دانلود پایان نامه ارشد با موضوع هدف های آموزشی، عادت به مطالعه، برنامه درسی

دانلود پایان نامه ارشد

در عمل و یادگیری
گذشته از اینکه در آموزش انفرادی، دانش آموزان می توانند با توجه به استعداد خود به هدف های آموزشی دست یابند، روش آموختن مستقل را نیز یاد می گیرند؛ یعنی در روش آموزش انفرادی، دانش آموزان « یاد می گیرند که چگونه یاد بگیرند» و این خود یکی از هدفهای مهم آموزشی است؛ زیرا آنها باید قادرباشند پس از ترک مدرسه یادگیری را ادامه دهند(همان منبع،ص210).
2-23-3 عادت به مطالعه
معمولآ معلمان و دانش آموزان انتظار دارند که وقتی در مدرسه یا منزل به تنهایی کار می کنند، بیشتر یاد بگیرند. این هدف معمولآ از طریق آموزش انفرادی تحقق می یابد، و دانش آموزان با این روش معلومات زیادتری کسب می کنند. کسب معلومات بیشتر، رضایت از فعالیتهای آموزشی را فراهم می کند، و بر اثر ادامه فعالیت دانش آموز به مطالعه عادت می کند و استمرار این عمل، این عادت را در او تقویت خواهد کرد(همان منبع،ص210).
2-23-4 ایجاد مهارت در مطالعه
معلم می تواند با ارائه روشهای صحیح، بر مهارت دانش آموزان به هنگام مطالعه بیفزاید. رابینسون در سال 1970 در این زمینه، روش مطالعه SQ3R را پیشنهاد کرده است. مراحل این روش عبارت است ار:
الف) مطالعه اجمالی؛ یعنی مطالعه عناوین و یادآوری اطلاعات گذشته؛
ب) سؤال؛ ایجاد سؤالهایی در ذهن، یعنی برگرداندن عناوین کتاب به سؤالهایی که احتمالآ پاسخ آنها باید داده شود؛
ج) مطالعه (خواندن)؛ یعنی قرائت دقیق متن برای یافتن پاسخ سؤالات؛
د) از بر خواندن؛ یعنی تلاش برای یافتن پاسخ های دقیقتر سؤالات، بدون استفاده از کتاب؛
ه) بازنگری؛ یعنی مرور یاداشتها و به یاد آوردن نکات مهم(همان منبع،ص211).
2-23-5 مطالعه خود هدایت شده و مستقل
معلم ممکن است تکلیفی به فراگیر واگذار کند که انجامش روز ها و یا هفته ها به طول بینجامد. او ممکن است دانش آموز را برای انجام این کار از حضور در کلاس رسمی معاف کند.
برای مطالعه مستقل، معلمان اغلب باید چند نکته را برای دانش آموزان روشن کنند: الف) چه باید آموخته شود؛ ب)روشی که دانش آموزان می توانند اطلاعات یا مهارت لازم را بدست آورند؛ ج) منابع مورد استفاده؛ د) مراحل انجام کار در اجرا؛ ه) زمان مورد نیاز؛ و) روش ارزشیابی کار. البته درجه استقلال در انجام تکالیف متفاوت است. گاه معلم می تواند موضوع را به دانش آموزان بدهد، یا معلم و دانش آموز با هم به انتخاب موضوع همت بگمارند، و یا اینکه دانش آموزان تا چه حد باید مستقل باشند، به عواملی همچون میزان رشد و بلوغ و هدفهای آموزشی بستگی دارد(همان منبع،ص211).
