دانلود پایان نامه ارشد با موضوع کانون توجه، کانون توجه بیرونی، تعادل پویا، ژیمناستیک

دانلود پایان نامه ارشد

شود)، کاهش می دهد. آزمودنی ها 9 نفر بازیکن فوتبال با میانگین سنی 11/21 سال بودند. هر آزمودنی 3 تلاش تحت هر شرایط را کامل می کرد. شرایط خود انتخابی دستورالعملی که توجه آنها را جهت دهد را دریافت نمی کردند فقط به آنها گفته می شد، 20 متر را با حداکثر بدود، در شرایط درونی، به آزمودنی گفته می شد که 20 متر را با حداکثر بدود و به، با قدرت راندن یک پا به جلو در حالی که پای دیگر حرکت می کند تمرکز کند و در شرایط بیرونی به 20 متر را با حداکثر بدود و به، با قدرت راندن به جلو در حالی که به زمین چنگ می زنند، تمرکز کنند. داده ها طی دوره ی دو روز جمع آوری شد. یک روز همه آزمودنی ها شرایط خود انتخابی را کامل کردند و در روز دوم تحت هر دو شرایط درونی و بیرونی می دویدند. از آنوای یک طرفه برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که آزمودنی ها در بخش دوم تحت شرایط خود انتخابی سریع تر دویدند و این پیشنهاد می کند که برای افراد ماهر وقتی قرار است یک مسافت کوتاه را بدوند، نباید دستورالعمل کانون توجهی درونی یا بیرونی داد.

چیوکواسکای، ولف و والی60(2010) در مطالعه خود به دنبال پاسخی برای این سؤال بودند، که آیا دستورالعمل القایی بیرونی در مقابل درونی اثرات متفاوتی در یادگیری مهارت تعادل دارد. به همین خاطر 32 بزرگسال مسن (24 زن و 8 مرد با میانگین سنی 4/69 سال) در این پژوهش شرکت کردند و به دو گروه مساوی هم از لحاظ جنسیت و هم از لحاظ تعداد، تقسیم شدند. تکلیفی که آزمودنی ها باید انجام می دادند، ایستادن روی یک صفحه تعادلی بود که به چپ و راست کج می شد و او باید صفحه در تمام 30 تلاش در سطح افقی حفظ می کرد. گروه بیرونی در طی تلاش های خود به نشانگرهای نصب شده به صفحه تمرکز می کردند و گروه درونی به پاهایشان. متغیر وابسته در اینجا زمان بود. آزمودنی ها 10 تلاس تمرینی را در یک روز اجرا کردند و قبل از هر تلاش دستورالعمل به آنها یادآوری می شد و یادگیری نیز از طریق آزمون یادداری که شامل 5 تلاش بدون دستورالعمل بود، یک روز بعد اندازه گیری شد. نتایج این پژوهش بازگوکننده ی این مطلب بود که گروه بیرونی بهتر از گروه درونی در یادداری بودند و سودمندی کانون توجه بیرونی در یادگیری قابل تعمیم به یادگیرندگان پیر می باشد.

لورنس و همکاران61(2011) در پژوهشان به دنبال بررسی کانون توجهی بهینه برای اجرای افراد مبتدی و همچنین بررسی اینکه آیا می توان نتایج قبلی مربوط به کانون توجه را در مورد ورزش هایی مثل ژیمناستیک که شکل و فرم در آن مهم است، تعمیم داد، بودند. بر همین اساس آزمودنی هایی انتخاب شدند که هیچ گونه تجربه ای در ژیمناستیک نداشتند (میانگین سنی، 3/20 سال) و بایستی یک برنامه ژیمناستیک را از طریق فیلم نگاه کرده و در نهایت آن را اجرا می کردند. آزمون شامل 4 مرحله پیش آزمون، اکتساب، یادداری و انتقال بود که دو مرحله اول در دو روز اول و دو مرحله دوم یک هفته بعد وپشت سرهم برگزار شد. آزمودنی ها به صورت تصادفی در یکی از چهار گروه با کانون توجهی درونی مرتبط، درونی نامرتبط، بیرونی و خود انتخابی قرار گرفتند. دستورالعملی که به گروه با کانون توجه بیرونی داده شده بود این بود که به فشار یکنواختی که به سطح حمایتی اعمال می کنند، توجه کنند و گروه درونی مرتبط بایستی به اعمال یک نیروی مساوی در دو پایشان تمرکز کنند و گروه با کانون توجهی درونی نامرتبط بایستی به عضلات صورتشان توجه کنند و درنهایت نتایج نشان داد که گروه با کانون توجهی بیرونی نسبت به گروه های دیگر اجرای بهتری را نشان دادند. اما در یادگیری تفاوتی بین گروه ها دیده نشد.

