دانلود پایان نامه ارشد با موضوع گونه شناسی، حمل و نقل، زیرساختها، ارزش های فرهنگی

دانلود پایان نامه ارشد

ی کند؛ مشروط بر اینکه حداقل مدت اقامت او از ۲۴ ساعت کمتر و از ۳ ماه بیشتر نبوده و کسب شغل و پیشه هم مد نظر نباشد». (پاپلی یزدی و سقایی، ۱۳۸۹، ۱۷)
گل: گل اندام زایشی در گیاهان است. گل از نظر زیباسازی محیط و تولید میوه و دانه که از مواد غذایی مهم به شمار می‌آیند اهمیت زیادی دارد. مراحل اصلی تولید مثل جنسی یعنی میوز و لقاح درون گل انجام می ‌گیرد. پیدایش دانه فرایند تولید مثل جنسی را کامل می‌کند و پیدایش جنین درون دانه اولین مراحل دوران حیات گیاه جوان است. (www. fa. wikipedia. org)
گیاه: تعریف کلمه گیاه از ان چه که ظاهرا به نظر می رسد مشکل تر است. اگر چه گیاه شناسان محدوده رده بندی گیاهان را تعریف کرده اند، مرزهای تعیین کننده اعضا رده بندی گیاهان بسیار اختصاصی تر از تعریفات رایج گیاه است. ما گیاه را به عنوان یک موجود زنده یوکاریوت و دارای تعداد زیادی سلول تعریف می کنیم که عموما فاقد اندام های حسی یا حرکت ارادی بوده و در صورت رشد کامل دارای ریشه، ساقه و برگ می باشند. (www. fa. wikipedia. org)
گردشگری گل و گیاه: این نوع از گردشگری فعالیتی است که در آن گردشگران به قصد بازدید از مناطق رویشی یک گونه گیاهی خاص اقدام به سفر به آن مکان می کنند که در این بازدید، دیدار از گونه های گیاهی، نمایشگاه‎های گل و گیاه، دهکده های گل، بازارهای فروش گل و گیاه و موزه های گیاهی را هدف سفر خود قرار می دهند (www. fa. wikipedia. org)
گیلان: گیلان در شمال میانی ایران، دارای گستره ای به اندازه ۱۴۷۱۱ کیلومتر مربع است این استان بین ۳٦ درجه و ۳۴دقیقه تا ۳۸ درجه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی و ۴۸ درجه و ۵۳دقیقه تا ۵٠درجه و ۳۴ دقیقه طول خاوری جای گرفته است. درازای گیلان از شمال باختری به جنوب خاوری، دویست و سی پنج کیلو متر و پهنای آن بین بیست و پنج تا یک صد و پنج کیلومتر است. کوههای تالش را در باختر و البرز باختری را در جنوب دارد. کمترین دوری کوه از دریا در حویق، نزدیک به سه کیلومتر و بیشترین دوری در امامزاده هاشم به پنجاه کیلومتر می رسد. این استان مازندران را در خاور، اردبیل را در باختردارد، زنجان و قزوین در جنوب آن نشسته اند و دریای کاسپین و جمهوری آذربایجان همسایه شمالی آن به شمار می آیند. (کشور دوست، ۱۳۸۵، ۱۴)

