دانلود پایان نامه ارشد درمورد خشونت کلامی، خدمات بهداشتی، عوامل سازمانی

دانلود پایان نامه ارشد

خشونت نسبت به پرستاران انجمن بین المللی پرستاران ،چهار هدف را برای تحقیق در زمینه خشونت و تجاوز علیه پرستاران منتشر کرده است که شامل موارد زیر می باشد شیوع انواع مختلف وقایع خشونت که توسط پرستاران مشاهده و یا تجربه شده است،توصیف شرایطی که احتمالا منجر به این وقایع می گردند،بررسی دانش پرستاران در این زمینه و به کار بردن منابع امنیتی،و تعیین عوامل خطر برای پرستارانی که احتمال دارد قربانیان خشونت شغلی باشند(28).
عوامل بیشماری می توانند سبب مستعد شدن شرایط ابراز خشونت نسبت به پرستاران باشند به طور کلی عواملی که خطر در معرض خشونت قرار گرفتن پرستاران را در مقایسه با سایر گروهها افزایش می دهند شامل تعاملات احساسی زیاد با بیماران و خانواده آنها،شب کاری،استرس محیط کاری،عدم کفایت تعدا د پرسنل،عدم کفایت ایمنی محیط کار،بالا بودن بار کاری و تعداد زیاد شاغلین زن می باشد .بدین ترتیب بیشترین خطر در مواجهه با خشونت در محیط کار بیمارستان نیز مربوط به پرستاران می باشد(5).از دیگر عوامل می توان از استفاده از پرسنل موقت و کم تجربه،کار نوبتی،کمبود امکانات امنیتی،طراحی نامناسب محل کار،اتاقهای انتظار نامناسب،حجم کار زیاد،عدم کنترل رفت و آمدها،سوءمصرف الکل و مواد را نام برد.در بعضی از تحقیقات عوامل مرتبط با بروز خشونت در بیمارستان را به عوامل موثر فردی و عوامل سازمانی و همچنین عوامل مرتبط با بیمار و همراه وی تقسیم بندی نموده اند(2).در تحقیق ناکرینگر به عوامل مرتبط در دو دسته به تفصیل پرداخته می شود(31).در میان فاکتورهای موثر فردی پرستار در این مطالعه عواملی مانند جنس، سن ،سابقه پایین کاری،سطح تحصیلات ،وضعیت تاهل،رتبه شغلی پایین،داشتن تماس زیاد با بیمار،مصرف دارو و الکل و خستگی مطرح شده و پیش بینی شد که این عوامل سبب بالاتر رفتن احتمال خطر قرار گرفتن در معرض خشونت گردد و در مقابل داشتن تجربه کاری،نداشتن سابقه روبرو شدن قبلی با خشونت ویاد گیری رویکردهای مقابله ای با خشونت و توانمندی حل مساله،اثر مثبت در عدم وقوع خشونت دارد.
عوامل سازمانی نیز شامل بخش محل خدمت،نوع نوبت کاری،تعداد نوبت کاری ،کمبود پرسنل ،وجود خط تلفن مستقیم و غیر مستقیم و دوربین مدار بسته و زنگ خطرو اتاق استراحت با کلید برای پرستار و زنگ اخبار برای بیمار،در دسترس بودن پزشک ،در دسترس بودن امکانات خدماتی ،تدابیر محافظتی واقدامات مقامات مافوق و سیاست و قانون رایج در آن سازمان می باشد. به نظر می رسد که داشتن امکانات و فراهم بودن عوامل سازمانی سبب کاهش بروز خشونت شود .نوع بیمارستان وبخش خود به تنهایی می توانند شرایط را برای بروز خشونت مهیا نماید. بعضی از بخشها دارای خطر بروز خشونت بالایی هستند. مانند بخش اورژانس و بخش های روانی(2).
