دانلود پایان نامه ارشد درباره آموزش مهارت، آداب و رسوم

دانلود پایان نامه ارشد

به ضرورت توجه به علايق مشترک دانش آموزان ـ و نه تشخيص معلم ـ در گروه بندي آنها، چهارم به ترجيح انتخاب اعضاي گروه در کلاس درس مهارتهاي زندگي بر اساس يک ويژگي مشترک، پنجم به اهميت انتخاب تصادفي اعضاي گروه دانش آموزان در کلاس درس مهارتهاي زندگي و ششم به مفيد واقع شدن فعاليت در گروه هاي بزرگ (8 تا 10 نفر) براي دانش آموزان اختصاص يافت.
س) زمان آموزشي:
کنترل (مديريت) زمان جلسات توسط معلم در اولويت اول، کفايت زمان جلسات براي ارزيابي بهتر از آموخته هاي دانش آموزان در اولويت دوم، کفايت زمان جلسات براي يادگيري هر يک از مفاهيم درس مهارتهاي زندگي در اولويت سوم، و کافي بودن زمان جلسات جهت تدريس مفاهيم درس مهارتهاي زندگي با کيفيت بهتر در اولويت آخر و چهارم جا گرفت.
ش) فضاي آموزشي:
مفيد واقع شدن فضاهاي آموزشي خارج از مدرسه براي يادگيري مفاهيم درس مهارتهاي زندگي، کفايت فضاي آموزشي مدرسه براي يادگيري مفاهيم اين درس، و کيفيت مطلوب فضاي آموزشي مدرسه به ترتيب در اولويتهاي اول تا سوم قرار گرفتند.