لوس62(2011) اثر از توجه بر یادگیری و اجرا، را در زمان پیش حرکتی و دقت در یک تکلیف تولید نیروی ایزومتریک را مورد بررسی قرار داد. آزمودنی ها هفده زن و هفت مرد بودند. آزمایش شامل دو جلسه که هر کدام در هفته ی جداگانه ای برگزار می شد، بود. آزمودنی ها در جلسه اول 60 تلاش را تحت کانون توجه درونی و بیرونی، تمرین کردند. هدف برای نیمی از آزمودنی ها تولید نیروی 25 درصدی ازحداکثر انقباض ارادی و نیمی دیگر تولید نیروی 50 درصدی از حداکثر انقباض ارادی بود. دستگاه سفارشی ساخته شده بود به گونه ای که یک صفحه نیرو بر روی یک پلت فورم زاویه دار به گونه ای سوار شود، که نیرو با زمین زاویه 55 درجه بسازد. آزمودنی ها بایستی به صفحه نیرو که در زیر پایشان قرار داشت، نیرو وارد می کردند و آن را برای مدت 4 ثانیه حفظ کنند. نتایج نشان داد که کانون توجهی بیرونی باعث کاهش زمان پیش حرکتی و افزایش دقت در تولید نیرویی برای 25 درصدی ازحداکثر انقباض ارادی شد. ولی تفاوتی بین گروه ها در یادگیری دیده نشد.

اخیراً مطالعاتی که در زمینه اثر تمرکز توجهی بر تولید نیرو انجام شده، نشان داده است که وقتی فرد به صورت بیرونی تمرکز می کند واحدهای حرکتی به شکل مؤثرتری به کار گرفته می شود و ارتباط عضلانی افزایش می یابد. در این راستا نلان (2011) پژوهشی را در پیش گرفت، تحت عنوان “یک کانون توجه بیرونی باعث افزایش زمان نشستن ایستا به دیوار می شود: یک آنالیز کیفی و کمی از اثر کانون توجهی”. آزمودنی ها شامل 7 زن و 16 مرد بود، با دامنه سنی 19 تا 23 سال. آنها بایستی وضعیت نشستن را درحالی که به دیوار تکیه داده اند، را حفظ می کردند. زمان از وقتی که فرد وضعیت مورد نظر را به خود می گرفت شروع می شد تا وقتی که وضعیت مورد نظر را از دست می دادند، در پایان هر تلاش، آزمودنی ها بایستی به سوالی که از آنها می پرسید که در طول حرکت به چه چیزی فکر می کردند، جواب می دادند. جواب ها توسط دو آزمونگر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته می شد که آیا فرد طبق دستورالعمل داده شده تمرکز کرده است یا نه. در دستورالعمل کانون توجه درونی از فرد خواسته شده بود که به حفظ زاویه 90 درجه زانوهایش تمرکز کند و در دستورالعمل کانون توجه بیرونی، فرد توجه خود رابه نشستن بر روی یک صندلی متمرکز می کرد. نتایج نشان داد زمانی که آزمودنی ها به شکل بیرونی تمرکز کردند زمان حفظ وضعیت نشستن طولانی تر از زمانی است که آنها به صورت درونی تمرکز کرده بودند و همچنین آزمودنی ها در اکثرتلاش ها تمرکز توجه را به صورت صحیح به کار بردند (دستورالعمل درونی=69 % و دستورالعمل بیرونی=70 %). از طرفی همبستگی بین دو آزمونگر مستقل بالا بود (85/0).

