دانلود تحقیق در مورد توسعه گردشگری، مقصدهای گردشگری، مقصد گردشگری، محیط زیست

دانلود پایان نامه ارشد

فیزیکی نمی‌باشند اما آنها یک جزء مهم سیستم گردشگری بوده و با سایر اجزاء ارتباط بسیار نزدیکی دارند. ترفیع گردشگری سیاست اصلی و برنامه بسیاری از ملت‌ها، استان‌ها، ایالت‌ها، اقدامات دولتی و بنگاه‌ها می‌باشد. فعالیت‌های ترفیعی گردشگری در برگیرنده چهار فعالیت، «آگهی، تبلیغات، روابط عمومی و مشوق‌ها (هدایا، تخیف‌ها)» می‌باشد.

6ـ حمل و نقل: این عنصر ارتباط بین بازار و مقصد گردشگری را فراهم می‌آورد. در برنامه‌ریزی توسعه گردشگری به منظور کاهش ناسازگاری بین مسیرها باید همه شیوه‌های مسافرت افراد در حد امکان مورد بررسی قرار گیرد.
7ـ اطلاعات: امروزه یکی از اجزاء مهم صنعت گردشگری خدمات اطلاع‌رسانی به مسافران می‌باشد. بسیاری از بنگاه‌های گردشگری بخش عمومی هنوز هم اطلاعات را با فعالیت‌های ترفیعی یکی می‌دانند. در حالیکه تبلیغات به منظور جذب گردشگران انجام می‌شود ولی اطلاعات نوعی توصیف از طریق نقشه‌ها، کتابچه‌های راهنما، فیلم‌های ویدئویی، مقالات مجله‌ها، صحبت‌های راهنمایان تورها، اینترنت و حکایت‌های مسافران تلقی می‌گرددکه بر نگرش و رفتار بازدید کنندگان تأثیر می‌گذارد تا از تضاد و تعارض آنها نسبت به مقصد که موجب نارضایتی می‌شود جلوگیری شود(گان،2002).
8/ موسسات آموزشی ( دانشگاه ها و سازمان های فنی وحرفه ای ) ( زاهدی ،1385).
2-15-1-2- عوامل محیط خارجی مؤثر بر مقصد گردشگری
اجزا بخش عرضه تحت تأثیر عوامل خارجی بسیاری می‌باشد.بررسی این عوامل می‌تواند در برنامه‌ریزی و کارکرد صحیح سیستم گردشگری کمک نماید.
1- عوامل اقتصادی
محیط اقتصادی از طریق عوامل کلیدی زیر می‌تواند بر مقصدهای گردشگری اثر بگذارد.
• رشد اقتصادی: شاخصی است که وضعیت اقتصادی یک کشور را در یک دوره مشخص نشان می‌دهد. به عبارت دیگر منظور از رشد اقتصادی افزایش در تولید سرانه واقعی یک کشور است که اغلب به وسیله تولید ناخالص داخلی (GDP) اندازه‌گیری می‌شود.
• مخارج مصرف کنندگان: به مقدار پولی اشاره دارد که توسط مصرف کنندگان هزینه می‌شود.
• مخارج سرمایه‌گذاری: هزینه کالاهای سرمایه‌ای مثل احداث مهمانسرا و خرید تجهیزات، هواپیما و فرودگاه را شامل می‌شود.
• مخارج دولت
• نرخ بهره: میزان هزینه وام را نشان می‌دهد.
• مالیات: مالیات بر درآمد. مالیات بر هزینه و مالیات بر سود را شامل می‌شود.
• تورم: به میزان تغییر در سطح عمومی قیمت‌ها اشاره دارد.
• بیکاری: تعداد افراد بیکار یک جامعه را مشخص می‌کند(رحمان سرشت، 1379: 68 – 67).
2- عوامل اجتماعی و فرهنگی زیادی بر مقصدهای گردشگری تأثیر می‌گذارند که از جمله مهمترین این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
• رشد جمعیت: شاخصی است که وضعیت جمعیتی یک کشور را در یک دوره مشخص نشان می‌دهد.
• ساختار سنی: به نحوه توزیع سنی افراد یک جامعه اشاره دارد.
