دانلود پایان نامه ارشد با موضوع اقلام تعهدی، قلام تعهدی، کیفیت اقلام تعهدی، گزارشگری مالی

دانلود پایان نامه ارشد

بنیادین این اصل دانست (کردستانی و لنگرودی، 1387). محافظهکاری در حسابداری مفهومی است که از سابقهی تاریخی برخوردار است. محققان تاکنون تعاریف گوناگونی از محافظهکاری حسابداری ارائه کردهاند، برخی از تعاریف بهشرح زیر است.
باسو(1997)، محافظهکاری حسابداری را اینچنین تعریف کرده است: روشی که طبق آن، در واکنش به اخبار بد، شناسایی عایدات و خالص داراییها کاهش مییابد و این در حالی است که، در واکنش به اخبار خوب، شناسایی عایدات و خالص داراییها افزایش نمییابد.
فلسام و اولسونز73 (1995)، محافظهکاری حسابداری را اینگونه تعریف کردهاند: انتظار اینکه خالص ارزش داراییهای گزارش شده توسط یک شرکت، در بلند مدت از ارزش بازار آن کمتر خواهد بود.
پنمن و ژانگ74 (2002)، محافظهکاری حسابداری را انتخاب روش و برآوردی از حسابداری میدانند که ارزش دفتری داراییها را به گونهایبارز، پایین نشان میدهد.
واتز (2003)،محافظهکاری حسابداری را اینچنین تعریفکرده است:لزوم تفاوت قائل شدن در اثباتپذیری شناسایی سود در مقابل زیان. طبق این تعریف از محافظهکاری، پیشبینی سودهای آتی، بایستی از قابلیت اثباتپذیری بیشتری نسبت به زیانهای آتی برخوردار باشد.
گیولی و هین75 (2000)، معتقدند محافظهکاری، یک مفهوم حسابداری است که منجر به کاهش سود انباشتهی گزارششده از طریق شناخت دیرتر درآمد و شناخت سریعتر هزینه، ارزیابی پایین دارایی و ارزیابی بالای بدهی میشود.
واتز76 (2003)، نشان دادند، علاوه بر سابقهی طولانی محافظهکاری در حسابداری، در چند دهه اخیر بهکارگیری آن افزایش یافته است. با توجه به موضع منتقدین (تدوینکنندگان مقررات و استانداردها و دانشگاهیان) نتایج حاصل از بررسی واتز از اهمیت زیادی برخوردار است. زیرا حیات طولانی محافظهکاری در حسابداری و افزایش آن در چند سال اخیر بهطور قوی این فکر را تقویت میکند که محافظهکاری منافع مهمی را در بر دارد.بنابراین، میتوان از محافظهکاری به عنوان مکانیزمی نام برد که اگر به درستی اعمال شود، منجر به حل بسیاری از مسائل نمایندگی و عدم تقارن اطلاعاتی خواهد شد که بهطور کلی از شکاف روزافزون بین مدیران و تأمینکنندگان منابع مالی واحدهای تجاری ناشی میشود (کردستانی و لنگرودی، 1378).
رایان (2006)، محافظهکاری را به دو نوع محافظهکاری شرطی و محافظهکاری غیرشرطی تقسیم کرده است. محافظهکاری شرطی، محافظهکاری است که توسط استانداردهای حسابداری الزامی شده است. یعنی شناخت بهموقع زیان در صورت وجود اخبار بد و نامطلوب و عدم شناخت سود در مواقع وجود اخبار خوب و مطلوب. برای مثال کاربرد قاعدهی اقل بهای تمام شده یا خالص ارزش فروش در ارزیابی موجودی کالا، نوعی محافظهکاری شرطی است. به این نوع محافظهکاری، محافظهکاری سود و زیان و یا محافظهکاری گذشتهنگر نیز میگویند. اما محافظهکاری غیرشرطی از طریق استانداردهای پذیرفتهشدهی حسابداری، الزامی نشده است. این نوع محافظهکاری، کمتر از واقع نشان دادن ارزش دفتری خالص داراییها به واسطهی رویههای از پیش تعیینشده حسابداری است. این نوع محافظهکاری، به محافظهکاری ترازنامه و یا محافظهکاری آیندهنگر نیز معروف است.

