دانلود پایان نامه ارشد درمورد خشونت کلامی، ارتباط معنی دار، تجربه خشونت

دانلود پایان نامه ارشد

ومعتقد بودند این اشتباهات بر روی باز دهی آنها اثر گذار بوده است. 8/58 درصد پرستاران مورد بررسی گزارش کردند که بار کاری زیاد به آنها اجازه نمی دهد که زمان کافی برای انجام وظیفه خود و حمایت از بیمار داشته باشند که این نکته موجب بروز استرس در آنها می گردد و فقدان اطلاعات با13 درصد وهمچنین وقوع خشونت فیزیکی و کلامی با 6/10 درصد موجب استرس کاری در پرستاران می گردید.در بررسی بخشها و ایجاد خشونت نیز نتایج نشان داد که خشونت فیزیکی در بخش های اورژانس(5/57%) وبعد از آن دربخشهای روانی ( 6/54%) از بیشترین فراوانی برخوردار می باشد و همچنین خشونت کلامی در بخش های ترمیمی با 100 درصد فراوانی دارای بالاترین میزان خشونت کلامی بود و مقام دوم را در این زمینه بخش روانی ( 3/84 %) داشت.محققان تاکید می کنند که با توجه به نتایج این تحقیق باید توجه مدیران و برنامه ریزان پرستاری در مراکز درمانی را به عواملی که می تواند اعمال خشونت از سوی مشتریان سیستم های بهداشتی را افزایش دهد،جلب نمود(35) .
در ارتباط با فراوانی وقوع خشونت علیه پرستاران مطالعات متعددی در شهرهای مختلف ایران انجام شده است که از آن میان می توان به تحقیق شوقی در تهران اشاره نمود. شوقی و همکاران مطالعه ای مقطعی با هدف تعیین شیوع خشونت در میان پرستاران در تهران انجام دادند.در این مطالعه 1317 پرستار که عضو انجمن پرستاری ایران و در بیش از 20 بیمارستان ایران شاغل بودند ،شرکت داشتند .در ابتدا پرسشنامه برای 2000 عضو پرستار انجمن پرستاری در شهر های مختلف ایران فرستاده شد که پرستاران می بایست پرسشنامه تکمیل شده را به انجمن پرستاری شهر خود تحویل می دادند که 1500 پرسشنامه به انجمن پرستاری برگردانده شد که از این تعداد تنها 1317 پرسشنامه به دلیل کامل بودن مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. پرستارانی که بیماری ذهنی داشتند و یا سابقه کار کمتر از یک سال داشتند نیز از این مطالعه کنار گذاشته شدند.در این مطالعه از ابزار خود گزارش دهی ادیب استفاده گردیدکه در 4 بخش و 36 پرسش تنظیم گردیده بود. بخش اول شامل 14 سوال در مورد مشخصات دموگرافیک کارکنان بود و بخش دوم شامل 10 سوال در مورد زمان و مکان بروز خشونت و ماهیت ضارب بود ،به این صورت که از کسانی که در طی 6 ماه گذشته مورد خشونت کلامی واقع شده بودند،پرسیده شد که بیشتر در چه زمانهایی تجربه خشونت را داشته اند که پاسخها به صورت روزانه ،هفتگی،ماهانه ،فقط یک بار و هیچ وقت دسته بندی شد و از پرستارانی که تحت خشونت بودند در مورد زمان و محل آن نیز سوال گردید.
بخش سوم پرسشنامه شامل 13 سوال در مورد خشونت فیزیکی ،زمان و مکان و نوع خشونت اعمال شده بود.و بخش آخر سوالات شامل 2 سوال از پرستاران در مورد مشاهدات آنها از وقوع سوء استفاده یا خشونت در طی 6 ماه گذشته و در بیمارستان بود.برای اعتبار پرسشنامه از روش باز آزمایی استفاده گردید.به منظور آنالیز داده ها از آمار توصیفی و آزمون کای دو تحت نرم افزار Spss استفاده شد.
نتایج بدست آمده از این تحقیق به این صورت بود که میانگین سنی واحد ها 75/34سال یعنی بین 58-18 سال بود و از این تعداد 9/74درصد زن و 1/25درصد مرد بودند و بیشترین آنها با فراوانی 2/29درصد در بخشهای داخلی جراحی و 21/2درصد در بخش اورژانس شاغل بودند.که 1/19درصد واحد ها در طی 6 ماه گذشته حداقل یکبار تحت خشونت فیزیکی و9/21درصد واحد ها حدااقل یک بار با خشونت کلامی روبرو شده بودند. در مورد خشونت کلامی 4/64درصد موارد آن توسط بیماران و همراهان آنها اتفاق افتاده بود و بیشترین مواقع وقوع آن در شیفت شب با 28درصد موارد بوده است و محل وقوع خشونت کلامی بیشتر در اتاق بیماران با 3/48درصد موارد بوده است .در مورد خشونت فیزیکی ،9/60درصد آن توسط بیماران و همراهان آنان اتفاق افتاده و بیشترین زمان وقوع آن در شیفت شب با فراوانی 3/43درصد و اتاق بیماران با 41درصد بیشترین مکانی بوده که در آن خشونت فیزیکی اتفاق افتاده است.
همچنین در 78درصد موارد مهاجمین از ابزاری استفاده نکرده بودند و در 4/7درصد موارد مهاجمین از چوب و چاقو استفاده کرده بودند.بعلاوه نتایج آزمون آماری نشان داد که بین فراوانی خشونت فیزیکی و خصوصیات فردی و عوامل کاری ارتباط وجود دارد به طوری که بین بروز خشونت با سن( p=0/001)و جنس(p=0/00)ارتباط معنی داری وجود داشت وهمچنین بین خشونت با ساعات کاری ( p=0/001) ارتباط آماری معنی دار بود وبعلاوه بین فراوانی خشونت و سابقه کار ( P=0/00)، با محل کار ( P=0/00) ارتباط آماری معنی داری وجود داشت. فراوانی خشونت کلامی نیز با سن (P=0/001)، جنس( P=0/009)، ساعت کاری ( P=0/001)و سابقه کار ( P=0/007 ) دارای رابطه آماری معنی دار بود.
محققان اذعان داشتند که یافته های این مطالعه ممکن است به کارکنان بیمارستان در جلوگیری از بروز و کاهش بروزو یا کنترل موارد خشونت و سوء استفاده کمک کند .در ضمن انجام مطالعاتی با تمرکز بر تعیین اثرات استفاده از انواع سیستم های ایمنی در کنترل و کاهش خشونت،را پیشنهاد نمودند (9). چنانچه قبلا نیز ذکر گردید عوامل متعددی می تواند شرایط را جهت بروز خشونت مستعد نماید. مشخص نمودن این شرایط و تعیین میزان اثرگذاری آنها در بروز خشونت یکی از دغدغه های محققین در زمینه بروز خشونت است.در همین راستا تالاس1 و همکاران مطالعه ای با هدف شناسایی ارتباط مشخصات فردی کارکنان با انواع خشونت،علت و عوامل اثرگذار روی تجربه خشونت وتعیین فراوانی گزارش شیوع و اثرات عاطفی خشونت بر روی قربانیان در پرستاران شاغل دربخش اورژانس 6 بیمارستان آنکارا مطالعه ای توصیفی انجام دادند.در ابتدا موافقت کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی و شش بیمارستانی که در آنها تحقیق می باید انجام می شد، کسب گردید و اطلاعات از 270 نفر از کارکنانی
)Talas et al.1
که در قسمتهای مختلف اورژانس مشغول بکار بودند در بین ماههای مارس تا آگوست سال 2009 جمع آوری گردید. قبل از انجام مطالعه در مورد پرسش نامه به کارکنان توضیح داده شد و تنها کسانی که خودشان مایل بودن وارد مطالعه گردیدند. ابزار مورد استفاده جهت انجام این نظر سنجی شامل 36 پرسش بود که شامل 28 سوال بسته پاسخ و 8 سوال باز پاسخ بود.برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار Spss نسخه 15 و آمار توصیفی و آزمون کای دو استفاده گردید. و سطح معنی دار زیر 05/0برای آزمونهای استنباطی معنی دار در نظر گرفته شد.
نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که متوسط سنی2/45درصد شرکت کنندگان بین 34-28سال بود و 8/54 درصد آنها مرد بودند2/85 درصد شرکت کنندگان اظهار کرده بودند که حداقل یک بار مورد یکی از انواع خشونت قرار گرفته بودند که این میزان به ترتیب در موردخشونت فیزیکی و کلامی و تهدید کلامی و خشونت جنسی2 1/41 ، 6/79 ،5/55 و 9/15 درصد بود.شایع ترین خشونت فیزیکی شامل هل دادن، نیشگون گرفتن ، ضربه زدن و شایعترین حالت خشونت کلامی فریاد زدن و توهین کردن بود.شایع ترین رفتار کارکنان بدنبال خشونت سکوت و خشم بود و 2/65 درصد و3/42 درصد کارکنان به ترتیب اظهار کرده بودند که خشونت کلامی و فیزیکی را گزارش نکرده اند.همچنین نتایج موید ارتباط معنی دار بین انواع خشونت فیزیکی و جنس و سطح تحصیلا ت دیده شد بطوریکه مردان 3/47 درصد بیشتر از زنان خشونت فیزیکی را تجربه کرده بودند (P<0/05) و کسانی که تحصیلات دانشگاهی بالاتری داشتند کمتر مورد خشونت فیزیکی قرار گرفته بودند(P<0/0001) . افراد در سنین 36-28 سال به میزان 8/65 درصد بیشتر با تهدید کلامی مواجه شده بودند(P<0/01).
با توجه به نتایج محققان پیشنهاد کردند که جهت جلوگیری از پیشرفت خشونت نسبت به پرستاران اورژانس ، بیمارستانها باید روش گزارش دهی به صورت آسان برای کارکنان خود طراحی کنند و همچنین یک برنامه جامع حمایتی برای کارکنانی که مورد خشونت واقع شده اند تهیه بکنند. از محدودیتهای این مطالعه،کوچک بودن تعداد نمونه ها بود.
چنانچه قبلا ذکر گردید به دلیل ارتباط بیشتر پرسنل پرستاری با بیماران و همراهان آنان در بدو بستری شدن در بیمارستان ممکن است احنمال بروز خشونت نسبت به پرستاران در بخش های محل بستری اولیه مانند اورژانس ها نسبت به سایر بخش ها بیشتر باشد(33).
از این رو مطالعه زیر که به بررسی میزان خشونت علیه پرستاران در بخش های اورژانس می پردازد گزارش می گردد.ارگن1 و کاراداکووان2 مطالعه ای توصیفی با عنوان خشونت نسبت به کارکنان پرستاری بخشهای اورژانس در یکی از شهرهای کشور ترکیه انجام دادند .این مطالعه دوهدف عمده را مدنظر داشت اول ،تعیین بروز خشونت نسبت به پرستاران اورژانس شهر مورد مطالعه و اینکه آیا موارد بروز خشونت گزارش شده است یا خیر؟ و در صورت گزارش برخورد قانونی چگونه اعمال گردیده است.هدف دوم تعیین نگرش پرستاران نسبت به خشونت بود.
در ابتدا موافقت کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی و چهار بیمارستانی که در آنها تحقیق می باید انجام می شد ،کسب گردید و تمامی 92 پرستار شاغل در بخش اورژانس این چهار بیمارستان در جریان این تحقیق قرار گرفته و از آنها جهت انجام مطالعه رضایت گرفته شد. 72 درصد در مطالعه شرکت نمودند. چهار بخش اطلاعات فردی،موارد برخورد با خشونت کلامی ، خشونت فیزیکی و فرآیند قانونی بدنبال گزارش خشونت مورد پرسش قرار گرفت.تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 10 انجام شد .تفاوت سن و سابقه کار در بخش اورژانس بر اساس انواع مختلف خشونت تجربه شده توسط پرستاران با استفاده از آزمونهای آماری واریانس یک طرفه ، آزمون پست هوک و تی بررسی گردید.و سطح معنی دار زیر 05/0برای آزمونهای استنباطی معنی دار در نظر گرفته شد.
نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که متوسط سنی3/27 درصد شرکت کنندگان بین 29-26 سال بود و 2/62 درصد آنها متاهل بودند و همچنین 2/71 درصد آنها سابقه کار کمتر از 5 سال در بخش اورژانس را داشتند.9/93 درصد پرستارانی که تحت خشونت فیزیکی و کلامی قرار گرفته بودند از سطح بالای اضطراب برخوردار بودند و 100 درصد این پرستاران هیچگونه آموزشی در مورد کنترل خشونت دریافت ننموده بودند.از این افراد 5/98 درصد تجربه خشونت کلامی را داشتند و 7/19 درصد نیز تجربه خشونت فیزیکی را ذکر کردند.
بیشترین زمان بروز خشونت فیزیکی و کلامی در شیفت شب به ترتیب با 77 و72درصد میزان بروز بود.وبیشترین درصد خشونت کلامی (3/35 %) از سوی بیماران اتفاق افتاده بود و7/84 درصد موارد وقوع خشونت فیزیکی از طرف همراهان و دوستان بیماران ایجاد شده بود.
(1Ergun
(2Karadakovan
در 100 درصد موارد خشونت فیزیکی و کلامی پرستاران بیمار را ترک نکرده بودند . در مورد گزارش موارد خشونت ،6/84 درصد موارد خشونت کلامی گزارش نشده بود که این میزان درمورد خشونت فیزیکی 2/69 درصد بود. در مورد گزارش ندادن موارد خشونت کلامی 1/49 درصد پرستاران معتقد بودند که به گزارشات رسیدگی نمی شود و در مورد خشونت فیزیکی نیز 1/11 درصد پرستاران معتقد بودند که به گزارش آنها رسیدگی نمی شودو5/45 درصد افراد تحت خشونت کلامی و 9/88 درصد افراد تحت خشونت فیزیکی معتقد بودند که فرآیند قانونی برای مواجهه با این موارد کامل نیست.همچنین رابطه معنی داری بین سن و سابقه کار در بخش اورژانس و تکرار خشونت کلامی دیده می شد. به این صورت که با افزایش سن و سابقه کار تکرار بروز خشونت بیشتر می شدp=0/000)).در مورد خشونت فیزیکی نیزبا افزایش سن میزان خشونت فیزیکی بیشتر می شد p=0/006)) و با افزایش سابقه کار نیز میزان بروز خشونت فیزیکی بیشتر می گردید(p=0/001).
با توجه به نتایج محققان پیشنهاد کردند که جهت جلوگیری از پیشرفت خشونت نسبت به پرستاران اورژانس ، نیاز به اقدام فوری احساس می شود و مدیران پرستاری باید نقش پر رنگتری در متقاعد کردن قانون گذاران جهت تصویب قوانین بر علیه خشونت نسبت به پرستاران داشته باشند .از محدودیتهای این مطالعه،کوچک بودن تعداد نمونه ها بود(7).
دامنه بروز خشونت بر علیه پرستاران تنها به جوامع در حال توسعه محدود نمی گردد بلکه در کشورهای توسعه یافته که از سیستم های بهداشتی درمانی نظامندتری برخوردارند نیز بروز خشونت علیه ارائه کنندگان خدمات بهداشتی معضلی بزرگ تلقی می گردد و تعیین عوامل مرتبط با آن حائز اهمیت قلمداد می شود.به همین دلیل به گزارش مطالعه شیلدز1 و ویلکینز2 پرداخته می شود که به بررسی عوامل مرتبط با سوءرفتار نسبت به پرستاران در محل کارشان در کشور کانادا پرداخته اند.اطلاعات لازم جهت این مطالعه از نظر سنجی کار و سلامتی پرستاران(NSWHD)و یک نظر سنجی جامع از پرستاران تحصیل کرده با مجوز کارو پرستاران با مجوز بالینی و روان پرستاران بدست آمد .نمونه به طور تصادفی از لیست افرادی که در26 ایالت تحت نظرسنجی قرار گرفته بودند، انتخاب گردید.
1(Shields
2) Wilkins