پژوهش های زیادی نشان داده اند که در مهارت های پیچیده، کانون توجهی بیرونی ترجیح داده می شود. به همین خاطر، مور63(2011) به بررسی بیشتر این موضوع پرداخت و با پژوهشی تحت عنوان “اثر دستورالعمل های کانون توجه بیرونی بر یادداری از اجرای تاب دادن در گلف”، قطعه ای از این پازل را جور کرد.20 دانش آموز (9 پسر و 11 دختر) با میانگین سنی 81/15 سال که هیچ یا خیلی کم تجربه در زمینه ی گلف داشتند، در پژوهش شرکت کردند و به صورت تصادفی در یکی از گروه های کانون توجه درونی، کانون توجه بیرونی و خود انتخابی قرار گرفتند. پژوهش شامل سه جلسه تمرینی و یک آزمون یادداری که 60 روز بعد برگزار شد، بود آنها در جلسه تمرین 40 ضربه را انجام می دادند و تکلیف ضربه به توپ به سمت هدفی که در فاصله 110 یاردی قرار داشت، بود. نتیجه این بررسی نشان داد که فرقی بین هیچ یک از دستورالعمل ها در اجرا و یادداری دیده نشد.

یک بار دیگر پژوهشی مزیت کانون توجه بیرونی را نسبت به کانون توجه درونی را نشان داد. سلم ساس (2011) اثر دستوالعمل های کانون توجهی را بر دقت پرتاب را در میان پرتاب کنندگان بیسبال مورد بررسی قرار داد. آزمودنی ها، 11 بازیکن مرد ماهر دانشکده ی بیسبال، با میانگین سنی 55/19 سال بودند. آن ها تحت هر کدام از شرایط تمرین60 تلاش را در طی 6 روز انجام دادند. به آزمودنی ها هر روز یک مجموعه دستورالعملی متفاوت ارائه می شد. به عنوان مثال روزی که آنها با دستورالعمل درونی پرتاب می کردند، به آزمودنی ها گفته می شد که به کسب اکستنشن از طریق گرفتن انگشتان به سمت هدف تمرکز کنند و روزی که با دستورالعمل بیرونی بایستی کار می کردند به آنها گفته شد که بک اسپین ایجاد شده در توپ تمرکز کنند. اما نتایج با فرض تحقیق که بیان می کرد دستورالعمل کانون توجه بیرونی باعث دقت بیشتر می شود همخوانی نداشت.

