دانلود پایان نامه ارشد با موضوع اشتغال زنان، برنامه اول توسعه، خارج از خانه

دانلود پایان نامه ارشد

4/20 ميليون نفر در سال 1385 رسيده است. بالاترين ميزان رشد جمعيت شاغلين مربوط به دوره 85-1375 است(5/3 درصد رشد سالانه). جمعيت بيکار کشور نيز از 1 ميليون نفر در سال 1335 به 3 ميليون نفر در سال 1385 رسيده است. بالاترين ميزان رشد جمعيت بيکار در ايران (5/7 درصد) مربوط به دوره 85-1375 است. افزايش روز افزون جمعيت ده سال به بالا، توسعه آموزش عالي و تقاضاي رو به ازدياد زنان براي کار خارج از خانه را مي توان مهمترين عوامل توسعه و افزايش بيکاري در کشور دانست (کاظمي پور،1382).

جدول2-4. تعداد و ميزان رشد سالانه جمعيت دهساله به بالا، جمعيت فعال، شاغل
و بيکار طي سالهاي 85-1335
انواع جمعيت

جمعيت (ميليون نفر)

ميزان رشد سالانه (درصد)

1335
1345
1355
1365
1375
1385

45-1335
55-1345
65-1355
75-1365
85-1375
جمعيت دهساله به بالا
7/12
5/16
23
8/32
4/45
5/59

6/2
3/3
6/3
3/3
7/2
جمعيت فعال
6
5/7
8/9
8/12
16
5/23

2/2
6/2
7/2
2/2
9/3
جمعيت شاغل
9/5
8/6
8/8
11
5/14
4/20

5/1
5/2
2/2
8/2
5/3
جمعيت بيکار
1
7/0
1
8/1
5/1
3

4/16
2/3
2/6
2-
5/7
منابع: مرکز آمار ايران، نشريات سرشماريهاي کل کشور (1335تا 85 13)

2-7-1 تحولات ميزان هاي عمومي و ويژه فعاليت و بار تکفل:
ميزان عمومي فعاليت نشان دهنده تعداد افراد فعال از نظر اقتصادي به ازاي هر 100 نفر جمعيت مي باشد. اين ميزان از 32 درصد در سال 1335 به 3/33 درصد در سال 1385 رسيده است. قابل ذکر است مخرج کسر اين ميزان کل جمعيت است که تحت تاثير ساختمان سني جمعيت قرار مي گيرد و به همين علت بهتر است جهت انجام مقايسه از ميزان ويژه فعاليت اقتصادي که مخرج کسر آن جمعيت ده ساله به بالا است استفاده شود. ميزان ويژه فعاليت اقتصادي در ايران از 5/47 درصد در سال 1335 به 4/39 درصد در سال 1385 رسيده است. به عبارت ديگر اين ميزان نشان دهنده اين است که در سال 1335 از هر 100 نفر جمعيت 10 ساله و بالاتر در ايران 5/47 نفر از نظر اقتصادي فعال(شاغل يا بيکار در جستجوي کار) بوده اند. که اين رقم به 4/39 نفر در سال 1385 رسيده است. همانطوريکه در جدول شماره4 منعکس است سهم جمعيت فعال از جمعيت ده ساله و بيشتر در ساير سرشماريها (1345، 1355، 1365 و 1375) به ترتيب 2/45، 5/42، 39 و 3/35 درصد بوده‌ است که روندي رو به کاهش تا سال 1375 است. در فاصله سالهاي 1375 تا 1385 اين شاخص روندي رو به افزايش داشته است.
شاخص ديگري که در اين قسمت مورد بررسي قرار مي گيرد بار تکفل است. اين شاخص از تقسم جمعيت غير فعال بر جمعيت فعال بدست مي آيد و نشان دهنده اين است که هر نفر فعال مي بايست غير از خود چند نفر ديگر را از نظر اقتصادي تامين کند. اين شاخص از 2/2 در سال 1335 به 4/2 در سال 1385 رسيده است. به عبارت ديگر در سال 1385 هر فرد شاغل علاوه بر خودش مي بايست 4/2 نفر ديگر را از نظر اقتصادي تامين کند. بالاترين ميزان اين شاخص مربوط به سال 1365 (4 نفر) و پايين ترين ميزان اين شاخص مربوط به سال 1335 (2/2 نفر) است.