نظر سنجی از اکتبر2005 تا ژانویه 2006 به طول انجامید.از 24443 پرستار که در نمونه اولیه انتخاب شده بودند با 21307 نفر تماس موفق بر قرار شد که از این تعداد 1015 نفر در زمان نظر سنجی اشتغال به کار پرستاری نداشتند و 1616 نفر حاضربه همکاری و انجام مصاحبه نشدند.در کل 8676 نفر(7/79%) به پرسشنامه پاسخ کامل دادند .در این مطالعه سه دسته عوامل فردی ،سازمانی و حرفه ای به عنوان عوامل مرتبط با بروز خشونت مورد بررسی قرار گرفت و همچنین میزان بروز خشونت در محل کار نسبت به پرستاران توسط بیماران سنجیده شد و بعد ارتباط سه عامل ذکر شده با وقوع خشونت بررسی گردید . و سپس از مدل رگرسیون لوجستیک برای پیش گویی ارتباط عوامل مرتبط با بروز خشونت استفاده شد. سطح 05/0برای تمامی آزمونهای استنباطی معنی دار در نظر گرفته شد.یافته های این تحقیق نشان داد که 94 درصد پاسخ دهندگان زن و با متوسط سابقه کار 17 سال بودند. 51 در صد رضایت زیادی از کار خود داشتند.در مورد فاکتورهای مربوط به سوئ استفاده 34 درصد گزارش خشونت فیزیکی و 47 درصد گزارش خشونت عاطفی را گزارش نمودند. در مورد شرایط حاکم بر کار نیز 56 درصد تایید کردند که نیروی کافی برای ارائه خدمات با کیفیت به بیماران وجود ندارد.و 47 درصد معتقد بودند که منابع حمایتی اجازه اینکه با بیمار وقت بیشتری صرف کنند را نمی دهد.در مقابل مشکلات با پزشکان به کرات وعدم انجام اقدامات گروهی (کارتیمی) با 19 درصد و کمبود همکاری بین همکاران با 41 درصد از دیگر موارد گزارش داده شده منجر به بروز خشونت بود.و در نهایت 30 درصد معتقد بودند که رابطه کاری خوبی بین پزشک و پرستار وجود ندارد و این نکته بر بروز خشونت موثر می باشد..28 درصد نیز گزارش کردند که سوپروایزر به حل مشکلات پرستاری کمک نکرده و 46 درصد نیز برخورد های ناسازگارانه با همکاران خود گزارش کرده بودند.در قسمت عوامل مربوط به سوء استفاده یا بد رفتاری 34 درصد گزارش خشونت فیزیکی و 47 درصد خشونت عاطفی را تجربه کرده بودند.همچنین پرستاران مرد و با سابقه و تجربه کاری کمتر بیشتر در معرض هر دو نوع خشونت قرار داشتند .پرستاران بخشهای روانی 47 درصد در معرض خشونت فیزیکی و 72 درصد در معرض خشونت عاطفی قرار داشتند.و در میان شیفتهای کاری ،کار در شیفت شب با 6/52 درصد و کار در شیفتهای 12 ساعته با7/54 درصد بیشتری احتمال در معرض خشونت بودن را ایجاد می کرد.50 درصد خشونت فیزیکی اعمال شده در پرستاران در بخشهای مربوط به سالمندان بود و 70 درصد موارد خشونت عاطفی در بخشهای روانی و بعد از آن در اورژانس (61 %)اتفاق افتاده بود.استفاده از رگرسیون لجستیک نشان داد که عواملی مانند حمایت ناکافی از جانب سوپروایزر ((R2=1/4 و حمایت ناکافی از جانب همکار (R2=1/6) از عوامل پیش بینی کننده خشونت فیزیکی توسط بیماران برای پرستاران محسوب می شدند و همین عوامل به ترتیب با (R2=1/5) و(R2=1/6) رابطه معنی دار با خشونت عاطفی داشتند و از عوامل پیش بینی کننده خشونت عاطفی ازسوی بیماران محسوب می شدند.عدم وجود منابع و پرسنل کافی نیز پیشگویی کننده خشونت فیزیکی (R2=2/6) و خشونت عاطفی (R2=3) بود.به طور کلی این مطالعه به این نتیجه دست یافت که منابع و نیروی ناکافی وشرایط همکاری ضعیف برایجاد خشونت از سوی بیماران دامن می زند.از محدودیتهای این مطالعه می توان به این نکته اشاره کرد که گزارشات خشونت به صورت خود گزارش دهی بوده و تعریف هر فردی از این متغیر متفاوت است و بعلاوه امکان فراموشی تمام موارد اتفاق افتاده وجود داشته است(36) .
به نظر می رسد اعمال خشونت بر علیه پرستاران متغیری است که به فرهنگ و محیط نیز وابسته می باشد که مطالعه در آن انجام می شود به همین منظور استرین –بهار1 و همکاران مطالعه ای با عنوان خطرهای خشونت درپرستاری در 10 کشور اروپایی انجام دادند.بررسی اولیه در سال 2003-2004انجام گردید و یک سال بعد پیگیری در 8 کشور از 10 کشور انجام شد. در این مطالعه برای 77681 پرستار از طریق ایمیل پرسشنامه فرستاده شد و این پرسشنامه ها کد گذاری شده بود که 51درصد یعنی 39898پرستار به این پرسشنامه جواب دادند. در این مطالعه مواردی مانند سن،جنس ،رتبه شغلی،مورد پرسش قرار گرفت. مواردی مانند زمان قرار گرفتن تحت خشونت ،عدم اطمینان ازروند درمان بیماران،کیفیت همکاری تیمی،رضایت از کار تیمی و کیفیت تقسیم کار،قرار داشتن تحت فشار فیزیکی ،احساس ناراحتی و فشار زیاد از سوی مافوق،رضایت از کار با کارکنان جایگزین،میزان کار در طول هفته،علاقه به ترک حرفه پرستاری،خستگی مفرط مورد بررسی قرار گرفت . جهت بررسی سازگاری درونی سوالات از تعیین ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید که ضریب پایایی برای کل سوالات 63/0تا 90/0بوده است. و از آزمون کای دو برای آنالیز اطلاعات استفاده گردید.پردازش اطلاعات با استفاده ازنرم افزار Spss نسخه 13 انجام گرفت.
نتایج این مطالعه نشان داد که 22درصد پرستاران ، مواردی از خشونت را توسط بیماران و همراهانشان تجربه کرده بودند که بیشترین موارد آن در کشور فرانسه با 39درصد گزارش شده بود وبین فراوانی خشونت و نوع بخش ،بیشترین موارد بروز خشونت به ترتیب در بخشهای روانی و سالمندان گزارش شده بود و ارتباط بین این دو متغیر خشونت و بخش محل کار معنی دار بود( p<0/001).
Estryn-Behar et al.(1
کیفیت کار تیمی ضعیف ارتباط قوی با بروزخشونت با(R2=1/52)داشت و عدم اطمینان در درمان با(R2=2/13 )نیز پیشگویی کننده قوی بروز خشونت نسبت به پرستاران بود.تجزیه و تحلیل رگرسیون نشان داد که پرستاران مرد (R2=1/13 )و پرستاران جوانتر (82/0 R2=)و کمک پرستاران با(R2=1/46)بیشتر در معرض خشونت قرار داشتند و بخشهایی مانند اورژانس و روانی و بخش مربوط به سالخوردگان از خطر بیشتری برخورداربودند.پرستاران با کار نیمه وقت کمتر در معرض خشونت بوده و کار در شیفت شب (R2=1/38)و به صورت نوبت کاری در گردش (R2=1/67 )از احتمال خطربروز خشوت بالاتری برخوردار بودند و در نهایت پرستارانی که در معرض خشونت قرار داشند سطح بالایی از خستگی را تجربه کرده بودند.بعد از کنترل سن و جنس ،نتایج نشان داد که بین بروز خشونت و تصمیم برای ترک کار پرستاری(R2=1/82) و تصمیم برای تغییر موقعیت شغلی(R2=1/83) و بروز خستگی مفرط (R2=2/39 ) ارتباط قوی پیش بینی وجود دارد.بعلاوه بروز خشونت از سوی بیماران و همراهان آنها دارای قدرت پیش بینی کنندگی برای ترک کار پرستاری ( R2=1/90)بود.ارتباط متغبر نارضایتی از کار تیمی و تصمیم گیری برای ترک کارنیز متغیری پیشگویی کننده برای بروز خشونت بود (R2=3/74) معنی دار بود وهمچنین زمان طولانی تحت فشار یا خشونت بودن با بروز خستگی مفرط (R2=2/24) معنی دار بود. بطور کلی نتایج نشان داد که 51 درصد پرستارانی که کیفیت کار تیمی در بخش محل خدمت خود را ضعیف گزارش کرده بودند ،در یک سال گذشته بیشتر در معرض خشونت قرار داشتند.بعلاوه همان پرستارانی که رضایت کمتری از حرفه خود داشتند و موفق شده بودند که در این فاصله بخش محل خدمت خود را عوض کنند، رضایت بیشتری از کار تیمی را اعلام نمودند.
محدودیتهای این پژوهش شامل احتمال بالای جبهه گیری و سو گیری در پاسخ دهی پرسشنامه بود و در نهایت پیشنهاد شد که یافته های این مطالعه در برنامه آگاه سازی پرستاران و برنامه آموزشی دانشجویان پرستاری گنجانده شود(37).
