دانلود پایان نامه ارشد درباره نهاد اجتماعی، اجتماعی و فرهنگی، دوران باستان

دانلود پایان نامه ارشد

قانون‌گذار براي آن مجازات حبس در نظر گرفته اما آنچه قابل تأمل می‌باشد آن است كه به رغم استثناء بودن مجازات حبس در كلام وحي و فقهاي اماميه اين مجازات نه تنها در جرم‌های مهم بلكه در بزه‌های متوسط و كوچك نيز مورد حكم واقع شده به طوري كه برخي صاحب‌نظران جرم‌شناسان بر ضرورت آن تأكيد دارند البته مجازات حبس را درعین‌حال شهروندان عادي نيز پشتيباني می‌کنند به دليل اين نگرش فرهنگي چه بسا قاضي در دعاوي كيفري خاصتاً دعاوي با ماهيت جنبه خصوصي حكم حبس لحاظ ننمايد في المثال اقدام به تبديل مجازات حبس به جاي جزاي نقدي نمايد اين امر مورد اعتراض شاكي واقع شده و يا مقام قضايي در اذهان عمومي به جانب‌داری از شخص متهم محكوم شود و يا آنكه عدالت وي مورد ترديد واقع شود .
از طرفی یکی از اهدافی که از دیرباز برای مجازات زندان در نظر گرفته شده هدف اصلاحی و تربیتی زندان برای فرد زندانی است. در واقع تنها مجازاتی که خصیصه تربیتی آن به ظاهر و نسبت به مجازات‌های دیگر بارز است، کیفر زندان است. اصطلاح حبس تأدیبی زمانی شیوه‌ای از اجراي مجازات را تداعی می‌کرد که با سیاست یک نهاد تربیتی باید منطبق می‌بود.
این تلقی و باور که حبس می‌تواند زمینه اصلاح و درمان مجرم را فراهم سازد، از این جا ناشی شد که می‌توان با تحت نظر قرار دادن مجرم و قطع ارتباط او با محیطی که زمینه بزه کاري را فراهم کرده است و با اعمال برنامه‌ها و ساز و کارهایی او را اصلاح کرد. 17 اما آنچه در عمل مشاهده می‌شود این است که با توجه به محیط‌های غیر استاندارد و غیر فنی و غیر کارشناسی زندان‌های ما نه تنها این هدف تأمین نمی‌شود بلکه زندان محیطی تعلیمی ناخودآگاه و خودآگاه شده است که محکومان به حبس‌های غیر ضروری در آن جا به صورت غیر ارادی و ارادی و کاملاً تخصصی در ارتباط با مجرمین خطرناک جری‌تر می‌شوند و دیگر مشکلات که در ادامه به آن پرداخته می‌شود.

2-2-3-سير تحول زندان در دنيا18
در زمان هاي گذشته، مجازات ها با قساوت و شقاوت اجرا و مجازات هايي از قبيل زنده‌به‌گور كردن ـ سوزاندن ـ طعمه حيوانات درنده ساختن ـ كور كردن و انواع شکنجه‌های بدني رواج داشته است.
زندان محلي بوده كه متهم را در آنجا نگهداري می‌کردند تا در روز دادرسي در دادگاه حاضر نمايند.
معمولاً زندان‌ها در زير قصرها و يا در قلاع بنا می‌شد و جايي تاريك و ناسالم بود. زندان‌ها وضع تأثرانگیز داشته و اكثر محكومين در زندان‌ها جان می‌سپردند.
روحانيون مذهب مسيح، اول كساني بودند كه با ابراز تنفر از خونريزي، خواستار تعديل مجازات شده و مجازات حبس را به جاي كيفر اعدام توصيه كردند و براي اصلاح و تربيت زندانيان اقدام و از زندان‌ها بازديد به عمل آورند.
