دانلود پایان نامه ارشد درمورد صورتهای مالی، سود حسابداری، اقلام تعهدی، بهای تمام شده

دانلود پایان نامه ارشد

محافظهكاري براي وامدهندگان مفيد است براي وامگيرندگان زيانآفرين خواهد بود. در حقيقت، اين گونه نيست و محافظهكاري براي هر دو گروه داراي محتواي اطلاعاتي است. بنابراين، وامگيرندگان را بايد در منافع وامدهندگان شريك دانست. تحقيقات تجربي نيز اين مسئله را اثبات مي كند كه محافظهكاري هم براي وامگيرنده و هم براي وامدهنده ارزشمند است و مفيد واقع مي شود(احمد و دیگران، 2002). از جمله اولين تحقيقاتي كه موضوع نقش اطلاعاتي محافظهكاري را در قراردادهاي بدهي مطرح كرد، تحقيق واتس و زيمرمن(1986) بود. بعد از آنها محققاني چون دوك و هانت59(1990)، پرس و وينتراب60(1990)،دیآنجلو ودیگران61(1996)، ديفاند و جيمبلووا62(1996)، ديچو و اسكينر63(2002) و بتي ووبر64(2003) از جمله كساني بودند كه انتخاب روشهاي حسابداري را در جلوگيري از ريسك بازگشت اصل سرمايه مؤثر دانستند. در تازهترين تحقيقات انجام شده، بتي و ديگران65(2007) و ژانگ(2008) به شواهدي دست پيدا كردند كه اثبات ميكند محافظهكاري نقش مؤثري در قراردادهاي بدهي دارد و محافظهكاري منافع مشتركي براي وامدهندگان و وامگيرندگان به وجود مي اورد(شوروزی و خاندوزی، 1388).
به طور كلي ميتوان چنين نتيجه گرفت كه انتخاب شيوههاي حسابداري محافظهكارانه ميتواند اعتبار نتايج گزارش شده حسابداري را افزايش دهد؛ زيرا سرمايه گذاران و اعتبار دهندگان احتمالاً تمايل هاي ميانه رو مديران را در انتخاب روشهاي حسابداري محافظهكارانه جهت خوشبيني در تهيهی گزارشهاي مالي مشاهده ميكنند(دوین66، 1996). اين امر باعث مي شود كه سرمايهگذاران و اعتباردهندگان به شركتهايي كه حسابداري محافظهكارانه دارند، ضريب بيشتري نسبت به شركتهايي كه محافظهكاري كمتري دارند، دهند و اعتماد بيشتري به اين شركتها داشته باشند. از طرف ديگر، ميتوان محافظهكاري را به عنوان علامت اطلاعاتي از جانب مديران تلقي كرد. مديران هنگامي كه با احتمال بروز مشكلات نقدينگي و مالي در آينده روبرو هستند، ميتوانند با اِعمال محافظهكاري بيشتر به نوعي به سرمايهگذاران و ساير استفادهكنندگان از صورتهاي مالي پيام بفرستند و مانع خوشبيني بيجاي آنها در مورد وضعيت شركت شوند(شوروزی و خاندوزی،1388).
