دانلود مقاله با موضوع سازمان ملل، سازمان ملل متحد، ارتکاب جرم، اعمال مجرمانه

دانلود پایان نامه ارشد

پيشرفت تکنولوژي‌هاي جديد که به موازات آن فعاليت‌هاي مجرمانه جديد را به وجود آورده‌اند و سوءاستفاد? بزهکاراني که از فناوري‌هاي اطلاعاتي، براي ارتکاب اعمال مجرمانه استفاده مي‌کنند، پرداخته است. اين دو قطعنامه به طور مشابه موضوعاتي را مورد بحث قرار داده‌اند که در ذيل به آن‌ها اشاره مي‌گردد:
ايمن سازي فضاي سايبر و مقابله با تهديدات آن از جمله تروريسم سايبري، افزايش همکاري بين بخش خصوصي و دولتي براي مقابله با سوءاستفاد? جنايتکارانه از فناوري اطلاعات، همکاري و هماهنگي ميان دستگاه‌هاي دولتي براي مقابله با تهديدات مذکور، دعوت به همکاري دولت‌هاي عضو براي شرکت در کنفرانس‌هاي سازمان ملل متحد درباره پيشگيري از بزه‌هاي مرتبط با فناوري اطلاعات و مواردي از اين قبيل تأکيد شده است (See: UN Resolution 56/121, 2001). همچنين لزوم اتخاذ تدابيري به منظور پيشگيري از موضوعات کيفري مربوط به فناوري اطلاعات، همکاري و هماهنگي در تحقيق و تعقيب بزهکاران بزه‌هاي مذکور، تبادل اطلاعات در رابطه با مشکلات مربوط با جرايم سايبري، لزوم آموزش و يادگيري قانون‌گذاران در رابطه با چالش‌هاي نوين فناوري اطلاعات، تأکيد بر حمايت نظام‌هاي حقوقي از محرمانه بودن و تماميت داده‌ها و سيستم‌هاي رايانه‌اي از اختلال و دسترسي غيرمجاز، آگاهي عموم مردم در زمين? پيشگيري و مبارزه با بزه‌هاي مذکور و موضوعاتي از اين قبيل، از جمله موضوعات مهمي است که در اين دو قطعنامه مورد توجه قرار گرفته است. هرچند اين قطعنامه‌ها در مورد بزه‌ديدگان تروريسم سايبري عنواني به ميان نياورده‌اند؛ اما نکات ارائه شده در اين قطعنامه‌ها، به صورتي است که مفاد آن مشمول تروريسم سايبري و حمايت کيفري از برخي بزه‌ديدگان آن يعني (داده‌ها و سيستم‌هاي رايانه‌اي) خواهد شد.

2-2-1-20- قطعنام? ايجاد فرهنگ جهاني امنيت سايبر و حمايت از زيرساخت‌هاي اطلاعاتي حساس65
قطعنام? فوق به شمار? 199/58، در ژانوي? سال 2004 توسط مجمع عمومي به تصويب رسيد. اين قطعنامه حفاظت از زيرساخت‌هاي اطلاعاتي حساس را به عنوان عمده‌ترين بزه‌ديد? تروريسم سايبري مورد توجه قرار داده و مباحثي مختلفي را مورد بحث قرار داده است که عبارت اند از: محافظت مؤثر از زيرساخت‌هاي حياتي شامل، شناسايي تهديدات و کاهش آسيب پذيري از زيرساخت‌هاي اطلاعاتي حساس، به حداقل رساندن خسارات و مدت زمان بهبودي آسيب و حمله و همچنين شناسايي منبع حمله، توجه به اقدامات سازمان‌هاي منطقه‌اي و بين‌المللي در بالا بردن امنيت زيرساخت‌هاي اطلاعاتي حساس، تلاش براي حفاظت از زيرساخت‌هاي حساس با توجه به قوانين داخلي و ملّي با رعايت حفظ حريم خصوصي، دعوت کشورهاي عضو به توسع? استراتژي‌هاي خود براي کاهش خطرات زيرساخت‌هاي اطلاعاتي حساس با توجه به قوانين و مقررات ملّي، حفاظت از زيرساخت‌هاي اطلاعاتي حساس از طريق تسهيل انتقال اطلاعات و ظرفيت سازي به ويژه در کشورهاي در حال توسعه، استقرار شبک? اضطراري در مورد آسيب پذيري و حوادث سايبري، ايجاد و استقرار شبکه‌هاي ارتباطي بحران و آزمايش آن‌ها به منظور اطمينان از ايمن بودن تأسيسات، تسهيل رديابي حملات در زيرساخت‌هاي اطلاعاتي حساس، آموزش و تهي? پرسنل آموزش ديده براي رديابي و تعقيب بزهکاران در داخل و خارج کشور، ارتقاء سطح پژوهش‌هاي ملّي و بين‌المللي و توسع? استفاده از فن‌آوري‌هاي امنيتي که مطابق با استانداردهاي بين‌المللي باشد.(UN Resolution, 58/199, 2004)