• کارآفرینی: بیانگر میزان توانایی افراد یک جامعه در خلق کسب و کارهای جدید می‌باشد.
• اوقات فراغت: به میزان اوقات فراغت افراد و نحوه گذران آن اشاره دارد.
• توزیع درآمد: نحوه توزیع درآمدها بین افراد جامعه را نشان می‌دهد.
• محیط زیست: به نقش محیط زیست و عوامل محیطی در توسعه گردشگری اشاره دارد.
• مصرف گرایی: میزان تمایل افراد به مصرف کالاها و خدمات را نشان می‌دهد.
• شیوه زندگی: بیانگر سبک و اسلوب زندگی مردم یک کشور می‌باشد.
• نگرش‌ها: طرز تفکر و پنداشت‌های مردم را مشخص می‌کند.
• ارزش‌ها: اعتقادات و اصول اساسی که افراد یک جامعه به آنها وفادار می‌باشند.

3- عوامل سیاسی، دولتی و قانونی
محیط سیاسی بر مقصدهای گردشگری از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد. مجموعه عواملی که در این محیط بر مقصدهای گردشگری اثر گذارند شامل موارد زیر می‌شوند:
• سیاست های حزبی: خط مشی‌هایی که احزاب یک کشور از آنها پیروی می‌نمایند.
• ثبات سیاسی: شاخصی است که وضعیت سیاسی یک کشور را در یک دوره مشخص نشان می‌دهد.
• تروریسم: بیانگر میزان وقوع قتل و آدم‌کشی می‌باشد.
• قوانین: شامل قوانین مرتبط با گردشگری در یک کشور می‌شود.
• مقررات: به مقررات حقوقی مرتبط با گردشگری در یک کشور اشاره دارد.
• تغییر دولت: منظور جابجایی دولت در یک کشور است.
4- فناوری( عوامل تکنولوژیکی )
محیط فناوری برای مقصدهای گردشگری دارای فرصتها و تهدیدهایی است از جمله عواملی که در این محیط به مقصدهای گردشگری تأثیر می‌گذارند، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
• توسعه فناوری اطلاعات: شامل توسعه فناوری‌های ایجاد شده برای نگهداری، پردازش و جابجایی اطلاعات می‌باشد.
• توسعه ارتباطات: به میزان توسعه کانال‌های ارتباطی و ارتباطات بین افراد و سازمان‌ها اشاره دارد.
• توسعه نرم افزارها: افزایش کالاها و خدمات نرم افزاری را نشان می‌دهد.
• تحقیق و توسعه: بیانگر میزان فعالیتهای تحقیقاتی در یک کشور می‌باشد.
• فناوری تولید: شامل فناوری مورد استفاده در فرایند تولید کالاها و خدمات می‌شود.
5- عوامل رقابتی
محیط رقابتی در صنعت گردشگری عبارت است از: گستره تأثیر سازمان‌ها و یا مراکز گردشگری به یکدیگر و آثار متقابل خریداران و عرضه کنندگانی که در این صنعت اشتغال دارند.
تجزیه و تحلیل رقابتی را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد:
تجزیه و تحلیل ساختار صنعت گردشگری به منظور شناسایی فشارهای رقابتی
بررسی چگونی گروه‌بندی راهبردی مقصدهای رقیب و تشخیص رقبای اصلی یک مقصد گردشگری در بازارهای مختلف
تجزیه و تحلیل رقبا(رحمان سرشت، 1379، 94 – 93).
6 – منابع
• منابع طبیعی: منابع طبیعی موجب تمایز مکان‌ها شده و برای مسافران بسیار مهم تلقی می‌شود، ضمن اینکه با هدف مسافرت آنها کاملاً در ارتباط می‌باشند، بطور کلی اصطلاح منابع طبیعی به 5 عامل اساسی طبیعی که برای گردشگری بسیار مهم می‌باشد، اشاره دارد: آب، تغییرات توپوگرافی (عوارض طبیعی زمین)، پوشش گیاهی، حیات وحش و آب و هوا(گان،60:2002).