محافظه کاری و حق الزحمه های حسابرسی: یکی از پیامدهای استفادهی کمتر از رویههای محافظهکارانه در گزارشگری مالی، افزایش ریسک ذاتی حسابرسی است. ریسک حسابرسی به وجود اشتباه یا تحریف با اهمیت در یک حساب در غیاب کنترلهای داخلی اشاره دارد( لازم به ذکر است که ریسک حسابرسی در سه سطح مطرح می شود: ریسک ذاتی، ریسک عدم کشف و ریسک کنترل. ریسک عدم کشف مستقیماً با مؤثر بودن روشهای رسیدگی حسابرسان در ارتباط است در حالی که ریسک ذاتی و کنترل متأثر از محیط فعالیت صاحبکار است).فاکتورهایی که بر ریسک ذاتی اثر میگذارند مربوط به طبیعت صاحبکار و ماهیت حساب مربوط است. بنابراین اشتباه در برآورد اقلام حسابداری از قبیل هزینههای مشکوک الوصول، هزینههای استهلاک و هزینهی موجودیهای ناباب احتمالاً روی ارزیابی حسابرسان از ریسک ذاتی اثر خواهد گذاشت. این اشتباهات باعث میشود اطلاعاتی که حسابرسان جمعآوری می کنند قابلیت اتکای کمتری داشته باشد و این باعث میشود نسبت به حالتی که اشتباهات کمتری وجود دارد، حسابرسان بالاجبار بررسیهای بیشتری انجام دهند. زمانی که تحریفات به گونهای است که باعث بیشتر از واقع نشان دادن داراییها و درآمد ها و کمتر از واقع نشان دادن بدهیها و هزینهها می شود و حسابرسان نمیتوانند این انحرافات را کشف کنند شهرت و اعتبار حسابرسان تهدید خواهد شد و احتمالاً دعاوی حقوقی نیز علیه حسابرسان افزایش خواهد یافت. در چنین شرایطی حسابرسان لازم دارند که برای اطمینان بیشتر، آزمونهای بیشتری انجام دهند و چون انجام آزمون های بیشتر هزینهبر است، این در نهایت باعث افزایش حقالزحمه حسابرسی خواهد شد(گیول، سرینیدهای و شیح67، 2002).
استفاده از رویههای محافظهکارانه در حسابرسی این ریسک ها را کاهش داده و در نتیجه موجب کم شدن حق الزحمههای حسابرسی خواهد شد. یک بررسی از دعاوی مطرح شده علیه حسابرسان نشان می دهد که ارائه بیشتر از واقع داراییها و درآمدها و نیز ارائه کمتر از واقع بدهیها و هزینهها بخش عمدهای از شکایات مطرح شده از حسابرسان را تشکیل میدهد(گیول، سرینیدهای و شیح، 2002). گیول، سرینیدهای و شیح(2002) به نقل از کلوج68(1979) اظهار میدارند که بسیاری از استاندارد های حسابداری که اعمال رویههای محافظهکارانه را الزامی میکند به خاطر هزینههای بالای حسابرسی بوده است.
2-5-1-2- ديدگاه دوم: محافظهكاري كيفيت اطلاعات را كاهش مي دهد.
طرفداران اين ديدگاه مخالف محافظهكاري هستند. به اعتقاد آنها محافظهكاري باعث كاهش كيفيت اطلاعات ارائه شده در صورتهاي مالي اساسي ميشود و اين امر ميتواند زيانهاي هنگفتي براي سرمایهگذاران و ساير استفادهكنندگان از صورتهاي مالي داشته باشد. به اعتقاد اين گروه، سطوح محافظهكاري بالاتر با اصرار به گزارشِ پايينتر درآمدها ارتباط مستقيمي دارد. انجمن حسابداران رسمي امريكا(AICPA) معتقد است كه محافظهكاري كيفيت اطلاعات حسابداري را كاهش مي دهد، زيرا ميتواند به سوگيريهاي سيستماتيك و تحريف واقعي وقايع اقتصادي منجر شود(شوروزی و برزگر خانوزی، 1387). روي چادهري و واتس69(2007) نشان دادند كه سطوح بالاتر محافظهكاري با تداوم زيانهاي اقلام خاصي ارتباط دارد. در اين ديدگاه، محافظهكاري به عنوان تمايلي جهت كم نشان دادن درآمدها معرفي مي شود؛ در حالي كه به نظر ميرسد اين تمايل كم نشان دادن درآمدها به تنهايي دليلي قانع كنندهاي براي نامطلوب بودن محافظهكاري محسوب نميشود. به هر حال، پائك و ديگران(2007) در تحقيقات خود نشان دادند كه شركتهاي داراي سطوح بالاي محافظهكاري، نسبت به شركتهايي كه داراي سطوح پايينتر محافظهكاري هستند، درآمد كمتري را گزارش مي كنند. آنها دليل اصلي اين امر را پافشاري بيش از حد و نامطلوب محافظهكاري به گزارش كمتر از واقع سطوح مختلف درآمدي ميدانند و محافظهكاري را به عنوان يك عامل ايجاد اختلال در فرايند كسب و شناسايي درآمد ميدانند و از اين رو، آن را در جهت مخالف منافع سرمايهگذاران و اعتباردهندگان و ايفاي وظيفه اصلي گزارشگري ميدانند و خواستار كاهش استفاده از رويههاي محافظهكارانه هستند. اين ديدگاه با نظر هيئت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي(FASB)در رابطه با نقش اطلاعاتي محافظهكاري و كاهش نبود تقارن اطلاعاتي سازگار است.
