دانلود پایان نامه ارشد درباره جرم کلاهبرداری، مجنی علیه، رابطه نامشروع، دیوان عالی کشور

دانلود پایان نامه ارشد

نمود که منظور از نتیجه مجرمانه در بزه کلاهبرداری ، بردن مال دیگری (تصرف مال غیر) است که این امر غالباً به ضرر مالباخته می باشد و حتی اگر در مواردی هم مالباخته ضرری متحمل نشد صرف تصرف اموال توسط کلاهبردار برای تحقق بزه کلاهبرداری کافی می باشد . بنابراین در کلاهبرداری همین که مالباخته از مال خود محروم شود ولو متحمل ضرر هم نشود برای تحقق بزه کلاهبرداری کافی می باشد اما به نظر می رسد چنانچه تصرف توسط کلاهبردار محقق نشود هر چند ضرر محقق شده باشد ، جرم کلاهبرداری محقق نشده است .

رکن مادی حقوق عراق
1- ارتکاب فعل مادی
با به کارگیری یکی از روش های کلاهبرداری و یا جعل عنوان دروغین
در زمینه به کارگیری روش های کلاهبردرای قانونگذار تعریفی از آن ارائه نداده است لیکن برخی به کارگیری روش هایی که شامل حیله و دروغ بوده و در راستای تایید ادعاهای دروغین مرتکب از آن استفاده شده است را روش های کلاهبردارانه دانسته اند69 .
برخی دیگر از حقوقدانان عراقی هر دروغ همراه با اعمال خارجی که غالباً ایجاد اعتقاد نزد بزه دیده نماید که این دروغ منطبق با واقعیت بوده و از این رو مال خود را با رضایت به مرتکب جرم تسلیم نماید را به کارگیری وسایل متقلبانه دانسته اند70 .
بنابراین برای تحقق این قسمت از رکن مادی (به کارگیری وسایل متقلبانه) لازم است که مرتکب جرم دروغی را شفاهی و یا کتبی بیان نماید و به همراه آن اعمال مادی خارجی مثبت را از خود بروز دهد. از این رو با ترک فعل کلاهبرداری محقق نمی شود زیرا سکوت و عدم انجام کاری نمی تواند مانور متقلبانه را محقق سازد. علاوه بر این محقق روش های متقلبانه را تضمین نکرده به دلیل آن که دامنه آن بسیار وسیع بوده و محدود نمودن آن امری بسیار مشکل می باشد.
اخذ نام دروغین نیز یکی از روش های مربوط به رکن مادی کلاهبرداری است. خواه اسم دروغین دارای منشاء وهمی بوده و یا خواه اسم متعلق به فرد دیگری بوده است. اگر مرتکب اقدام به اخذ نام دروغین بنماید به صورتی که غالباً ناشی از آن اقدام مالباخته فریفته شده و مال را به او تسلیم کند رکن مادی کلاهبرداری محقق گردیده است، نکته ای که در این زمینه مهم است آنکه مرتکب باید به یک فعل خارجی در این زمینه اقدام نماید و مجرد سکوت در حالی که طرف مقابل به اشتباه افتاده و مرتکب او را راهنمایی نکرده سبب رکن مادی کلاهبرداری نمی شود.
به کارگیری وصف غیر صحیح نیز می تواند یکی از روش های متقلبانه محسوب گردد. مراد در این زمینه آن است که مرتکب صفت عنوان، رتبه و یا نسبتی را به خود منتسب نماید که غالباً مردم براساس آن به وی اعتماد نموده و اموالشان را با رضایت به وی بسپردند. تبیین دروغین یک واقعه معین نیز می تواند یکی از روش های متقلبانه باشد برای مثال فردی به دروغ ادعای حادثه یا سرقتی می نماید جهت اخذ مبلغ خسارت از بیمه که خود می تواند یک مانور متقلبانه محسوب گردد.

