دانلود پایان نامه ارشد درباره تیراندازی، انسان کامل، صورت و معنا، عرفان اسلامی

دانلود پایان نامه ارشد

هريگل در جاي ديگری ميگويد: «زبان رمزي اين سه شاخه در« آسمان » و « انسان » و « زمين » بيان ميشود. اين زبان تنها از بيرون با ما سخن نميگويد. سرشار است از آهنگ جاودان صورت و معنا، جوهر و تهيّت. نظارهگر يعني خود انسان در مرکز و ميانه ميايستد شايد که لمعهاي از اين جاودانگي را دريابد. او که از اين تجربه سرشار است ميتواند پايداري و صبري را که در تربيتش بدان نيازمند است در خود گرد آورد. دريافته است که رو گرداندن از خود، به ترک و دل کندن بزرگ و دلآسودگي و به جمعيت درون و آرامش ميرسد. چون به تأثير اين کار متقاعد شده ، آن را از چهارچوب ساعات تمرينش بيرون ميبرد و به کوچکترين کارها و تجلّيات زندگي روزمرّهاش ميکشاند. از ميانه زندگي ميکند، که آن اصل مثلث به شکل رمز کل بودگي در گلآرايي نشان ميدهد: به اين معنا که انسان(سو) در ميانه ميايستد، ميان آسمان(شين) و زمين(گيو)».257
در گل‌آرايي ژاپني شاخه‌ها با ‌اندازه‌هاي خاصّي در گلدان جاي داده مي‌شوند. اما اين نسبت‌ها فقط در طــول شاخه‌ها رعايت نمي‌شود بلكه تزئينات افقي گلها نيز بايد يك مثلث را در فضا رسم كنند. تعداد گلها و شاخه‌ها معمولاً بين 3 تا 11 عدد است كه بيشتر نيز ممكن است اما تعداد آنها هميشه فرد است. استفاده از گلهاي خشك، پژمرده، دانه‌ها و ميوه‌ها، پوست و شاخه درختان و يا حتي آهن و شيشه در گل‌آرايي ژاپني امري عادي به حساب مي‌آيد كه صرف نظر از ديدگاه اقتصادي ژاپني‌ها برحسب تمايل گل‌آرا براي بيان منظور خاصّ خويش در نظر گرفته مي‌شود. باید توجه داشته باشیم که اگر در گل آرایی ژاپنی به هیچ وجه تقارن حفظ نمیشود، با این استدلال است که در طبیعت چنین حالتی وجود ندارد.
نکته اساسی و مهمی که در پایان بررسی این هنر باید به آن اشاره کرد آن است که « دلیل گزینش گلها و شاخهها فقط این نیست که در آرایش و رنگ همساز باشند یا نه. این خیلی مهمتر است که گلها شایسته نشان دادن آن صورت درون باشند که هنرمند، جهان را در آن تجربه میکند. گلها بوتهها و درختان این نیاز را برمیآورند، زیرا اغلب معنایی رمزی دارند».258