دليل ديگري كه براي نامطلوب بودن محافظهكاري توسط برخي از محققان مطرح مي شود، تأثير منفي محافظهكاري بر محيط گزارشگري شركت است. اين گروه استدلال ميكنند كه محافظهكاري باعث ايجاد نوعي تمايل به افشاي زود هنگام اطلاعات مالي در شركتها ميشود. اين تمايل به افشاي زود هنگام اطلاعات، ميتواند مانعي بر سر راه افشاي اختياري اطلاعات محسوب ميشود. تحقيقات تجربي نيز گوياي اين مطلب است. براي مثال، هويي و متسونكا(2004) نشان دادند شركتهايي كه محافظهكاري بيشتري دارند، پيشبيني درآمدهاي كمتري از طرف مديرانشان گزارش شده است. در واقع، اين شركتها اطلاعات اختياري كمتري در اختيار داشتهاند.
به طور کلی انتقادهای وارده بر حسابداری محافظهکارانه را در مقولههای زیر میتوان بررسی کرد:
گستره محافظهکاری در صورتهای مالی به خط مشی واحد تجاری مربوط میشود که این گستره میتواند وسیع یا کوچک باشد. چنانچه واحد تجاری بیش از حد روی رویههای محافظهکارانه اصرار کند، میتواند باعث از بین رفتن اعتماد استفادهکنندگان از صورتهای مالی آن شرکت نسبت به اقلام مندرج در آنها شود.
محافظهکاری باعث پنهان کردن برخی افزایش در داراییها و درآمدهای شرکتها میشود و این ممکن است منجر به اندوختههای پنهانی در واحدهای تجاری شود.
برخی از محققان معتقدندکه هرگاه محافظهکاری با یک اصل حسابداری تضاد داشته باشد، بر آن چیره میشود. برای مثال، قائده اقل بهای تمام شده یا قیمت بازار که یک رویه محافظهکارانه در شناسایی داراییها می باشد، موجب نقض اصل بهای تمام شده تاریخی و به هزینه بردن مستقیم مخارج تحقیق توسعه به حساب هزینههای دوره در همان دوره وقوع باعث خواهد شد که اصل تطابق رعایت نشود.
محافظهکاری به جای ارزیابی واقع گرایانه، موجب سوگیری استانداردهای حسابداری میشود، در نتیجه همچنان که هیئت استانداردهای حسابداری مالی اشاره میکند، محافظهکاری میتواند با ویژگیهایی مانند بیان صادقانه، بیطرفی و قابل مقایسه بودن شامل ثبات رویه در تضاد باشد.
محافظهکاری بیش از اینکه مبتنی بر واقعیت باشد یک نگرش ذهنی است. محافظهکاری به حسابداران اجازه می دهد که نظرات خود را در شناسایی اقلام صورتهای مالی دخالت دهند و این احتمالا باعث دوری از واقعیت خواهد شد.