فصل دوم
مبانی نظری تحقیق

۲-۱-گردشگری
ده ها تعریف از گردشگری ارائه شده است که برخی از آنها به شرح زیر است:
گردشگری مجموع پدیده ها و ارتباطات ناشی از کنش متقابل میان گردشگران، سرمایه، دولت ها و جوامع میزبان، دانشگاه هاو سازمان های غیر دولتی، در فرایند جذب، حمل و نقل، پذیرایی و کنترل گردشگران و دیگر بازدید کنندگان است. در تعریف فنی دیگری سازمان جهانی جهانگردی، گردشگری را از ابعاد مختلف، براساس تمایز در رویکرد به مکان مورد بازدید، به صورت زیر تقسیم کرده است (پاپلی یزدی، ۱۳۸۹، ص ۱۲).
_گردشگری عبارت است از فعالیت افرادی که برای استراحت، کار و دلایل دیگر به خارج از محیط سکونت معمول خویش سفر کرده، حداکثر برای یک سال متوالی در آنجا اقامت کنند.
_گردشگری داخلی: در این حالت اشخاص مقیم یک کشور حداکثر برای مدت دوازده ماه به محلی در در کشور خودشان که خارج از محیط معمولی زندگی آنهاست سفر می کنند و هدف اصلی سفر آنها انجام کاری نیست که سرانجام آن دریافت مزدی از محل مورد بازدید باشد.
_گردشگری خارجی: افراد برای حداکثر مدت دوازده ماه به کشوری که محل اقامت معمول آنها نیست و خارج از محیط معمول زندگی شان قرار دارد سفر می کنند و هدف اصلی آنها از این بازدید انجام کاری نیست که سرانجامش دریافت مزدی از کشور مورد بازدید باشد.
گردشگری به علت خصلت بین رشته ای خود قابلیت نگرش های متفاوت را داراست و این امر سبب ارائه تعاریف بسیاری برای آن گردیده است. در تعاریف اولیه گردشگری بیشتر بر بعد فاصلا تاکید شده است و گردشگران بر مبنای فاصله ای که از محل مسکونی خود داشته اند، طبقه بندی شده اند.
کمیسیون ملی گردشگری آمریکا (۱۹۷۳) در تعریف گردشگری در داخل این کشور، فاصلا پنجاه مایل را درنظر گرفته است که در برگیرنده تمامی سفر ها به جز سفر برای کار می شود. تعاریف فاصله ای صرف نظر از خطا و اشتباهات، تنها به این دلیل که کمیتی اقتصادی و آماری برای پدیده گردشگری آماده می کند، مورد قبول واقع گردید. در حالی که تعاریف فاصله ای به تنهایی نمی توانند گردشگری را بخوبی توصیف کنند. این تعاریف تنها برجنبه تقاضا تاکید دارند و عرضه و همچنین آثار ناشی از گردشگری را نادیده می گیرند. از این‎رو گردشگری به تعاریف دیگری احتیاج پیدا می کند که هریک از آنها در ابعاد مختلف، گردشگری را توصیف می‎کنند.
در بعد جغرافیای گردشگری زمانی از فعالیت گذراندن اوقات فراغت به تفریح که مستلزم غیبت شبانه از مکان مسکونی عادی است تعریف می شود. (پاپلی یزدی، ۱۳۸۹، ۱۴)
از بعد اجتماعی نیز تعریف گردشگری، فصل مشترک بین زندگی عادی ساکنان بومی و زندگی غیر عادی گردشگران را در بر می گیرد. این دو تعریف خود نشان تمایز بین تعاریف مختلف از گردشگری است که هر یک بر گرفته از موضوع های مورد نظر در مطالعات گردشگری اند.
در منابع خارجی و حتی فارسی تعریفی از گردشگری با توجه به ضوابط شرعی صورت نگرفته است. در صورتی که در اسلام مسافرت و گردش دارای احکام و ضوابطی است. در اسلام مسافرت تشویق و ترغیب شده است: سیروفی الارض. گردشگری و مسافرت های زیارتی (چه در اسلام و چه در غیر اسلام) یکی از انواع گسترده گردشگری است که خود تحت تاثیر تقویم و ضوابط و قوانین شرعی است. قوانین و ضوابط شرعی نقش اساسی در اقتصاد و فرهنگ گردشگری دارند. در همه ادیان، بخصوص اسلام، یک سری وظایف و مسائل اخلاقی برای مسافر معین شده است که رعایت آنها از نظر شرعی لازم است. (پاپلی یزدی، ۱۳۸۹، ص ۱۵)