2. هنر کمانگیری
از ديگر هنرهايي که در آیین ذن جايگاه ويژهاي دارد ، هنر کمانگيري است. در اين هنر نيز وجهه همت استاد و شاگرد، پروردن جان هنرآموز است. هريگل که کاملترين کتاب را – که حاصل تجربيات شخصي و هنرآموزي اوست – در اين باره به رشته تحرير درآورده، در پيشگفتار کتاب خود ميگويد: «از پرمعناترين جلوههايي که در آموزش کمانگيري به چشم ميخورد يکي همان هدف آن است که فقط مقاصد عملي سودمندانه يا لذّات زيبايي شناختي محض نيست، بلکه مقصود از آن پروردن جان است؛ که اين در حقيقت ايجاد تماس جان است با واقعيت نهايي.»259
در برخي از هنرهاي ذن جايگاه ويژه ندانستگي بيشتر و بهتر به نمايش گذاشته ميشود. کمانگيري يکي از اين هنرهاست. موفقيت در اين هنر تنها زماني حاصل ميشود که کمانگير بتواند امر دشوار و ديرياب کمانکشي و پرتاب را در حالتي کاملاً بدون فشار و زحمت، يا بگوييم بي قصد به جاي آورد و اين آنگاه فرا چنگ ميآيد که کماندار شرط روحي لازم را به کمال رسانده باشد، گويا که کمان و کمال همزاداني ازلياند. هريگل ميگويد استاد کمانگيري پس از پرتاب بسيار شکوهمند تيري که بدون هيچ کوششي صورت گرفت گفت: « يادتان باشد که غرض از کمانگيري قوي کردن عضلات نيست. به هنگام کشيدن زه نبايد تمام زورتان را به کار ببريد. ياد بگيريد که اين کار را فقط با دستهايتان بکنيد و در همان حال عضلات بازو و شانه بايد کاملا نرم بماند، مثل اينکه هيچ کاري نميکند. فقط موقعي اين کار از شما بر ميآيد که يکي از آن شرطهايي را که کشيدن و پرتاب را «روحي» ميکند، به کمال رسانده باشيد.»260
در چند و چون آموزش هاي طاقت فرسا و يکنواخت کمانگيري، در جايي استاد بر سر هريگل هنرآموز سردرگم فرياد ميزند و ميگويد: « هنرِ درست بي قصد است، بي هدف است هر چه از روي سرسختي سعي کني که شيوه پرتاب تير را به خاطر نشانه زني بياموزي، بدان که هم در تيراندازي کمتر توفيق پيدا ميکني و هم مقصد از تو دورتر ميشود. چيزي که سنگ راه توست خواست بيش از حدّ خواهندهاي است که تو داري. فکر ميکني که کاري را که تو خودت نکني ديگر انجام نميگيرد.»261اين جمله پاياني اگر مورد دقت و تأمل قرار گيرد، روح تعاليم و آموزشهاي نفسگير هنرآموزي ذن را ترسيم ميکند. اين جمله به اين مفهوم نيست که اگر تو کاري را نکني، جاي نگراني ندارد ديگري آن را انجام ميدهد. استاد ميگويد گمان نکن که اگر تو دانسته اين کار را نکني، کار انجام نميگيرد ، چرا که کار انجام ميگيرد، با همين دستان تو هم انجام ميگيرد، اما در حالتي که تو خود نميفهمي که چگونه اتفاق ميافتد، در حالت «ندانستگي».
«سالها باید بگذرد تا انسان امر به ظاهر ساده و گاهی خستهکننده و اعصاب خردکن تیر در چله گذاشتن ، زه را کشیدن وتیر رهاکردن را بیاموزد. آنگاه تیر به سوی هدفی رها میشود که پیشاپیش نباید آگاهانه به آن اندیشید.»262
وقتی در مجموع آنچه که پیرامون کمانگیری در ذن مطرح میشود بیندیشیم، به خوبی چیستی این هنر و هدف آن که جانپروری است ، روشن میشود: « برای ژاپنی کمانگیری یک سنت ورزشی نیست، او در آن به چشم هنر نگاه میکند و ارج مینهد و از آن یک آیین دینی میفهمد که این دیگر در نظر اول شاید عجیب باشد. در نتیجه منظور او از «هنر» کمانگیری سعی ورزشکارانه نیست که کمابیش میتوان آن را با تمرینهای بدنی به دست آورد، بلکه مقصود او آن توانایی است که خاستگاهش را باید در تمرینات روحی جست و غرض از آن تیر انداختن به مقصدی معنوی است.»263