در پژوهش رحمانی و زمان زاده نیزبه عوامل مرتبط با بیمار شامل بررسی از نظر جنس،سن،سطح تحصیلات بیمار،محل سکونت،مصرف دارو والکل،نوع بستری بیمار،بخش و علت بستری بیمار ،طول مدت بستری و عدم امکان ملاقات با بیمار و عوامل مرتبط با همراه بیمار مانند جنس،سن،تعداد همراهان بیمار و در اختیار داشتن امکانات رفاهی اشاره گردیده است(8و2).
وقوع خشونت اثرات و عوارض زیادی بر سیستم بهداشتی درمانی وارد می کند که از آن جمله می توان به بار مالی بیشمار آن اشاره نمود .برآورد هزینه های ناشی از خشونت نسبت به پرستاران در انگلستان نشان می دهد که به علت هزینه های ناشی از غیبت پرستاران آسیب دیده و درمان آنها و کاهش فعالیت و تمر کز این پرستاران سالیانه سی میلیون پوند خسارت به بخش درمان انگلستان وارد می شود(9).در ایران آماری در این رابطه یافت نشده است که باید این مسئله باید مورد توجه قرار بگیرد.خشم می تواند عوارض مهیبی برای فرد پرخاشگر ،فرد یا گروههای هدف و جامعه ای که این افراد در آن زندگی می کنند به دنبال داشته باشد.خشونت در محیط کار اغلب جزیی از کار پرستاران محسوب گردیده و اکثرا حتی گزارش نمی گردد .ولی این خشونتها یکی از منابع آسیبهای شغلی برای پرستاران است. قربانیان خشونت نه تنها با خشونت فیزیکی روبرو هستند بلکه متعاقب آن ممکن است دچار مشکلات عاطفی نظیر خشم،اضطراب،ناامیدی و افسردگی گردند.این آسیبها می توانند سبب کاهش تمرکز،محدودیت در انگیزه و فعالیت ،عصبانیت،کاهش اعتماد به نفس،صدمات مالی-روانی و جانی،پناه بردن به داروهای آرامبخش،رفتن به مرخصی وغیبت از کار،تغییر شغل و استرس شغلی،خشم ،ترس، و حتی انتقام جویی یا خودکشی شود .همچنین کاهش روحیه کاری،افزایش استرس شغلی،افزایش ترک شغل،کاهش اعتماد به مدیران و همکاران و ایجاد محیط کاری غیر دوستانه از نتایج منفی سازمانی خشونت بوده و تاثیر فراوان بر کارآیی و موفقیت سازمان دارد(10و7و4). البته واکنش در مقابل خشونت چون جایگاه قانونی مناسبی ندارد بیشتر پرستاران با این وضعیت تطابق پیدا می کنند که این تطابق مانند کوه یخی است که فقط قله آن بیرون باشد و اثرات بزرگ آن نهفته است و در آینده این اثرات به صورت هزینه های گزاف جهت انواع مرخصی ها، پایین آمدن راندمان کاری ،خستگی مفرط وترک کارخود را نشان خواهد داد(2).
طبق مطالعه پترسون1 اثرات روانی خشونت نسبت به پرستاران دو نوع واکنش را در آنها ایجاد می کند. واکنش اول باقی ماندن اثرات روانی خشونت تا مدتهای مدید پس از واقعه می باشد و واکنش دوم تلاش جهت ارائه رفتار منطقی از سوی پرستار است و در حقیقت گروه دوم از مکانیسم انکار استفاده می نماید(34).همچنین محققان ذکر کرده اند که ایراد خشونت نسبت به پرستاران به طور غیر مستقیم موثر بودن پرستاران در محیط کار را کاهش می دهد(29و2).
عقیل نژاد نیز در مقاله خود به آسیب هایی مانند کاهش رقابت پذیری سازمانی ،اختلالات سایکوسوماتیک و اختلال اضطراب پس از تروما در پرستار تحت خشونت و تحمیل هزینه های درمانی و بازنشستگی زودتر از موعد اشاره داشته است(17).