2-2-2- اقدامات پيشگيران? غير کيفري در اسناد بين‌المللي و منطقه‌اي
همان طور که در ابتداي بحث به آن پرداخته شد، کنوانسيون خاصي که به طور بارز به تروريسم سايبري و پيشگيري از آن پرداخته شده باشد، بر خلاف برخي جرايم تروريستي مانند تروريسم هسته‌اي وجود ندارد. با توجه به اين که پيشگيري اجتماعي از طريق آموزش و اطلاع رساني و پيشگيري وضعي به وسيل? راهکارهايي از قبيل: افزايش خطرات قابل پيش بيني ارتکاب جرم، افزايش زحمات ارتکاب جرم و کاهش سود و منافع حاصل از ارتکاب جرم، در صدد کاهش آمار بزهکاري و به تبع بزه‌ديدگي است، بنابراين در خصوص اقدامات پيشگيرانه، به منظور پيشگيري از بزه‌ديدگي اشخاص، بايد به اسناد و اقدامات سازمان‌هايي اشاره کنيم که به طور عام به مسئل? پيشگيري از جرايم فضاي سايبر، اقدامات تروريستي مرتبط و اقدامات عملي در جهت کاهش تهديدات فضاي سايبر پرداخته اند.
از جمله اسناد بين‌المللي در اين رابطه، مي‌توان به اقدامات سازمان ملل متحد اشاره نمود که در حوز? تروريسم سايبر با تصويب و صدور کنوانسيون‌ها و توصيه‌نامه‌هاي متعدد، اقدامات چشمگيري را به منظور مقابله با تهديدات سايبري از جمله تروريسم سايبري انجام داده است. در اين راستا نهادها و سازمان‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي نيز اقدام به صدور قطعنامه‌ها، توصيه نامه‌ها و اقدامات پيشگيرانه و مقابله‌اي در زمين? محافظت از بزه‌ديدگان بالقو? جرايم سايبري، از جمله زيرساخت‌هاي اطلاعاتي، داده‌ها و سيستم‌هاي رايانه‌اي نموده‌اند که به طور کلي مشمول اقدامات پيشگيران? کيفري مي‌شود. به عبارتي ديگر، ممکن است در برخي از اسناد و سازمان‌هاي مذکور به اقدامات کيفري نيز اشاره‌اي کوتاهي شده باشد. در اين راستا به اقدامات انجام گرفته در حوز? پيشگيري غير کيفري در اسناد بين‌المللي و منطقه‌اي اشاره مي‌گردد:

