دانلود پایان نامه ارشد درمورد عملکرد کارکنان، کودکان و نوجوانان، کودکان و نوجوان، نوجوانان بزهکار

دانلود پایان نامه ارشد

از کارشناسان ، مددکاران ، مشاوران و … تشکيل دادند که از 14 استان کشور انتخاب شده بودند . نتايج مطالعه حاکي از آن بود که در مجموع نگرش کارکنان کانون ها و بندهاي نوجوانان ترکيبي از نگرش ترميمي ( 55 % ) و نگرش تنبيهي (45 % ) در مورد رفتار با نوجوانان معارض قانون مي باشد . همچنين اين مطالعه نشان داد ، آگاهي و دانش کارکنان کانون ها و بندهاي نوجوانان درباره قوانين دادرسي ويژه نوجوانان در حد کافي و مطلوب نبود که لازم است اطلاعات آن ها در اين زمينه افزايش يابد. عملکرد کارکنان کانون ها و بندهاي نوجوانان در قبل نوجوانان حدود 45 % ترميمي است که بايد به طور جدي افزايش يابد . اين مطالعه نشان داد که نگرش ترميمي ، نگرش تنبيهي ، سن کارکنان و دوره هاي گذرانده شده در زمينه تعليم و تربيت بر عملکرد کارکنان اين موسسات تاثير دارد. بدين صورت که اگر نگرش ترميمي کارکنان افزايش و نگرش تنبيهي آنان کاهش يابد ، سن آنان بيشتر باشد و دوره تعليم و تربيت را بگذرانند ، عملکرد آنان در کار با نوجوانان بزهکار ، بيشتر به سمت رفتار ترميمي متمايل مي شود . در عکس اين حالت ، نگرش و عملکرد تنبيهي کارکنان در مقابل نوجوانان افزايش يافته و در اين صورت احتمال بازگشت نوجوانان به رفتار بزهکارانه افزايش يافته و بر شدت بروز جرم در جامعه مي افزايد . بنابر اين براي افزايش عملکرد ترميمي کارکنان کانون ها و بند هاي نوجوانان ، بايد از افراد تحصيل کرده و آشنا به زمينه هاي جامعه شناسي ، روان شناسي و علوم تربيتي استفاده نمود که از تجربه و پختگي لازم در مورد بزهکاري برخوردار هستند (120) .
از نتايج مطالعه حاضر و مقايسه آن با مطالعات مشابه مي توان به اين نتيجه رسيد که علي رغم اثبات ناکارآمدي روش هاي تنبيهي و ارتقاي موسسات نگهداري نوجوانان معارض قانون و صحبت از روش هاي جديد تربيتي و بازپروري ، اما همچنان نگرش تنبيهي و برچسب زني کارکنان به قوت خود باقي است و از تنبيه ( کلامي و بدني ) به عنوان اصلي ترين روش برخورد با اين قبيل نوجوانان ، در موسسات اصلاح و تربيت استفاده مي شود . با توجه به يافته ها و رجوع به مطالعات مشابه ، اين مساله تا حد زيادي به آموزش ناکافي کارکنان و بلد نبودن چارچوب هاي رفتاري خاص اين گروه ويژه از نوجوانان ، مربوط مي شود . که پيامدي جز اخلال در فرآيند اصلاح اين نوجوانان را ندارد . البته شايان ذکر است که در کنار ناکافي بودن اطلاعات کارکنان ، عدم تناسب ميان تعداد پرسنل و مددجويان و خستگي پرسنل بابت کار فرسايشي در اين گونه موسسات را هم بايد مد نظر قرار داد . در ادامه به باقي تفاسير يافته ها در زمينه ي رفتارهاي مشمول تنبيه و اعمال تنبيه هاي بدني در مورد مددجويان مستقر در کانون ، مي پردازيم .
