دانلود پایان نامه ارشد با موضوع تلقیح مصنوعی، شخص ثالث، شیمی درمانی، زنان نابارور

دانلود پایان نامه ارشد

عبارتنداز:
1) اين جنين از طريق لقاح خارج از رحم و به عبارت ديگر با استفاده از تكنيك هاي باروري كمكي يا آزمايشگاهي بوجود مي آيد. بنابراين جنين هاي حاصل از لقاح داخل رحمي از شمول اين قانون خارج هستند و اهداي آنها نيز مجاز نخواهد بود. با وجود اين توهم استفاده از جنين هاي داخل رحمي نيز با توجه به قياس اولويت ممكن است متبادر به ذهن شود. اما با توجه به متن صريح قانون و فلسفۀ وضع آن و پرخطر و پر هزينه بودن استحصال جنين هاي داخل رحمي به نظر مي رسدكه جنين هاي داخل رحمي از شمول قانون خارج هستند.
2)سلول هاي جنسي بوجودآورنده ی اين جنين بايد متعلق به زوج هاي قانوني و شرعي باشد و به عبارت دقيق تر بين مرد صاحب اسپرم و زن صاحب تخمك كه جنين مورد نظر محصول سلول هاي جنسي آنهاست رابطه زناشويي قانوني وجود داشته باشد و استفاده از جنين هاي حاصل از اسپرم و تخمك زن و مرد بيگانه يا غير همسر از نظر اين قانون ممنوع است.
3) طول عمر اين جنين حداكثر پنج روز از مرحله باروري است و در اين مدت جنين را از نظر علمي زايگوت و در مواردي مي توان مورولا ناميد. زيرا پس از تحقق لقاح بين اسپرم و تخمك زايگوت بوجود مي آيد كه يك جنين تك سلولي است. سلول مذكور بلافاصله شروع به تكثير و تقسيم ميتوزي مي كند و تبديل به دو سلول مي شود. هريك از سلول هاي جديد نيز شروع به رشد نموده و تبديل به دو سلول مي شوند و هر بار تعداد سلول ها دو برابر مي شود ودر حدود مرحله 16 سلولي جنين حاصل به شكل توپ تو پركوچكي بنام مورولا در مي آيد و تقريبا در روز پنجم جنين در مرحله مورولا به درون رحم مي رسد.( همان،ص240) همين سير و تكثير سلولي در لقاح آزمايشگاهي نيز در طول اين مدت انجام مي شود.
4) از نظر قانون و آيين نامه اهداي جنين، جنين مي تواند به دو صورت تازه و منجمد باشد.
باتوجه به خصوصيات مذكور در فوق و ازجمله پيش بيني جنين منجمد شده و با عنايت به اينكه انجماد جنين نيز در مراحل اوليه تكثير سلولي امكان پذيراست و از طرف ديگر آيين نامه نيز به صراحت بيان نموده كه جنين اهدايي از مرحله ی باروري حداكثر پنج روزه خواهد بود. فلذا جنين به مفهوم علمي و طبي آن كه از هفته نهم باروري به بعد را شامل مي شود نمي تواند مورد نظر قانون باشد. از نظر علمي جنين مورد نظر قانون با مفهوم زايگوت و رويان انطباق دارد. اما با توجه به اينكه معناي عرفي و لغوي جنين از مرحله ی باروري تا وضع حمل تمام مدت را در بر مي گيرد، فلذا قانون نحوۀ اهداي جنين نيز همانند قوانين ديگركشورمان مفهوم عرفي جنين را مدنظر قرارداه است. با اين تفاوت كه لقاح جنين مورد نظر قانون جديد به صورت خارج از رحم و در محيط آزمايشگاه صورت مي گيرد.(آخوندي، بهجتي،عارفي،1385،9)در حقوق انگليس نيز مطابق ماده يك قانون باروري انسان وجنين شناسي 1990 اين كشور جنين عبارت از جنين زنده انسان بعد از تحقق لقاح است و به عبارت ديگر جنين شامل يك تخمك لقاح يافته درجريان باروري است.
