دانلود تحقیق در مورد سازمان تجارت جهاني، ابراز وجود

دانلود پایان نامه ارشد

انزواي سياسي يا اوضاع نابسامان اقتصادي روبرو مي‌شوند بلکه فقط به ايران مي‌گويد که از تحريم‌ها نترسد. يعني همان چيزي که تندروها در ايران پيش‌بيني کرده بودند
نتيجه ديگر تصويب قطعنامه از نگاه “واشنگتن پست” اين است که “روسيه به عنوان يک قدرت جهاني نگريسته خواهد شد و آقاي پوتين دلايل بيشتري براي باليدن به قدرت کشورش خواهد داشت. در مقابل جرج بوش که حتي شهامت انتقاد از مخالفت‌هاي روسيه را نيز نداشته، نادان و ابله به نظر خواهد رسيد. در واقع آقاي بوش اجازه داد منافع حياتي آمريکا توسط حکومت و رهبري که مدت‌ها پيش قدرت خود را از دست داده بودند تضعيف شود”. (روزنامه واشنگتن پست، 22/12/2006)
دولت روسيه پيگير اهداف عمده اي در سياست داخلي و خارجي خود مي باشد که يکي از آنها، ادغام در اقتصاد جهاني از طريق الحاق به سازمان تجارت جهاني است و اين ميسر نمي‌شود مگر در همکاري با کشورهاي غربي و بخصوص تامين نظر دولت آمريکا.
واقعيت زماني اواخر سال 1994 و اوايل 1995 دوباره در دوران زمامداري پوتين نيز تکرار شد: توسعه همكاري روسيه و آمريكا در زمينه‌هاي تكنولوژيك و همچنين عضويت روسيه در سازمانهاي بين المللي مانند سازمان تجارت جهاني با خودداري آن کشور از مشاركت با ايران در زمينه فن‌آوريهاي اتمي و همكاري نظامي فني با آن مشروط مي‌شد.
روسيه که پس از فروپاشي شوروي در صحنه بين المللي به عنوان يک قدرت درجه ? شناخته مي شود و با اذعان به اين نکته که ميدان عمل و توانايي محدود به خود را دارد براي دستيابي به جايگاه مناسب گذشته خود ، مجبور به اتخاذ سياستي کژدار و مريز در دوره‌هاي زماني مختلف و بر اساس فشارهاي بين المللي است. لذا امکان ارائه نظرات صريح در سطح بين‌المللي از جمله حمايت بي چون و چرا از فعاليتهاي هسته اي جمهوري اسلامي ايران را ندارد. اگر قدرت روسيه همانند و هم سنگ قدرت آمريکا بود شايد که نه بلکه حتما به مانند ادبيات آمريکايي ها با زبان زور و قلدرمآبانه صحبت مي کرد همانگونکه در دوران اتحاد جماهيري شوروي چنين بود.

2-4-5) وقوف روسيه از نيات ايران در برنامه اتمي:
همکاري مشترک با ايران ضامن اطلاع روسيه از وضعيت پروژه هاي اتمي ايراني است. در آن شرايط آنان به راحتي خواهند دانست که آيا ايران در چارچوب برنامه هاي مسالمت آميز هسته‌اي خود حرکت و طي مسير مي کند يا آنکه از آن منحرف شده است؟ روسيه در سال 1993 با پيشنهاد مطالعه مشترك برنامه هاي اتمي ايران به ايالات متحده مراجعه كرد ولي واشنگتن اين پيشنهاد را رد كرد. بعدها كارمند مسئول وزارت انرژي اتمي روسيه اعلام كرد: “از نقطه نظر راهبردي، ايران نزديك‌ترين همسايه روسيه مي‌باشد و براي ما خيلي مهم است بدانيم كه برنامه اتمي ايران در چه وضعيتي است، تنها راه اين امر اجراي پروژه‌هاي مشترك با آنهاست”. لذا کار مشترک و همکاري روسيه با ايران ضامن اطلاع آنها از برنامه و اهداف کاري ايران بوده و براحتي نشاندهنده درصد انحراف در برنامه با مواضع اعلامي مسالمت آميز ايران مي‌باشد.
سرگئي کرينکو رئيس آژانس فدرال انرژي اتمي روسيه در کنفرانس خبري مورخ 8/9/?138 در مسکو تأکيد کرد: روسيه همانند ساير کشورها صرفا مي‌خواهد از صلح‌آميز بودن برنامه هسته‌اي ايران مطمئن شود. (خبرگزاري ايتارتاس، 28/11/2006)

