دانلود پایان نامه ارشد با موضوع کانون توجه، پرتاب دارت، کانون توجه بیرونی، زنان سالم

دانلود پایان نامه ارشد

درونی و بیرونی در سه گروه آزمایشی در اجرای پس‏آزمون (اکتساب) و آزمون یادداری تفاوت معناداری وجود داشت. در هر یک از گروه‏ها، بین پس‏آزمون و آزمون یادداری تفاوت معناداری مشاهده نشد. در کل، توجه بیرونی (توجه به چراغ دستگاه) در اجرای پس‏آزمون (اکتساب) و آزمون یادداری بهتر از توجه بیرونی (توجه به علامت نزدیک پا) و توجه درونی (توجه به پاها) بود.

تاثیر دشواری تکلیف و دستورالعمل کانون توجه بر اجرای تکلیف تعادلی را نمازی زاده و همکاران در سال 1386 مورد بررسی قرار دادند. هدف از این پژوهش، بررسی اثر دشواری نسبی تکلیف و نوع دستورالعمل کانون توجه (پایه، درونی و بیرونی) بر اجرای تکلیف تعادلی است. نتایج تحقیقات اخیر نشان می‏دهد که کانون توجه اجراکننده، به‏ ویژه وقتی تکلیف جدید و چالش‏انگیز است، نقش مهمی بر اجرا و یادگیری مهارت‏های حرکتی دارد. در این پژوهش 48 دانشجوی شرکت داده شد و به طور تصادفی به دو گروه تکلیف‏ تعادلی آسان و تکلیف تعادلی دشوار تقسیم شدند. شرکت کنندگان، تکلیف متعادل ایستادن بر صفحه تعادل‏سنج دیجیتال را به تعداد 3 کوشش 15 ثانیه‏ای در شرایط بدون دستورالعمل، دستورالعمل توجه‏ درونی و دستورالعمل توجه بیرونی اجرا کردند. نتایج نشان داد که عملکرد گروه تکلیف دشوار در شرایط توجه بیرونی به طور معنی‏داری بهتر از دو حالت دیگر بود، در حالی که نوع دستورالعمل کانون توجهی‏ تفاوت معنی‏داری را در اجرای تکلیف تعادلی در گروه آسان ایجاد نکرد. بنابراین نتیجه می‏گیریم که‏ اثربخشی کانون توجه به عنوان یک متغیر اجرا و یادگیری حرکتی به عواملی مانند دشواری تکلیف‏ بستگی دارد.

شفیع زاده در سال 86 در تحقیقی تحت عنوان”تأثير نوع جلب توجه الگوي مشاهده اي بر يادگيري مهارت پرتاب دارت: نقش واسطه اي خود-كارآمدي”، به بررسی تأثير نوع جلب توجه الگوي مشاهده اي بر يادگيري مهارت پرتاب دارت، با واسطه ی خود-كارآمدي پرداخته است. 48 دانشجوي تربيت بدني و فاقد تجربه در مهارت مورد نظر به طور داوطلبانه انتخاب شدند و برمبناي نمرات پيش-آزمون به چهارگروه براساس نوع تمرين (بدني و مشاهده اي) و نوع توجه (دروني و بيرونی) تقسيم شدند. براي سنجش خود-كارآمدي از پرسشنامه ی خود-كارآمديِ پرتاب دارت كه محقق آن را براساس دستورالعمل باندورا ساخت (اعتبار و پايايي 93/0 و 83/0) در مراحل پيش-آزمون، اكتساب، يادداري و انتقال استفاده شد. توجه گروه دروني به نحوه ی عمل اندام ها و توجه گروه بيروني به دست كاري تيرها و هدف جلب شده بود. گروه مشاهده اي فقط در مراحل يادداري و انتقال مهارت پرتاب دارت را انجام داد. تعداد كوشش هاي مراحل اكتساب، يادداري و انتقال به ترتیب 60، 12 و 12 بود. نتايج تحليل عاملي واريانس و كوواريانس نشان داد كه نوع توجه، اثر معني داري بر اجراي پرتاب دارت ندارد، درحالي كه يادگيري بهتر را از طريق جلب توجه بيروني و آن هم از طريق دخالت خود-كارآمدي موجب مي شود (05/0P). همچنین اثر اصلی نوع تمرین و اثر تعاملی نوع تمرین و نوع توجه، معنی دار نبوده است. نتيجه اين كه يكي از كاركردهاي يادگيري جلب توجه بيروني، تغييرات روان شناختي مانند افزايش خود-كارآمدي در اجراي مهارت است، ولي در مشاهده ی الگو براي اكتساب مفهوم حركتي، بين توجه به اندام هاي مجري يا اثرات حركت تفاوتي وجود ندارد.