لوس و شروود (2012) در مطالعه خود از دو آزمایش برای کشف اثرات از توجه در طی تکلیف ایزومتریک پلنتار فلکشن با استفاده از سطح الکترومیوگرافی (EMG) استفاده کردند. آزمودنی ها به صورت درونی (به سمت پا، مخصوصاً عضلات مخالف) یا بیرونی (به سمت صفحه نیرو که آن ها بر خلافش نیرو وارد می کردند) تمرکز می کردند.
در آزمایش 1 اثر از توجه بر دقت و سودمندی از تولید نیرو در سه نیروی هدف (30، 60 و100 درصد حداکثر انقباض ارادی بیشینه64 ؛ MVC) بررسی شد. آزمودنی ها 6 مرد و 6 زن بودند. که در هر تلاش فرد سیگنال رو را دریافت می کرد و فرد شروع به فشار به صفحه نیرو می کرد آن نیروی تولیدی را به مدت 4 ثانیه حفظ می کرد. آزمایش شامل 6 بلوک بودکه از ادغام دو متغیر کانون توجه و نیروی هدف ساخته می شد. هر فرد بایستی 10 تلاش در هر هدف MVC با هرکدام از کانون های توجهی را اجرا می کرد در حالی که بین هر بلوک 2 دقیقه استراحت وجود داشت. در تلاش های اولیه از هر بلوک آزمودنی ها بازخودهایی را در رابطه با MVC تولیدی و کانون توجهی دریافت می کرند. نتایج نشان داد که یک کانون توجه درونی دقت را در تولید نیرو کاهش می دهد و انقباض مجدد در عضلات مخالف را افزایش و خطا در تلاش داده شده به صورت مثبتی با مقدار از انقباض مجدد در ارتباط بود.
آزمایش 2 اثر توجه را بر خستگی در 30، 60 و 100 درصد MVCرا بررسی می کرد. آزمودنی ها 5 مرد و 7 زن بوند. دستگاه در این آزمایش مشابه آزمایش اول است. در این آزمایش به جای نگه داشتن نیروی هدف به مدت 4 ثانیه در اینجا بایستی نیروی هدف را به مدت 60 ثانیه و تا حد واماندگی حفظ می کردند. یک کانون توجه درونی منجر به از دست داده هماهنگی بین عضلانی مؤثر شد به خصوص در اوایل انقباض. این یافته ها پیشنهاد می کند که یک تمرکز درونی از توجه خود انتخابی حرکتی مؤثر را در تولید نیرو مختل می کند .

2-4-2 تحقیقات انجام شده در داخل کشور:
هدف از پژوهش که توسط نمازی زاده و بادامی (1384) صورت گرفت، مقایسه توجه درونی و بیرونی بر یادگیری حفظ تعادل پویا بر روی دستگاه تعادل سنج بود.30 دانش آموز با میانگین سنی 5/0±5/8 سال از مدارس پسرانه دولتی ناحیه 3 شهر اصفهان به صورت تصادفی انتخاب و این تعداد با آرایش تصادفی و به طور مساوی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه با روش آموزشی توجه درونی و گروه دیگر با روش آموزشی توجه بیرونی بر روی تعادل سنج قرار گرفتند. در روز اول، دانش آموزان هشت کوشش 30 ثانیه ای با فاصله استراحت مناسب را تمرین کردند و در روز بعد نیز هشت کوشش30 ثانیه ای دیگر انجام دادند. میزان تعادل افراد بر روی تعادل سنج ثبت و داده ها توسط آزمون تحلیل واریانس تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان دادند که بین دو روش آموزشی اختلاف معناداری وجود دارد (049/0≤ p ) و آموزش با روش توجه بیرونی نسبت به آموزش با روش توجه درونی بر یادگیری حفظ تعادل پویا بر روی دستگاه تعادل سنج مؤثرتر و بهتر است.

شفیع نیا و همکاران (1385) تأثیر توجه درونی و بیرونی را بر اجرای تعادل پویا و یادداری مورد بررسی قرار دادند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر توجه درونی و بیرونی بر اجرای تکلیف تعادل پویا و یادداری دانشجویان پسر دانشگاه شهید چمران اهواز بود. نمونه آماری را 45 دانشجو تشکیل دادند که به شیوه تصادفی انتخاب شدند و به همین روش، نمونه‏ها به سه گروه توجه درونی (توجه به پاها)، گروه توجه بیرونی (توجه به علامت نزدیک پاها) و گروه توجه بیرونی (توجه به چراغ دستگاه) تقسیم شدند. برای جمع‏آوری داده‏ها از ابزار اندازه‏گیری استواری سنج استفاده شد. در این تحقیق، از آزمون‏ t همبسته‏ و F و آزمون پیگیری توکی برای تحلیل داده‏ها استفاده شد. آزمون فرضیه‏ها در سطح معناداری نتایج نشان داد که بین تأثیر سه نوع توجه

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع کانون توجه، پردازش اطلاعات، کانون توجه بیرونی، مهارت حرکتی Next Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع کانون توجه، پرتاب دارت، کانون توجه بیرونی، زنان سالم