2-24 ساختار الگوی آموزش انفرادی
در سال 1968، کلر مقاله هیجان انگیزی را در زمینه آموزش انفرادی منتشر کرد. این مقاله، برای آموزش انفرادی در کالجها و دانشگاهها یک تجدید حیات بود تا سال 1975 حدود 2000 واحد درسی براساس طرح کلر سازماندهی شد. در طرح کلر یک واحد درسی به 15 الی 30 بخش تقسیم می شود، دانش آموز هر بخش را مطالعه می کند و سپس امتحانی در آن زمینه می دهد، و در صورت موفقیت در امتحان، بخش بعدی را ادامه می دهد. طرح کلر ساختار آموزشی را به خوبی نشان می دهد این ساختار عبارتند از:
1. پیشرفت بر اساس توان فردی
دانش آموز می تواند، بخشها را با توجه به توان خود و زمانی که در اختیار دارد، مطالعه کند. هر وقت احساس کرد که مطالب آن بخش را یاد گرفنه است، آمادگی خود را برای امتحان اعلام می دارد. امتیاز این روش این است که پیشرفت و میزان یادگیری دانش آموز هیچ ارتباطی با کار سایر همکلاسانش ندارد، و هر کس بر اساس تواناییهای خود در مطالعه و یادگیری پیشرفت می کند.
2. یادگیری تا حد تسلط
تا وقتی که یک دانش آموز بخش مورد نظر را تا حد تسلط یاد نگرفته باشد، نمی تواند مطالب جدید را شروع کند؛ در ضمن هیچ مجازاتی برای عدم موفقیت او وجود ندارد. لازمه این روش این است که آزمونهای همترازساخنه شود؛ زیرا امکان تجدید امتحان وجود دارد. در این روش، دانش آموز آنقدر به مطالعه و امتحان ادامه می دهد تا در یادگیری به سطح قابل قبولی برسد. معیار قابل قبول معمولا 80 الی 90 در صد پاسخ صحیح است(همان منبع،212).
3. تدریس خصوصی
بسیاری از دانش آموزان پیشرفته، قادرند در زمینه های مختلف مانند حل مسائل، صحبت کردن در باره موضوع، نشان دادن کاربرد نکات خاص تشویق و حمایت، به دانش آموزان مبتدی کمک کنند.
4. راهنمایی
راهنمایی مطالعه هدف واحد های مختلف را بیان می کند و پیشنهاد هایی را برای مطالعه ارائه می دهد؛ بعلاوه به منابع قابل دسترسی اشاره می کند، تجارب و طرحهای ممکن را شرح می دهد، و نمونه آزمون فراهم می کند(همان منبع،ص212).
5. تکنیکها و روشهای مکمل، همراه با آموزش سنتی
سخنرانیها، فیلمها، تلویزیون، کنفرانسها و غیره ممکن است برای تحریک و تشریح مطالب آموزشی طراحی شوند؛ اما به اندازه روشهای سنتی به کار برده نمی شوند. حضور دانش آموز در این گونه برنامه ها داوطلبانه است. طرح کلر، «نظام فردی کردن آموزش» نیز نامیده می شود. یکی از مزایای طرح کلر، نداشتن تآثیرات منفی آموزشی است. تحقیقات زیادی برتری این روش را نسبت به روش های سنتی دیگر نشان می دهد (آزوبل،1968،ص 463-470).