نتايج اين مطالعه بيانگر آن بود که ، رفتارهاي مشمول تنبيه در مددجويان پسر شامل مواردي چون : دعوا و درگيري با ساير مددجويان يا کارکنان ، مصرف سيگار و قرص هاي اعتياد آور ، خودزني و خالکوبي ، دزدي ، تخريب محيط ، برهم زدن نظم عمومي کانون بود . رفتارهاي مشمول تنبيه در مددجويان دختر شامل : دعواهاي گروهي ، دزدي ، درگيري با کارکنان ، برهم زدن نظم خوابگاه و سرپيچي از قوانين ( به عنوان مثال صحبت به هنگام ساعت خاموشي ) بود و مواردي چون مصرف قرص هاي اعتياد آور ، خالکوبي و خودزني و تخريب عمدي محيط، در مدت زمان پژوهش مطرح نگرديد127 . يافته هاي اين قسمت از پژوهش با نتايج مطالعه زير هم سو است .
باختري و حيدري ( 1387 ) ، در توضيح رفتارهاي مشکل آفرين کودکان و نوجوانان در کانون هاي اصلاح و تربيت ، اين موارد را ذکر کردند .
1 . رفتارهاي تخريب عمدي : مانند شکستن شيشه ، تخريب وسايل محيط ،آزار و اذيت رساندن عمدي و با احساس لذت به ديگران و يا به خود
2 . تحريک‏پذيري شديد : نداشتن تحمل سروصدا ، از کوره در رفتن با محرک معمولي مانند شرايط عمومي‏ خوابگاه ، پريدن از خواب با يک صداي ضعيف ،کوبيدن سر و مشت زدن به ديوار و…
3 . رفتارهاي پرخاشگرانه : داشتن رفتارهاي پرخاشگرانه‏ کلامي و عملي با اعضاي خانواده در هنگام ملاقات درگيري‏ با مراقبين و ديگر مددجويان.
مددجويان پسر در صورت تخلف از قوانين اصلي کانون و ارتکاب به رفتار هاي خلاف ( موارد مشمول تنبيه ) در مدت اقامت ، به اندرزگاه منتقل مي شدند و تنبيه هاي فيزيکي و غير فيزيکي در مورد آن ها اعمال مي گرديد . برخورد کارکنان با مددجويان دختر در صورت ارتکاب رفتارهاي مشمول تنبيه ، تنبيه غير بدني يا اعمال تنبيه بدني در محيط خوابگاه يا داخل حياط بود . البته شايان ذکر است که تنبيه هاي غير بدني مانند : انجام نظافت ، ممنوعيت استفاده از امکانات تفريحي ، قطع ملاقات و نگهداري در اندرزگاه تا سقف 20 روز ، درقوانين موسسات نگهداري نوجوانان معارض قانون درج شده است ( 121) . علاوه بر اين موارد ، يافته هاي پژوهش نشان داد که به تاخير افتادن رسيدگي به پرونده قضايي و محروميت از مرخصي ، عفو مشروع و موردي هم به عنوان تنبيه ، مشمول مددجوياني مي شد که به اندرزگاه منتقل شده بودند . اما طبق قوانين مدون ، اعمال هرگونه تنبيه بدني و استفاده از هرگونه ابزار محدود کننده فيزيکي ( به جز زمان انتقال مددجو ) قدغن مي باشد ( 121) . يافته هاي پژوهش حکايت از اعمال تنبيه بدني و استفاده از ابزار تنبيهي و محدود کننده در کنار ساير انواع تنبيه هاي غير بدني ، در مورد نوجوانان مقيم کانون داشت . تجربه ي مددجويان دختر و پسر از نظر ابزار تنبيه ، مکان و اشکال تنبيه با يکديگر تا حدودي متفاوت بود . اما اين تجربه در هر دو جنس ، صرف نظر از مدت اقامت افراد يکسان بود . دفعات استفاده از تنبيه بدني با استفاده از ابزار تنبيهي در مورد مددجويان پسر بيشتر از مددجويان دختر بود ، اما با توجه به مدت اقامت تفاوتي نداشت . نتايج مطالعه حاضر در اين زمينه با پژوهش هاي زير همخواني دارد .