در سال 817 ميلادي در مجمع روحانيون مسيحي در رم، مقررات مربوط به اداره زندان‌ها تصويب و تاكيد شد كه زندان‌ها بايد جنبه اصلاحي و تربيتي داشته باشند و براي نيل به اين هدف، زندانيان بايد به روش انفرادي نگهداري شده و به آنان کاردستی آموخته شود. اجازه خواندن كتب مذهبي را داشته و روحانيون در زندان‌ها، زندانيان را ملاقات و با نصايح سودمند آنان را به راه راست هدايت كنند. در اجراي تصميمات مذكور در همان سال اولين زندان به روش انفرادي در رم بنا گرديد. 
در سال 1366 ميلادي مجمع عمومي روحانيون مسيحي به عنوان اينكه در روش انفرادي زنداني فرصت تأمل و تفكر دارد و از نهايي زجر كشيده و از عمل خود نادم و پشيمان می‌شود و با تحمل مشقت روان پاك و منزه مي گردد اجراي روش مذكور را تأیید و تغيير نام زندان‌ها را به ندامتگاه را تأیید كردند. 
در سال 1557 در لندن قصر متروكي به نام بريدول BRIDWELL براي نگهداري ولگردان اختصاص يافت. در اين زندان كار الزامي و روش‌های تربيتي در مورد محكومين اجرا می‌گردید. 
در سال 1559 در آمستردام، زندان خاصي جهت آموزش كار و تربيت مذهبي زندانيان افتتاح و از سال 1605 در اين زندان روش انفرادي اجرا مي گردد.
در سال 1623 در ناپل زنداني براي تفكيك زنان از مردان، اطفال از بزرگ‌سالان به روش انفرادي بنا شد. 
در سال 1667 در فلورانس دارالتاديبي جهت تربيت جوانان تأسیس گرديد. در سال 1703 در رم به امر پاپ كلمان XI زنداني تربيتي جوانان به روش انفرادي به نام «سن ميشل» بنا و اين جمله در آن حك شده است: «تنبيه بزهكاران با مجازات بي فايده است بايستي با روش خاص آنان را تربيت كرد» در اين زندان، جوانان پسر كمتر از 20 سال و اطفال طرد شده و در خطر، به روش انفرادي توأم با كار نگهداري می‌شدند. 
در سال 1735 زنداني جهت نگهداري زنان به روش انفرادي در رم افتتاح شد. 
در سال 1787 در آمريكا بنژامين فرانكلين BENJAMIN FRANKLIN كه به اروپا مسافرت كرده و با افكار و عقايد هوارد و بنتام آشنا شده بود انجمن زندان‌ها را تشكيل و در سال 1790 در فيلادلفي (ايالت پسيلوانين آمريكا) اولين زندان انفرادي را بنا نمود. 
در سال 1797 در انگلستان اولين زندان به روش انفرادي افتتاح شد. 
اجراي روش انفرادي نتايج تأسف‌انگیز داشت و اغلب زندانيان پس از تحمل چند سال مجازات، مبتلا به بیماری‌های رواني شدند. 
در سال 1816 در ايالت نيويورك زندان ابن AUBURN افتتاح و زندانيان روزها دسته‌جمعی با هم كار می‌کردند ولي حق حرف زدن با يكديگر را نداشتند و شب‌ها به طور انفرادي به سر می‌بردند. 
در سال 1815 در زندان Sing روش ابرنين (رژيم مختلط) اجرا گرديد. زندانيان روزها با هم كار می‌کردند و شب‌ها به طور انفرادي نگهداري می‌شدند. 