2-2-2-1- توصيه نامه‌هاي نشري? بين‌المللي سياست جنايي
نشري? بين‌المللي سياست جنايي، يکي از اقدامات سازمان ملل به منظور نشر و توسع? آگاهي‌هاي مربوط به امنيت رايانه است. سازمان ملل متحد در سال 1994 در اين نشريه به امنيت سيستم‌هاي رايانه‌اي پرداخته و امنيت اين سيستم‌ها را در امنيت سيستم‌هاي EDP66 بيان داشته است. با اين توضيح که امنيت سيستم‌هاي EDP از هفت مؤلف? اساسي تشکيل شده است که شامل امنيت اداري و سازماني، امنيت پرسنلي، امنيت فيزيکي، امنيت مخابرات الکترونيکي، امنيت سخت افزاري و نرم افزاري، امنيت عمليّاتي و برنامه ريزي است که به صورت کوتاه به بيان هر يک از موارد فوق پرداخته مي‌شود:
1. امنيت اداري و سازماني: شامل تعيين راهبردهاي کلي امنيت براي ايمن سازي سازمان و مشخص نمودن شيو? دقيق و ضمانت صحيح اجراي اصول حاکم بر امنيت است.
2. امنيت پرسنلي: اين بخش از امنيت شامل تعيين ضوابط و قوانيني است که کارکنان يک سازمان بايد براي حفظ امنيت سيستم‌هاي اطلاعاتي رعايت کنند. امروزه شمار حملات سايبري موسوم به “خودي” که از طرف کارمندان يک سازمان ارتکاب مي‌يابد، بيشتر شده و به عنوان يک معضل اساسي براي مديران سازمان‌هاي تبديل شده است.
3. امنيت فيزيکي: اين بخش از امنيت، وضعيت محيطي سيستم‌ها را مورد توجه قرار داده و بيان مي‌دارد که سيستم‌هاي EDP بايد در مکاني استقرار يابند که از دسترسي عوامل غيرمجاز در امان باشند.
4. امنيت مخابرات الکترونيکي: مخابرات به طور غالب يک بخش اساسي از سيستم‌هاي خودکار را تشکيل مي‌دهد. بنابراين تدابيري که مخابرات الکترونيکي را محافظت نمايد، براي برقراري امنيت سيستم‌هاي رايانه‌اي و داده‌هاي آن‌ها ضروري است.
5. امنيت سخت افزاري و نرم افزاري: امنيت سخت افزاري به امکانات و ويژگي‌هاي حفاظتي مربوط مي‌شود که به کمک مشخصه‌هاي ساختاري تجهيزات داده پردازي و همچنين روش‌هاي پشتيباني و کنترلي لازم براي حفاظت از تماميت عمليّات آن امکانات، تحقق مي‌پذيرد (عقبري، 1377: 67).
6. امنيت عمليّاتي: به سياست‌ها و روش‌هايي مربوط مي‌شود که به منظور قابل استفاده بودن دايم قابليت‌هاي عمليّاتي، قبول نقاط آسيب پذير امنيتي در داخل محيط مورد نظر، ضرورت دارد.
7. برنامه ريزي احتياطي: هر سيستم EDP، به منظور ارائ? نوع خاصي از خدمات يا انجام وظيفه‌اي ايجاد مي‌شود. برنامه ريزي احتياطي، صرف نظر از ماهيت اطلاعات پردازش شده يا حجم تأسيسات سرويس دهنده، در برنام? تأمين امنيت EDP، شرط اساسي به شمار مي‌آيد (دبيرخان? شوراي عالي انفورماتيک، 1376: 75-74).
اقدامات و توصيه نامه‌هاي فوق که در نشري? سياست جنايي مورد اشاره قرار گرفته‌اند، نمونه‌اي از تلاش‌هاي سازمان ملل متحد در اطلاع رساني و آموزش سازمان‌ها در خصوص اتخاذ تدابير امنيتي رايانه‌اي هستند که در صورت پياده سازي اين اصول، تهديدات سايبري از قبيل تروريسم سايبري، به ندرت سلامت داده‌ها و تأسيسات رايانه‌اي را مورد تعرض قرار خواهند داد.