بيان زاده در سال 1379 به سفارش دبيرخانه ي دومين همايش علمي سازمان زندان ها به بررسي روشهاي تشويق و تنبيه در اصلاح و رفتار مددجويان پسر کانون اصلاح و تربيت تهران و تاثير پذيري هر يک از اين روش ها از ديدگاه مددجويان و کارکنان پرداخت . نتايج مطالعه نشان داد که ميان ديدگاه مددجويان و کارکنان از حيث متداول ترين شيوه هاي تشويقي و تنبيهي و ميزان تاثير پذيري هريک تفاوت اساسي وجود دارد . به عبارت ديگر نتايج پژوهش نشان داد هيچ الگو و برنامه ي مشخص شده اي براي تشويق و تنبيه در جهت درمان اختلالات رفتاري مدجويان ديده نشده بود . نتايج پژوهش فوق ذکر نشان داد که مددجويان در آغاز ورود به کانون وارد قرنطينه شده و طرز برخورد کارکنان در اين بخش خشن تر و داراي جنبه ي تنبيهي بيشتري است . همچنين بخش ديگري در کانون به نام اندرزگاه تعبيه شده است که در صورت ارتکاب مددجو به رفتارهاي ناشايست براي مدتي به آنجا منتقل مي شود و در اين بخش نيز برخوردهاي خشن و تنبيهي در مورد آنان بيشتر اعمال مي شود . حال آنکه کارکنان ممکن است در بخش اصلي کانون ميزان تشويق بيشتري ارايه دهند . به طور کلي روش اصلاح رفتار در مدت بررسي در کانون بيشتر مبني بر رويکرد تنبيهي متکي بوده تا بر تشويق . علاوه بر اين ، رويکرد مذکور بدون رعايت اصول به کارگيري شيوه هاي بهبود رفتار بوده است ( 73 ) .
بر طبق مطالعه‌اي در مقياس کلان که از شرايط حبس در مراکز اصلاحي نوجوانان امريکا ، در سال 1994 منتشر شد، شواهدي دال بر ممانعت استفاده از “وقت استراحت” در بسياري از اين مراکز وجود داشت . در همين مطالعه معلوم شد که تقريباً سه‌چهارم(72%) از بازداشتگاه‌ها استفاده از موانع فيزيکي، معمولاً دست‌بند و پابند، را در مورد نوجوانان گزارش کردند. همچنين شواهدي دال بر استفاده از محدوديت‌هاي مکانيکي (مانند دست‌بند، کت مهارکننده، پابند و غيره) و محدوديت‌هاي فيزيکي (گرفتن و نگهداشتن بدن) در برخي بازداشتگاه‌ها وجود داشته است ( 15) .
در تحقيق رمضان پور ، 74 درصد از نوجوانان مقيم کانون اصلاح و تربيت بيان کرده بودند که توسط مربيان خود مورد تنبيه بدني قرار مي‌گيرند (70) .
صالحي (1382 ) ، در ارزيابي خدمات رساني کانون هاي اصلاح و تربيت سراسر کشور دريافت ، 12 مورد استفاده از وسايل بازدارنده و تنبيهي مانند ( باتون ، شلاق ، دستبند ، گاز اشک آور و … ) در کانون هاي اصلاح و تربيت مورد مطالعه ، گزارش شده بود . اما ساير يافته هاي اين ارزيابي با نتايج پژوهش حاضر مبني بر اين که ، هيچ مددجويي توسط کارکنان کانون ها مجروح نشده بود. هيچ گزارشي مبني بر مجروحيت مددجويان به واسطه ي استفاده ي کارکنان از وسايل بازدارنده گزارش نشد . همچنين هيچ موردي از ضرب و شتم مددجويان توسط کارکنان در کانون هاي اصلاح و تربيت گزارش نگرديده بود ، هم خواني ندارد ( 72) .