چنانچه قبلا نیز ذکر گردید تعیین عوامل مرتبط با بروز خشونت در هر جامعه ای می تواند به تعیین راهکارهای موفق جهت کاستن از احتمال بروز خشونت کمک کننده باشد.در همین راستا وجهت تعیین عوامل مرتبط با بروز خشونت مطالعه دانتلا و همکاران گزارش می گردد. دانتلا و همکاران تحقیقی با اهداف ارزشیابی فراوانی انواع مختلف خشونت کاری ، کشف عوامل مرتبط و غیر مرتبط به کار که ممکن است بر روی بروز و تکرار خشونت تاثیر بگذارد و آزمون این فرضیه که عوامل روانی – اجتماعی و خشونت ممکن است با هم در تعامل باشند ،را انجام دادند .این مطالعه ، یک تحقیق مقطعی ودر ادامه مطالعه بصورت طولی بود ودر این مطالعه 565 مرکز بهداشتی از 8 کشورهای اروپایی شرکت داشتند.بررسی اولیه به صورت مقطعی و در هر کشوربه صورت نمونه گیری طبقه ای در سالهای 2002 تا 2003 انجام شد. .پرسشنامه های کد گذاری شده از طریق ایمیل یا پست برای61940 پرستار فرستاده شد که 34107 پرستار به آن پاسخ دادند(1/55 %)که از این تعداد 3/89 درصد آنها زن و متوسط سنی انها بین 44-30 سال بود و در این مرحله مطالعه بعدی در پرستارانی که به هر علتی شغل پرستاری را ترک کرده بودند انجام گردید. که این افراد رقمی بین 500 نفر در هر کشور را به خود اختصاص داده بودند.و در مرحله بعدی که مطالعه ای طولی بود بعد از 12 ماه پرستاران جهت پر کردن پرسشنامه دوم دعوت گردیدند و از34107 پاسخ دهنده مرحله اول 13820 نفر در مرحله پیگیری شرکت کردند(5/40%) نتایج این قسمت نشان داد که موارد زیادی ترک کار در کسانی که ازسطح پایین الزامات سازمانی نسبت به خشونت شکایت داشته، جوان بوده و دارای شیفت های کاری متعد بودند،مشاهده شد.
ابزار مورد استفاده در این مطالعه پرسشنامه ای شامل 5 عبارت برای بررسی ارتباطات بین فردی پرستاران و پرسشنامه بررسی میزان استرس پرستاران،پرسشنامه 5 عبارتی بررسی فشار کاری و ابزار بررسی افسردگی بود. سازگاری درونی سوالات با استفاده از ضریب آلفای کرومباخ تعیین گردید.
درمطالعه مقطعی ارتباط بین بروز انواع خشونت و عوامل مرتبط با کار (رضایت از زمان کاری،روابط بین فردی،عدم اطمینان در خصوص درمان بیماران،تعارض نقشهای چند گانه،زمان و فشار کاری و رضایت از محیط کاری)با استفاده از رگرسیون خطی موردتجزیه و تحلیل قرار گرفت . یافته ها نشان داد که متغیر هایی مانند کشور،جنس،سن،مکان تولد ،موقعیت شغلی،مکان کلینیک،شیفت کاری و ساعت کاری پیش گویی کننده بروز خشونت بوده اند (ΔR2=0/12) و فاکتورهای مربوط به سازمان و فاکتورهای روانی به طور همزمان در مدل دوم وارد شدند که آنها نیز پیشگویی کننده خشونت بودند (R2=0/22Δ) .نتایج مطالعه مقطعی حاکی از آن بود که از بین 8 کشور اروپایی فرانسه با 1/39 درصد بالاترین میزان بروز خشونت نسبت به پرستاران را دارا می باشد.پرستاران شیفت شب 2/50درصد بیشتر در معرض خشونت بودندو بخشهای روانی و اورژانس به ترتیب با 7/47 و 2/43 درصد بیشترین محل بروز خشونت نسبت به پرستاران بود و همچنین پرستاران با سن زیر 30 سال و جنسیت زن به ترتیب 9/52 درصد و3/89 درصد بیشتر با خشونت مواجه بودند.
نتایج وارد کردن متغیر های مرتبط با خشونت در مدل رگرسیون لوجستیک نشان داد عوامل ارتباط بین فردی (4/0-=ᵦ) فشار کار (8/0=ᵦ)و عدم رضایت از نوبت کاری (05/0=ᵦ) خشونت از سوی همکار(02/0=ᵦ). تعارض نقش (02/0=ᵦ) عوامل پیش بینی کننده بروز خشونت می باشند. تجزیه و تحلیل رگرسیون به این نکته اشاره داشت که پایین ترین سطح تعهدات سازمانی ،بالاترین میزان تکرار انواع خشونتها را پیش بینی خواهد نمود. محدودیت بزرگ این مطالعه عدم بررسی کیفیت خشونت اعمال شده بود(12).
ناک رینگر و همکاران تحقیقی با هدف تعیین درک از خشونت در محیط کار در پرستاران ایالت مینه سوتا امریکا انجام دادند.6300 پرستار داوطلب به صورت تصادفی در این تحقیق شرکت داده شدند. پیش از آن کمیته اخلاق دانشگاه مینه سوتا اجازه تحقیق فوق را صادر نمود.پس از انجام مطالعه مقدماتی بر روی 220 پرستار ،پرسشنامه بررسی وضعیت و فراوانی وقوع خشونت کلامی و غیر کلامی که پرستاران با آن در محیط های کاری خود روبرو بودند ،برایشان ارسال گردید.در این مرحله درصد از پاسخ دهندگان ابراز داشته بودند که در طی 12 ماه گذشته حداقل یک بار تحت خشونت کلامی یا غیر کلامی و فیزیکی قرار گرفته اند.این افراد در گروه مورد قرار داده شدندو 1425 پرستار که در طی 12 ماه گذشته هیچ گونه خشونت را تجربه نکرده بودند بعنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند.
متغیر های فردی پرستار مانند سن،جنس،سابقه کار،سابقه کار در بخش مورد نظر،متغیرهای مربوط به اعمال کنندگان خشونت مانند جنس،میزان و نوع آسیب وارد شده و عوامل سازمانی مانند نوع تسهیلات قرار داده شده جهت پرستار،نوع بخش،ویژگی های فیزیکی محیط کار مثل نورآن،فراهم بودن وسایل رفاهی جهت همراهان بیمار و …مورد پرسش قرار گرفتند.پس از آن پرسشنامه ای در مورد نگرش پرستاران در مورد خشونت ،امکانات و تسهیلاتی که پس از قرار گرفتن در معرض خشونت در اختیار آنان قرار داده شده بود و تجارب آنها از شاهد بودن اعمال خشونت در مورد همکاران ،در اختیار واحدهای هر دو گروه مورد و کنترل قرار گرفت.تجزیه و تحلیل با استفاده از ابزار SASنسخه 2/8 انجام گرفت.
نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که اکثریت پاسخ دهنده ها زن (96%) بودند و 75 درصد پرستاران تحصیل کرده با مجوز کارو با متوسط سنی 46 سال بودند که در آنها میزان خشونت فیزیکی 2/13 مورد بود و میزان خشونت کلامی 8/38 مورد به ازاء هر 100 پرستار بطور سالیانه بود. در هر دو گروه میزان بالایی از استرس 77درصد در گروه شاهد و 63 درصد در گروه کنترل (P<0/01)گزارش شد.و سطح بالایی از احترام و اعتماد در بین مردم( 75 درصد در گروه شاهد و 83 درصد در گروه کنترل) (P=0/03)گزارش گردید و بر خلاف این سطح بالای اعتماد در بین مردم در گروه مورد 59 درصد و در گروه کنترل 46 درصد(P<0/01) پرستاران از روحیه کارکرد پائینی برخوردار بودند.در این پژوهش عواملی مانند داشتن استرس کاری ،کیفیت روحیه مثبت، اجرای اقدامات پیشگیری کننده، اصلاح مدیریت و میزان پیشگیری در مقابل خشونت،انتظار از همکاران در مقابل خشونت اعمال شده در کار ،اصلاح همکاری در مقابل پیشگیری ازخشونت،انتظار فرد از احتمال خشونت، اصلاح فرد و پیشگیری از خشونت ،میزان تکرار خشونت فیزیکی در ماه گذشته ، میزان تکرار تهدید در ماه گذشته ، میزان تکرار خشونت جنسی در ماه گذشته، میزان تکرار خشونت لفظی در ماه گذشته ،رابطه معنی دار (P<0/01 )و کیفیت احترام ( P= 0/03 (و توجه مقامات مافوق P= 0/04) (داشتند.نتایج این بررسی نشان داد که از هر 100 پرستار که در مینه سوتا مشغول به کار بودند 13 نفر حداقل یک بار در سال گذشته خشونت فیزیکی را تجربه کرده بودند و 38 پرستار حداقل یک بار در سال گذشته مورد تهدید و یا خشونت جنسی ویا کلامی واقع شدند.هردو گروه شاهد و کنترل سطح بالایی از استرسهای کاری را داشتند که رابطه معنی دار با بروز خشونت (P<0/01) داشت.از محدودیتهای این پژوهش می توان به این مورد اشاره داشت که چون مسئله برخورد با خشونت باید به صورت خود گزارش دهی ارائه گردد ،اشکال در یاد آوری آن موقعیت از سوی پرستاران و اطلاعات مفقود شده و نامشخص از محدودیتهای ای پژوهش بود(31).
