دانلود تحقیق در مورد روابط دوجانبه، سازمان ملل، دانشگاهها، افغانستان

دانلود پایان نامه ارشد

بناها و ماهيت لطمات وارده به نيروگاه ، وارد بوشهر شد. لكن پس از آنكه نيروي هوايي عراق بوشهر را بمباران كرد و در نتيجه آن يك كارشناس آلماني كشته و چند تن مجروح شدند ، همكاري كنسرسيوم با ايران متوقف شد. ظرف چند سال پس از جنگ ، تهران چند بار ديگر تلاش كرد كارشناسان آلماني را به بوشهر بازگرداند چرا که آلمان را بهترين مقاطعه كار تكميل راكتورهاي نيمه ويران تلقي مي‌كرد لکن نتيجه اي در بر نداشت. (خلوپکوف، آنتون، 2001)
ايران خريد تجهيزات ضروري براي نيروگاه نيمه تمام از اروپاي شرقي و آمريكاي جنوبي را يكي از راه‌هاي جايگزين تكميل ساخت نيروگاه تلقي مي‌كرد. منجمله با برزيل در مورد امكان خريد راكتور نيمه ساخته شده “آنگرا- 3” PWR (مشابه با راكتور بوشهر) كه 80 درصد تجهيزات ضروري در آن كار گذاشته شده بود مذاكره ‌شد. همچنين امكان خريد تجهيزات نيروگاه شهر “ژارنوويتس” لهستان بررسي مي‌شد، ساخت اين نيروگاه در سال 1990 تحت تأثير افكار عمومي منفي در رابطه با فاجعه نيروگاه چرنوبيل متوقف شده بود، تا آن زمان كارشناسان شوروي ساخت اولين بلوك با راكتور “و.و.ا.ار 440” را تقريباً بطور كامل به پايان رسانده بودند. (پيشين)
بنا به گزارشها ايالات متحده از دولت آلمان درخواست كرده بود اجازه فروش قطعات بلوك پنجم نيروگاه “نورد” در گريسفالد را به ايران ندهد و از دولت جمهوري چك نيز خواسته بود اجازه فروش قطعات يدكي به ايران توسط كمپاني “اشكودا” را ندهد. (پيشين)
ايران در نيمه دوم دهه 80 و پس از عقيم ماندن تلاش براي از سر گرفتن تماس با كشورهاي اروپايي، به توسعه فعالانه همكاري با چين در زمينه انرژي اتمي پرداخت.
حدود 15 متخصص مركز اتمي اصفهان از سال 1988 تا 1992 در چين تعليم ديدند. بنا به برخي ارزيابي‌ها، تعداد كل دانشمندان، مهندسين و متخصصين دست اندر كار در زمينه اتمي در ايران در اواخر دهه 1980 كمتر از 500 تن بود (براي مقايسه بايد گفت، رقم مربوطه در عراق 7500 نفر بود).
در جريان ديدار آقاي هاشمي رفسنجاني رئيس جمهور ايران از پكن در سپتامبر 1992، پروتكل همكاري بين دو كشور در زمينه انرژي اتمي امضاء شد. مطابق با اين موافقتنامه، چين به مركز پژوهشهاي اتمي اصفهان، تجهيزات و دستگاههاي اتمي ضروري براي فعاليت علمي پژوهشي را صادر مي‌كرد. اين تجهيزات عبارت بود از دو دستگاه زيربحراني كه بخاطر محدوديت در توزيع و شكل ماده شكاف يابنده امكان بروز واكنش زنجيره‌اي مستمر را نمي‌داد (در سال1992)، منبع مينياتور نوترونها به توان 27 كيلووات (در سال 1994)، راكتور پژوهشي توان صفر با آب سنگين (راكتوري كه حداكثر پلوتونيوم توليدي در آن از سالانه 100 گرم فراتر نمي‌رود و نمي‌تواند به نحوي تغيير يابد كه بتواند بيش از اين پلوتونيوم توليد كند) (در سال 1995). همچنين موافقتنامه ساخت دو راكتور آب سبك به توان 300 مگاوات در بوشهر منعقد شد (بنا به ديگر داده‌ها، در منطقه دارخوين اهواز در محوطه‌اي كه فرانسويها براي ساخت نيروگاه آماده كرده بودند). متعاقباً آمريکا، چين را وادار كرد تا اين معامله را فسخ كند. (پيشين)
تقريباً تمام كشورهاي قادر به صادرات تجهيزات و فن‌آوريهاي اتمي تا اواسط دهه 1990 زير فشار ايالات متحده از همكاري با ايران در زمينه انرژي اتمي صرف‌نظر كردند.(پيشين)
پس از آنكه طرف ايراني به روسيه پيشنهاد كرد نيروگاه اتمي بوشهر را بسازد، ميخايلوف وزير انرژي اتمي روسيه به آلمان پيشنهاد كرد در اين پروژه مشاركت كند (نامه مربوطه به وزير اقتصاد آلمان فرستاده شده بود). لكن طرف آلماني به اين پيشنهاد توجه نكرد. با اين وصف ورود كمپاني‌هاي اروپايي با پيشنهادات جديد در زمينه انرژي اتمي به ايران منتفي نبود.