1-1-4. مفهوم باروری مصنوعی
باروری مصنوعی در مقابل باروری طبیعی قرار می گیرد. لقاح طبیعی زمانی اتفاق می افتد که زن، یک یا تعداد بیشتری تخمک سالم و بالغ را آزاد ساخته و این تخمک ها با اسپرم سالم و بالغ مرد ترکیب شوند. در این ارتباط برای انجام لقاح، اسپرم و تخمک باید از مسیر مجاری تناسلی زن، بدون توقف حرکت نموده و تحت تاثیر هورمون ها و ترشحات محیطی حمایت کننده بارور شوند.( همان ، 18 )در باروری مصنوعی اسپرم مرد و تخمک زن در خارج از بدن، در محیط آزمایشگاه با هم ترکیب می شوند. اگر لقاح انجام گیرد، جنین حاصل را به رحم زن منتقل می کنند. باروری مصنوعی که در این نوشته مد نظر می باشد، یا باروری با دخالت شخص ثالث می باشد و یا باروری توسط اسپرم و تخمک زوجین که در محیط آزمایشگاه تلقیح می شوند. باروری شخص ثالث یا از طریق اهدای تخمک یا اهدای اسپرم و یا اهدای جنین متصور است که موضوع مورد برسی در این تحقیق می باشد.
استفاده از تخمک اهدایی برای زنی توصیه می شود که دارای رحم است، اما تخمدان ها و تخمک های مناسبی تولید نمی کند. این نقص ممکن است ناشی از عدم وجود تخمدان، نارسایی زودرس تخمدان یا سن بالای زن باشد.( سردره،1386،18 ) همچنین استفاده از تخمک های اهدایی به زنی توصیه می شود که، به دلیل ابتلا به بیماری های ژنتیکی، انتقال بیماری به کودک محتمل است. در این روش با استفاده از تکنیک باروری آزمایشگاهی، تخمک ها از تخمدان های زن دیگر برداشت می شوند و در آزمایشگاه جنین شناسی و در مجاورت اسپرم همسر گیرنده، یا تزریق اسپرم به داخل سیتوپلاسم تخمک، بارور می شوند و نهایتاً جنین های حاصل در رحم زن گیرنده منتقل می شوند.
استفاده از اسپرم اهدایی برای زوجینی توصیه می شود که، مرد فاقد اسپرم بوده یا اسپرم او توانایی بارور کردن تخمک را نداشته باشد. دلایل استفاده از اسپرم جایگزین، سابقه ی شیمی درمانی یا دیگر عوامل برگشت ناپذیر ناباروری مردان است. شرایط دیگری که ممکن است استفاده از اسپرم اهدایی را تجویز نماید، هنگامی است که مرد اختلال ژنتیکی یا ارثی داشته باشد یا ناقل ناهنجاری های کروموزومی باشد.
( وطن خواه ،1386،20 )
یکی از روش های استفاده از اسپرم جایگزین، انتقال اسپرم آماده و شسته شده ی شخص ثالث به دستگاه تناسلی زن است. روش دیگر، استفاده از اسپرم اهدایی در لقاح خارج رحمی از طریق IVF است. در این روش پس از ارزیابی کامل سلامت اهدا کننده، اسپرم جایگزین تهیه و منجمد می شود. متقابلا پس از بررسی و ارزیابی سلامت دریافت کننده و تطبیق شرایط و مشخصات اهداکننده با دریافت کننده (معمولا به شکل ناشناس)، اسپرم از حالت انجماد خارج و به تخمک زن دریافت کننده تزریق می شود. ( غفاري ، 1382، 2،ص8 )
استفاده از جنین اهدایی، در لقاح خارج رحمی برای زمانی است که، زوج نابارور توأماً با داشتن مشکلاتی از قبیل نداشتن تخمک یا تخمک سالم و همچنین نداشتن اسپرم یا اسپرم سالم، امکان داشتن مشارکت در تشکیل جنین بیولوژیک خود را نداشته باشند یا با عدم امکان تشکیل جنین یا جنین سالم، تنها راه حل درمانی آن ها، استفاده از جنین اهدایی زوج ثالث باشد.