عقیلی نژاد و همکاران مطالعه ای توصیفی با هدف تعیین فراواني خشونت عليه پرستاران و عوامل مرتبط با آن در بيمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي تهران انجام دادند. جامعه پژوهش این مطالعه را كليه پرستاران و بهياران شاغل در14 بيمارستان جنوب،مرکزوغرب شهر تهران تشکیل می دادند و حجم نمونه 1070 نفر بود. شرايط ورود به مطالعه داشتن رضايت جهت شركت در مطالعه و داشتن حداقل یک سال سابقه کار بود. ابزار به كار برده شده براي گردآوري دادهها پرسشنامه NEXTبود که ابتدانسخه انگليسي پرسش نامه تهيه و به فارسي برگردانده و اعتبار و ثبات دروني آن تعيين گرديد.
پرسشنامه حاوی سوالاتی شامل اطلاعات دموگرافیک ،نوع نوبت كاري و تعداد ان در يك ماه و هم چنين قرار گرفتن در معرض خشونت بود. پاسخ ها ي بخش خشونت در طيف ليكرت با دامنه هرگز تا هر روز تنظيم شده بود.روش نمونه گيري در اين پژوهش تصادفی طبقه ای بود و با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 15و با استفاده از آزمون هاي آماري كاي دو و رگرسيون لوجستيك اطلاعات بدست آمده مورد تجزیه وتحليل قرار گرفت.
نتایج این مطالعه نشان داد که میانگین سن شرکت کنندگان در مطالعه 19/34 سال(با انحراف معیار 38/8 ومحدوده 59-21 سال) بود و 6/85درصد شرکت کنندگان جنسیت زن و 4/14% مرد داشتند.از این تعداد 3/60 درصد شرکت کنندگان اظهار نموده بودند که در یک سال گذشته تحت خشونت روانی از سوی بیماران و همراهان بیمار قرار گرفته بودند و 6/2 صد نیز تجربه خشونت جسمانی را ذکر نموده بودند.
در این مطالعه به طور كلي سن، جنس، موقعيت شغلي سابقه کار ،تعداد بیماران ،متوسط ساعت کاری در هفته، با خشونت روانی از سوی بیماران و همراهانشان رابطه معنی داری نداشتند ولی بین بخش محل خدمت و جدول کاری،مواجهه بودن با مزاحمت و اختلال در کار ،پس از کنترل همه عوامل مداخله گر و زمینه ای و بروز خشونت از سوی بیمارن و همراهانشان ارتباط معنی دار بدست امد(P<0/05). نتایج مطالعه حاضر نشان داد که خشونت روانی و جسمانی در بخش های اورژانس و روانپزشکی به طور معنی داری بالاتر از سایر بخش ها می باشد.ازمحدودیت های این مطالعه ،امکان بروز خطای یادآوری شرکت کنندگان بود(17). فصل سوم
روش پژوهش:
این فصل شامل روش پژوهش و ملاحظات اخلاقی است و به بیان نوع پژوهش،جامعه پژوهش،نمونه پژوهش،مشخصات واحدهای مورد پژوهش،محیط پژوهش،ابزار گردآوری داده ها،تعیین اعتبار و اعتماد علمی ابزار ،روش گردآوری داده ها و چگونگی تجزیه و تحلیل آن پرداخته می شود.
نوع پژوهش:
پژوهش حاضر ،یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی تحلیلی می باشد که در آن به تعیین میزان بروز خشونت نسبت به پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت و عوامل مرتبط از دیدگاه آنان درسال 1391 پرداخته شده است.
جامعه پژوهش:
جامعه پژوهش این مطالعه را کلیه پرستاران دارای مدرک تحصیلی کاردانی،کارشناسی،کارشناسی ارشد پرستاری شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت تشکیل می دهد و تعداد آنها در زمان جمع آوری اطلاعات این پایان نامه حدود 1600 نفر بوده است.
نمونه پژوهش،تعیین حجم نمونه و روش نمونه گیری
با توجه به این که جهت تعیین مهمترین عوامل مرتبط با بروز خشونت از آنالیز عاملی اکتشافی و تاییدی استفاده شده است و جهت انجام آن به ازاءهر متغیر مرتبط مورد بررسی به 10-5 نمونه نیاز می باشد وبه دلیل آن که تعداد متغیرهای مورد بررسی در ابزار 44 مورد می باشد با احتساب 10 نمونه جهت هر متغیر حجم نمونه 440 نفر تعیین گردید. نمونه های این پژوهش به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای از نوع نسبتی انتخاب شده اند. به این ترتیب که هر بیمارستان یک طبقه در نظر گرفته شده و سپس در هر طبقه با توجه به تعداد پرستاران شاغل در هر بخش و تعداد بخش های هر مرکز نمونه گیری نسبتی انجام شده است.بدین منظورابتدا به تعداد نمونه های لازم در هر بخش یک عدد از جدول اعداد تصادفی انتخاب شد و بر آن اساس مثلا اگر این عدد برای بخشی عدد 3 بود از نفر سوم فهرست برنامه کاری بخش بعنوان نمونه اول و با حفظ فاصله هر 3 نفر نمونه های بعدی انتخاب شدند و اینکار تا تکمیل حجم نمونه لازم برای آن بخش ادامه یافت.در صورت عدم رضایت یک فرد جهت شرکت در تحقیق به نفر بعدی با رعایت فاصله 3 مراجعه گردید و نمونه گیری از همه بخش هاانجام شد.1/25 درصد نمونه ها از بیمارستان پورسیناو 6/22 درصد نمونه ها از بیمارستان رازی و 8/13 درصد از بیمارستان حشمت و 6/10 درصد از بیمارستان شفا و 4/5 درصد از بیمارستان امیر المومنین و 6/8 درصد از بیمارستان الزهراء،4/8 درصد بیمارستان 17 شهریور و 2/7 درصد نمونه ها از بیمارستان ولایت انتخاب شدند. که این درصد نمونه ها بوسیله درصد گرفتن از کل پرستاران شاغل در آن بیمارستان ونسبت گرفتن با تعداد کل پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت و تعداد نمونه های مورد نیاز محقق جهت انجام پژوهش (440) بدست آمد.
مشخصات واحدهای پژوهش:
واحدهای مورد پژوهش پرستاران با مدرک کاردانی و بالاتر که در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت مشغول به کار هستند. این پرستاران دارای سمتهای گوناگونی مانند سرپرستار،پرستار جانشین،پرستار در گردش و سوپروایزر را شامل می شدند که حداقل سابقه 6 ماه کار در بیمارستان را دارا بودند.
محیط پژوهش:
محیط پژوهش را بخشهای مراکز آموزشی درمانی شهر رشت تشکیل می داد و کل پرستاران دارای شرایط تعیین شده شاغل در بخش های این مراکز آموزشی درمانی جامعه پژوهش را تشکیل می دادند.
ابزار گرد آوری:
ابزار این تحقیق پرسشنامه ای محقق ساخته بود که خود شامل دو بخش اصلی می باشد. بخش اول پرسشنامه اطلاعات فردی – اجتماعی را مورد پرسش قرار می داد و شامل پرسش در مورد جنس، سن،بخش فعلی محل خدمت، وضعیت تاهل، وضعیت اشتغال، سطح تحصیلات،رتبه شغلی،سابقه کار،سابقه کار در بخش فعلی،وضعیت کار کردن و تماس مستقیم با بیمار دارد ، بود.
بخش دوم ابزار خود شامل دو قسمت می باشد.در قسمت اول مواجهه با خشونت فیزیکی و کلامی مورد پرسش قرار گرفته است و پس از آن در بخش دوم عوامل فردی مربوط به پرستار،عوامل فردی مربوط به بیمار،عوامل فردی مربوط به همراه بیمار و عوامل سازمانی ،مرتبط با خشونت از دیدگاه پرستاران مورد پرسش قرار گرفت. این بخش از ابزار برگرفته از ابزارهای تعیین عوامل مرتبط با خشونت طراحی شده توسط اوشا1،رحمانی،ناکرینگر می باشد که پس از کسب رضایت از نویسندگان مورد استفاده قرار گرفت و شامل 11 سوال در بخش عوامل فردی پرستار از دیدگاه پرستار(سن، جنس، سطح تحصیلات، تاهل، سابقه کار، رتبه شغلی، خستگی ، ضعف در برقراری ارتباط، داشتن سابقه قبلی
1)Osha