مناسبات ايران با كشورهاي اتحاديه اروپا در دوران رياست جمهوري آقاي خاتمي بدليل اتخاذ سياستهاي بين المللي و ارائه طرح گفتگوي تمدنها از سوي وي، بطور فزاينده‌اي بهبود ‌يافته بود. در سال 2000 حجم بازرگاني اتحاديه اروپا و ايران 64 درصد افزايش يافته و به 12 ميليارد دلار بالغ شد.
برغم جنجال آفريني هاي واهي مربوط به پرونده معروف به ميکونوس ( در مورد قتل كردهاي ايراني در برلين ) و مقصر شناختن سرويس‌هاي ويژه ايراني توسط دادگاه آلماني و فراخوانده شدن سفراي كشورهاي اتحاديه اروپا از تهران و بالعکس، آلمان در سال 1998 مسئله از سر گرفته شدن همكاري اتحاديه اروپا با ايران در زمينه انرژي اتمي را مطرح كرد. مشورتهاي غيررسمي با تهران انجام و نمايندگان ايران به از سر گرفته شدن هرچه سريعتر مشاركت ابراز علاقمندي كردند. پس از پيروزي آقاي محمد خاتمي در انتخابات رياست جمهوري ايران ، اين موضوع در نشست گروه كاري امور عدم اشاعه اتحاديه اروپا بررسي شد و برخي كشورها ( اتريش ، بلژيك و فنلاند) از پيشنهاد آلمان حمايت كردند. وقتي يوشكا فيشر نماينده حزب “سبزها” به سمت وزير امور خارجه آلمان منصوب شد بررسي اين امر متوقف شد. برغم اين همه، منجمد كردن برخي برنامه‌هاي ساخت نيروگاه اتمي در كشورهاي اروپايي و همچنين منفعت بالاي كار در اين زمينه، بطور اجتناب ناپذير كمپاني‌هاي ذينفع اروپايي را وادار مي‌كند امكان راه يافتن به بازار ايران را جستجو كنند.(پيشين)
در اين رابطه غلامرضا آقازاده رئيس سازمان انرژي اتمي در پاسخ به اين سؤال كه آيا تاكنون كشوري براي كمك به فن‌آوري هسته‌اي در ايران اعلام آمادگي كرده‌ است يا خير، به فرانسوي‌ها اشاره كرد و گفت: آنها مي‌دانند به محض اين كه فضا باز شود ، چندين قرارداد مهم مي‌توانند امضاء كنند. (خبرگزاري فارس، 3/7/1385) وي همچنين مي گويد: ايران امروز يك كشور هسته‌اي محسوب مي‌شود، حالا چرا آنها (اروپايي ها) از توسعه اين صنعت در ايران استفاده نكنند؟ ما فكر مي‌كنيم در آينده وقتي اراده و سياستي قوي جدي براي توسعه نيروگاه‌هاي هسته‌اي و توليد سوخت به وجود مي‌آيد، اين بازار جذابي براي دنيا است و كشورهايي مانند فرانسه مي‌دانند به محض اينكه فضا باز شود، چندين قرارداد مهم با خود فرانسوي ها ممكن است منعقد شود. همچنين با توجه به موقعيت ممتاز جمهوري اسلامي در منطقه و قابليت‌هايي كه امروز در ايران فراهم شده، به نظر مي‌رسد اينها بتدريج به اين سو پيش مي‌روند كه همكاري با ايران منافع بيشتري از تقابل دارد. (خبرگزاري فارس، 7/7/1385)