در این اقدام درمانی، جنین حاصل از اسپرم و تخمک یک زوج قانونی پس از لقاح و تقسیمات اولیه و حداکثر تا چهار روز از زمان لقاح به رحم زن منتقل می شود. فرزند حاصل از لحاظ ژنتیک هیچ گونه ارتباطی با زوج دریافت کننده ی جنین ندارد. اگرچه به لحاظ این که جنین در رحم زوجی پرورش می یابد که به دنبال داشتن فرزندانی از آن خود هستند و به لحاظ این که دریافت کننده ی جنین از ابتدای حاملگی تا زایمان و حتی در زمان شیرخوارگی و پس از آن با فرزند همراه است، از نظر بسیاری شرعاً و عرفاً موقعیت یک مادر را می یابد.کودک حاصل از این روش، ارتباط ژنتیکی با زن دریافت کننده یا همسر وی نخواهد داشت.(آخوندي،بهجتي ، عرفي،20) به هر حال، هر چند در حقوق خارجی تمام این انواع مورد شناسایی قرار گرفته، ولی در حقوق ایران فقط نطفه ی حاصله از زوجین قانونی و انتقال آن به زوجینی که مشکل باروری طبیعی دارند شناسایی شده است.
1-2. پیشینه ی بحث
قبل از این که به مباحث مربوط به تحلیل رویکردهای موجود در زمینه ی تلقیح مصنوعی و همچنین آثار مربوط به پذیرش هر یک از دو رویکرد بپردازیم، می بایست پیشینه ای از بحث موجود بیاوریم تا با سرگذشت پزشکی و فقهی و قانونگذاری بحث آشنایی پیدا کرده و بهتر در مورد آینده ی حقوقی بحث قضاوت شود.
1-2-1. پیشینه ی پزشکی
تلقيح مصنوعي در اوايل ظهورخود به منظور اصلاح نژادي در حيوانات اهلي شروع گرديدكه هنوز هم ادامه دارد. اين تكنيك براي اولين بار توسط يك دانشمند آلماني به نام (لابويگ جاكابي) روي ماهي ها انجام گرفت. يك دانشمند ايتاليايي بنام پرفسور «اسپالانزاني» چند سال بعد لابويگ، تلقيح را روي سگ ها آزمايش كرد. در اواخر قرن نوزدهم يك دانشمند روسي بنام (الي الوا) تلقيح مصنوعي را روي حيوانات چهارپا همانند گاو وگوسفند عملي ساخت.( حضرتي شاهين دژ ،1382، 78 )
در سال 1799يك پزشكي انگليسي به نام هانتر، گزارشي در زمينه تلقيح مصنوعي روي انسان را به دولت وقت داد و از آن تاريخ به بعد تلقيح مصنوعي به صورت رسمي و مجاز در انگلستان رايج شد. سپس در فرانسه نيز تلقيح مصنوعي روي انسان ها رواج پيدا كرد. از سال 1914 به بعد تلقيح مصنوعي روي انسان مجدداً توجه دانشمندان را به خود جلب كرد. يك پزشك انگليسي مقيم مصر بنام جاميسون در همان سال متوجه شد كه در برخي از قبايل مصر، برخي زنان با استفاده از نوعي پارچه پشمي آلوده و خواندن ورد به آن برخي زنان نازا را معالجه مي كنند.كنجكاوي جاميسون منجر به تحقيقات توسط نامبرده گرديدكه در نتيجه آن متوجه شدكه علت بارداري برخي از زنان مصري توسط زنان وردخوان آلوده كردن پارچه هاي مورد استفاده به اسپرم مردان و تماس آن با آلت تناسلي زنان نازا بوده است. بعد از پايان جنگ جهاني اول(1918) مساله تلقيح مصنوعي روي زنان نابارور مجدا در انگلستان و فرانسه رواج پيدا كرد و ازآن دو كشور به كشورهاي ديگر سرايت نمود.