در فرانسه با تصويب قانون 6اكتبر 1791 مجازات حبس در سر رديف ساير مجازات ها قرار گرفت و در قانون جزاي 1810 سه نوع زندان با اعمال شاقه، دارالتاديب و بازداشتگاه پيش بيني شد ولي عملاً زندانيان و بازداشتي ها در يك زندان نگهداري می‌شدند. در سال 1840 در يك جزيره استراليا، روش تدريجي در مورد تبعيدشدگان اجرا گرديد.19

2-2-4- سیر تاریخی زندان در ایران
زندان‌های کشور از نظر وسعت محل سکونت و محل هواخوری، تراکم، مقدار و انواع جرائم، امکانات شغلی، رفاهی درمانی، ورزشی، آموزشی، حتی غذایی و نیر از نظر نوع مدیریت و موارد دیگر با یکدیگر متفاوتند. آمار موجودی زندان‌ها متفاوت است و حتی با جابجایی‌های موردی تغییرات بیشتری بوجود می آید ولی نگاهی کلی به ظرفیت، موجودی و ورودی به زندان‌های کشور نشان دهنده اهمیت تاثیری است که این نهاد اجتماعی در زمینه مربوط (جرم و مجرم) می تواند داشته باشد و همچنین نگاهی به تعداد پرسنل اداری و انتظامی و سرمایه ثابت و متغیری که به صورت ساختمان و تاسیسات هزینه گردیده و نیز حقوق و مخازج جاری که صرف این نهاد می گردد ما را متوجه این امر می نماید که بالا بردن نقاط مثبت زندان و کاستن از زوایای منفی آن ضرورتی مبرم برای قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران است. متاسفانه به علت شرایط اجتماعی خاص در طی سال‌های اخیر بر تعداد و تراکم زندانیان افزوده شده و این امر سبب ایجاد مشکلات گردیده که در نهایت کاهش راندمان زندان در حصول نتایج مثبت را در پی دارد.1
با این که راجع به وضع زندان‌های ایران در دوران باستان اسناد و مدارکی در دست نیست؛ اما آنچخه که مسلم است این که در قلعه ها، زندانهایی بنا می شد و پادشاهان و حکمرانان مخالفین خود را در آنجا زندان می کردند و سپس بطور فجیعی از بین می بردند. حبس جزء مجازات‌ها نبود بلکه وسیله ای برای از بین بردن بی سر و صدای اشخاص بلند مرتبتی بود که وجودشان برای پادشان و یا کشور خطر داشت، قطعه مستحکمی در گل گرد (در شرق شوشتر در خوزستان) بود که گیل گرد یا اندهشن نام داشت و آن را انوشبرد (یا قلعه فراموشی) نیز می خواندند زیرا نام زندانیان و حتی نام آن مکان را کسی نبایستی بر زبان می راند.
در تاریخ نقل شده که قباد پادشاه ایران به مذهب مزدک گروید. نجبا و روحانیون اجتماع کرده و او را خلع و جاماسب برادر او را بر تخت نشاندند، جاماسب برادر خود قباد را (در سال 498 میلادی) در قلعه فراموشی حبس کرد. پس از فتح مسلمین نیز هر حاکم و صاحب نفوذ در حوزه قدرت خود محلی را برای حبس کردن افراد بنا نموده و متهمین را آنجا نگهداری می کرد و زندانیان وضع رقت باری داشتند.
قدیمی‌ترین زندان بزرگ در تهران زندانی بنام انبار شاهی بود که در زیر نقارخانه (محل فعلی بانک ملی بازار) قرار داشت و زیر نظر حاجب الدوله (رئیس تشریفات) اداره می شد. فراشباشی اجرائیات و فراش‌ها نگهبانان انبار شاهی بودند. غذای زندانیان بسیار ناچیز بود و مردم به عنوان نذر، گاهی غذا و مواد خوراکی از سوراخ زندان برای زندانیان می انداختند اصلاح سر و صورت و بطور کلی نظافت وجود نداشت.
زندانیان 10 یا 14 نفری بوسیله زنجیری که دارای طوق‌های متعدد آهنی بود به هم متصل می‌شدند و انتهای زنجیر را از سوراخ درب اطاق زندان به خارج برده و به وسیله میخ آهنی بزرگ مانند افسار به زمین می کوبیدند، فاصله طوق ها از هم ده سانتی متر بود و به هر یک از زندانیان دو شاخه چوبی به طول 25 تا 30 سانتی متر داده می شد تا هنگام خستگی و فشار در گردن، آن را زیر طوق قرار دهند تا از سنگینی آن کاسته شود. زندانیان هنگام قرار دادن طوق به گردن خویش آن را می بوسیدند زیرا معروف است که حضرت موسی بن جعفر علیه السلام، در زندان هارون الرشید مدتی در زنجیر بوده است. برای جلوگیری از فرار زندانیان، وسط قطعه چوبی به طول 60 و به قطر 20 سانتی متر را به اندازه کف پای زندانی تراشیده و پای زندانی را در آن قرار می دادند و بعد قطعه چوبی را به وسیله میخ های بزرگ که به «گل یخ» معروف بود روی آن می کوبیدند تا مانع خروج پا از آن شود.