ميلان اوربان وزير صنعت و تجارت جمهوري چك در ديدار با هيات مجلس شوراي اسلامي ايران در تاريخ ?? آذر ????، آمادگي دولت متبوعش را براي مشاركت در اجراي طرحهاي هسته‌اي صلح آميز ايران اعلام كرد. وي در ديدار هيات مجلس شوراي اسلامي ايران ضمن اعلام آمادگي اين وزارتخانه براي مشاركت در اجراي طرحهاي هسته‌اي ايران اظهار داشت: پراگ و تهران بايد روابط خود را بر اساس مناسبات خوب گذشته و با نگاه جديد براي آينده، ترسيم كنند. حميدرضا حاجي بابايي عضو هيات رئيسه مجلس شوراي اسلامي و رئيس گروه دوستي پارلماني ايران با چك نيز ضمن تأكيد بر توسعه متوازن همه ابعاد سياسي و اقتصادي روابط دوجانبه، از سرمايه‌گذاري و مشاركت كشورهاي خارجي در طرحهاي ايران به ويژه برنامه‌هاي صلح‌آميز هسته‌اي استقبال كرد. (سايت خبري بازتاب، 11/9/1384)
آقاي احمدي نژاد رئيس جمهوري اسلامي ايران در سفر شهريور ماه سال 1384 خود به نيويورك، طي سخناني در مجمع عمومي سازمان ملل خواستار مشاركت كشورها و شركت‌هاي خارجي در طرحهاي هسته‌اي ايران براي اطمينان از صلح آميز بودن اين طرحها شد. (کولايي، الهه، 8/1/1385)

گفتار دوم: روند همکاري مسالمت آميز اتمي ايران و روسيه :

پس از سرنگوني رژيم شاهنشاهي که به غرب و به ويژه آمريکا گرايش و وابستگي شديد داشت، روابط شوروي و ايران برغم سياست “نه غربي نه شرقي” دولت انقلابي ايران رو به بهبود گرائيد. لكن اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ شوروي و صادرات بزرگ تسليحات شوروي به عراق در بحبوحه جنگ ايران و عراق و انحلال حزب كمونيستي “توده” در ايران، همراه با افتضاح جاسوسي و اخراج 18 تن از ديپلماتهاي شوروي از تهران باعث به درازا كشيده شدن ملموس عادي شدن روابط ايران و شوروي شد.
پس از آنكه ايران در تاريخ 20 ژوئيه 1988 شرايط آتش بس با عراق را بر اساس قطعنامه 598 شوراي امنيت سازمان ملل قبول كرد تماسهاي دوجانبه شوروي و ايران از سر گرفته شد.
ارسال پيام حضرت امام خميني (ره) رهبر کبير انقلاب اسلامي به گورباچف رئيس جمهور و صدر هيئت رئيسه اتحاد جماهير شوروي سابق و متعاقب آن سفر ادوارد شواردنادزه وزير امور خارجه شوروي به ايران و ملاقات با امام خميني (ره) در تاريخ 26 فوريه 1989 برگي جديد از بهبود مناسبات ايران و اتحاد جماهير شوروي بود. خود شواردنادزه از اين ديدار به عنوان “نقطه عطف” روابط دو كشور ياد کرد.