• منابع فرهنگی: در سال های اخیر بخش‌هایی از بازار گردشگری مقصدهایی را جستجو می‌کنند که از منابع فرهنگی فراوانی برخوردار باشند. این بخش از منابع مشتمل بر مکان‌ها پیش از تاریخ، سایت‌های تاریخی، سایت‌های قومی، دانش سنتی، آموزش، صنایع، مراکز تجاری، مراکز حرفه‌ای، مراکز اجرای هنرهای نمایشی، موزه‌ها، گالر‌‌ی‌ها و سایت‌های سرگرمی، سلامتی، ورزشی و مذهبی می‌شود(همان،63).
• منابع مالی: قطعاً برای توسعه گردشگری به سرمایه نیاز می‌باشد و روندهای اخیر بیانگر تقاضای بیشتر و سرمایه‌گذاری بالاتر می‌باشند. سرمایه‌گذاران بیشتر از پروژه‌هایی حمایت بعمل می‌آورند که امکان سنجی آنها نتایج مثبتی را نشان دهد. پشتیبانی و حمایت مالی، یک عامل مهم برای توسعه گردشگری چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی به شمار می‌آید(همان،67 -66).
• منابع انسانی: وجود نیروی کار آموزش دیده کارآمد در یک ناحیه تأثیر قابل توجهی بر توسعه گردشگری آنجا خواهد داشت. از آنجا که امروزه گردشگران متقاضی سطح بالاتری از خدمات هستند، نیاز به نیروی انسانی آموزش دیده و کارآمد بیشتر احساس می‌گردد. ظرفیت نیروی کار یک ناحیه با توسعه گردشگری رابطه بسیار نزدیکی دارد (همان ،67).
منابع ناملموس: منابع نامشهود عبارتند از: مهارت‌ها و دانش کسب شده، پروانه ساخت و بهره برداری، علائم تجاری و تصویری که از مقصد در اذهان نقش بسته است(رحمان سرشت 1379، 107).
7- موقعیت جاذبه
موقعیت جاذبه‌ها به سه طریق بر موفقیت جاذبه‌ها اثر گذارند:
1ـ موقعیت، ناحیه تحت پوشش جاذبه را تعیین می‌نماید. جاذبه‌هایی که در نواحی پرجمعیت قرار دارند از موفقیت بالاتری بخاطر پتانسیل بالای گردشگر پذیری برخوردار هستند.
2ـ اگر جاذبه‌هادر مقصدهای گردشگری واقع شده باشند،می‌توانند از وجودسایر افراد بازدید کننده نیز بهره‌مند شوند.
3ـ دسترسی یک عامل حیاتی برای جاذبه‌ها محسوب می‌شود(اسواربروک،36:2003).
8-کارآفرینی
از آنجا که گردشگری یک صنعت پویا می‌باشد، نیازمند کارآفرینانی است که فرصت های توسعه جدید و روش‌های خلاق مدیریت موجود را کشف نمایند. به منظور توسعه مسافرت، توانایی کشف فرصت‌ها، تأمین منابع مالی مورد نیاز، شناسایی مکان ها و سایت های برتر، استخدام طراحان به منظور توسعه فیزیکی، تأمین منابع انسانی مورد نیاز برای مدیریت تأسیسات فیزیکی و خدماتی بسیار مهم می‌باشد.
– جامعه محلی
یکی از عوامل مهم تأثیرگذار بر توسعه گردشگری نگرش جامعه محلی نسبت به توسعه گردشگری می‌باشد. مانند زمانی که بخش خصوصی طرفدار رشد بیشتر گردشگری است اما سایر گروه‌های ذینفع نظیر ساکنین محلی بخاطر اثرات منفی گردشگری با توسعه آن مخالفت کنند. گروه‌های سیاسی، گروه‌های طرفدار محیط زیست و گروه‌های فرهنگی، قومی و دیگر گروه‌های یک ناحیه می‌توانند موجب عدم کارکرد صحیح سیستم گردشگری شوند. بطور کلی اهالی مقصد می‌توانند با نگرش منفی به گردشگری موانع بزرگی در راه گسترش آن ایجاد کنند.
10 – سازمان و رهبری
اخیراً نیاز شدیدی به رهبری و سازماندهی در توسعه گردشگری احساس می‌شود همه اقدامات برنامه‌ریزی بدان جهت است که توسط بخش های متعدد بکار گرفته شود. نبود سازماندهی و رهبری در طرح های توسعه باعث عملیاتی نشدن آنها می‌شود(گان ،2002).