جدول 2-5 . ميزان عمومي و ويژه فعاليت و بار تکفل، 85-1335
موارد
1335
1345
1355
1365
1375
1385
ميزان عمومي فعاليت٭31
32
2/30
29
9/25
7/26
3/33
ميزان ويژه فعاليت اقتصادي٭٭32
5/47
9/45
5/42
39
3/35
4/39
بار تکفل33٭٭٭
2/2
6/2
8/2
4
1/3
4/2
منابع: مرکز آمار ايران، نشريات سرشماريهاي کل کشور (1335تا 85 13)
٭ جمعيت فعال تقسيم بر کل جمعيت
٭٭ جمعيت فعال تقسيم بر جمعيت ده سال به بالا
٭٭٭ جمعيت غير فعال تقسيم بر جمعيت فعال

2-7-2 تحولات ميزان فعاليت، اشتغال و بيکاري به تفکيک جنس:
نسبت جمعيت فعال از جمعيت ده سال و بالاتر به تفکيک جنس در سالهاي 85-1335 در جدول2-6 محاسبه شده است. نسبت درصد فعاليت مردان ده ساله و بالاتر فعال از 9/83 در سال 1335 بتدريج کاهش يافته و اين روند کاهشي تا سال 1375 که به 7/60 رسيده ادامه يافته است. از سال 1375 تا سال 1385 اين نسبت اندکي افزايش يافته و به 6/65 درصد رسيده است. نسبت درصد زنان فعال از سال 1335 تا 1355 روند افزايشي داشته است و در سال 1365 کاهش يافته است و سپس از سال 1365 تا 1385 دوباره روند افزايشي داشته است و در سال 1385 به 4/12 درصد رسيده است. بطور کلي مي توان گفت بيش از دو سوم از مردان و 13 درصد از زنان ده ساله به بالا در ايران فعال و بقيه غير فعال مي باشند.
جدول 2-6. توزيع درصد جمعيت ده سال به بالا بر حسب وضع فعاليت به تفکيک جنس در سالهاي 85-1335
جنس
1335
1345
1355
1365
1375
1385
مرد
فعال
9/83
77
7/70
3/68
7/60
6/65
زن
فعال
2/9
5/12
9/12
1/8
3/10
4/12
کل
فعال
4/45
8/45
6/42
39
3/35
4/39

منبع: مرکز آمار ايران، نشريات سرشماريهاي کل کشور (1335تا 85 13)
جدول شماره 2-7 ميزان هاي اشتغال و بيکاري را به تفکيک جنس و بر اساس سرشماريهاي 85-1335 نشان مي دهد. در طول اين سالها 85 تا بيش از 97 درصد جمعيت فعال، شاغل و بقيه بيکار در جستجوي کار بوده اند. بالاترين ميزان اشتغال مربوط به سال 1335 با 3/97 درصد و کمترين ميزان اشتغال مربوط به سال 1365 با 8/85 درصد بوده است. قابل ذکر است که ميزان اشتغال در سال 1385 برابر با 2/87 بوده است(2/89 درصد مردان در مقابل 6/86 درصد از زنان شاغل بوده اند). ميزان بيکاري از 6/2 درصد در سال 1335 به 2/14 درصد در سال 1365 رسيده است که همواره روند صعودي داشته است و در سال 1375 به 9 درصد کاهش پيدا کرده که در سال 1385 به 7/12 درصد افزايش پيدا کرده است. نسبت زيادي از اين افزايش به زنان بيکار در جستجوي کار مربوط مي شود که از 3/13 درصد در سال 1375 به 3/23 درصد در سال 1385 رسيده است (10 رقم افزايش در طول 10 سال). بالاترين ميزان اشتغال مردان مربوط به سال 1335 با 97 درصد بوده و پايين ترين ميزان اشتغال مردان مربوط به سال 1365 با 87 درصد بوده است. ميزان اشتغال مردان در سال 1385، 2/89 درصد بوده است. از طرفي ميزان اشتغال زنان از 6/99 درصد در سال 1335 تا 6/74 در سال 1365 متغير بوده است. ميزان اشتغال زنان در سال 1385 برابر با 6/76 درصد و بيش از ده رقم پايين تر از ميزان اشتغال مردان بوده است.