۲-۱-۱-مفاهیم پایه گردشگری
۲-۱-۲-واژه شناسی
لغت گردشگری tourism از کلمه tour به معنای گشتن اخذ شده که ریشه در لغت لاتین turns به معنای دور زدن، رفت و برگشت بین مبدا و مقصد و چرخش دارد که از یونانی به اسپانیایی و فرانسه و در نهایت به انگلیسی راه یافته است. در فرهنگ وبستر گردشگری به سفری که در آن
مسافرتی به مقصدی انجام می گیرد و سپس بازگشتی به محل سکونت را در بردارد، اطلاق می گردد
. در فرهنگ لغت لانگمن گردشگری به معنای مسافرت و تفریح برای سرگرمی معنا شده است. فرهنگ لاروس گردشگری به معنای مسافرت برای تفریح (لذت یا رضایت) آمده است. این در حالی است که در کشور های توسعه یافته واژه گردشگری از قرن نوزدهم و به ویژه از اوایل قرن بیستم که وسایل حمل و نقل سریع جایگزین وسایل قدیمی گردید از معنای فردی به سوی کلیتی جمعی برای سفر تغییر ماهیت داد. در عین حال به دلیل آنکه در روند و جریان فعالیت گردشگری، فعالیت های اقتصادی مختلفی هم چون حمل و نقل، ساخت انواع وسایل نقلیه، ساخت انواع وسایل صید و شکار تا جاده سازی، صنایع غذایی، صنایع بسته بندی و صنایع دستی و نظیر آنها مورد نیاز واقع می شود، واژه صنعت نیز به عنوان پیشوند درکنارواژه توریسم یا گردشگری قرار می گیرد (پاپلی یزدی، ۱۳۸۹، ۱۸-۲۲)

۲-۱-۳-بار مفهومی و معنای نهفته در کلمه گردشگری
صنعت گردشگری ساختاری است که از مجموعه اجزا و عوامل سخت افزاری و نرم افزاری تشکیل شده است. درک مفاهیم تشکیل دهنده این ساختار ما را در ایجاد این صنعت و شناخت اجزای آن و برآورد نیاز به سرمایه، نیروی انسانی، زیرساختها، آموزش ها و پژوهش ها یاری می رساند. بدون درک ساختار مورد نظر نمی‎توانیم انتظار عملکرد ها و رفتارهای مناسب داشته باشیم. با هدف درک اجزای ساختار به توضیح مفاهیم نهفته در کلمه گردشگری می پردازیم، همان گونه که وقتی می گوییم اتومبیل، مفهمومی ساختاری متشکل از ده‎ها جزء مثل موتور، دیفرانسیل، گیربکس، فرمان، رادیاتور و غیره را به ذهن فرد متخصص متبادر می گردد.
_ ایجاد صلح
_ تمییز فرد جهانگرد در گذشته و فرد گردشگر امروزی
_ مبدا و امور مبدا
_ مسیر سفر
_ مقصد
_ کسب اطلاعات با توجه به هدف گردشگر
_ تبلیغات
_ بازار
_ زمان
_ محل اقامت
_ میزبان
_اسناد مسافرت
_ بعد چهارم گردشگری یا بعد نرم افزاری
_ مسافرت جمعی / تورهای مسافرتی
_ وسایل حمل و نقل
_امنیت، بنیادی ترین مفهوم گردشگری
_ بهداشت
_ مسائل زیست محیطی
_ استاندارد سازی
_ خرج کردن
_ مفاهیم سرمایه داری
_اشتغال
_ عدالت اجتماعی و تعادل نسبی (پاپلی یزدی، ۱۳۸۹، ۲۲- ۴۱)