در ایران بعد از اسلام با مرسوم شدن روش رسیدگی تفتیشی در دوران اموی زندان در کنار مجازات‌های بدنی و اقسام شکنجه و ایذا و آزار محکومان ابزار اعمال قدرت حکومت‌های وقت شد. همچنین در قرآن کریم نیز در کنار مجازات‌هایی تحت عنوان حدود و قصاص، از زندان (سجن) نیز سخن یه میان آمده است که می باید معتقد بود که در قرآن زندان جز در موارد استثنایی جایگاهی ندارد.20
در سال 1392 شمسی دولت ایران به منظور سر و سامان دادن به وضع شهربانی کشور، عده ای مستشار از کشور سوئد استخدام کرد. مستشاران سوئدی ابتدا نظامنامه تشکیلات مجالس و توقیف گاه ها و وظایف مامورین و مستخدمین آنها تهیه و در 31 شهریور ماه 1307 شمسی به تصویب هیأت وزیران رسید.
با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و تغییرات شگرف اجتماعی و فرهنگی جامعه و جایگزینی ارزش های متعاتی الهی و انسانی در تمام شئون زندگر مردم، ایجاب می کرد به مقوله زندان ها که در واقع بخشی از زندگی اجتماعی محسوب می شدند توجه ویژه شود.

2-2-5-تاريخچه شكل گيري سازمان زندان‌ها پس از پيروزي انقلاب21
در ارديبهشت ماه سال 1358 اولين تصميم شوراي انقلاب در خصوص زندان‌ها در قالب مصوبه، اتخاذ و زندان‌ها به طور كامل از سيستم اجرايي به بدنه دستگاه قضايي متصل و ابتدا به وزارت دادگستري وقت و پس از مدتي و با تشكيل شوراي عالي قضايي مسئوليت اداره زندان‌ها به اين شورا سپرده شد. 
به طور طبيعي در اين سال ها و تا زمان تشكيل سازمان زندان‌ها در اواخر سال 1364 (حدود هشت سال) ناگزير براي اداره زندان‌ها و بازداشتگاه ها در سطح كشور از توان نهادهاي متعددي نظير كميته هاي انقلاب اسلامي ـ شهرباني كل ـ سازمان هاي اطلاعاتي و امنيتي و برخي ديگر از نهادها بهره برده و تمامي اين نهادها تحت توليت شوراي سرپرستي زندان‌ها كه متشكل از سه نفر عضو منتخب شوراي عالي قضايي بود، انجام وظيفه می‌کردند. 
مديريت كلان زندان‌ها در آن مقطع به علت شورايي بودن و عدم تصميم گيري واحد، كارآيي لازم را از دست داده بود. خوشبختانه اين دورانديشي همراه با پيگيري مجدانه و دلسوزانه جامعه ، باعث شد تا در بهمن ماه سال 1364 قانون تبديل شوراي سرپرستي زندان‌ها به سازمان زندان‌ها و اقدامات تاميني و تربيتي كشور در 10 ماده و 2 تبصره از تصويب مجلس شوراي اسلامي گذشت. پس از تصويب و ابلاغ اين قانون، هسته اي اوليه سازمان زندان‌ها از ابتداي سال 1365 بنيانگذاري و حجت الاسلام و المسلمين مجيد

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درباره حقوق فرانسه، حوزه قانون Next Entries منبع مقاله درباره مطالبه خسارت، حقوق فرانسه، جبران خسارت