شرکت کنندگان بزرگسال از کانون توجه بیرونی نسبت به درونی مزایای بیشتری کسب می کنند. زیرا یادگیرنده ها در گروه های سنی مختلف از استراتژی های متفاوت برای یادگیری استفاده می کنند. ارجمندی (1388) نیز با پژوهش خود تحت عنوان مقایسه اثرات نوع دستورالعمل های کانون توجه روی یادگیری ضربه چیپ فوتبال در خطای متغیر، خطای شعاعی و شکل حرکت در کودکان مبتدی به بررسی یافته های قبلی پرداخت. 45 نفر به صورت تصادفی در سه گروه (دستورالعمل توجه درونی و دستورالعمل توجه بیرونی و خود انتخابی) حضور یافتند. آزمودنی ها پس از شرکت در پیش آزمون سه روز تکلیف ضربه چیپ فوتبال راتمرین می کردند و سپس در پس آزمون، یادداری و انتقال شرکت کردند. گروه کانون توجه درونی تنها دستورالعمل های درونی توجه را دریافت می کردند، که جملات این دستورالعمل ها به هماهنگی حرکتشان اشاره می کرد (پای راست تان را نزدیک و کنار توپ قراردهید). گروه کانون توجه بیرونی تنها دستورالعمل های توجه بیرونی را دریافت می کردند، که به تأثیر حرکتشان اشاره می کرد (کفشی را که ضربه نمی زند، کنار توپ قرار دهید). نتایج حاکی از اختلاف معنی دار بین گروه ها در مراحل مختلف آزمون بود. این نتایج با فرضیه ی برنشتاین (1996) و فرضیه بیلوک و همکاران او که در سال 2004 مطرح شد، همراه می باشد که بیان کردند برای مبتدی ها دستورالعمل های درونی نسبت به دستورالمعل های بیرونی سودمندتر است.

ترابي و همکاران (1388) به پژوهش در تأثير مداخله بيروني ( آهنگ هاي مختلف موسيقي) بر برخي شاخص هاي خستگي جسماني در زنان جوان سال پرداختند. بدين منظور تعداد 38 دانشجوي دختر سالم انتخاب و به صورت تصادفي به سه گروه با مشخصات تجربي (1) :13 نفر 2±22 سال، تجربی (2) :13 نفر 2±23 سال و گروه خود انتخابی 12 نفر:2 ±23 سال تقسیم بندی شدند. برنامه آزمایشی تمرین در هر جلسه شامل ركاب زدن روي دوچرخه كارسنج با شدت 20 وات و 50 دور در دقيقه با افزايش بار 10 وات در دقيقه تا مرز واماندگي بود. پروتكل تمرين به صورت 2 جلسه در هفته به مدت 6 هفته متوالي اجرا شد. گروه هاي تجربي در طي تمرين با گوشي به موسيقي گوش مي كردند. گروه تجربي(1) در كلیه ی جلسات تمرين، به موسيقي با آهنگ تند(اثر كلاسيك آل گروه آساي موزارت با آهنگ 6/8 و سرعت 180 مترنم) و گروه تجربی(2) نیز به موسیقی با آهنگ كند (اثر كلاسیك آدانته موزارت با آهنگ ½ و سرعت 60 مترنم) گوش كردند. گروه كنترل نيز هچ گونه مداخله ی موسيقي دريافت نكردند. تحليل واريانس يك طرفه نشان داد كه در پيش آزمون بين شاخص هاي خستگي اندازه گيري شده، در سه گروه اختلاف معنی داری وجود نداشت اما در مرحله ی پس آزمون بين ميزان باركاري حالت واماندگي و ضربان قلب حالت واماندگی و زمان رسيدن به حالت واماندگي در هر سه گروه اختلاف معني داري مشاهده شد. نتايج آزمون توكي نشان داد بين گروه كنترل و گروه هاي تجربي در هر متغير اختلاف معني داري وجود دارد. ولی بین گروه های تجربی این اختلاف معنی دار نیست.