رویارویی با خشونت،مصرف داروی موثر بر اعصاب، سابقه گذراندن دوره کنترل بحران)،11 سوال در بخش عوامل فردی بیمار از دیدگاه پرستار(جنس، سن، سطح تحصیلات، محل سکونت (شهر-روستا)، مصرف دارو و الکل، نوع بستری (اورژانس-الکتیو)، علت بستری(داخلی-جراحی)، بخش محل بستری (ویژه-غیرویژه)، طول مدت بستری، عدم امکان ملاقات با بیمار، بستری بودن در تخت اکسترا) و 5 سوال در بخش عوامل مرتبط با همراه بیمار از دیدگاه پرستار(سن ، جنس، تعداد همراهان، در اختیار داشتن امکانات رفاهی(صندلی برای نشستن،اتاق استراحت)، امکان دسترسی همراه بیمار به پزشک) و 17 سوال در بخش عوامل سازمانی از دیدگاه پرستار(نوع نوبت کاری، تعداد نوبت کاری در هر ماه، میانگین تعداد پرسنل همکار در هر نوبت کاری،اقدامات مافوق در حمایت از پرستار، در دسترس بودن پرسنل نگهبانی و حراست، در دسترس بودن پزشک برای بیمار، فاصله زمانی بین زمان بستری شدن تا اولین ویزیت توسط پزشک، در دسترس بودن تجهیزات پزشکی و لوازم و داروی مورد نیاز بیمار در بیمارستان، در دسترس بودن امکانات رفاهی برای بیمار، وجود خط تلفن مسقیم در دسترس، وجود خط تلفن غیرمسقیم در دسترس،وجود پروتکل مواجهه با شرا یط بحرانی در بخش، وجود اتاق استراحت با کلید، در دسترس بودن سیستم زنگ اخبار برای هر بیمار، وجود کلید یا دگمه خطر در بخش، وجود دوربین مداربسته در بخش، برگزاری دوره های آموزش مدیریت و کنترل خشونت)بوده است. پاسخ ها در قسمت عوامل مرتبط با بروز خشونت در دامنه پاسخ لایکرت بین همیشه تا اصلا قرار داشتند.
تعیین اعتبار یا روایی ابزار
جهت تعیین روایی از شیوه تعیین روایی محتوایی استفاده شدو بدین منظور ابزار در اختیار 12 نفر از اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان قرار داده شد و پس از محاسبه CVR جهت تعیین CVI در هر مورد اقدام گردید که نمره هر دو مورد بالای 70 درصد بود.
تعیین اعتماد علمی یا پایایی ابزار
جهت پایایی ابزار از روش بازآزمایی استفاده گردید به این ترتیب که پرسشنامه ها طی دو مرحله با فاصله زمانی 15 روز بین 10 پرستار توزیع گردید و بین امتیازات کسب شده در دو مرحله ارتباط سنجی صورت گرفت.که نتایج به شرح زیر بوده است : در مورد عوامل مربوط به پرستارr=0/97 و در مورد عوامل مربوط به بیمارr=0/73 و در مورد عوامل مرتبط با همراه بیمار r=0/94 و در مورد عوامل سازمانی r=0/98 بود .این ده نفر جزء نمونه های پژوهش قرار داده نشدند.
روش گردآوری اطلاعات:
ابزار گرد آوری داده ها در این پژوهش ،پرسشنامه بود که در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت بکار گرفته شد.بدین صورت که پژوهشگر پس از تایید پروپوزال و اخذ معرفی نامه از ریاست محترم دانشکده محل تحصیل خود و ارائه آن به معاونت پژوهشی دانشگاه و صدور اجازه نامه توسط کمیته اخلاق حوزه معاونت پژوهشی در تاریخ 15/6/1391 جهت انجام پژوهش مجوز لازم را کسب نموده و با معرفی نامه معاونت درمان به تمامی مراکز آموزشی درمانی شهر رشت مراجعه و پرستاران دارای مشخصات واحد های مورد پژوهش را از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی انتخاب نمود. به این ترتیب که هر بیمارستان بعنوان یکی از طبقات نمونه گیری در نظر گرفته شد و سپس در هر طبقه با توجه به تعداد پرستاران شاغل در هر بخش و تعداد بخش های هر مرکز نمونه گیری نسبتی انجام گرفت.این نمونه گیری درهمه بخش ها انجام گرفت.بدین ترتیب که پس از تعیین تعداد پرستارانی که باید از یک بخش خاص در نمونه گیری شرکت می کردند،با استفاده از جدول اعداد تصادفی نفر اول از فهرست اسامی پرستاران آن بخش انتخاب و نفر بعدی با حفظ فاصله به میزان همان عدد تصادفی انتخاب می شد.پرستاران در ابتدا با محقق آشنا شده،هدف از انجام پژوهش ،نحوه پاسخدهی به پرسشنامه و نیز محرمانه بودن نوع اطلاعات برای پرستاران بیان می گردید و در صورت رضایت وارد مطالعه می شدند.طول مدت نمونه گیری حدود 2 ماه از تاریخ 17/6/91 تا 15/8/91 بود.
به طور کلی،در طی این مطالعه،با 484 پرستار مصاحبه گردید که 42 پرستار حاضر به شرکت در مطالعه نشدند و 442 پرستار همکاری نموده و پرسشنامه را تکمیل نمودند.محقق در حین تکمیل ابزار در کنار پرستار بوده و بلافاصله پس از تکمیل نسبت به دریافت ابزار تکمیل شده اقدام نمود.درصورتی که نمونه انتخاب شده حاضر به همکاری نبود از نفر بعدی تا تکمیل تعداد نفرات لازم از یک بخش استفاده شد.
روش تجزیه و تحلیل اطلاعات:
یافته های این پژوهش بر حسب متغیر ها کمی و کیفی هستند.بدین صورت که متغیرهایی چون سن و سابقه کار پرستار ، فاصله زمانی بین زمان بستری شدن تا اولین ویزیت پزشک،سن بیمار و سن همراه بیمار و از نوع کمی پیوسته متغیرهای ازقبیل تعداد پرسنل همکار، تعداد نوبت کاری در هر ماه ، تعداد همراهان بیمار از نوع متغییر کمی گسسته می باشند ومتغیرهایی چون خشونت فیزیکی ،خشونت کلامی ،جنس پرستار ،وضعیت اشتغال ،سطح تحصیلات ،رتبه شغلی ،وضعیت تاهل خستگی پرستار، ضعف در برقرار ارتباط، داشتن سابقه قبلی مواجهه با خشونت ،مصرف دارو های موثر بر سیستم اعصاب مرکزی ،سابقه گذراندن دوره های آموزش مرتبط با کنترل بحران و مواجه با استرس، نوع نوبت کاری، اقدامات مافوق در حمایت از پرستار، در دسترس بودن پرسنل نگهبانی و حراست ،در دسترس بودن پزشک برای بیمار ،در دسترس بودن تجهیزات پزشکی و لوازم و داروی مورد نیاز بیمار در بیمارستان ،دردسترس بودن امکانات رفاهی برای بیمار ،وجود خط تلفن مستقیم ،در دسترس وجود خط تلفن غیر مستقیم ،در دسترس وجود پروتکل مواجهه با شرایط بحرانی در بخش ،وجود اتاق استراحت با کلید ،در دسترس بودن سیستم زنگ اخبار برای هر بیمار ،وجود کلید یا دگمه خطر در بخش ،وجود دوربین مدار بسته در بخش، برگزاری دوره های آموزش مدیریت و کنترل خشونت ،جنس بیمار، نوع بستری بیمار ،علت بستری، بخش محل بستری ،محل سکونت بیمار، طول مدت بستری بیمار، مصرف دارو و الکل ،جنس همراه بیمار، در اختیار داشتن امکانات رفاهی ،امکان دسترسی همراه به پزشک متغییر کیفی و از نوع اسمی بوده و متغییر سطح تحصیلات کیفی از نوع رتبه ای می باشد.
جهت تجزیه و تحلیل داده های جمع اوری شده پس از کد گذاری با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 19 بوسیله آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
در مورد هدف اول تعیین میزان بروز خشونت در پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت و تعیین میزان بروز خشونت کلامی و فیزیکی ،تعیین فراوانی وقایع مذکور انجام گرفت. برای هدف دوم یعنی تعیین مهمترین عوامل مرتبط با خشونت ابتدا این عوامل با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی تحت نرم افزار Spss نسخه 19تعیین گردیدند،پس از تعیین مدل عوامل مرتبط با خشونت و به منظور تائید آن ازشیوه تحلیل عاملی تاییدی تحت نرم افزار لیزرل نسخه8استفاده گردید.
جهت انجام تحلیل عاملی اکتشافی ابتدا از موارد عوامل فردی پرستار،بیمار،همراه بیمارو سازمانی ماتریکس همبستگی گروههای مورد پرسش تشکیل گردید که همبستگی بین واریانس متغیرهای مورد پرسش در هر حیطه نباید کمتر از 5/0 باشند. در صورت وجود این شرایط در ابتدا با انجام آزمون KMO1 کفایت تعداد نمونه ها تعیین گردید. مقدار شاخص KMO بین 1-0 متغیر است و هرچه به 1
1) Kaiser-Meyer-Olkin Measure of Sampling Adequacy(KMO)