در پایان این بخش داستانی را که مکمّل بحث است نقل میکنم: «لیه-زه مهارتش را در کمان گیری به بو-هون ووُ- ژن نشان میداد. وقتی که کمان را پرکش کرد، فنجانی آب را روی آرنجش گذاشتند و او شروع کرد به تیر انداختن؛ همین که اولین تیر رها شد، دومی را بی درنگ به چلّه گذاشت و سومی را هم به دنبالش. در این میان او مثل مجسمه بی حرکت ایستاده بود. بو-هون ووُ- ژن گفت: « فن تیراندازی خوب است اما این تیر انداختن بی تیراندازی نیست. برویم بالای کوهی بلند و روی لبة برآمده صخره بالای آن پرتگاه سیصد متری بایستیم و بعد تو سعی کن تیر بیندازی».
سپس از کوهی بالا رفتند، روی صخره برآمده بالای آن پرتگاه سیصد متری ایستادند و بو- هون ووُ- ژن پشت به پرتگاه عقب عقب رفت تا یک سوم پایش روی پرتگاه قرار گرفت، بعد به لیه- زه اشاره کرد که پیش بیاید، لیه- زه به خاک افتاد و عرق از سر تا پایش فرو ریخت.
بو- هون ووُ- ژن گفت :« انسان کامل در اوج آسمان نیلگون میگردد یا به چشمههای زرد فرو میرود یا سراسر هشت حدّ جهان را در مینوردد، لیکن هیچ نشانی از تغییر در روحش آشکار نمیشود. اما سراپای تو میلرزد و چشمانت پریشان است، چگونه میتوانی انتظار داشته باشی که به هدف بزنی».264 با تامل در این حکایت جالب در مییابیم که حتی استادی که بهراحتی میتواند عمل دشوار تیراندازی را در شرایط عادی انجام دهد، تا نهایت راه چه مسیر سختی را در پیش رو دارد. نکته قابل توجه دیگر تعبیر انسان کامل است که در این بیان استفاده شده، که با عنایت به توضیحی که دربارة آن داده شده است، در مفهومی نزدیک به اندیشه عرفان اسلامی به کار رفته است، یعنی شخصیتی که به چنان ثباتی در خود رسیده که تغییر و تبدّل احوال او را دچار تغییر نمیکند، و رنجها و سختیها او را دگرگون نمینماید.
3.هنر نقّاشی
هنر نقّاشی و چاپ در ژاپن پس از استقرار راهبان بودایی و صنعتگران چینی و کره‌ای متداول شد. مضامین این نقّاشی‌ها و نگاره‌ها اغلب برگرفته از ادبیات ملی ژاپنی، داستان‌های عامیانه، مضامین تاریخی و زندگی‌نامه‌های اشخاص بود. قدیمی‌ترین این نمونه‌ها، مصوّرسازی افسانه گنجی توسط تاکایوشی، نقّاش سده دوازدهم، است. این اثر را آغاز پیدایی سبک یاماتوئه می‌دانند، یاماتوئه نوعی نقّاشی طوماری ‌ـ ‌روایی است که طومارها گاه بر حسب جریان وقایع به چند قسمت تقسیم می‌شوند و هنرمند به منظور ایجاد ارتباط بصری میان اجزای تصویر و صحنه‌ها و به خاطر محدودیت طومار به دلیل باریک و دراز بودن آن، تدابیری نو می‌اندیشید. قلم‌گیری نازک و سریع، رنگ‌های تخت و غالبا درخشان، تجسّم فضا از زاویه‌ دید بالا و آمیختگی جلوه‌های طبیعت‌گرایانه و تزیینی از ویژگی‌های این سبک است. در اغلب این طومارها، شوخ طبعی و طنز در روایت‌ها مشاهده می‌شود .
اساتید ذن، نقّاش و خوشنویس نیز بودند و از همه فنون و آداب نقّاشی با خبر بودند. آثار آنان کاملاً آگاهانه و تحت تاثیر ذن خلق شده است، می توان گفت هنر نقّاشی، عضوی است جدا نشدنی از این مسیر که از ویژگی های خاصی برخوردار است.
«پس از سده دهم در بحث از هنر کمابیش منحصراً عبارات ذن به کار رفته است. احتمالاً اکثر هنرمندان این دورة کاهنان ذن بودند. در هنر ذن یا منظره پرندگان، جانوران و گلها یا صحنههایی از زندگانی آموزگاران بزرگ ذن تصویر میشود و از موضوع اخیر شاید بتوان از نمونه بسیار آشنایی از تصاویر بی شمار دارومه «بُدهيدهرمه» به صورت زاهد خلوت نشین ژوَلیدهای با ابروان پرپشت یاد کرد.»265