2- موضوع جرم:
آنچه مرتکب در این زمینه کسب می کند لازم است که مال منقول متعلق به غیر باشد. بنابراین هرگاه فردی با مانورهای متقلبانه متعدد رضایت زنی را جهت رابطه نامشروع جلب نماید کلاهبرداری محقق نشده است. همچنین لازم است که مال به دست آمده منقول بوده و از آنِ غیر نباشد.

3- رابطه سببیت:
لازم است برای تحقق بزه کلاهبرداری بین مانور متقلبانه و تسلیم مال از سوی مالباخته رابطه علیتی وجود داشته باشد بنابراین اگر در تحلیل ارکان جرمانه متوجه شدیم که تسلیم مال از سوی مالباخته به مرتکب براساس اشتباه فردی بوده نمی توان کلاهبرداری را محقق دانست.71

گفتار سوم :رکن روانی
در این گفتار به بررسی رکن روانی کلاهبرداری می پردازیم ؛ که شامل اهمیت رکن روانی در حقوق ایران و اجزای رکن روانی که شامل سوء نیت عام و سوء نیت خاص می گردد می پردازیم :
موضوع عنصر روانی در حقوق جزا از جمله مسائلی است که در کتب حقوقی غالب جوامع امروزی بررسی قرار گرفته است و از دیرباز نیز مورد توجه مکاتب حقوقی بوده است در این زمینه مکاتب نوکلاسیک که اساس مجازات را بر مختاریت و آزادی انسان استوار می کند و مکتب تحققی که جرم را از لحاظ خطرناکی فاعل آن قابل تعقیب می داند عنصر روانی را یکی از عناصر ضروری جرم دانسته اند که بدون آن جرم تحقق پیدا نمی کند . 72
اعتقاد اکثر حقوق دانان وجود یک عمل مادی که قانون آن را جرم شناخته است به تنهایی برای احراز مجرمیت بزهکار و مجازات وی کافی نیست . بزهکار باید از نظر روانی یا بر ارتکاب جرمی که انجام یافته است قصد مجرمانه و عمد داشته باشد و یا در اجرای عمل به نحوی از انحاء و بدون آنکه قصد منجزی بر ارتکاب بزه از او سر بزند خطایی انجام دهد که بتواند وی را مستحق مسئولیت جزایی ( در صورت وجود این مسئولیت ) شناخت . قصد را معمولاً به اراده متمایل به یک هدف مشخص تعریف می کند ، به عبارت دیگر اراده هدایت شده به سوی هدف معینی را قصد می گویند . 73 بنابراین برای تحقق جرم لازم است میان عملی که قانوناً قابل مجازات است و شخص عامل رابطه روانی و نسبی موجود باشد تا بتوان مرتکب را مقصر دانست . با توجه به مطالب مذکور رکن معنوی جرم کلاهبرداری را در دو قسمت مورد بررسی قرار می دهیم .