بعلاوه بروزعلائم افسردگی بالینی نیز در میان کارکنان خدمات بهداشتی درمانی پس از یک رخداد خشونت آمیز شایع است. علائم گزارش شده شامل: غمگینی ،احساس کم اهمیت بودن و پوچی ،کاهش انگیزه،خستگی، تحریک پذیری ،اختلالات خواب و اشتها می باشد وبا توجه به این موارد سیستم بهداشتی درمانی هزینه های زیادی را در این رابطه متحمل می شود. این جو منفی برارتباط پرستار با بیمار تاثیر گذاشته و سبب می شود که پرستار وقت کمتری را با بیمار سپری نموده و به نیاز های وی کمتر پاسخ دهد(28).
ارزیابی خسارات مستقیم عواقب بروز خشونت نسبت به پرستاران چندان مشکل نمی باشد ولی ارزیابی خسارات غیر مستقیم آن مشکل است(17) و علاوه بر ترومای آنی ناشی از خشونت،تعدد دفعات مواجه شدن با پرخاشگری در محل کار می تواند تاثیر تجمعی بر قربانی بگذارد .به این صورت که هر قدر دفعات و شدت واقعه بیشتر باشد،احتمال آسیب های روانی عمده بیشتر خواهد شد(3).
1)Paterson

بعلاوه خشونت شغلی به عنوان یکی از عوامل مهم در کاهش کیفیت زندگی کاری و میزان رضایتمندی پرستاران،تاثیر شگرفی بر کیفیت مراقبت از بیماران،رضایتمندی بیماران،بهره وری و کارایی پرستاران و بیمارستان ها خواهد داشت(5).
بدیهی است ترس پرستار از کسانی که از آنها مراقبت می کند با کاهش کیفیت مراقبت همراه خواهد بود(2).مشکل پژوهش در زمینه انواع خشونت های رخ داده علیه پرستاران از آن جا آغاز می شود که با دیدی یک سویه تنها به حقوق بیماران نگریسته و فقط از دیدگاه بیمار به مساله خشونت نگاه کنیم و حقوق اراده کنندگان خدمات بهداشتی و مراقبتی را نادیده بنگاریم .در این صورت امنیت این افراد در مقابل رعایت حقوق بیماران رنگ می بازد(3).
به نظر می رسد ارائه آموزش های خاص به پرستاران و همچنین کل افراد اراده دهنده خدمات بهداشتی و درمانی در مورد حقوق خود و دامنه آن و هم چنین حقوق بیماران و دریافت کنندگان این خدمات می تواند جهت کاهش دادن موقعیت های تشدید کننده خشونت موثر واقع شود وهمچنین باید قوانینی جهت پیگیری این موارد وجود داشته باشد چون در بسیاری از موارد به دلیل عدم رسیدگی به این موارد پرستاران از اعلام خشونت ایراد شده صرف نظر می کند و آن را به فراموشی می سپارند(7).

مروری بر مطالعات انجام شده
خشونت نسبت به پرستاران دامنه ای رو به رشد در جامعه امروز داشته که به عنوان یک مسئله همه گیر در تمامی نقاط دنیا اثرات و عوارض ان را می توان مشاهده کرد . خشونت در محل کار اقدامات پرخاشگرانه نسبت به افرادی است که در محل کار ویا بیرون درحال انجام وظیفه هستند. گستردگی این مهم باعث شده که در اکثر کشور های دنیا ، تحقیقات زیادی در این رابطه صورت گیرد.نتیجه تحقیقات نیز تقریبا همگی از رو به افزایش بودن این مسئله خبر داده است.