نزدیکتر باشد نشاندهنده وجود همبستگی زیاد بین نمونه ها و نشاندهنده کفایت تعداد نمونه جهت بررسی روابط بین متغیر ها است.پس ازآن آزمون بارتلت1 انجام گرفت که جهت انجام تحلیل عاملی مقدار Pvaluآن باید حتما معنی دار باشد.در صورت معنی دار بودن P این آزمون،ماتریکس همبستگی Anti image در مورد همه متغیرهای ابزار مورد بررسی قرار گرفت و در صورت آنکه مقادیر قطر این ماتریکس بقدر کافی بزرگ و معنی دار بود(بزرگتر از 5/0)امکان استفا ه از تحلیل عاملی با توجه به نمونه موجود مهیا بود.پس از تایید کفایت ماتریکس همبستگی Anti image ،جدول Communalities جهت تعیین اشتراکات بین واریانس متغیر های مورد پرسش مربوط ،به منظور تعیین قدرت پیش بینی کنندگی آنان ثبت گردید .تمامی این متغیر ها در این جدول باید دارای مقادیری بیش از 5/0 بوده باشند. در صورتی که هر یک از این مقادیر کمتر از 5/0 بودند نسبت به خروج آن متغیر از مسیر اقدام می گردید.
در ارتباط با عوامل مرتبط با پرستار از روش تحلیل مولفه های اصلی استفاده شد و همه فاکتورهای مرتبط با پرستار وارد شدند و سپس روش چرخش واریماکس برای تعیین عاملهای احتمالی که زیر بنای پرسشنامه را تشکیل می دهند به کار گرفته شد.پس از بررسی مقادیر جدول Communalities و بر اساس جدول Rotated و شرایط Complex Stracture ایجاد شده در طی 6 مرحله متغیر هایی که دارای همبستگی کمتری با سایر متغیر ها بودند از آنالیز خارج شدند. در مرحله دوم تجزیه و تحلیل، سطح تحصیلات پرستار بعلت اینکه توان پیش بینی کنندگی کمتری نسبت به بقیه متغیرها داشت حذف گردید.در مرحله سوم متغیرتاهل به دلیل کاهش توان حداکثری توان پیشگویی کنندگی مدل ،حذف گردید.در مرحله چهارم متغیر سن پرستار ، در مرحله پنجم متغیر جنس پرستار و در مرحله ششم متغیر رتبه شغلی پرستار حذف گردید و در نهایت یک عامل شامل 5 متغیر باقی ماند.
این مراحل در مورد عوامل مرتبط با بیمار در طی 6 مرحله انجام گرفت که با توجه به مقادیر جدول Communalities زیر 5/0 و روش چرخش واریماکس برای تعیین عاملهای احتمالی که زیر بنای پرسشنامه را تشکیل می دهند به کار گرفته شد.بر اساس جدول Rotated و شرایط Complex Stracture ایجاد شده در طی 6 مرحله متغیر هایی که بعلت وجود آنها حداکثر توان پیشگویی کنندگی مدل کاهش می یافت ،خارج گردید.در مرحله دوم متغیر استفاده از دارو الکل توسط بیمار، در مرحله سوم
1)Bartletts Test of Sphericity
متغیر جنس بیمار، در مرحله چهارم متغیر سطح تحصیلات بیمار، در مرحله پنجم متغیرسن بیمار و در مرحله ششم متغیرمکان سکونت بیمار،حذف و در نهایت یک عامل شامل 6 متغیرباقی ماند.
در ارتباط با عوامل مرتبط با همراه بیمار پس از بررسی مقادیر جدول Communalities و بر اساس جدول Rotated و شرایط Complex Stracture ایجاد شده در طی یک مرحله به یک عامل شامل 5 متغیربعنوان مهمترین عامل مرتبط با همراه بیمار پیشگویی کننده بروز خشونت شناخته شد.
در ارتباط با عوامل سازمانی پس از بررسی مقادیر جدول Communalities و بر اساس جدول Rotated و شرایط Complex Stracture ایجاد شده در طی 4 مرحله متغیر هایی که دارای همبستگی کمتری با سایر متغیر ها بودند بعلت اینکه وجود آنها سبب کاهش حداکثر توان پیشگویی کنندگی مدل می گردد ،خارج شدند. در مرحله دوم تجزیه و تحلیل، متغیر در دسترس بودن پرسنل نگهبانی و حراست ، در مرحله سوم متغیر اقدامات مافوق در حمایت از پرستار و در مرحله چهارم متغیروجود پروتکل مواجهه با شرایط بحرانی حذف گردید و در نهایت سه عامل بعنوان مهمترین عوامل سازمانی پیشگویی کننده بروز خشونت شناخته شدند.
مراحل آنالیز عاملی اکتشافی در مورد عوامل مرتبط با پرستار پیش گویی کننده خشونت به عنوان نمونه در فصل 4 آورده شده و جداول آنالیز عاملی اکتشافی مربوط به بیمار،همراه بیمار و عوامل سازمانی نیز به همین منوال مورد شناسایی قرار گرفتند که از ثبت جداول آنها در فصل 4 خودداری شده است.
در ادامه تجزیه و تحلیل اکتشافی همه متغیرهای باقیمانده در مدل 6 عاملی به صورت گلوبال و باهم وارد مدل نهایی گردیده و آنهایی که دارای بار کمتری بر روی عوامل پیشگویی کننده بودند حذف گردیدند تا مدل نهایی تدوین گردد که در این بین متغیرهای تعدادهمراه،عدم دسترسی به پزشک و عدم امکانات رفاهی برای همراه از عامل همراه بیمار حذف گردید واز 3 عامل پیشگویی کننده سازمانی 2 عامل در مدل باقی ماند.متغیرهای نوع نوبت کاری،تعداد نوبت کاری و میانگین تعداد پرسنل همکار ازعامل سوم بدلیل همبستگی ضعیف تر حذف گردیدند و در نهایت 5 عامل با 24 متغیر بدست آمد.این پنج عامل شامل 24 متغیر،عواملی هستند که از دیدگاه پرستاران بیشترین توان پیش بینی کننده بروز خشونت را داشته اند.
5 عامل باقیمانده در مدل با توجه به شدت توان پیشگویی کنندگی بروز خشونت با توجه به متغیرهایی که بر روی هر عامل بار شده اند، نامگذاری جدید گردیدند.
جهت برازش و تایید مدل عوامل مرتبط با خشونت در پرستاران بر اساس مدل اکتشافی بدست آمده از تحلیل عاملی اکتشافی تحت نرم افزار SPSS نسخه 19 از تحلیل عاملی تاییدی یا CFA1 استفاده گردید.
آماره های زیر جهت تحلیل عاملی تائیدی مورد استفاده قرار گرفت.
1- مقدار شاخص CFI2
2-شاخص RMSEA3
3- آماره t و میزان شاخص R2 یا ضریب تعیین
4-آزمون کای اسکویر
یکی از اساسی ترین شاخص های تائیدی میزان CFI(شاخص مقایسه ای براش) می باشد.این شاخص نسبت به بقیه آماره های برازش ترجیح داده می شود که آن بدلیل کمتر تحت تاثیر حجم نمونه قرار گرفتن می باشد(38). شاخص CFI بین 1-0 در نوسان بوده و هرچه مقدار این شاخص بزرگتر باشد نشان دهنده برازش بهتر مدل می باشد و زمانی که این مقدار بزرگتر از 9/0 باشد می توان قضاوت کرد که مدل از برازش قابل قبولی برخوردار است که در مدل نهایی این مطالعه مقدار CFI برابر است با 96/0 که حکایت از برازش خوب این مدل دارد.از طرف دیگر مقدار شاخص RMSEA (مقدار آماره ریشه توان دوم خطای تقریب)که به باقی مانده مدل مربوط است.سعی می کند تعداد پارامترهایی که در مدل آزمون شده اند را اصلاح کند(38).هرچه مقدار آن کوچکتر بوده وبه صفر نزدیکتر باشد ،مدل از برازش خوبی برخوردار خواهد بود و زمانی که مقدار آماره RMSEA کوچکتر از 60/0 باشد مدل از برازش عالی برخوردار می باشد که در مدل ما این آماره نزدیک به 06/0 بوده است(RMSEA=0/076) درتخمین پارامترهای مورد بررسی با استفاده از آماره t هنگامی که این آماره بزرگتر از 96/1 باشد در سطح
1) Confirmatory factor analysis
2) Comparative Fit Index
3(Root Mean Square Error of Approximation
05/0 و زمانی که این آماره بزرگتر از 56/2 باشد در سطح 01/0 معنی دار خواهد بود که بر اساس نتایج بدست آمده در جداول simple list تمامی آیتم های بیست و چهار گانه میزان t استاندارد شده بزرگتر از 56/2 داشتند.علاوه بر معنی داری این بارهای عاملی بیست و چهار گانه مقدار R2 محاسبه شده برای متغیرهای آشکار نشان می دهد که کلیه متغیر ها دارای R2 بالایی می باشند و بیانگر این است که این متغیر ها از برازندگی قابل قبولی در مدل برخوردار می باشند(متغیر پنهان ما خشونت بود و متغیر آشکار در اینجا همان 24 متغیر می باشد).
در میزان R2 بدست امده متغیر آشکار جنس همراه بیمار از عامل مشخصات فردی همراه بیمار (X12) با R2=0/87 از ماکزیمم ضریب تعیین پیش بینی کننده خشونت برخوردار می باشد و متغیرهای سن همراه بیمار(X13) از عامل مشخصات فردی همراه بیمار و بستری طولانی بیمار(X9) ازعامل مرتبط با بستری بیمار با =0/77 R2و =0/74 R2 به ترتیب در مقامهای بعدی قرار دارند و عامل دسترسی به تجهیزات و امکانات بیمارستانی ازعامل رضایتمندی بیمار ( X16 ) با R2= 0/4 دارای کمترین ضریب پیش بینی کنندگی خشونت می باشد.
.