هدف از پژوهشی که توسط رحیمیان و همکاران (1388) صورت گرفت، مقایسۀ اثر راهکارهای مختلف توجه بر ادراک و تحمل فشار در شدت های مختلف فعالیت استقامتی بود. بر اساس مدل تننبام (2001)، توجه به محرک های نامرتبط با تکلیف در حال اجرا در شدت های پایین تمرینی، از ادراک فشار تمرین می کاهد، ولی در شدت های بالا به علت افزایش محرک های فشار و خستگی، توجه به سمت راهکارهای مرتبط متمایل می شود و امکان مداخله در آن وجود نخواهد داشت. همچنین، افزایش ادراک فشار، در تحمل فشار (عملکرد) اثر می گذارد و باعث کاهش آن می گردد که آزمون این مدل مورد نظر محقق بوده است.30 دانشجوی دانشگاه الزهرا با میانگین سنی 9/0±1/20 سال و حداکثر اکسیژن مصرفی در دامنۀ 33 تا 37 میلی لیتر بر کیلوگرم در دقیقه (بر اساس آزمون بروس) که در دوی استقامت بی تجربه بودند به صورت هدفمند آزمودنی های طرح انتخاب شدند. شرکت کنندگان در چهار جلسه با چهار راهکار مختلف توجه و با سه شدت کم، متوسط و زیاد (از طریق افزایش شیب و سرعت) به فعالیت دویدن روی نوارگردان تا حد واماندگی پرداختند. این راهکارها عبارت بودند از راهکار مرتبط (شمردن تعداد تنفس و گام)، نامرتبط غیر فعال (دیدن فیلم)، نامرتبط فعال (پاسخ به سؤالات ریاضی) و خود انتخابی (بدون راهکار مشخص). ادراک فشار آزمودنی ها در همۀ جلسات هنگام اجرای تکلیف بر اساس مقیاس بورگ و ضربان قلب آنان هر یک دقیقه و نیز تحمل فشار آنان (رکورد دو) با کورنومتر ثبت شد. نتایج نشان داد با وجود اینکه تفاوت معناداری بین میانگین ضربان قلب آزمودنی ها در چهار جلسه آزمون وجود نداشت، ولی تأثیر انواع راهکار توجه بر میانگین ادراک فشار معنادار بود و اثر متقابل بین راهکار توجه و شدت تمرین بر میزان ادراک فشار نیز معنادار بود. راهکارهای نامرتبط فعال تأثیر معناداری در کاهش ادراک فشار داشت و این معناداری فقط در شدت های بالای تمرین دیده شد. همچنین، اثر راهکارهای مختلف توجه بر تحمل فشار معنادار نبود بنابراین، به کار بردن راهکار توجه نامرتبط فعال در شدت بالای تمرین از ادراک فشار در آن شرایط می کاهد، ولی به کار بردن راهکارهای توجه در تحمل فشار در تمرینات استقامتی نقشی ندارند.