2-2-20 محافظهکاری در گزارشگری مالی
در حسابداری، محافظهکاری یکی از ویژگیهای برجسته گزارشگری مالی است که در سالهای اخیر به واسطه رسواییهای مالی مشاهده شده از قبیل شرکت انرون و ورلدکام و … بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که اکثر حسابداران وجود محافظهکاری را قبول دارند ولی تاکنون تعریف روشنی از آن ارائه نشده و هنوز ابهاماتی در این زمینه باقی است. علیرغم فقدان تعریف جامعی از محافظهکاری، در ادبیات حسابداری دو ویژگی مهم محافظهکاری مورد بررسی قرار گرفته است. نخست، وجود جانبداری در ارائه کمتر از واقع ارزش دفتری سهام نسبت به ارزش بازار آن که توسط فلسام و اوهلسون در سال 1995 میلادی عنوان شده است. دوم، تمایل به تسریع بخشیدن در شناسایی زیانها و به تعویق انداختن شناسایی سودها که توسط باسو در سال 1997 میلادی عنوان شده است (پریس77، 2005).
جانبداری در ارائهی کمتر از واقع ارزش دفتری سهام نسبت به ارزش بازار سهام معرف محافظهکاری از دیدگاه ترازنامهای است و معیار نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری سهام نیز برگرفته از همین تعریف است که بر پایه مبانی منطقی و سادهای بنا نهاده شده است و در ادبیات حسابداری از سطح پذیرش عمومی برخوردار شده است. اما تمایل به تسریع بخشیدن در شناسایی زیانها و به تعویق انداختن شناسایی سودها معرف محافظهکاری از دیدگاه سود و زیانی است و بر همین اساس باسو در سال 1997 میلادی معیار عدم تقارن زمانی سود را معرفی نمود.
محافظهکاری در گزارشگری مالی در نتیجه برخی دلایل اقتصادی به وجود میآید که در قالب چهار تبیین گنجانده میشوند و عبارتند از: (1) تبیین قراردادی؛ (2) تبیین دعاوی حقوقی؛ (3) تبیین مالیات و (4) تبیین قوانین و مقررات حسابداری. در این میان، قدمت تبیین قراردادی بیش از سه تبیین دیگر است، بهطوری که به اعتقاد واتز و زیمرمن (1983)، قرنها است که قراردادها در حسابداری مورد استفاده قرار میگیرند. بنابراین کسی نمیتواند زمانی را در تاریخ اخیر معرفی کند که از آن هنگام نفوذ قراردادها شروع شده باشد. در مقابل، سه تبیین دیگر محافظهکاری بر پدیدههای جدیدتری متکی بوده و قادر به تشریح محافظهکاری هستند. با اینحال، نتایج بررسیها از اهمیت هر چهار تبیین حکایت دارند. نقاط مشترک بین این چهار تبیین بیانگر آن است که ممکن است آنها تجلی یک تبیین واحد از محافظهکاری باشند (واتز، 2003).
ویژگی مشترک تمام این عوامل اقتصادی وجود یک “تابع زیان نامتقارن” است. برای مثال، بر اساس تبیینقراردادی-سهامداران به واسطه مسئولیت محدودشان دارای یک تابع زیان نامتقارن هستند و انگیزه دارند از طریق ارائه بیش از واقع سود و خالص داراییها، ثروت را از سوی وامدهندگان منتقل کنند. به همین شکل، مدیران نیز دارای مسئولیت محدود بوده و از انگیزههای لازم برای ارائهی بیش از واقع عملکرد مالی شرکت و انتقال ثروت از سوی سهامداران برخوردارند. هزینههای دعاوی حقوقی هم نامتقارن است. مدیران، حسابرسان و شرکتها با احتمال بسیار بیشتری نسبت به ارائهی بیش از واقع سود و خالص داراییها در مقابل ارائهی کمتر از واقع آنها، موارد شکایت خواهند داشت. بهطور مشابه، تدوینکنندگان استانداردهای حسابداری نیز در مقابل ارائهی بیش از واقع سود و خالص داراییها بیشتر متحمل هزینه خواهند شد. روابط بین سود گزارش شده و مالیات هم انگیزهای را برای به تعویق انداختن زمان شناسایی درآمدها و تسریع بخشیدن به شناسایی هزینهها و زیانها فراهم میآورد تا اینکه ارزش فعلی مالیاتها کاهش یابد (رویچودهاری78 و واتز، 2006).
پژوهشگرانی که مخالف کاربرد محافظهکاری در گزارشگری مالی هستند، دلایل زیر را مطرح نمودهاند:
محافظهکاری ابزار مدیریت سود است.
محافظهکاری باعث تأکید بیشتر بر قابلیت اتکا در برابر تأکید کمتر بر مربوط بودن به عنوان دو ویژگی کیفی اطلاعات میشود.
محافظهکاری باعث عدم شناخت مبالغ با اهمیت دارایی و شناخت آنها به عنوان هزینه میشود (رحمانی و همکاران، 1390).