جدول 2-7. ميزان هاي اشتغال و بيکاري به تفکيک جنس، طي سالهاي 85-1335
موارد

1335
1345
1355
1365
1375
1385

ميزان اشتغال
کل
3/97
4/90
8/89
8/85
9/90
2/87

مرد
97
3/90
9/90
87
5/91
2/89

زن
6/99
91
6/83
6/74
7/88
6/76
ميزان بيکاري
کل
6/2
6/9
2/10
2/14
9
7/12

مرد
8/2
6/9
1/9
9/12
5/8
8/10

زن
4/0
1/8
4/16
4/25
3/13
3/23
منابع: مرکز آمار ايران، نشريات سرشماريهاي کل کشور (1335تا 85 13)

نمودار شماره 2-3 ميزان ويژه فعاليت اقتصادي را به تفکيک سن و جنس نشان مي دهد. اين نمودار بخوبي تفاوت فعاليت ويژه اقتصادي را در دو جنس نشان مي دهد. در تمام سنين ميزان فعاليت ويژه اقتصادي در مردان بيشتر از زنان مي باشد. همانطوريکه در نمودار مشاهده مي شود ميزان فعاليت به تفکيک سن مردان بعد از 15 سالگي به سرعت افزايش يافته و تا قبل از سي سالگي به بيش از 90 درصد مي رسد. تا حدود 50 سالگي ميزان فعاليت مردان بيش از 90 درصد است که در نقطه اوج فعاليت (سنين 30 تا 45 سالگي) به حدود 95 درصد نيز بالغ مي گردد. بعد از 50 سالگي بتدريج ميزان فعاليت مردان از نقطه اوج خود فاصله گرفته و در سنين بالاتر از 65 سالگي به کمتر از 40 درصد تنزل مي يابد.
ميزان هاي فعاليت زنان در کليه سنين بطور فاحشي کمتر از مردان است. در هر حال ميزان فعاليت به تفکيک سن زنان نيز تا حدود سي سالگي روندي رو به افزايش دارد و در نقطه اوج خود به اندکي بيش از 20 درصد مي رسد. بعد از سي سالگي اين رقم بتدريج کاهش مي يابد بطوريکه در حدود 50 سالگي زنان به کمتر از 10 درصد و در سنين بالاتر از 65 سالگي به رقم ناچيز 3/2 درصد تنزل مي يابد. ازدواج و متعاقب آن باروري و فرزند دار شدن از جمله عواملي هستند که در بسياري از موارد مانعي بر شروع و يا استمرار فعاليت زنان هستند و منجر به خانه دار شدن آنان مي شوند. اين در حاليست که ازدواج و فرزند دار شدن انگيزه مهمي براي شروع و يا استمرار به کار مردان مي گردد. تاثير کاملاً متفاوت ازدواج و فرزند دار شدن بر فعاليت و اشتغال مردان و زنان را به وضوح مي توان از نمودار شماره 2-3 استنباط نمود.