توسعه روابط دوجانبه در ژوئن 1989، در جريان ديدار هيئت عاليرتبه ايراني به رياست آقاي هاشمي رفسنجاني رئيس وقت مجلس شوراي اسلامي ايران از روسيه ادامه يافت. 22 ژوئن 1989 برنامه بلند مدت همكاري تجاري- اقتصادي و علمي- فني شوروي و ايران تا سال 2000 امضاء شد كه در آن ازجمله شركت كارشناسان روس در مدرنيزه كردن بنيه انرژتيك ايران منظور شده بود. تهران پيشنهاد كرد به كمك سازمانهاي شوروي چند سد مولد برق روي رودخانه‌هايي که به خليج فارس (كارون و ديگر رودها) مي ريزد ساخته شود. توان كل اين سدها 10 مگاوات تعيين شده بود. لكن ارزيابي‌هاي مقدماتي طرف روس نشان داد ذخاير آب اين رودخانه‌ها حتي براي ساخت چند سد كوچك كفايت نمي‌كند. لذا تصميم گرفته شد به همكاري در زمينه انرژي اتمي توجه شود. (خلوپکوف، آنتون، 2001)

3-2-1) توافقات دو کشور براي همکاريهاي اتمي :
25 اوت 1992 ايران با روسيه دو موافقتنامه، درباره ساخت نيروگاه اتمي (بنا به داده‌هاي مختلف ساخت دو تا چهار بلوك توان متوسط در نظر بود) و همكاري در زمينه استفاده مسالمت آميز از انرژي اتمي امضاء كرد. در اين توافق امكان صادرات راكتورهاي اتمي پژوهشي به ايران، ‌همكاري در زمينه تحقيقات علمي، دريافت ايزوتوپ براي مصارف طبي و فني و تعليم كارشناس براي طرف ايراني در نظر گرفته شده بود. (پيشين)
مطابق با برنامه تأييد شده، بكارگيري كارشناسان شوروي براي ارزيابي از چشم‌اندازهاي افزايش توليد انرژي برق مدنظر بود. همچنين روسيه مي‌بايست در شمال ايران در نزديكي شهر گرگان (در ساحل درياي خزر) نيروگاه برق اتمي بسازد.
يكي از بندهاي موافقتنامه 25 اوت 1992 عبارت بود از تعليم كارشناسان ايراني در مؤسسات آموزش عالي و مراكز پژوهشي روسيه. مؤسسه “زاروبژ انرگو اتم استروي” سازمان مسئول انعقاد و اجراي قرارداد تعليم كارشناسان از طرف روسي بود. در نظر بود از برنامه آژانس بين المللي انرژي اتمي در زمينه تعليم كارشناسان فيزيك اتمي به عنوان برنامه پايه تعليم کارشناسان ايراني استفاده شود ، تصور بر اين بود كه اين بند حاوي موارد زير خواهد بود:
* کارورزي كارشناسان و مهندسين ايراني در مراكز تخصصي؛
* كارآموزي براي فارغ التحصيلان دانشگاههاي ايراني؛
* تحصيل ايرانيان در مقاطع ليسانس؛ فوق ليسانس و دکترا؛
سالانه بايد تا يكصد تن از اتباع ايران در روسيه تعليم داده مي‌شدند.
ميخايلوف وزير انرژي اتمي روسيه به دعوت رضا امراللهي معاون رئيس جمهور و رئيس سازمان انرژي اتمي ايران از 5 تا 8 ژانويه 1995 از ايران بازديد داشت. در جريان ديدار مذاكراتي در مورد مسائل همكاري در زمينه استفاده مسالمت آميز از انرژي اتمي صورت گرفت و اسنادي امضاء شد كه زمينه هاي همكاري مقرر در موافقتنامه سال 1992 را معين‌تر كرد. در اين ضمن برنامه تعليم كارشناس براي طرف ايراني بطور ملموس كاهش داده شد. (پيشين)
اسناد امضاء شده در جريان اين ديدار عبارت بود از:
الف) قرارداد تكميل ساخت بلوك اول نيروگاه بوشهر؛
ب) پروتكل مذاكرات ميخايلوف وزير انرژي اتمي روسيه و رضا امراللهي معاون رئيس جمهور و رئيس سازمان انرژي اتمي ايران.
در پروتكل مذاكرات خاطر نشان شده بود كه طرفين قرار گذاشتند:
1- مشتركاً در ايران راكتورهاي پژوهشي توان نازل (كمتر از يك مگاوات) براي تعليم كارشناسان ايراني

پایان نامه
Previous Entries دانلود تحقیق در مورد وزارت امور خارجه، سازمان ملل متحد، صاحبان سهام، سازمان ملل Next Entries دانلود تحقیق در مورد جهان اسلام، حمل و نقل