ـ از ديدگاه دانش آموزان در مؤلفه هاي:
الف) اهداف برنامه درسي مهارتهاي زندگي:
اولويت اول به تناسب اهداف درس مهارتهاي زندگي با نيازهاي جامعه، دوم به پاسخگويي اهداف اين درس به نيازهاي دانش آموزان در جامعه آينده، سوم به تناسب اهداف با تغييرات اساسي اجتماعي، اقتصادي، علمي و فرهنگي جامعه، و چهارم به تناسب اهداف با نيازهاي جامعه اختصاص يافت.
ب) مواد آموزشي:
تسهيل يادگيري مفاهيم درس مهارتهاي زندگي از طريق مواد آموزشي گروهي (فيلم، پوستر و …)، تسهيل يادگيري مفاهيم اين درس از طريق مواد آموزشي انفرادي (کتاب درسي، مواد کمکي و …)، و تناسب مواد آموزشي مورد استفاده در برنامه آموزش مهارتهاي زندگي با علايق دانش آموزان به ترتيب در اولويت هاي اول تا سوم قرار گرفتند.
ج) محتواي برنامه درسي مهارتهاي زندگي:
اولويت هاي اول به تناسب محتوا با فراهگ جامعه (آداب و رسوم و ارزش هاي اجتماعي)، دوم به تناسب محتوا با توانايي هاي يادگيري دانش آموزان (قابل يادگيري بودن مفاهيم)، سوم به تناسب محتوا با مسائل و مشکلات جامعه، چهارم به تناسب محتواي برنامه با زندگي واقعي دانشآموزان، پنجم به داشتن ارتباط منطقي يا همگرايي بين مفاهيم مختلف ارائه شده در درس مهارتهاي زندگي، ششم به تناسب محتوا با نيازها و رغبتهاي دانشآموزان، هفتم به تسهيل يادگيري ساير دروس از طريق محتواي درس مهارتهاي زندگي، و در نهايت هشتم به تناسب محتواي برنامه با پيشرفت هاي علمي و تکنولوژيکي در سطح جامعه جهاني اختصاص يافت.
د) فعاليت هاي يادگيري برنامه آموزش مهارتهاي زندگي:
تناسب فعاليت هاي يادگيري با معلومات و تجارب فعلي دانش آموزان در اولويت اول، فراهم شدن فرصت لازم براي دانش آموزان جهت شرکت جستن در انتخاب فعاليت هاي يادگيري در اولويت دوم، ضرورت توجه به آمادگي عقلي، جسمي، اجتماعي و عاطفي دانش آموزان در انتخاب فعاليت هاي يادگيري در اولويت سوم، تناسب فعاليتهاي يادگيري انتخاب شده با نيازها و علايق دانش آموزان در اولويت چهارم و سرانجام فراهم شدن فرصت لازم براي دانش آموزان جهت تمرين عملي مهارتهاي زندگي از طريق فعاليت هاي يادگيري در اولويت پنجم و آخر قرار گرفتند.
ذ) راهبرد هاي تدريس برنامه درسي مهارتهاي زندگي:
اولويت اول به فراهم نمودن آزادي عمل بيشتر براي دانش آموزان جهت يادگيري مفاهيم درس مهارتهاي زندگي با کمک روش هاي تدريس معلم (فراهم آوردن شرايطي که تحت آن خود دانش آموزان بدون کنترل و مشاهده مستقيم معلم نبض يادگيري را در دست گيرند)، دوم به درگير کردن دانشآموزان در فرايند يادگيري مفاهيم درس مهارتهاي زندگي با بکارگيري روشهاي تدريس فعال، سوم به فراهم شدن فرصت لازم براي دانشآموزان جهت تجربه عملي مهارتهاي زندگي با کمک روش هاي تدريس معلم، و در نهايت چهارم به سازگاري روش هاي تدريس معلم با علايق (خواسته ها و ادراکات) دانش آموزان اختصاص يافت.
ر) ارزشيابي در برنامه درسي مهارتهاي زندگي:
مفيد واقع شدن خود ارزيابي در برنامه آموزش مهارتهاي زندگي، گرايش ارزشيابي در اين برنامه درسي به سمت شيوه هاي مشارکت طلبانه معلم و دانش آموز، و ارزشيابي مرحله به مرحله از جريان يادگيري دانش آموزان در کلاس درس مهارتهاي زندگي به ترتيب در اولويت هاي اول تا سوم جا گرفتند.
ز) گروه بندي:
مفيد واقع شدن فعاليت در گروه هاي کوچک (4 تا 6 نفر) براي دانش آموزان در اولويت اول، اهميت استفاده از فعاليت هاي گروهي براي دانش آموزان جهت يادگيري مفاهيم درس مهارتهاي زندگي در اولويت دوم، ترجيح انتخاب اعضاي گروه در کلاس درس مهارتهاي زندگي بر اساس يک ويژگي مشترک در اولويت سوم، مفيد واقع شدن فعاليت در گروه هاي بزرگ (8 تا 10 نفر) براي دانش آموزان و توجه به علايق مشترک آن ها در گروه بندي در اولويت چهارم، و سرانجام ترجيح انتخاب تصادفي اعضاي گروه در کلاس درس مهارتهاي زندگي در اولويت پنجم قرار گرفت.
س)زمان آموزشي:
اولويت اول به کنترل (مديريت) زمان جلسات توسط معلم، دوم به کفايت زمان جلسات جهت تدريس مفاهيم برنامه درسي مهارتهاي زندگي، سوم به کافي بودن زمان جلسات براي يادگيري هر يک از مفاهيم اين برنامه درسي، و چهارم به کفايت زمان جلسات براي ارزيابي بهتر از آموخته هاي دانش آموزان اختصاص يافت.

ش) فضاي آموزشي:
مفيد واقع شدن فضاهاي آموزشي خارج از مدرسه براي يادگيري مفاهيم درس مهارتهاي زندگي، کفايت فضاي آموزشي مدرسه براي يادگيري مفاهيم اين درس، و کيفيت مطلوب فضاي آموزشي مدرسه به ترتيب در اولويتهاي اول تا سوم قرار گرفتند.

2- اولويت بندي اهميت عناصر نه گانه برنامه درسي مهارتهاي زندگي از ديدگاه گروه هاي مورد مطالعه با استفاده از آزمون فريدمن در جدول زير آورده شده است.