3-8 جمع بندي
در پایان فصل حاضر تلاش شد تا روند تحولات جمعيت از نقطه نظر تعداد و رشد جمعيت و تغييرات ساختمان سني جمعيت ايران و همچنين تحولات جمعيت بالقوه فعال ( دهساله و بالاتر، ميزان ويژه فعاليت، اشتغال و بيکاري) با توجه به شش سرشماري انجام گرفته (1345،1335، 1355، 1365، 1375، 1385) مورد بررسي و تحليل قرار بگيرد.
پس از کاهش اساسي و مستمر مرگ ومير از دهه 1330 کشور ايران با رشد شتابان و بي سابقه جمعيت مواجه شد که اين رشد سريع تا دهه 1360 استمرا يافته و جمعيت ايران در اين مدت سه برابر شده و به 50ميليون نفر بالغ گرديد (ميرزائي،1378:39). ميزان رشد مطلق سالانه برابر با 4 درصد بين دو سرشماري 1355 و 1365 در ايران باعث گرديد بعد از سال 1365 مجدداً اذهان متوجه مسئله اي به نام جمعيت در ايران شوند. به همين جهت تمهيدات همه جانبه اي براي تعديل رشد جمعيت به کار گرفته شد و در بطن برنامه اول توسعه اقتصادي و اجتماعي جمهوري اسلامي ايران (72-1368) تعديل رشد جمعيت در دستور کار قرار گرفته و تا اين زمان نيز ادامه داشته است. با توجه به وجود زمينه هاي قبلي و جهت گيري مساعد دولت و مساعدت هاي بين المللي سطح باروري در ايران در دهه 1370 با سرعتي کم سابقه کاهش يافت. چنين روندي منجر به تعديل رشد جمعيت گرديد، بطوريکه در حال حاضر ميزان رشد سالانه جمعيت به 6/1 درصد رسيده و بر اساس برآورد انجام شده اين ميزان رشد در دوره 1404-1385 به 3/1 درصد خواهد رسيد.
تغييرات زادو ولد و باروري خود، منجر به تغييرات اساسي در توزيع سني و هرم سني جمعيت مي شود. به همين سبب به دنبال کاهش اساسي و مستمر باروري در ايران از اواخر دهه 1360 هرم سني جمعيت ايران دستخوش تغييرات بنيادين شد و اين تغييرات در مقايسه با روندهاي پيشين نو ظهور و بي سابقه بود. در سرشماري سال 1375 براي اولين بار نسبت درصد جمعيت زير 15 سال از 5/45 درصد در سال 1365 به 5/39 درصد در سال 1375 رسيد. اين روند رو به کاهش در دهه بعد شدت گرفت بطوريکه اين نسبت درصد در سال 1385 با 5/14 رقم کاهش به 1/25 درصد رسيد. بر اساس برآورد انجام شده اين روند رو به کاهش همچنان ادامه خواهد يافت. از طرفي کاهش فزاينده و مستمر باروري در ايران منجر به افزايش جمعيت ده ساله و بالاتر و به تبع آن جمعيت فعال گرديده است بطوريکه همزمان با شروع کاهش باروري در ايران از اواخر دهه 1360 جمعيت فعال با رشدي معادل (2/2 درصد) از 8/12 ميليون نفر در سال 1365 به 16 ميليون نفر در سال 1375 رسيده و پس از آن جمعيت فعال با ميزان رشدي بالاتر از دوره قبل (9/3 درصد) به 5/23 ميليون نفر در سال 1385 رسيد. بطورکلي مي توان گفت رشد فزاينده جمعيت کشور طي سال هاي 1355 تا 1365 منجر به وسيع تر شدن قاعده هرم سني و جوان شدن جمعيت شد. اين رشد فزاينده در دهه بعد و به خصوص سال هاي 1375 تا 1385 منجر به افزايش چشمگير جمعيت فعال کشور شد، به طوري که در اين سال ها رشد سالانه جمعيت با اجراي برنامه هاي تنظيم خانواده به 6/1 درصد تقليل يافت، اما جمعيت فعال با رشد تقريباً معادل 4 درصد درسال روبه رو بوده است. حال اگر به همراه افزايش جمعيت فعال، زيربناهاي اقتصادي جامعه نتواند به نسبت تقاضاهاي شغلي و شغل هاي مورد نياز و همچنين با در نظر گرفتنآرزوهاي شغلي جوانان، شغل مناسب ايجاد نمايد جامعه با پديده روزافزون

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع تیپ های شخصیتی، رشته تحصیلی، وضعیت اقتصادی Next Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع مقطع متوسطه، دانش آموزان دختر، پایگاه اجتماعی