– ملاحظات اخلاقی
در اين پژوهش محقق با رعايت نكات اخلاقي زير مطالعه خود را به انجام رساند:
-1 از معاونت محترم پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي، خدمات بهداشتي – درماني و آموزش پزشكي گيلان و كميته اخلاق آن معاونت مجوز اجراي پژوهش به تاریخ15/6/91 كسب شد.
-2 كليه اجازه نامه هاي مرتبط از رياست محترم دانشكده و معاونت محترم پژوهشي دريافت گرديد.
-3 از نمونه هاي راضي به مشاركت در تحقيق، رضايتنامه اخذ شد.
-4 توضيحات لازم به مسئولين همه مراكز آموزشي درماني شهر رشت و مسئولین بخش ها ارائه شد.
-5 به مسئولين مركز جهت در اختيار قرار دادن نتايج پژوهش(در صورت درخواست آنها) اطمينان لازم
داده شد.
-6 توضيحات لازم به پرستاران در زمينه هدف از انجام تحقيق و حقوق آنان در قبول و يا رد مشاركت در تحقيق ارائه شد.
-7 كليه اطلاعات كسب شده محرمانه نگه داشته شد و فقط جهت دستيابي به نتايج پژوهش مورد استفاده قرار گرفت.
-8 واحدهاي پژوهش مي توانستند در صورت عدم تمايل به شركت در مطالعه، در هر مرحله از مطالعه خارج شوند.
-9 كليه منابع مورد استفاده در اين تحقيق به صورت عيني و اوليه مورد استفاده قرار گرفتند