جدول 5-5 : اولويت بندي عناصر برنامه درسي مهارتهاي زندگي به
تفکيک اهميت هر مؤلفه از ديدگاه گروه هاي مورد مطالعه
مؤلفه هاي برنامه درسي مهارتهاي زندگي
اولويت بندي گروه هاي مورد مطالعه

متخصصان تعليم و تربيت
معلمان
دانش آموزان
الف ـ اهداف
هشتم
هفتم
پنجم
ب ـ مواد آموزشي
پنجم
سوم
دوم
ج ـ محتوا
نهم
نهم
ششم
د ـ فعاليت هاي يادگيري
اول
هشتم
هشتم
ذ ـ راهبردهاي تدريس
دوم
دوم
هفتم
ر ـ ارزشيابي
سوم
چهارم
چهارم
ز ـ گروه بندي
ششم
اول
اول
س ـ زمان آموزشي
هفتم
ششم
نهم
ش ـ فضاي آموزشي
چهارم
پنجم
سوم

همان طور که در جدول مشاهده مي شود اولويت گذاري عناصر نه گانه برنامه درسي مهارتهاي زندگي بدين صورت انجام گرفته است:

1- از ديدگاه متخصصان تعليم و تربيت
اهميت و ارجحيت قائل شده با بيشترين ميزان به فعاليت هاي يادگيري برنامه آموزش مهارتهاي زندگي در اولويت اول،راهبردهاي تدريس معلم در اولويت دوم، ارزشيابي در اولويت سوم، فضاي آموزشي مدرسه براي يادگيري مفاهيم درس مهارتهاي زندگي در اولويت چهارم، مواد آموزشي مورد استفاده در برنامه مهارتهاي زندگي در اولويت پنجم، و کمترين ميزان اهميت و توجه به گروه بندي دانش آموزان در اولويت ششم، زمان آموزشي اختصاص يافته براي اين برنامه درسي در اولويت هفتم، اهداف درس مهارتهاي زندگي در اولويت هشتم و در نهايت محتواي برنامه در اولويت نهم اختصاص يافت.
2- از ديدگاه معلمان:
در اين گروه اولويت گذاري عناصر برنامه درسي مهارتهاي زندگي متفاوت از متخصصان تعليم و تربيت است. معلمان بيشترين ميزان تأکيد و اهميت را به گروه بندي دانش آموزان در اولويت اول، همانند متخصصان به راهبردهاي تدريس در اولويت دوم، به مواد آموزشي مورد استفاده در برنام? آموزش مهارتهاي زندگي در اولويت سوم، به ارزشيابي در برنامه درسي مهارتهاي زندگي در اولويت چهارم، به فضاي آموزشي در اولويت پنجم، و کمترين ميزان توجه و اهميت را به زمان آموزشي اختصاص يافته براي اين برنامه درسي در اولويت ششم، اهداف برنامه در اولويت هفتم، به فعاليت هاي يادگيري در اولويت هشتم و سرانجام به محتواي برنامه آموزش مهارتهاي زندگي در اولويت نهم و آخر اختصاص دادند.
3- از ديدگاه دانش آموزان
اولويت بندي عناصر مختلف برنامه درسي مهارتهاي زندگي در گروه دانش آموزان نيز تا حدودي شبيه به معلمان و متفاوت با متخصصان تعليم و تربيت است. دانش آموزان گروه بندي در کلاس درس مهارتهاي زندگي را با بيشترين ميزان اهميت در اولويت اول، مواد آموزشي را در اولويت دوم، فضاي آموزشي موردنياز در برنامه آموزش مهارتهاي زندگي را در اولويت سوم، ارزشيابي در درس مهارتهاي زندگي را در اولويت چهارم، اهداف برنامه را در اولويت پنجم، و کمترين ميزان توجه و اهميت را به محتواي برنامه درسي مهارتهاي زندگي در اولويت ششم، راهبردهاي تدريس معلم در کلاس درس مهارتهاي زندگي در اولويت هفتم، فعاليت هاي يادگيري را همانند معلمان در اولويت هشتم، و سرانجام زمان آموزشي اختصاص يافته براي برنام? درسي مهارتهاي زندگي را در اولويت نهم و آخر قرار داده اند.
همان طور که اطلاعات حاصل از سه گروه نشان مي دهد، دانش آموزان و معلمان با اختصاص مؤلفه گروه بندي در اولويت اول، ارزشيابي در اولويت چهارم و فعاليت هاي يادگيري در اولويت هشتم اشتراک نظر دارند و اين امر نشان دهنده قرابت و نزديکي ديدگاه هاي دو گروه مذکور در مورد اولويت بندي عناصر مختلف برنامه درسي مهارتهاي زندگي است. علاوه بر اين متخصصان تعليم و تربيت و معلمان نيز در اولويت بندي مؤلفه هاي مربوط به راهبردهاي تدريس و محتواي برنامه درسي مهارتهاي زندگي توافق و اشتراک نظر دارند. در اين ميان به نظر مي آيد معلمان هم با دانش آموزان و هم با متخصصان تعليم و تربيت در زمينه اولويت بندي مؤلفه هاي برنامه درسي مهارتهاي زندگي بيشترين تفاهم و اتفاق نظر را دارا هستند.