در یکی از تحقیقاتی که به وسیله هیستینگز در سال 1972 انجام گرفته است، دو گروه آزمایش و گواه با هم مقایسه شده اند. در این آزمایش، یک گروه 90 نفره ( گروه آزمایش ) بدون استفاده از روش رسمی کلاسیک، آموزش دیدند و پس از آمادگی، به طور انفرادی امتحان دادند. گروه دیگر ( گروه گواه ) همان واحد درسی را با آموزش رسمی شامل سخنرانیها، کنفرانس، نمایش، بحثهای گروهی و انجام پروژه فرا گرفتند. هر واحد درسی، شامل 223 هدف رفتاری بود که اکثرا در حیطه شناختی قرار داشتند. به دو گروه تا مدتی آموزش دادند؛ پس از تعقیب و ادامه آموزش دادند؛ این گروه در هیچ کلاس رسمی دیگر حضور نیافتند، و خودشان بر اساس هدفهای رفتاری، با استفاده از مطالب اضافی و منابع داده شده، مطالعه می کردند و به انجام آزمایش و حل تمرین می پرداختند و به محض اینکه احساس می کردند که در آن بخش به حد تسلط رسیده اند، آمادگی خود را برای امتحان دادن اعلام می کردند. به دانش آموزانی که نتیجه امتحان آنها به سطح معیار تعیین شده در ارزشیابی می رسید، برنامه درسی به بخش بعد داده می شد، و به دانش آموزانی که نتیجه ارزشیابی آنها به سطح معیار تعیین شده نمی رسید، بر اساس هدفهای آموزشی و برای تکمیل و تسلط بر درس، تکالیف اضافی داده می شد؛ اما دانش آموزان گروه شاهد آموزش خود را با همان شیوه قبلی ادامه دادند. در پایان آزمایش، از دو گروه ارزشیابی نهایی به عمل آمد. نتایج بدست آمده نشان داد که معدل امتیازات فراگیران گروه آزمایش، به طور قابل توجهی از امتیازات دانش آموزان که در گروه گواه آموزش می دیدند، بالاتر است. همچنین در پاسخ به سؤال پرسشنامه ای که در بین دانش آموزان توزیع شد، 54 نفر از61 نفر گروه آزمایش اظهار کردند که می خواهد با این روش درس را ادامه دهند. اگر معلمی هدفهای آموزشی یک واحد درسی را معین کند، به طور صریح و روشن انتظاراتی را که از دانش آموزان دارد بیان نماید، در سازمان دادن آموزش انفرادی موفق خواهد بود. هدفهای صریح و روشن آموزشی، به دانش آموزان کمک می کند که به دقت دریابند چه مسؤلیتی دارند، و چه فعالیتهای را باید انجام دهند؛ بعلاوه چنین هدفهای روشن و صریحی قادرند هر گونه احساس ناتوانی دانش آموزان را کاهش دهند(شعبانی، 1385).
2-25 روشهای مختلف آموزش انفرادی
آموزش انفرادی، ممکن است با توجه به امکانات و شرایط به روشهای مختلف سازماندهی و اجرا شود. که در ادامه تعدادی از این روشها را سازماندهی می کنیم:
2- 25 – 1 یادگیری تا حد تسلط
روش آموزش برای یادگیری در حد تسلط 30 بر یک فرض اساسی استوار است که با فرض های سنتی متداول در آموزش و پرورش مغایر است. فرض زیر بنایی روش یادگیری در حد تسلط این است که اگر شرایط مناسب آموزشی فراهم شوند و زمان کافی در نظر گرفته شود، همه یا تقریبا همه یادگیرندگان می توانند همه یا تقربیا همه هدفهای آموزشی یک درس را بیاموزند، یعنی بر آن تسلط یابند(سیف ، 1380،ص 410).
نظریه زیر بنای روش آموزشی برای یادگیری در حد تسلط ابتدا در مدل یادگیری جان کارول 31 ( 1963، 1965) ارائه شد و بعدها این نظریه به وسیله بلوم (1968) گسترش یافت و به صورت یه روش آموزشی با نام روش یادگیری در حد تسلط آموزی تدوین گردید.
طبق مدل یا الگوی یادگیری کارول، یادگیری آموزشگاهی پدیده ای مبتنی بر زمان است. یعنی هر چه زمان یادگیری بیشتر باشد مقدار یادگیری بیشتر خواهد بود. کارول، برخلاف روانشناسان پیش از او، استعداد را نه به عنوان یک پدیده ثابت ارثی، بلکه به صورت مقدار زمانی که شخص نیاز دارد تا مطلبی را بیاموزد یا مهارتی را کسب کند تعریف می کند بنابراین تعریف، اگر به یادگیرندگان زمان مورد نیاز او برای رسیدن به سطح معینی از یادگیری داده شود، و اگر او از این زمان برای یادگیری مورد نظر استفاده کند، در این صورت به سطح تعیین شده در یادگیری خواهد رسید اما اگر به دانش آموز زمان کافی برای یادگیری داده نشود یا به او زمان کافی داده شود اما از زمان داده شده به طور کامل استفاده نکند، آنگاه میزان یادگیری او به صورت تابعی از زمانی که عملا صرف یادگیری می کند.