11- عوامل امنیتی
12- محیط زیست ( زاهدی ،1385)
16-1-2- مدیریت استراتژیک گردشگری
با توجه به مطالب ذکر شده در بخش‌های بالا مدیریت استراتژیک می‌تواند به عنوان رویکردی مناسب به منظور برنامه‌ریزی در سطح جامعه گردشگری به کار رود. به طوری که اعتقاد به این است که رویکرد مدیریت استراتژیک وسیله‌ای مناسب به منظور معرفی و اجرای مناسب استراتژی‌ها در چارچوب سیستم گردشگری است. برنامه‌ریزی استراتژیک گردشگری فرایندی است که حداکثر منافع حاصل از توسعه گردشگری را هدف قرار می‌دهد، بطوریکه نتیجه توسعه، یک تعادل مناسب بین کیفیت و کمیت عرضه و سطح تقاضا، بدون به خطر انداختن توسعه اقتصادی – اجتماعی و زیست محیطی برای جامعه محلی و پایداری آنها خواهد بود. بنابراین برنامه‌ریزی استراتژیک گردشگری به معنای ارائه چارچوبی است جهت ارائه جهت‌دهی‌هایی برای سازمان یا مقصد گردشگری و بر کیفیت، کارایی و اثربخشی تأکید دارد(ایگل و همکارانش، 2008 : 297). در واقع مقصد و منطقه گردشگری به منظور دست‌یابی به توسعه پایدار و بلند مدت و دستیابی به چشم‌انداز گردشگری خود می‌بایست به صورت استراتژیک عمل نماید. آن از طریق ادغام نمودن رویکردها و اصول گردشگری پایدار در قالب چشم انداز مقصد گردشگری و اجرای آن‌ها از طریق تدوین استراتژی‌ها سعی در دستیابی به پایداری بیشتر توسعه گردشگری دارد. آن همچنین با استفاده از سیستم بازنگری که دارد سعی در به حداقل رساندن تأثیرات منفی توسعه بر روی محیط داشته و نیز در تلاش است تا در مقابل روندها و تغییرات محیطی واکنش نشان دهد. از طرفی یکی از اهداف نهایی مدیریت و برنامه‌ریزی استراتژیک گردشگری انطباق عرضه و تقاضای گردشگری است(همان،299). به منظور درک بهترمطالب فوق الذکر ، بخش دوم به مباحث مرتبط با مدیریت و برنامه ریزی استراتژیک می پردازد.
2-2- بخش دوم
1-2-2- تعاریف و مفاهیم راهبرد65
از راهبرد تعاریف متفاوتی از سوی صاحب نظران مختلف ارایه شده است که به برخی از این تعاریف اشاره می شود.
1-1-2-2- معنای لغوی
در فرهنگ فارسی معین راهبرد به معنای فن اداره عملیات جنگی ،دانش راهبردی عملیات نظامی ،سوق الجیش است(معین،266:1360).
در فرهنگ دهخدا راهبرد به صورت زیر تعریف شده است:
” دریونان قدیم معمولا سران سپاه را استراتگوس (استراتژ)میخواندند. اثنیه در زمان جنگهای ایران و یونان ده استراتگوس داشت که انتخاب ایشان سالی یکبار تجدید می شد و در ظرف سال به نوبت به فرماندهی سپاه می پرداختند ،چندی بعد بر قدرت آن بیفزود چنانچه زمانی حکمران حقیقی اثنیه بودند”(دهخدا،1372:1810).
در فرهنگ عمید استراتژی به معنی “لشکر کشی تعبیه سپاه علم اداره کردن عملیات و حرکات ارتش در جنگ میباشد(عمید،1374:163).
2-1-2-2- معنای اصطلاحی
استفاده از مفهوم راهبرد درحیطه سازمان ومدیریت در نیمه دوم قرن

پایان نامه
Previous Entries دانلود تحقیق در مورد ظرفیت تحمل، مقصد گردشگری، مقصدهای گردشگری، چرخه عمر Next Entries دانلود تحقیق در مورد مدیریت استراتژیک، استراتژی ها، اجرای استراتژی، واحدهای تجاری