فصل چهارم
یافته های پژوهش
در این فصل ،یافته های پژوهش جهت تجزیه و تحلیل آماری در قالب 21 جدول و بر اساس اهداف پژوهش،تدوین گردیده است.
1-جدول شماره 1 در ارتباط با توزیع واحدهای مورد پژوهش بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی تنظیم شده است
2-در ارتباط با هدف شماره 1 جداول شماره 2 تا 3 تنظیم شده است
3- در ارتباط با هدف شماره 2 جداول شماره9 تا 21 و نمودار شن ریزه شماره 1 تا 4 تنظیم شده است
4- نمودار شن ریزه 1
5- نمودار شن ریزه 2
6- نمودار شن ریزه 3
7- نمودار شن ریزه 4

جدول شماره 1- توزیع واحدهای مورد پژوهش برحسب متغیرهای فردی و اجتماعی

فراوانی میانگین سن
تعداد
درصد
20-30
212
50
30-40
172
6/40
40-50
40
5/9
جمع
424
100
میانگین و انحراف معیار
11/6±11/32
جنس

مرد
18
1/4
زن
424
9/95
جمع
442
100
وضعیت تاهل

مجرد
145
8/32
متاهل
297
2/67
جمع
442
100
سطح تحصیلات

کاردان
7
6/1
کارشناس
428
8/96
کارشناس ارشد
7
6/1
جمع
442
100
وضعیت استخدام

رسمی
62
14
پیمانی
185
9/41
قراردادی
155
1/35
طرحی
38
6/8
جمع
442
100
رتبه شغلی

سوپروایزر
2
5/0
سرپرستار
17
8/3
پرستار جانشین
23
2/5
پرستار بخش
400
5/90
جمع
442
100
وضعیت کاری

تمام وقت
401
7/90
پاره وقت
41
3/9
جمع
442
100
ارتباط مستقیم با بیمار

بله
434
2/98
خیر
8
8/1
جمع
442
100

ادامه جدول شماره 1- توزیع واحدهای مورد پژوهش برحسب متغیرهای فردی و اجتماعی

سابقه کار(سال)
تعداد
درصد
2-1
45
3/10
5-2
138
4/31
10-5
153
8/34
20-10
89
3/20
30-20
15
4/3
جمع
440
9/98
میانگین و انحراف معیار
36/5±61/7
سابقه کار در بخش

> 10 سال
319
2/95
20-10
15
48/4
30-20
1
3/0
جمع
335
100
میانگین و انحراف معیار
39/3±59/3

جدول فوق بیانگر آن است که اکثریت واحهای پژوهش (9/95 %)زن با میانگین سنی 11/32 و انحراف معیار11/6 ومتاهل(2/67%)،کارشناس(8/96%) و دارای وضعیت استخدامی پیمانی(9/41%)و پرستار عادی بخش(5/90%)با کار بصورت تمام وقت(7/90%)می باشند که اکثریت آنان (2/98%)ارتباط مستقیم با بیمار دارند.

جدول شماره 2- توزیع واحدهای مورد پژوهش بر حسب سابقه مواجه با خشونت فیزیکی، دفعات و زمان وقوع آن

سابقه مواجه با
خشونت فیزیکی
تعداد
درصد
دارد
49
1/11
ندارد
393
9/88
جمع
442
100
تعداد دفعات مواجه با خشونت فیزیکی

یک بار
22
8/46
دو بار
8
17
سه بار
4
5/8
بیشتر
13
7/27
جمع
47
100
زمان مواجه با خشونت فیزیکی

در ایام تعطیل
7
9/14
آخر هفته
2
3/4
ایام عادی هفته
28
6/59
مطمئن نیستم
8
17
جمع
47
100
نوبت کاری مواجه با خشونت فیزیکی

صبح
12
25
عصر
12
25
شب
17
4/35
مطمئن نیستم
5
4/10
جمع
48
100
فرد عامل خشونت فیزیکی

بیمار
29
41/60
همراه بیمار
16
3/33
پزشک
1
1/2
سرپرستار
0
0
همکار پرستار
2
16/4
سوپروایزر
0
0
سایر همکاران
0
0
مترون
0
0
جمع
48
100
جنسیت عامل خشونت فیزیکی

زن
12
26
مرد
28
9/60
هر دو
6
13
جمع
46
100

ادامه جدول شماره 2- توزیع واحدهای مورد پژوهش بر حسب سابقه مواجه با خشونت فیزیکی، دفعات و زمان وقوع آن
مرحله ای که در آن
خشونت فیزیکی بوقوع پیوسته
تعداد
درصد
هنگام مراجعه سرپایی به درمانگاه
0
0
هنگام بستری در اورژانس
10
67/25
هنگام بستری در بخش
17
5/42
پس ا ز بستری در بخش
10
67/25
هنگام ترخیص
3
5/7
هنگام تسویه حساب مالی
0
0
جمع
40
100
ارگان دچار آسیب

سر
3
31/7
دست
5
19/12
پا
1
43/2
گردن
3
31/7
شکم
1
43/2
سایر ارگانها
1
43/2
هیچ قسمتی
27
85/65
جمع
40
100
بستری بعلت تحت خشونت فیزیکی قرار گرفتن

بلی
3
38/6
خیر
44
6/93
جمع
47
100
غیبت از کاربعلت خشونت فیزیکی

بلی
5
6/10
خیر
42
4/89
جمع
47
100
تعداد روزهای غیبت از کار

یک روز
4
8/11
تا یک هفته
2
9/5
یک ماه
0
0
بیشتر از یک ماه
0
0
اصلا
28
4/82
جمع
34
100
وجودمشکل در حال حاضر بعت تحت خشونت فیزیکی بودن

دارد
7
9/15
ندارد
37
1/84
جمع
44
100
این جدول نشان می دهد که اکثریت واحدهای تحت خشونت فیزیکی قرار نداشته و در مورد از1/11 درصد افراد که تحت خشونت فیزیکی اکثرا یکبار (8/46%) و در ایام عادی هفته(6/59%) بویژه در شیفت شب (4/35%) تحت خشونت قرار گرفته اند.
جدول شماره 3- توزیع واحدهای مورد پژوهش بر حسب مواجه با خشونت کلامی،دفعات و زمان وقوع آن

سابقه مواجه با
خشونت کلامی
تعداد
درصد
دارد
239
1/54
ندارد
203
9/45
جمع
442
100
تعداد دفعات مواجه با خشونت کلامی

یک بار
48
5/20
دو بار
51
8/21
سه بار
33
1/14
بیشتر
102
6/43
جمع
234
100
زمان مواجه با خشونت کلامی

در ایام تعطیل
27
5/11
آخر هفته
14
6
ایام عادی هفته
150
8/63
مطمئن نیستم
43
3/18
جمع
235
100
نوبت کاری مواجه با خشونت کلامی

صبح
63
15/27
عصر
70
2/30
شب
47
25/20
مطمئن نیستم
52
3/22
جمع
232
100
فرد عامل خشونت کلامی

بیمار
61
26
همراه بیمار
94
18/40
بیمار+همراه بیمار
54
1/23
پزشک
5
3/2
سوپروایزر
2
9/0
سرپرستار
2
9/0
همکار پرستار
7
3
سایر همکاران
4
7/1
مترون
1
4/0
جمع
234
100
جنسیت عامل خشونت کلامی

زن
57
2/24
مرد
116
2/49
هر دو
63
7/26
جمع
236
100
مرحله ای که در آن خشونت کلامی بوقوع پیوسته
تعداد
درصد
هنگام مراجعه سرپایی به درمانگاه
14
14/6
هنگام بستری در اورژانس
36
78/15
هنگام بستری در بخش
69
26/30
پس ا ز بستری در بخش
78
21/34
هنگام ترخیص
9
94/3
هنگام تسویه حساب مالی
14
14/6
جمع
228
100
غیبت از کار بعلت تحت خشونت کلامی بودن

دارد
3
36/1
ندارد
217
43/98
جمع
220
100
تعداد روزهای غیبت از کار بعلت خشونت کلامی

یک روز
1
2/1
تا یک هفته
4
5
یک ماه
0
0
بیشتر از یک ماه
0
0
اصلا
75
8/93
جمع
80
100
مشکل در حال حاضر بعلت تحت خشونت کلامی بودن

دارد
34
42/19
ندارد
141
57/80
جمع
175
100

این جدول نشان می دهد که اکثریت واحدهای تحت

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد خشونت کلامی، خدمات بهداشتی، عوامل سازمانی Next Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد سطح تحصیلات، تحلیل عامل، تحلیل عاملی