2-4-6) افزايش اعتبار با برداشت ديگر کشورها از سمبل همکاري ايران و روسيه:
موضوع همکاري هسته اي دو کشور و تداوم فعاليتها و بخصوص تکميل نيروگاه اتمي بوشهر به عنوان سمبل آن و به ثمر رسيدن يا لغو و تعليق اين همکاريها ميان روسيه و ايران، برداشت هايي را از سوي ديگر کشورهاي جهان که خواهان بسط روابط با روسيه بخصوص در زمينه اتمي هستند خواهد داشت. اين برداشت در پاسخ به اين سؤال قابل توجه است که آيا روسيه براي همکاري هاي آتي احتمالي شريک قابل اعتمادي براي آنها خواهد بود يا خير؟ به هر صورت عملکرد مسکو در اين رابطه به مثابه محکي براي پايداري روسيه بر توافقات خود در چارچوب مقررات بين المللي از سوي ديگر کشورها ارزيابي خواهد شد.
آقازاده رئيس سازمان انرژي اتمي ايران در مورد تأخير روسها در تحويل سوخت نيروگاه بوشهر و ‌ضمانت اجرايي تحويل به موقع سوخت توسط روسيه گفت: هر قراردادي ضمانتهاي لازم را در متن خود در نظر گرفته است ولي پروژه بوشهر به دليل اهميتي كه از لحاظ سمبوليك دارد قطعأ تأخير و يا عدم اتمام آن، بيش از ضمانتهاي اجرايي و مقادير تعيين شده در قبال تاخير، به حيثيت و اعتبار روسيه لطمه مي‌زند.
آقازاده رئيس سازمان انرژي اتمي ايران افزود: اگر روسيه درمورد نيروگاه اتمي بوشهر خلف وعده كند، به اعتبار و حيثيت خود لطمه زده‌ است. (خبرگزاري ايرنا، 14/1/1386)
از طرفي ديگر وقوع حادثه انفجار در نيروگاه اتمي چرنوبيل در سال 1986 و ضايعات و خسارات فراوان آن، اعتبار صنعت اتمي روسيه را با چالش روبرو کرده بود که احداث نيروگاه اتمي جديد آنهم در وراي مرزهاي شوروي سابق مي توانست کارايي لازم را براي احياء، اعتبار و ابراز وجود مجدد صنايع اتمي روسيه که با رکود و تعطيلي مواجه بودند ايجاد نمايد، نيروگاه اتمي بوشهر اين فرصت را فراهم مي آورد.