۲-۱-۴-گونه شناسی گردشگری
گردشگری انواع متفاوت و گسترده ای دارد. شناخت انواع گردشگری از چند لحاظ مهم است:
_ با شناخت گونه های گردشگری به گستردگی مفاهیم و ارتباطات ساختاری این صنعت چند منظوره پی می‎بریم. لذا شناخت این امر از بعد فلسفی و نظری و ساختاری و برنامه ریزی و هدف گذاری مهم است.
_ گردشگری یک امر تخصصی است، یک موسسه حتی یک کشور نمی تواند در همه شاخه های گردشگری فعالیت کند. لذا با شناخت دقیق تر انواع گردشگری کشور ها، موسسات و هتل ها با توجه به اهداف و امکانات، گونه گردشگری مناسب خود را انتخاب می کنند. انتخاب شاخه های گردشگری و سرمایه گذاری در آن زمینه‎ها توسط کشورها و موسسات گردشگری بستگی به عوامل متعدد از جمله زیرساختهای موجود و امکانات سرمایه گذاری و زمینه های فرهنگی دارد. مثلا کشورهای اسلامی با توجه به ارزش های دینی-فرهنگی خود نمی توانند گردشگری چهار s را انتخاب کنند. لذا این کشورها سرمایه گذاری های کلان در سواحل انجام نمی دهند، مگر آن که بخواهند ارزش های فرهنگی-دینی خود را نادیده بگیرند. گردشگری را می توان برحسب عوامل مختلف ذیل گونه شناسی و دسته بندی کرد: اهداف تعین شده، میزان سرمایه، انگیزه، مقصد، زمان تعطیلات، زمان ماندگاری گردشگر، فعالیت های تفریحی جنبی، توان بالقوه طبیعی و فرهنگی، امکانات سرمایه گذاری، ارزش های فرهنگی و امکانات بهداشتی، ورزشی، علمی و غیره.
به جهت وجود عوامل مختلف، گونه شناسی های مختلفی از گردشگری وجود دارد. کیفیت گونه ها ممکن است از فرهنگ و کشوری به فرهنگ و کشور دیگر فرق کند. یکی از زمینه ها و انگیزه هایی که همراه گردشگری است تفریح می باشد. ولی نحوه و کیفیت تفریح برای هر فرهنگ، برنامه ریز، سرمایه گذار و گردشگری متفاوت است. در اینجا به دو نوع دسته بندی گونه های گردشگری اشاره می شود.
_ دسته بندی برگرفته از نظرات محققین
_دسته بندی گونه های گردشگری با تلفیقی از نظرات نویسندگان

۲-۱-۵-گونه های گردشگری
وانس اسمیت از شش گونه گردشگری به صورت زیر نام می برد:
_ گردشگری قومی: این نوع از گردشگری به منظور مشاهده سبک زندگی افراد بومی و اقوام انجام می شود. هدف گردشگری قومی شناخت اقوام مختلف و شرکت در تجربه های آنان است.
_ گردشگری هنری: گردشگری هنری در پی شناخت هنرهای ملل دیگر و آگاهی از آن است.
_ گردشگری تاریخی: این گونه از گردشگری که گردشگری میراث نیز نامیده می شود به بازدید از موزه ها، مکان ها و ابنیه تاریخی می پردازد و امروزه بخش عمده ای از گردشگری را به خود اختصاص داده است.
_گردشگری طبیعت گرا: تاکید این گونه از گردشگری بر جاذبه های طبیعی و محیطی و پناه بردن به آغوش طبیعت طیبا و تحسین و درک و لذت بردن از جاذبه های طبیعی است.
_ گردشگری تفریحی: توجه این گونه از گردشگری معطوف به شرکت در فعالیت های ورزشی، استفاده از چشمه های آب معدنی، حمام آفتاب و برخورد های اجتماعی در یک محیط دلنشین و راحت است.
_ گردشگری کاری: مقصود اصلی از این گونه گردشگری تفریح یا استراحت نیست بلکه انجام بخشی از کار و حرفه توام با مسافرت است. مشخصه این گردشگری شرکت در کنفرانس ها، گردهماییها، سمینارهای علمی، تحقیقاتی و تخصصی است (پاپلی یزدی، 1389، 46 و 47)
علی اصغر رضوانی نیز گونه شناسی گردشگری را به شرح زیر تقسیم کرده است.
_گردشگری تفریحی
_گردشگری درمانی
_ گردشگری فرهنگی
_ گردشگری اجتماعی
_ گردشگری ورزشی
_

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع گردشگری گل و گیاه، توسعه گردشگری، استان گیلان، روش تحقیق Next Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع گونه شناسی، زیست محیطی، جغرافیای انسانی، توسعه گردشگری