
از آنجايي که شناخت و درمان به موقع چاقي از عوارض آن جلوگيري ميکند، همچنين با توجه به اين که درمان چاقي در کودکان امکانپذير و باعث کاهش عوارض آن در سنين بالاتر ميگردد به نظر ميرسد که شناسايي کودکان دچار اضافه وزن و چاق از اهميت و ضرورت خاصي برخوردار باشد. از طرفي عوامل مختلفي از جمله عدم تحرک کودکان (30) و تماشاي طولاني مدت تلويزيون (21،22) از دلايل عمده ابتلا کودکان به چاقي محسوب ميشود. همچنين گزارشهاي مختلفي از شيوع چاقي و اضافه وزن در نقاط مختلف ايران وجود دارد؛ اما، اطلاعاتي که در مورد شيوع چاقي در دختران ابتدايي شهرستان جوانرود و ارتباط آن با فعاليت بدني در دسترس نميباشد. از اين رو، در اين پژوهش ميزان شيوع چاقي در کودکان 7-12 سال شهرستان جوانرود و ارتباط آن با سطح فعاليت بدني مورد بررسي قرار گرفته است. تعيين وضعيت موجود، گامي کوچک در جهت شناسايي کودکان چاق و در معرض خطر و ارجاع ايشان به سالنهاي ورزشي و تشويق انها براي انجام فعاليت بدني است. ضمنا مربيان ورزش و مسئولان بهداشتي-درماني نيز ميتوانند از نتايج حاصل، جهت برنامه ريزي اساسي استفاده نمايند.
1-4- اهداف پژوهش
1-4-1- هدف کلي
بررسي ميزان شيوع چاقي و ارتباط آن با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود.
1-4-2- اهداف اختصاصي
1-4-2-1- تعيين ارتباط بين ردههاي مختلف وزني (لاغر، نرمال، اضافه وزن و چاق) با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-2- تعيين ارتباط بين نسبت دور کمر به دور لگن با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-3- تعيين ارتباط بين ترکيب بدن با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-4- تعيين ارتباط بين سن با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-5- تعيين ارتباط بين آزمون YO-YO و نسبت دور کمر به دور لگن در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-6- تعيين ارتباط بين آزمون YO-YO و درصد چربي بدن در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-7- تعيين ارتباط بين سن و آزمون YO-YO در دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-8- تعيين ارتباط بين آزمون YO-YO و BMI دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-4-2-9- تعيين ارتباط بين آزمون YO-YO و وزن دختران 7-12 سال شهرستان جوانرود؛
1-5- فرضيههاي پژوهش
1-5-1- بين ردههاي مختلف وزني (لاغر، نرمال، اضافه وزن وچاق) با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-2- بين نسبت دور کمر به دور لگن با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-3- بين ترکيب بدن با سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-4- بين سن و سطح فعاليت بدني در دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-5- بين آزمون YO-YO و نسبت دور کمر به دور لگن در دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-6- بين آزمون YO-YO و درصد چربي بدن در دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-7- بين سن و آزمون YO-YO در دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-8- بين آزمون YO-YO و BMI دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-5-9- بين آزمون YO-YO و وزن دختران 7-12 سال ارتباط وجود دارد.
1-6- محدوديتهاي پژوهش
1-6-1- محدوديت قابل کنترل
1-6-1-1- افراد جامعه دانشآموزان شهرستان جوانرود بود.
1-6-1-2- دامنه سني آزمودني 7-12 سال بود.
1-6-1-3- جامعه آماري تنها شامل دختران بود.
1-6-1-4- اندازهگيريها در ساعت 8 الي 12 صبح انجام شد.
1-6-1-5- نظارت دقيق بر اجراي پروتکل مورد نظر صورت گرفت.
1-6-2- محدوديتهاي غيرقابل کنترل
1-6-2-1- امکان خطا در پاسخ به پرسشنامه،
1-7- تعريف واژهها و اصلاحات
1-7-1- اضافه وزن: براساس منحني استاندارد BMI براي سن و جنس طبق مرجع CDC4 (مرکز کنترل بيماريها) حدود مرزي 95≤BMI≤85 به عنوان اضافه وزن تعريف شده است (31،32).
1-7-2- چاقي: براساس منحني استاندارد BMI براي سن و جنس طبق مرجع CDC (مرکز کنترل بيماريها) 95BMI≥ به عنوان چاقي تعريف شده است (31،32).
1-7-3- شاخص توده بدن (BMI): با تقسيم وزن به کيلوگرم بر مجذور قد به متر به توان دو محاسبه ميشود (13).
1-7-4- آمادگي هوازي: حداکثر ظرفیت سیستم قلبی عروقی در مصرف اکسیژن را نشان میدهد. آمادگي هوازي يک عنصر مفهومي، چند وجهي از آمادگي جسماني است و با مجموعهاي از ويژگيهاي مربوط به مهارت و سلامت شامل قدرت عضلاني، انعطافپذيري عضله، ترکيب بدن و … مرتبط است (33).
1-7-5- دانشآموزان دختر: در اين پژوهش منظور دختران اول تا ششم ابتدايي است.
1-7-6- فعاليت بدني: شامل تحرک بدن ميشود که نيازمند مصرف انرژي بالاتر از نيازهاي فيزيولوژيکي طبيعي است (33).
1-7-7- آزمون YO-YO: آزمون YO-YO آزمون هوازي است از طريق دويدن 20 متر رفت و برگشت در زمان محدود محاسبه شد.
1-7-8- ترکيب بدن: ترکيب بدن شامل قد، وزن، BMI و درصد چربي بدن است (34).
1-7-9- ردههاي مختلف وزني: شامل ردههاي وزني لاغر، داراي وزن نرمال، داراي اضافه وزن و چاق ميشود (31).
1-7-10- دور کمر: وسط کناره دنده تحتاني و تاج خاصره به عنوان کمر و اندازهگيري دورتا دور آن به عنوان دور کمر تعريف شد (35).
1-7-11- دور لگن: اندازهگيري دور تا دور جايي از لگن که بيشترين قطر را دارد (35).
1-7-12

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه با موضوع اضافه وزن، کودکان چاق، مبانی نظری، عملکرد خانواده Next Entries دانلود پایان نامه با موضوع اضافه وزن، کودکان و نوجوان، کودکان و نوجوانان، هورمون رشد