تاگذشته هاي نه چندان دور ناباروري يكی از زوجين يكي از مشكلات اساسي خيلي از خانواده ها درسراسر جهان بوده است. اگرچه استفاده داروهاي گياهي از حدود1500سال قبل در ایران و چين و به طوركلي درمشرق زمين جهت تقويت باروري و با اعتقاد به بارورسازي وجود داشته است. ليكن درمان هاي دارويي به صورت خاص براي مبارزه با ناباروري از اوايل قرن بيستم آغاز گرديد. درمان با داروي شيميايي اگرچه در برخي از موارد همانند ضعف تخمك يا ضعف اسپرم در رسيدن به رحم و امثال آنها مثمرثمر بوده است ليكن در برخي موارد همانند عدم امكان تخمك گذاري و عدم امكان اسپرم سازی هيچ تاثيري در باروري نداشته است. همين مساله منجر به آن شدكه از اوايل دهه ی 60 قرن بيستم، استفاده از تكنيك هاي كمكي باروري و توليد مثل در مغرب زمين و بويژه آمريكا آغازگرديد و اولين كودك حاصل از استفاده از روش IVF در دهه1970 ميلادي به نام لوئيس براون ديده به جهان گشود. بعد از اين تاريخ بودكه موسسات پزشكي توليد مثل در اروپا پا به عرصه وجود نهادند و از اواخر قرن بيستم واردكشورهاي درحال توسعه و ازجمله ايران نيز شدند.( فيض الهي ،پيشين ،ص35 )
با توجه به اين نكته كه عدم امكان باروري زوجين نقص موجود دركداميك از زوجين يا هر دوي آنها باشد استفاده از روش هاي گوناگون براي فرزند دار شدن توسط والدين بدون فرزند تجربه شد. آن عده از زوجين كه علت ناباروري آنها نقايص موجود درشوهر بود در ابتدا به استفاده از اسپرم مردان بيگانه روي آوردند. آنهايي نيز كه ناباروري آنها به علت نقص موجود در زن بود به استفاده از مادر جانشين و اجاره رحم روي آوردند. اما تحول بزرگ زماني روي داد كه امكان استفاده از تخمك هاي اهدايي زنان در جهان پزشكي ثابت شد. اين تحول در سال 1983 پا به عرصه وجودگذاشت و براي اولين بار در جهان يك زن بدون تخمك با استفاده از تخمك اهدايي زن ديگر بچه دار شد.
در ايران نيز بعد از پايان جنگ تحميلي تحقيقات در خصوص باروري هاي خارج از رحمي و تلقيح مصنوعي آغاز گرديد و در هشتم دي ماه 1369 اولين فرزند حاصل از تلقيح مصنوعي در بيمارستان افشار دانشگاه شهيد صدوقي متولد شد.( همان ،ص41 )
1-2-2. پیشینه ی فقهی
بحث تلقیح مصنوعی و باروری آزمایشگاهی از مسایل مستحدثه و روز به حساب می آید. این موضوع با این عنوان با تولد اولین کودکان آزمایشگاهی از اواخر قرن 20 در محافل علمی مورد بحث قرار گرفت. با راهیابی این فناوری به کشور ما نیز، هنگام استفاده از این امکان علمی، سوالاتی برای زوجین متقاضی از نقطه نظر شرعی پیش آمد. از این رو برای یافتن حکم شرعی قضیه به عالمان دینی مراجعه، که منجر به صدور فتاوایی در این زمینه شد. نظرات متفاوت و گوناگونی ابراز شده است که ما به این نظرات در فصول آینده می پردازیم. ولی لازم به ذکر است که، درست است که موضوع تلقیح مصنوعی از طریق آزمایشگاهی و با این

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع حقوق پزشکی، روان شناختی، جامعه شناختی، کنوانسیون حقوق کودک Next Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع کنوانسیون حقوق کودک، حقوق کودک، قرآن کریم، دولت ایران