Daruma
Against the green river, birds look even whiter;
On the blue mountain, pink flowers burning to  bloom.
Inscription and painting by Seisetsu.
 
By Seki Seisetsu
$1200.00
View Details »
Quick Look
Daruma
No dependence on world or letters;
A separate transmission outside the scriptures!
[Brushed] at Zensho-an [the temple Tesshu founded in Tokyo]
(signed) Tesshu Fujiwara 
By Yamaoka Tesshu
$3000.00
View Details »
Qu

One Line Calligraphy
White clouds mysteriously conceal my mountain hut.
(signed) Nantembo, age 83 
By Nakahara Nantembo
$650.00
View Details »

َQ
Standing Daruma
Vast emptiness,
     Nothing holy! 
(signed) Abbot of Kokusei-ji Kaio. 
By Furuhata Kaio
$500.00
View Details »
Quickبیان احساسات و آموزش با مدد گرفتن از فضای خالی در متن اثر از اهمیت خاصی بهره میبرند. و از این روست که نقّاشی ذن (سومیه) در عین سکون و سکوت، زنده است و میتپد.
«نقّاش ذن از طریق تمرین و تربیت خویش در این فن به یقینی دست می‏یافت و دقتی در قلم‏گیری حاصلش می‏شد که به مهارتهای روحی و جسمی لازم در جودو یا شمشیرزنی مانند است. نقّاش با مرکب روی ابریشم یا کاغذ، کار می‏کرد و همین‏ که قلم را به کار می‏برد، دیگر نمی‏توانست آن را پائین بگذارد، مگر آنکه کار را به انجام رسانده باشد. هیچگاه نمی‏توانست دوبار قلم را در یک نقطه بگرداند، زیرا پرده کاغذی یا ابریشمی که او روی آن کار می‏کرد چنان مرکب را می‏خورد که ناگزیر جریان مرکب می‏بایست آزاد و مستمر باشد. به این ترتیب حرکات نقّاش را می‏شد با حرکات رقص مانند کرد، حرکات قلم، تجلی خودجوش مهار شده است، یعنی یک خودجوشی بدون بلهوسی است که همیشه بخشی از گرایش ذن بوده و هنوز هم هست.»266
در نقّاشی ژاپنی بر عکس نقّاشی غربی، همه چیز به یکباره گفته و تمام نمیشود. بلکه جایی برای تفکر و خلاقیّت از سوی مخاطب باز میماند. فضایی که تهی میماند و سکوت با وقارش گویاتر از هر معنایی است. این تهی بودن به معنای کمبود چیزی نیست بلکه نشاندهنده بی پایانی و بی کرانگی است. درست مثل خود ذن، که همه چیز در یک لحظه و یک آن اتفاق میافتد. ویلسون راس در این باره میگوید: « نزد نقّاشان ذن فضا همان مقدار واقعی است که جامدات، و عجیب این است که دیدگاه جدید نیز چنین است. فضا، اگرچه تهی است، هرگز خالی نبوده است، زیرا همه حیات از تهیّت یا تهی سرچشمه می‏گیرد.»267 نویسنده دیگری در تأیید همین معنا میگوید: «در نقّاشی چینی با سبک ذن، سبک سومیه را داریم، سومیه سبکی است که مثلاً سه چهارم تابلو را خالی گذاشته و فقط یک چهارم آن را نقّاشی کرده‌اند. در

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درباره خواب آلودگی، دوگانه انگاری، ارزش واقعی، صدق و کذب Next Entries دانلود پایان نامه ارشد درباره نهاد اجتماعی، زمان گذشته، تصویر ذهنی، شبیه سازی