2-2-21کیفیت اقلام تعهدی
سود حسابداری از دو قسمت عمده تشکیل یافته است: قسمتی از آن نقدی است؛ یعنی وجه نقد به دست آمده طی یک دوره در داخل این سود قرار دارد و قسمتی دیگر از آن را اقلام تعهدی تشکیل میدهد. بخش تعهدی سود بهمراتب از بخش نقدی آن اهمیت بیشتری در ارزیابی عملکرد شرکت دارد. وجه نقد به دست آمده طی یک دوره مالی، اطلاعات مربوطی به شمار نمیآید؛ چون وجه نقد شناسایی شده مشکلات زمانبندی و تطابق را دارد که میتواند به اندازهگیری غیر صحیح عملکرد شرکت منجر شود. اقلام تعهدی برای تشخیص کیفیت سود شاخص مهمی است و در ارزشیابی سهام کاربرد دارد. نقش اقلام تعهدی در تغییر یا اصلاح شناسایی جریانهای نقد است و مبالغ تعدیل شده (سود تعدیلی) طبق بیانیه مفاهیم حسابداری شماره یک معیاری بهتر برای اندازهگیری عملکرد شرکت است. به هر حال، اقلام تعهدی اغلب بر مبنای فرضها و برآوردهایی است که اگر اشتباه باشد باید در اقلام تعهدی و سود آینده اصلاح شود. بنابراین، کیفیت اقلام تعهدی و سود با توجه به خطاهای برآورد آنها کاهش مییابد (قائمی، 1387).برای اینکه مفهوم کیفیت اقلام تعهدی توضیح داده شود ابتدا باید اقلام تعهدی تعریف شود. اقلام تعهدی به عنوان تفاوت بین سود حسابداری و جریان وجه نقد تعریف شده است. فرض میشود که جریان وجه نقد، اصلیترین عنصری است که سرمایهگذاران به آن ارزش میدهند و با توجه به آن، کیفیت اقلام تعهدی مرتبط با سود حسابداری را شناسایی میکنند.