-آيا بين ديدگاه متخصصان تعليم و تربيت، معلمان و دانش آموزان در زمينه شناسايي آسيبهاي موجود در برنامه آموزش مهارتهاي زندگي با توجه به عناصر نه گانه برنامه درسي تفاوت وجود دارد؟
به منظور مقايسه نظرات سه گروه مورد مطالعه درباره عناصر برنامه درسي مهارتهاي زندگي از آزمون تحليل واريانس رتبه اي کروسکال واليس استفاده شد. از آنجا که اين آزمون فقط مشخص مي کند که بين ديدگاه هاي سه گروه مورد مطالعه از نظر متغير موردنظر تفاوت وجوددارد يا نه و هرگز مشخص نمي کند که تفاوت بين رتبه هاي کدام دو گروه مستقل مي باشد. بدين منظور از آزمون U مان ـ ويتني استفاده شد که به نتايج آنها اشاره
مي شود:
1. اختلاف ميانگين رتبه هاي نظرات سه گروه مورد مطالعه در مورد وضعيت عناصري از برنامه درسي مهارتهاي زندگي از قبيل مواد آموزشي، گروه بندي و زمان معني دار مشاهده شد. يعني بين ديدگاه هاي گروه هاي مورد مطالعه در مورد وضعيت عناصر مذکور اختلاف نظر وجود دارد.
2. اختلاف ميانگين رتبه هاي نظرات سه گروه در مورد وضعيت عناصر برنامه درسي مهارتهاي زندگي مانند اهداف، محتوا، ارزشيابي (گويه سوم) و فضاي آموزشي (گويه سوم) معني دار نيست و در مورد وضعيت اين دسته از عناصر برنامه بين سه گروه اشتراک و توافق نظر وجود دارد.
3. نتايج آزمون U مان ـ ويتني دربار? اختلاف ميانگين رتبه هاي نظرات گروه هاي مورد مطالعه در مورد عناصر برنامه درسي مهارتهاي زندگي به صورت زير مي باشد:
الف)اهداف:
بين ديدگاه هاي متخصصان تعليم و تربيت و معلمان در مورد وضعيت مؤلفه اهداف آموزش مهارتهاي زندگي اختلاف و تفاوت وجود دارد. ولي بين ديدگاه هاي متخصصان تعليم و تربيت و دانش آموزان، دانش آموزان و معلمان تفاوتي به چشم نمي خورد.
ب)مواد آموزشي:
بين ديدگاه هاي متخصصان تعليم و تربيت و معلمان، متخصصان و دانش آموزان، و معلمان و دانش آموزان در مورد بررسي آسيب ها و وضعيت مؤلفه مواد آموزشي برنامه درسي مهارتهاي زندگي اختلاف نظر وجود دارد.
ز) گروه بندي:
نتايج آزمون U مان ـ ويتني نشان داد که اختلاف ميانگين نظرات متخصصان تعليم و تربيت و دانش آموزان، معلمان و دانش آموزان در مورد وضعيت و معيارهاي گروه بندي دانش آموزان در کلاس درس مهارتهاي زندگي در

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درباره آموزش مهارت، آداب و رسوم Next Entries مقاله درمورد استان گیلان، عوامل درونی، مبانی نظری، نیروی انسانی