بلوم (1968) این الگوی نظری را به یک الگوی عملی برای یادگیری آموزشگاهی تبدیل کرده است او معتقد است که اگر استعداد یادگیری بیانگر زمانی است که دانش آموز برای یادگیری نیاز دارد، پس می توان شرایطی را فراهم آورد که همه دانش آموزان کلاس در یادگیری به سطح دلخوا (حد تسلط) برسند. این فرض اساس روش آموزش برای یادگیری در حد تسلط راتشکیل می دهد در روش آموزش برای یادگیری در حد تسلط این گونه باور می شود که عملا همه دانش آموزان و دانشجویان می توانند همه آنچه را که در آموزشگاه به آنان آموزش داده می شود یاد بگیرند، مشروط بر انکه به آنان وقت لازم برای یادگیری داده شود، هر زمان که نیاز به کمک داشته باشند به آنان کمک بشود و برای رسیدن به حد تسلط یک ملاک مشخص وجود داشته باشد(همان منبع،411).
2-25-2 تدريس خصوصي
يكي ديگر از انواع روشهاي آموزش انفرادي روش تدريس خصوصي است. اين روش را مي توان در تمام سطوح تحصيلي به كار گرفت. اساس كار در اين نوع آموزش توجه به زمينه ها، علايق و تواناييهاي شخصي شاگردان است و شاگرد فردي است كه معمولاً نمي تواند در آموزشهاي گروهي چندان موفقيتي كسب كند.
در اكثر برنامه هاي آموزشي، به جاي استفاده از معلم معمولاً از شاگردان استفاده مي شود. در اين حالت معلم خصوصي، معلم متخصص و با مهارتي نيست. بلكه تنها ممكن است نسبت به شاگردان چند سال تجربه آموزشي بيشتري داشته باشد يا ممكن است بزرگسالي باشد كه قبل از دريافت برنامه هيچ گونه آموزش خاصي در زمينه تعليم و تربيت نديده باشد. در اين حالت هدف از آموزش علاوه بر كمك به شاگرد كمك به ياددهنده نيز هست؛ زيرا با فعاليتهاي تدريس در آموزش خصوصي، پاره اي از مهارتهاي معلم نيز تقويت مي شود. به هر حال در تدريس خصوصي، معلم بايد به يك مجموعه عوامل تقويت كننده مثبت مجهز باشد. در اين روش اكثر شاگردان تجربه تلخي از شكست در ذهن دارند و اگر آموزش آنان نتيجه بخش نباشد، تجربه ناموفق ديگري به تجربيات قبلي آنان افزوده خواهد شد و ممكن است اعتماد به نفس خود را در پيشرفت تحصيلي از دست بدهند. بنابراين معلم بايد با محترم شمردن و ارزش قائل شدن براي شاگرد محيط آموزشي صميمي و گرمي به وجود آورد و نبايد شاگرد خصوصي اش را با ساير شاگردان مقايسه كند، بلكه بايد پيشرفت كارش را با كارهاي گذشته اش مقايسه كند و اگر پيشرفت تحصيلي او حتي از حد معمول پايين تر باشد، ولي نسبت به گذشته اش بيشتر شده باشد بايد مورد تشويق قرار گيرد. جلسات آموزشي بايد به اندازه كافي كوتاه مدت باشد تا شاگرد از آموزش خسته و بيزار و يا متنفر نشود.
محيط آموزشي بايد راحت، همراه با

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع روش مشارکتی، یادگیری مشارکتی، محتوای آموزشی Next Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع روش های آموزشی، روش های تدریس، آموزش معلمان