با توجه به توضيحات ذكر شده، اين يك سؤال مهم و ضروري خواهد بود كه آيا ارتباط بين رابطه ارزشي اطلاعات حسابداري و محافظهكاري مثبت است يا منفي؟ براي رسيدن به اين مهم، در اين تحقيق سعي خواهد شد اين رابطه مورد آزمون قرار گيرد. اگر محافظهكاري باعث كاهش رابطه ارزشي سود حسابداري(اطلاعات حسابداري) شود، آنگاه بايستي بين محافظهكاري و رابطه ارزشي سود حسابداري يك رابطه منفي مشاهده كنيم. به همين روال، بايستي در شركتهايي كه روشهاي محافظهكارانه را به كار ميبرند، بيشترين كاهش را در رابطه ارزشی سود حسابداري مشاهده كنيم. برعكس، اگر ارتباط مثبتي بين محافظهكاري و رابطه ارزشي اطلاعات حسابداري وجود داشته باشد نشان دهنده اين خواهد بود كه محافظهكاري باعث افزايش كيفيت كزارشگري مالي ميشود و در اين حالت نميتوان عنوان كرد كه محافظهكاري يك دليل موجه براي كاهش محتواي اطلاعاتي گزارشهاي مالي است.
اين نكته را نيز نبايد فراموش كرد كه حسابداري محافظهكارانه و يا غير محافظهكارانه مفهومي سياه و سفيد نيست. يعني اينچنين نيست كه تحقيقات انجام شده در رابطه با محافظهكاري به طور مطلق به ما بگويد كه محافظهكاري حتما بايستي وجود داشته باشد و يا اينكه اصلا نبايستي وجود داشته باشد. ممكن است نتيجه تحقيقي بيان كند رعايت محافظهكاري تا يك محدوده مشخصي سودمند است.
آخرین نکته قابل ذکر در این بحث این است که میتوان از سود به عنوان یکی از مهمترین اطلاعاتی نام برد که مورد استفاده سرمایهگذاران قرار میگیرد. در واقع، سود یکی از مهمترین شاخصهای اندازهگیری فعالیتهای یک واحد اقتصادی است و در گزارشهای مالی نیز تأکید ویژهای روی سود حسابداری وجود دارد. سود گزارش شده شرکت ها ابزاری است که در تعیین ارزش شرکت به سهامداران، اعتباردهندگان و سایر افراد ذینفع کمک می کند و میتواند در اندازهگیری تغییرات قیمت سهام واحدهای اقتصادی موثر باشد(دستگیر و ظفری، 1388). بر این اساس، همچنان که قبلا هم توضیح داده شد در این تحقیق از سود حسابداری به عنوان نمادی از اطلاعات حسابداری استفاده خواهد شد.
2-6- بخش پنجم: پیشینه تحقیق

2-6-1- تحقیقات خارجی

2-6-1-1- تحقیق باسو
باسو(1997) در تحقیقی تأثیر محافظهکاری را بر صورت هایمالی بررسی کرد. او محافظهکاری در حسابداری را به عنوان شناسایی بهموقع تر اخبار بد در مقایسه با اخبار خوب تفسیر میکند. بهموقعتر بودن شناساییِ اخبار بد دلالت براین دارد که سود نسبت به بازدههای منفی در مقایسه با بازده های مثبت، در هر زمانی حساس تر است. او نشان داد که حساسیت سود نسبت به بازدههای منفی دو الی شش برابر بزرگتر از حساسیت سود به بازدههای مثبت است. علاوه بر این، باسو نشان میدهد که به موقعتر بودن سود اساساً بر اثر شناسایی به موقع تر اخبار بد از طریق اقلام تعهدی ( و نه جریان های نقدی) است. از سوی دیگر، اقلام تعهدی و جریانهای نقدی در زمان بندی شناسایی اخبار خوب در صورت هایمالی، تفاوتی با یکدیگر ندارند.

2-6-1-2- تحقیق بیور و رایان
بیور و رایان(2000) رابطهی بین محافظهکاری با هزینه استهلاک، تحقیق و توسعه و ذخیره کاهش ارزش موجودی تحت روش لایفو را مورد بررسی قرار دادند. آنها در این بررسی دریافتند که هزینه استهلاک به روش

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد بازده سهام، سود حسابداری، بازده غیر عادی، اطلاعات حسابداری Next Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد بورس اوراق بهادار، بورس اوراق بهادار تهران، ارزش بازار، هزینه سرمایه