5 – 2 – 1 – 3 کارکنان خنثي :
علي رغم اين که هرگاه سخن از اصلاح و تربيت نوجوانان معارض قانون در موسسات نگهداري ، به ميان مي آيد توجه به سمت متخصصيني چون مددکاران و روان شناسان به عنوان برنامه ريزان اصلي برنامه هاي اصلاحي اين موسسات معطوف مي گردد ، اما يافته ها نشان داد که مددکاران و روان شناسان و روان پزشکان جز گروه خنثي بودند . بدين معني که تعامل عميقي با مددجو برقرار نمي کردند . معمولا فعاليت هايي روتين و يکنواخت با شناخت سطحي از مددجويان از سوي اين گروه انجام مي گرفت . روان شناسان معمولا از روش هاي مشابهي براي بيشتر مددجويان استفاده مي کردند و طبق يافته ها ارتباط عميقي با مددجويان برقرار نمي کردند . فعاليت روان پزشکان نيز محدود به تجويز دارو براي درمان اعتياد و آرام بخش براي رفع مشکل بيخوابي مددجويان بود . تمرکز اصلي مددکاران پيرامون مسايل قضايي مددجويان بود ( آزادي ، تماس با دادگاه ، دريافت رضايت شاکي و … ) بود . و ارتباط سطحي با خانواده مددجويان ، بيشتر در روز ملاقات برقرار مي کردند که در اين ارتباط هم بخش عمده گفتگوها به مسايل قضايي مددجو مربوط مي شد و کمتر درباره ساير مشکلات مددجو سخني به ميان مي آمد . البته يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد کمک هاي مالي مقطعي از جانب مددکاران ( مانند پرداخت اجاره منزل مددجويان بي سرپرست ، ارايه برخي مواد خوراکي به خانواده هاي برخي مددجويان ، در مدت زمان اقامت مددجو در کانون ) ارايه مي شد . در حالي که طبق آيين نامه مددکاري در زندان و شرح وظايف پست سازماني مددکاران در کانون اصلاح و تربيت ، مددکاران بايستي فعاليت هاي حرفه اي و تخصصي در زمينه اصلاح و تربيت مددجو ، آماده سازي او براي بازگشت مجدد به جامعه را فراهم آورند و با برقراري ارتباط با ساير موسسات حمايتي و رفاهي خارج از کانون ، مددجويان را تحت پوشش قرار داده و به حل مشکلات فردي ، خانوادگي و اجتماعي آنان کمک کنند .
جوادي ( 1382 ) دريافت که عمده فعاليت مددکاران در زندان ها به پيگيري پرونده قضايي در دادگاه ها و اخذ رضايت از شکات ختم مي شود . و ارتباط آن ها با خانواده زنداني بسيار محدود است . همچنين مطابق آمار عملکرد سال 1380 در کانون اصلاح و تربيت تهران ، بيشترين ميزان فعاليت مددکاران از لحاظ آماري ، تماس با خانواده مددجويان و اخذ رضايت از شاکيان پرونده گزارش شده است ( 122) .
قصد اين مطالعه بررسي فعاليت هاي مددکاري در کانون اصلاح و تربيت استان تهران نبود اما براي بدست آوردن داده هاي عميق تر با مددکاران هم در زمينه ي تعاملاتشان با مددجويان صحبت و علت عدم برقراري تعامل حرفه اي با مددجويان و صرف بيشتر وقت در جهت حل پرونده هاي قضايي کشف شد . يافته ها نشان داد برخي از مددکاران کار خود را صرفا حل مسايل قضايي مددجويان مي دانستند . برخي ديگر عللي که مانع انجام فعاليت حرفه اي مددکاران مي شد ، را مواردي چون : عدم مراجعه خود مددجو به مددکار و درخواست کمک ، تعداد زياد مددجويان پسر ، نبود مکان مناسب براي ملاقات و برقراري ارتباط با خانواده هاي مددجويان ( به ويژه مددجويان پسر ) ، عدم همکاري سيستم با مددکاران برشمردند . همچنين قطع ارتباط ميان مددکاران کانون با مددکاران مرکز مراقبت هاي پس

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد تعاملات روزمره، رفتار کارکنان، عملکرد کارکنان، استان تهران Next Entries دانلود پایان نامه با موضوع کیفیت زندگی، انحراف معیار، رگرسیون، استان گیلان