2-2-2-2- دستورالعمل و توصيه نامه‌هاي سازمان همکاري و توسع? اقتصادي
علاوه بر سازمان ملل متحد، سازمان‌هاي ديگري در رابطه با تروريسم سايبري تلاش‌هاي را انجام داده‌اند. برخي از سازمان‌هاي منطقه‌اي و بين‌المللي، حتي فراتر از سازمان ملل در خصوص جرم‌انگاري جرايم رايانه‌اي و تدابير پيشگيرانه در سطح بين‌الملل اقدام نموده‌اند. از جمله سازمان‌هاي مذکور، مي‌توان به سازمان همکاري و توسعه اقتصادي، اشاره نمود.
اولين تلاش بين‌المللي براي مقابله با مشکلات و معضلات جرايم رايانه‌اي، در سال 1977 توسط سازمان همکاري و توسعه اقتصادي انجام شد. کميت? تخصصي اين سازمان در سال 1989 اقداماتي را به منظور اتخاذ سياستي مشترک براي مقابله با جرايم اينترنتي و هماهنگي قوانين کيفري، همچنين حمايت از حقوق فردي و جريان فراملّي داده‌هاي شخصي شروع کرد. در جولاي سال 2002 اين سازمان، اقدام به انتشار سند جامع “خط مشي‌هايي براي امنيت سيستم‌هاي اطلاعاتي و شبکه‌اي: به سوي فرهنگ امنيتي”67 نمود. اين خط مشي‌ها شامل نه اصل، دربار? موضوعات مرتبط با امنيت اطلاعات هستند (Dunn&Mauer, 2006: 181). در مورد ايمن سازي سيستم‌هاي اطلاعاتي، اين سازمان شالوده‌اي را پي ريزي کرده است که بر اساس آن، کشورها و بخش‌هاي خصوصي، به صورت انفرادي يا هماهنگ با يکديگر، خواهند توانست چارچوبي براي امنيت سيستم‌هاي اطلاعاتي به وجود آورند. اين چارچوب شامل قوانين، ضوابط رفتاري، تدابير فنّي، تجربيات مديران و کاربران، آموزش و آگاه ساختن مردم مي‌شود. دستورالعمل‌هاي سازمان همکاري و توسع? اقتصادي، بخش‌هاي عمومي و خصوصي (اشخاص) را مخاطب خود قرار مي‌دهد و در تمامي سيستم‌هاي اطلاعاتي و شبکه‌اي قابل استناد است و با توجه به اهداف زير تهيه شده‌اند:
1. بالا بردن سطح آگاهي نسبت به خطرات محتمل در سيستم‌هاي اطلاعاتي و تدابير حفاظتي موجود براي مقابله با آن‌ها.
2. فراهم نمودن يک چارچوب کلي براي افراد مسئول براي ايمن سازي سيستم‌هاي اطلاعاتي و تدوين روش‌هاي جديد براي محافظت از آن‌ها.
3. ايجاد و گسترش همکاري در بين بخش خصوصي و عمومي در اجرا و ابداع روش‌هاي منسجم براي ايمن سازي سيستم‌هاي اطلاعاتي.
4. گسترش و ترويج حس اعتماد نسبت به سيستم‌هاي اطلاعاتي در نحو? ارائه و استفاده از آن‌ها.
5. ايجاد سازوکارهايي به منظور افزايش بهره برداري از سيستم‌هاي اطلاعاتي در دو سطح ملّي و بين‌المللي.
6. ايجاد و گسترش همکاري‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي در بين کشورها به منظور پياده سازي امنيت سيستم‌هاي اطلاعاتي (سازمان ملل، 1994: 84).
همچنين اين سازمان در سال 1990، کميت? خط مشي اطلاعات، رايانه و ارتباطات سازمان توسعه و همکاري اقتصادي را تأسيس و در اين راستا اقدام به تشکيل گروهي از کارشناسان به منظور تدوين رهنمودهايي براي ايمن سازي سيستم‌هاي اطلاعاتي در حوزه‌هاي حقوق، رياضيات، علوم رايانه‌اي و نمايندگاني از بخش خصوصي نمود. گروه کارشناسان پس از برگزاري چندين اجلاس، اقدام به تهي? گزارشي تحت عنوان “رهنمودهايي جهت امنيت سيستم‌هاي اطلاعاتي” نمود و به کميت? خط مش تحويل داد و در سال 1992 توسط همين کميته تصويب شد. هدف از تدوين چنين رهنمودهايي، گسترش سازوکارهاي مربوط به ايمن سازي سيستم‌هاي اطلاعاتي و به‌کارگيري آن‌ها در بخش خصوصي و دولتي که به صورت قوانين ملّي تهيه شده بودند، دربردارند? هشت اصل اساسي هستند که عبارت اند از:
1. “پاسخگويي: مسئوليت و پاسخگويي مالکان، ارائه کنندگان و کاربران سيستم‌هاي اطلاعات و اشخاص ديگر مرتبط با امنيت سيستم‌هاي اطلاعاتي بايد واضح و روشن باشد.
2. آگاهي: بالا بردن آگاهي براي ايجاد اعتماد در سيستم‌هاي اطلاعات،

پایان نامه
Previous Entries دانلود مقاله با موضوع سازمان ملل متحد، سازمان ملل، حقوق جزا Next Entries دانلود مقاله با موضوع سازمان ملل، سازمان ملل متحد، ارزش اطلاعات، استفاده از زور