فصـل سوم : همکاريهاي ايران و روسيه
در بعد اتمي

گفتار اول: سابقه برنامه توسعه انرژي اتمي ايران

3-1-1) برنامه توسعه انرژي اتمي ايران قبل از انقلاب اسلامي:
بسياري از كارشناسان ، همكاري اتمي ايران و روسيه را بدون در نظر گرفتن مرحله شكل گيري برنامه توسعه انرژي اتمي ايران و دوراني که دولت وقت شاه با همکاري و حمايت کشورهاي غربي پايه هاي اوليه انرژي اتمي در کشور را بنا نهاد تجزيه و تحليل و بررسي مي‌کنند که در نگاه اول اين تصور بوجود مي‌آيد كه فن‌آوريها و تجهيزات و دستگاههاي اتمي پس از برقراري تماس و همکاري بين تهران و مسكو در ايران پديدار شد. براي درك بهتر و مناسب از دلايل شکل گيري و اهداف و روند برنامه انرژي اتمي در ايران ، به تاريخ اين برنامه نگاهي مي افكنيم.
ايران از سال 1958 عضو آژانس بين المللي انرژي اتمي گرديده و در سال 1967 معاهده عدم اشاعه تسليحات اتمي ( NPT ) را امضاء و در سال 1970 آنرا به تصويب رساند و در سال 1974 نيز طي انعقاد موافقتنامه دو جانبه اي با آژانس بين المللي انرژي اتمي ، نظارت نظام پادمان هسته اي را بر فعاليت هسته اي خود پذيرفت. اين موافقتنامه در قالب قرارداد شماره 214/INFCIRC و بر اساس سند نمونه 153/INFCIRC آمده است. (بولتن خبري ايرنا، 1384)
برنامه متنوع ساختن بنيه انرژتيك ايران در اوايل دهه 1970 تصويب شد و توسعه انرژي اتمي به جهت اولويت دار آن تبديل گرديد. اين تصميم در وهله اول بر اساس ارزيابي از ذخاير نفت كشور (قريب به 17 ميليارد تن) اتخاذ شد ؛ در صورت ادامه استخراج نفت در سطح جاري (200 ميليون تن در سال) ذخاير نفت تا سال 2042 بطور كامل مصرف خواهد شد.
علاوه بر آن، تصويب برنامه مذکور با تلاش براي حفظ سطح درآمدهاي بودجه از صادرات نفت (قريب به 90 درصد تمام درآمدها) و پرهيز از وابستگي در زمينه انرژي ارتباط داشت. رشد شديد قيمت نفت از 8/1 دلار در ازاي هر بشكه در ژانويه 1971 تا 65/11 دلار در ژانويه 1974 عامل ديگري بود كه قابليت رقابت ديگر منابع انرژي را بطور ملموس افزايش داد. (World oil market and oil price chronologies, 1970-2000)
شاه ايران در سال 1974 برنامه توسعه انرژي اتمي را اعلام كرد. در چارچوب آن در نظر بود 23 راكتور اتمي با توان كل بيش از 20 مگاوات ساخته شود. براي اجراي اين برنامه ، سازمان انرژي اتمي ايران تأسيس شد كه رئيس آن مستقيماً از شاه ( و پس از انقلاب اسلامي از رئيس جمهور ) دستور مي‌گرفت.
مأموريت‌هاي اصلي سازمان انرژي اتمي ايران به شرح ذيل تعيين شده بود:
* استفاده از انرژي اتمي براي برآورده كردن نيازهاي كشور به انرژي؛
* بدست آوردن فن‌آوريهاي لازم براي ساخت مستقل راكتورهاي اتمي؛
* بدست آوردن فن‌آوريهاي لازم براي دستيابي به چرخه سوخت اتمي؛
* استفاده از “فن‌آوريهاي اتمي” براي اهداف صنعتي ، طبي و كشاورزي؛
* دفاع از افراد و محيط زيست در برابر تأثيرات تشعشعي.
(ayatollahi mohamed sadegh,1996, p2-3)
در كوتاه مدت در نظر بود سوخت اتمــي از خارج خريداري شود. قراردادهــاي مربوطه در سالهاي 1974 تا 1977 با آلمان، فرانسه و ايالات متحـده آمريکا منعقد گشت.(Cordesman Anthony,1998 , p23) در آينده در نظر بود سوخت راكتورهاي اتمي بطور مستقل توليد شود و براي اين منظور عمليات اكتشافي زمين شناسي انجام و همچنين با شركاي خارجي در مورد خريد فن‌آوريها و دستگاههاي غني كردن اورانيوم مذاكره مي‌شد.