الف- اهمیت رکن روانی
عنصر روانی در کتب و رساله های حقوقی و قوانین کیفری تحت عناوین گوناگون از قبیل عمد ، سوء نیت قصد ، به منظور استفاده نامشروع ، عنصر اخلاقی ، عنصر روانی و عبارات و کلماتی مشابه ، مورد بحث و بررسی قرار گرفته شده است و حتی بعضی از نویسندگان کلمات علم یا علم و اطلاع یا عالماً و عامداً را نیز مترادف کلمات و عبارات مذکور دانسته اند که این امر خود نمایانگر اهمیت رکن معنوی می باشد .
کلاهبرداری از جمله جرائم مرکب می باشد ، بنابراین برای تحقق جرم کلاهبرداری برخلاف جرایم مادی صرف ، احراز سوء نیت مرتکب ضروری می باشد . پس قصد خوردن مال غیر و سوء نیت رکن مهم بزه کلاهبرداری است . بنابراین به کار بردن وسایل متقلبانه برای بدست آوردن مال غیر شرط لازم ، اما غیر کافی برای تحقق جرم کلاهبرداری است .
در مقررات مربوط به کلاهبرداری ، مقنن عبارت « هر کس از راه حیله و تقلب …» را به کار برده است که بیان کننده عنصر روانی جرم کلاهبرداری است . لذا تقلبی بودن وسیله جرم از عبارت مذکور گرفته می شود این است که کلاهبرداری از جرائم عمدی است و کلاهبرداری ناشی از خطا و سهل انگاری قابل تصور نیست . برای تحقق جرم مذکور علاوه بر سوء نیت عام (قصد توسل به وسایل متقلبانه ) باید سوء نیت خاص (قصد بردن مال غیر ) هم وجود داشته باشد .
علاوه بر موارد ذکر شده ، لازم است مجنی علیه جرم کلاهبرداری که اغفال شده است نسبت به تقلبی بودن وسایل مورد استفاده مرتکب عالم نباشد و در مقابل ، مرتکب جرم به تقلبی بودن وسیله عالم باشد در عین حال ، علم مجنی علیه به تقلبی بودن وسایل مورد استفاده موجب نقص در رکن روانی جرم می شود . بنابراین ، اگر مرتکب در استفاده از وسایل تقلبی دچار اشتباه موضوعی شود جرم تحقق نیافته است برای مثال اگر موجر به قصد مال الاجاره بر اثر فراموشی یا اشتباه سند خالی الوجه ماه قبل را که مبلغ آن را دریافت کرده بود به مستاجر ارائه دهد تا مال الاجاره ماه جاری را وصول کند با توجه به اینکه در ارائه سند قدیم به جای سند جدید به طور اشتباهی سند خالی الوجه را ارائه داده است و به این موضوع علم نداشته باشد عملش کلاهبرداری یا شروع به آن نیست .
در مورد اهمیت رکن روانی در اثبات بزه کلاهبرداری شعبه دوم دیوان عالی کشور در رای شماره 1/1409 مورخ 5/11/1328 اعلام میدارد : «سوء نیت نخستین رکن و اولین عنصر تشکیل دهنده بزه کلاهبرداری است و بدون احراز آن نمی شود عمل را با ماده 238 تطبیق کرد »
همچنین این شعبه در دادنامه شماره 1370 مورخ 24/4/1318 چنین نظر داده است : «قصد خوردن مال غیر و سوء نیت ، رکن مهم بزه کلاهبرداری است . بنابرانی اقامه دعوی زاید بر میزان استحقاق واقعی ، وقتی از روی سوء نیت و قصد تقلب نباشد نمی توان آن را مشمول ماده 238 قانون کیفر و مقررات جزایی دیگر دانست » .
لذا اگر موجری که مال الاجاره را توسط وکیل خود دریافت کرده است بدون اطلاع از پرداخت وجه قبض اجاره را به مستاجر بدهد و مال الاجاره را طلب کند عملش مشمول عنوان کلاهبرداری نیست ؛ زیرا قصد توسل به وسیله تقلبی را نداشته است ، مضافاً اینکه علم به غیر واقعی بودن (تقلبی بودن ) وسیله نداشته باشد .
البته شرط تحقق سوء نیت عام عاقل و بالغ و قاصد بودن مرتکب بزه کلاهبرداری می باشد و لذا اشخاص مجنون و غیر بالغ و غیر قاصد کلاهبردار محسوب نمی شود . در نتیجه لازم است مرتکب به غیر واقعی بودن اسم یا صفتی که اتخاذ کرده یا ظاهر سازی هایی که انجام داده عالم باشد لذا کسی که اسم

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درباره مجنی علیه، جرم کلاهبرداری، دیوان عالی کشور، قانون مجازات Next Entries پایان نامه با کلمات کلیدی جعل حقوقی، مبانی نظری، شورای نگهبان، روابط اجتماعی