در همین راستا فارل1 و همکاران مطالعه ای توصیفی با هدف شناسایی فراوانی وقوع خشونت های کاری توسط بیماران و همراهان نسبت به پرستاران در کشور استرالیا انجام دادند.قبل از انجام این مطالعه از کمیته اخلاق تحقیقات انسانی دانشگاه تاسمانیا برای انجام این بررسی اجازه گرفته شد.جهت این مطالعه ازهمه پرستاران تحصیل کرده تاسمانیا در سال 2002 که 6326 نفر بودند ،برای شرکت در این مطالعه دعوت بعمل آمد.در بین این پرستاران پرسشنامه توزیع گردید و از آنها در مورد وقوع خشونت در 4 هفته اخیر پرسش گردید .پرسشنامه ها با پاکتی که هزینه باز گشت آن نیز پرداخت شده بود ارسال گردید.ابزار این مطالعه پرسشنامه تعدیل شده ای بود که مشابه پرسشنامه فارل در سال 1999 بود که در آن انواع خشونت های تجربه شده از سوی پرستاران بررسی می گردید و برای خشونت کلامی نیز از ابزار کلرک2 و اندرسون3وابزار زیگروسی4 استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده ها تحت نرم افزار Spss نسخه 10 انجام شد .
نتایج این مطالعه نشان داد که از 6326 پرسشنامه ای که پست شده بود 2426 پرسشنامه برگردانده شد که 38 درصد کل پرستاران این جزیره را شامل می شد که برخی از آنها کامل نبود .بنابراین 2407 پرسشنامه کامل مورد بررسی قرار گرفت.مشخصات پاسخ دهندگان از این قرار بود :
1) Farrel etal.
2)Clarke
3)Anderson
4)Zigrossi
8/92 درصد پاسخ دهندگان زن و 9/38 درصد در سنین بین 40 تا 50 سال قرار داشتند.5/63 درصد این افراد اعلام کرده بودند که در چهار هفته اخیر تجربه مواجه با خشونت کلامی و فیزیکی را داشته اند.که در این میان بیشترین مورد خشونت ایراد شده از سوی بیمار بوده(3/74%) و بیشترین آن به صورت استفاده از لحن غیر مودبانه ( 1/82 %) بوده است و 2/97 درصد موارد خشونت فیزیکی نیز از سوی بیمار نسبت به پرستاران ایراد شده بود که بیشترین نحوه بروز این نوع خشونت ضربه با دست و آرنج بوده است(69/3% ).
در مورد بررسی ارتباط بین خشونت و جنس طبق آمار مردان بیشتر از زنان در معرض هر دو نوع خشونت قرار داشتند که بین جنس مرد و بروز خشونت رابطه معنی دار (03/0=P) وجود داشت. از نظر سنی مردان کمتر از 40 سال بیشترین هدف خشونت فیزیکی در مقایسه با زنان بودندکه ارتباط بین خشونت کلامی و جنس مرد معنی دار بود (P=0/025 ).در مورد خشونت فیزیکی نیز مردان بیشتر در معرض خشونت فیزیکی قرار داشتند (P=0/05). در این میان بیشترین واکنش پرستاران نسبت به خشونت به صورت صحبت با همکاربوده که فراوانی این واکنش پرستاران در مورد خشونت کلامی 3/68درصد و در خشونت فیزیکی 8/33درصد بود. در مورد متغیر خشونت و ماندن در حرفه پرستاری 11 درصد پاسخ دهندگان اشاره داشتند که شغل خود را بعد از انجام تعهدات خدمتی به علت خشونت ترک می نمایند و بعلاوه 245 نفر از پاسخ دهندگان به علت خشونت در چهار هفته گذشته به استعفا فکر کرده بودند و 2 درصد پاسخ دهندگان اشاره داشتند که آنها همه دوره های تخصصی پرستاری را به علت خشونت رها کرده اند.در مورد متغیر خشونت و ارتباط آن با اشتباه و بازده کاری ،در بین کسانی که در معرض خشونت بودند بیش از 3/2 درصد به این نکته که به کرات و یا گاهی در کارشان دچار اشتباه می شوند،اشاره کرده

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد پرخاشگری، آسیب پذیری، اختلال سلوک Next Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد خشونت کلامی، ارتباط معنی دار، تجربه خشونت