از طرفي بسياري از كارشناسان ايراني در ايالات متحده و اروپاي غربي (بلژيك، بريتانيا، آلمان غربي، ايتاليا، سوئيس و فرانسه) در زمينه فيزيك اتمي تحصيل كرده و تعليم يافتند. براي نمونه اكبر اعتماد اولين رئيس سازمان انرژي اتمي ايران در انستيتوي پژوهشها و فن‌آوريهاي اتمي ساكلي فرانسه و دانشگاه پلي تكنيك لوزان و انستيتوي فدرال تحقيقات اتمي سويس تحصيل كرده بود. رضا امراللهي جانشين وي نيز در دانشگاه تگزاس در رشته “فيزيك اتمي” تحصيل و سپس در مركز تحقيقات اتمي بلژيك در شهر مول دوره تخصصي را گذرانده بود.(gerardi greg, 1995, p 2111)
از لحظه بنيانگذاري سازمان انرژي اتمي ايران، برنامه تعليم كادر براي كار در زمينه انرژي اتمي متوجه تحصيل در خارج بود. در اولين سالها اساسأً به ايالات متحده و اروپاي غربي اميد بسته شده بود. در سال 1975 در اين سازمان قريب به 150 كارشناس فيزيك اتمي كار مي‌كرد كه قريب به نصف آنها كارشناسان و مشاوران خارجي، اساسأً از ايالات متحده و انگليس بودند. در همان سال حدود يكصد ايراني براي تخصص در رشته فيزيك اتمي به خارج اعزام شدند.
دولت ايران، آلمان، فرانسه و ايالات متحده را شركـــاي اصلي در مـــورد اجراي برنامه تلقـي مي‌كــرد. در سال 1974 بيــن سازمان انــرژي اتمـي ايران و يک كمپانــــي آلمانـــي بنام
“Union Kraftwerk “(KWU) درباره ساخت دو راكتــــور اتمي از نوعPWR (Pressured Water Reactor) به توان 1300 مگاوات در جنوب ايران در نزديكي شهر بوشهر موافقتنامه امضا شد.
مطابق با اين موافقتنامه سازمان انرژي اتمي ايران و وزارت فن‌آوريها و تحقيقات آلمان درباره همكاري در زمينه استفاده مسالمت آميز از انرژي اتمي به توافق رسيده و اعلام كردند آماده هستند در ساخت و بهره‌برداري مشترك از نيروگاه و ديگر مؤسسات اتمي، تعليم كادرهاي علمي ايران، تأمين امنيت اتمي و تشعشعي، توليد و استفاده از ايزوتوپهاي راديواكتيو همكاري كنند.
همچنين مذاكراتي بين سازمان انرژي اتمي ايران و كمپاني‌هاي آلماني KWU و “Brown Boverie ” در مورد انعقاد قراردادهاي جديد براي ساخت راكتورهاي اتمي ديگر در جريان بود. (Ansari Mostafa Taqizdeh, 1995)
اوايل ماه مارس 1976 در جريان ديدار والري ژيسكاردستن رئيس جمهور فرانسه از تهران ، دو کشور موافقتنامه همكاري در زمينه توسعه صنعتي و اقتصادي را امضا كردند كه در چارچوب آن ساخت نيروگاه اتمي در خاك ايران پيش بيني شده بود. (Ibid) در نتيجه مذاكرات بعدي بين سازمان انرژي اتمي ايران و كمپاني فرانسوي “Farmatom” قرارداد ساخت دو راكتور PWR با توان 950 مگاوات در منطقه دارخوين اهواز در ساحل رودخانه كارون امضاء شد. ارزش هر راكتور بالغ بر 2 ميليارد دلار برآورد شده بود.
از آنجا كه ايران در برنامه توسعه انرژي اتمي، دستيابي به چرخه توليد سوخت اتمي را در نظر گرفته بود، لذا علاوه بر ساخت راكتورهاي توليد انرژي و جستجوي معادن اورانيوم، همچنين در مورد خريد كارخانه غني كردن اورانيوم و فرآوري سوخت اتمي مصرف شده، مذاكراتي با فرانسه صورت گرفت که متعاقبا سازمان انرژي اتمي ايران در سال 1974 سهام كارخانه ديفوزيون گازي غني سازي اورانيوم در تريكاستينه (فرانسه) را از كنسرسيوم بين‌المللــي”Eurodif” به قيمـت يك ميليارد دلار خريــداري كرد. كمپانيهــاي ENUSA (اسپانيــا)، Synatom

پایان نامه
Previous Entries دانلود تحقیق در مورد سازمان ملل، سازمان تجارت جهاني، جبران خسارات Next Entries دانلود تحقیق در مورد وزارت امور خارجه، سازمان ملل متحد، صاحبان سهام، سازمان ملل