نعیمی کیا و همکاران در سال 1390 با پژوهشی تحت عنوان”اثر دستورالعمل كانون توجه بيروني حين تمرين راه رفتن بر شاخص هاي كينماتيكي گام برداري زنان سالمند” به بررسي اثر دستورالعمل كانون توجه بيروني حين تمرين راه رفتن بر برخي شاخص هاي كينماتيكي گامبرداري شامل طول گام (فاصلة بين دو نقطة تماس پاشنه ی يك پا با زمين)، سرعت و درصد تغييرپذيري سرعت گامبرداري، آهنگ گام و درصد زمان اتكاي دوگانه در زنان سالمند پرداختند. به اين منظور 16 زن سالمند واجد شرايط (ميانگين سني 4±8/69 سال) انتخاب و به طور تصادفي ساده به دو گروه 8 نفره ی تجربي و كنترل تقسيم شدند. طرح تحقيق، به شكل پيش-آزمون و پس- آزمون با گروه كنترل بود. گروه تجربي در حين اجراي تكليف راه رفتن در يك مسير مشخص، تكليف ثانوية ذهني آساني را شامل مرور ذهني رشته اي از اعداد تصادفي انجام مي دادند و در پايان مسير، اعداد را به صورت كلامي فراخواني مي كردند. گروه كنترل، تمرينات مشابه را بدون انجام تكليف ثانويه انجام دادند. تمرينات به مدت 12 هفته و 3 جلسه در هفته انجام گرفت. براي مقایسه ی اختلاف ميانگين نمره هاي دو گروه تجربي و كنترل از روش آماري تي مستقل و براي مقايسه هاي درون گروهي از تي همبسته استفاده شد. تحليل هاي درون گروهي نشان داد بين ميانگين نمره هاي پيش-آزمون و پس-آزمون گروه كنترل در طول گام، سرعت، درصد تغييرپذيري سرعت، آهنگ گام و درصد زمان اتكاي دوگانه، تفاوت معني داري وجود ندارد. اما در مورد گروه تجربی این تفاوت در متغیرهای طول گام، سرعت و تغیرپذیری سرعت گام بردای معنی دار بود. تحليل هاي بين گروهی نیز نشان داد بین میانگین نمره های پس آزمون دو گروه در متغیرهای طول گام، سرعت و تغييرپذيري سرعت گام برداري تفاوت معني داری وجود دارد، اما این تفاوت در متغیرهای آهنگ و درصد زمان اتکای دوگانه بین گروه ها دیده نشد. نتيجه اينكه ارائه ی دستورالعمل توجه بيروني حين تمرين راه رفتن بر برخي شاخص هاي كينماتيكي گام برداري سالمندان زن اثرگذار بود. احتمالاً اين برنامه ی مداخله اي از طريق تأثير بر فرايندهاي توجهي درگير در گام برداري اثر سودمندي برالگوي گام برداري اين آزمودني ها داشته است.

صالحیان و همکاران(1390) هدف خود را از این مطالعه، تعیین اثر تمرکز توجهی (درونی و بیرونی) در جابجایی مرکز جرم از بخش های مختلف بدن (آرنج، تنه، ران و پا) در مبتدیان مرد دانشگاهی که یک مجموعه شوت را تمرین می کنند.30 دانشجوی دست راست با دامنه سنی 30-18 سال که هیچ تجربه ای در بسکتبال نداشتند به صورت تصادفی انتخاب شدند و در پیش آزمونی که شامل 10 پرتاب بود شرکت کردند و به صورت تصادفی در یکی از دو گروه درونی (تمرکز بر مچ دست) و بیرونی (تمرکز بر حلقه) قرار گرفتند. یک آزمون یادداری برای هر گروه انجام شد. نتایج فقط تفاوت معناداری بین درونی و بیرونی را در جابجایی مرکز جرم تنه را نشان داد.

درمان بیماری پارکینسون از طریق دارو رایج و در عین حال دارای عوارض جانبی برای بیمار
می باشد، لذا یافتن روش های درمانی ایمن تر و با ثبات تر مهم است در همین راستا شرکاء شیروان (1390) با هدف بررسی اثر دستورالعمل های کانون توجه بر اکتساب و یادداری تکلیف تعادلی در بیماران پارکینسون پژوهشی را ارائه داد که در این پژوهش 23 بیمار به مدت پنج روز آزمون تعادلی برگ را تمرین کردند و 72 ساعت بعد آزمون یادداری اجرا شد. در مقایسه ای که بین گروه

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع کانون توجه، کانون توجه بیرونی، تعادل پویا، ژیمناستیک Next Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع کانون توجه، جامعه آماری، روش تحقیق، اکتساب و یادداری