کیفیت اقلام تعهدی از دیدگاه صاحبنظران مختلف بهشرح زیر تعریف شده است:
قرینه اندازه انحراف اقلام تعهدی سرمایه در گردش از جریانات وجه نقد عملیاتی را کیفیت اقلام تعهدی مینامند. زیرا هرچه اندازه انحراف کوچکتر باشد، اقلام تعهدی، با کیفیتتر تلقی میگردد (مدرس و حصارزاده، 1387).
حدی که اقلام تعهدی شناسایی جریان نقد را تعدیل و یا منتقل میکند تا ارقام تعدیل شده، عملکرد واحد تجاری را بهتر اندازهگیری کند، و سود و جریان نقد آتی را پیشبینی نماید کیفیت اقلام تعهدی مینامند (تای، 2004).
در واقع میتوان برای سرمایهگذاران، کیفیت اقلام تعهدی را درجه نزدیکی سود شرکت با میزان جریانهای نقدی ایجاد شده تعریف کرد. بنابراین، کیفیت اقلام تعهدی ضعیف این درجه نزدیکی را کاهش میدهد و باعث میشود که ریسک سرمایهگذار در ارتباط با تصمیمگیری در مورد شرکت خاص افزایش یابد (فرانسیس و همکاران، 2005).
هنگامی که در شرکتی بخشی از اقلام تعهدی جاری، در بخش عملیاتی صورت جریان وجوه نقد منعکس نشود، کیفیت اقلام تعهدی کاهش یافته و در نتیجه ریسک اطلاعات افزایش و ارزش شرکت کاهش مییابد که این موضوع ثروت سهامداران را تحت تأثیر قرار میدهد (فرانسیس و همکاران، 2005). عوامل بسیاری در کاهش سودمندی اقلام تعهدی اثر دارند. یکی از این عوامل، خطای برآورد اقلام تعهدی است (دچو و دیچو79، 2002). برای مثال یولیو و یانپنگ80 (2006)، بر این باورند که خطای برآورد، یکی از مهمترین عواملی است که کیفیت اقلام تعهدی و متقابلاً سود را کاهش میدهد. خطای برآورد، بستگی به ویژگیهای شرکت مانند پیچدگی معاملات و قابلیت پیشبینی محیط دارد. یکی از مواردی که ممکن است بر کیفیت اقلام تعهدی شرکتها تأثیرگذار باشد، ترکیب سهامداران شرکتها و به خصوص حضور سهامداران نهادی در ترکیب مالکان شرکتها است (جاسپر و همکاران81، 2005). آنها تمایل زیادی به صرف منابعی برای نظارت و تأثیرگذاری در حوزه مدیریتی داشته و سعی میکنند موانعی را برای مدیریت ایجاد نمایند تا از دستکاری سود با استفاده از اقلام تعهدی که موجب افزایش عدم اطمینان اطلاعات مربوط به سود و کاهش کیفیت اقلام تعهدی و سود میشود اجتناب ورزند (فرانسیس و همکاران، 2005).از نظر دچو و دیچو (2002)، کیفیت اقلام تعهدی با افزایش میزان خطای برآورد اقلام تعهدی کاهش مییابد.
کیفیت اقلام تعهدی به عنوان جایگزینی برای کیفیت اطلاعات حسابداری در نظر گرفته میشود؛ چرا که اطلاعاتی را در مورد جریان نقدی مورد انتظار برای آگاهی سرمایهگذاران فراهم میکند و میتواند معیاری برای مدیریت بهینه وجه نقد باشد (گارسیا ترول و همکاران82، 2009). بهطور کلی، هر چه کیفیت اطلاعات تعهدی حسابداری بهتر باشد، پیشبینی جریان نقد آینده شرکتها راحتتر است و این پیشبینی با آسانی بیشتری صورت میگیرد و لذا در این وضعیت به نظر میرسد که شرکتها با آسانی بیشتری تأمین مالی میکنند و اجبار و تمایلی به نگهداری وجه نقد اضافی در شرکت نداشته باشند. از سوی دیگر، مدیران شرکتهای ایرانی ممکن است به دلیل احتیاط بیشتر، صرفنظر از بهتر یا ضعیفبودن کیفیت اطلاعات حسابداری، وجه نقد بیشتری نگهداری کنند.

2-2-22ارتباط عدم تقارن اطلاعاتی،کیفیت افشا و کیفیت گزارشگری مالی
2-2-22-1 ارتباط بین عدم تقارن اطلاعاتی و کیفیت افشا
افشای اطلاعات، نقش اساسی در تصمیمگیریهای صحیح و آگاهانهی گروههای

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع گزارشگری مالی، کیفیت گزارشگری، کیفیت گزارشگری مالی، صورتهای مالی Next Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع تقارن اطلاعاتی، عدم تقارن، عدم تقارن اطلاعات، عدم تقارن اطلاعاتی