دانلود تحقیق با موضوع مالکیت فکری، ایالات متحده، مالکیت صنعتی، اسناد و املاک

دانلود پایان نامه ارشد

ایجاد همکاری اداری بین اتحادیه های تاسیس شده به وسیله معاهدات تحت نظر وایپو است. به جز موافقت نامه تریپس، وایپو کلیه کنوانسیون هایی را که به آنها اشاره شد در بر می گیرد.
وایپو برای تحقق اهدافش، علاوه بر انجام وظایف اداری اتحادیه های مذکور این اقدامات را نیز انجام می دهد: اقدامات تجویزی یا هنجار آفرینی از طریق وضع استانداردهایی برای حمایت از مالکیت فکری، اجرای برنامه های اعطای کمک های فنی و حقوقی به کشورها در زمینه مالکیت فکری، اقدامات مربوط به طبقه بندی و یکسان سازی بین المللی در زمینه مستند سازی حق اختراع، علائم تجاری و طرح های صنعتی، اقدامات ثبتی نظیر ارائه خدمات مربوط به تقاضانامه های ثبت اختراع، علائم تجاری و طرح های صنعتی.وایپو از طریق سه رکن مجمع عموم92، کنفرانس 93و کمیته هماهنگی94 به وظایف و برنامه های خود عمل می کند. و منابع مالی خود را از طریق دریافت حق عضویت اعضا و نیز دریافت وجوه پرداختی توسط اشخاص خصوصی که از خدمات ثبتی وایپو بهره می برند تامین می کند. مقر اصلی سازمان مالکیت فکری در شهر ژنو قرار دارد، وایپو در مقر اصلی سازمان ملل در نیویورک نیز یک دفتر دارد. با تصویب مجلس شورای اسلامی، ایران از سال 1380 به عضویت این سازمان بین المللی درآمده است.95
2-4-3-3 موافقت نامه مادرید (راجع به ثبت بین المللی علائم تجاری)96
با نگرشي برتاريخچه كنوانسيون پاریس درخصوص حمايت از مالكيت صنعتي در مي يابيم كه به منظورحمايت از علائم تجارتي درسطح بين المللي به موجب كنوانسيون مزبور صاحب علامت (شخص حقيقي يا حقوقي) مي بايست بطور جداگانه تعدادي تقاضانامه را در ادارات كشورهاي مختلف عضو به زبان هاي گوناگون با پرداخت هزينه هاي متفاوت و صرف زمان طولاني، توديع نمايد. جهت تسهيل روند ثبت بين المللي و تحصيل حقوق ناشي از آن تعدادي از كشورهاي عضوكنوانسيون پاريس اتحاديه بين المللي را جهت حمايت از مالكيت صنعتي در راستاي كنوانسيون مزبور تشكيل داده و درآن سيستم مادريد را بعنوان دستورالعمل ثبت بين المللي علائم تجارتي تصويب نمودند.اين سيستم شامل دو معاهده: موافقتنامه مادريد مورخ 1891 و پروتكل مرتبط با آن مصوب 1989 و همچنين آئيننامه مشترك مي باشد. سيستم مادريد در حال حاضر داراي 85 عضو متشكل از كشورها و دفاتر منطقه اي مي باشد. لازم به توضيح است كه درخواست ثبت بين المللي صرفا از طريق دفاتر مالكيت صنعتي كشورهاي عضو سيستم مادريد امكان پذير بوده و منوط به ثبت در كشور مبداء مي باشد.97
2-4-3-4 موافقت نامه جنبه های تجاری حقوق مالکیت فکری (تریپس)98
از دهه 1970، با توجه به نقایص کنوانسیون ها و موافقت نامه های قبلی و عدم وجود یک ساز و کار اجرایی موثر در آنها باعث مطرح شدن حقوق مالکیت فکری از سوی کشور های توسعه یافته در مذاکرات دور اروگوئه در قالب موافقت نامه عمومی تعرفه و تجارت «گات» شد که سر انجام به تصویب «موافقت نامه جنبه های تجاری مالکیت فکری»، تریپس منجر گردید. اجرای این موافقت نامه از سال 1995 آغاز شده است.
موافقت نامه جنبه های تجاری مالکیت فکری (تریپس) یکی از اجزای تفکیک ناپذیر سند نهایی دور اروگوئه و یکی از سه رکن موافقت نامه های سازمان جهانی تجارت 99 (شامل موافقت نامه های مربوط به تجارت کالا، خدمات و مالکیت فکری) است.100
دور اوروگوئه براي اولين بار در تاريخ گات، مذاكرات چند جانبه پيرامون حقوق مالكيت فكري مرتبط با تجارت را برگزار كرد و در15 آوريل سال در مراكش همراه با موافقت نامه هاي ديگري چون توافق نامه تاسيس سازمان جهاني تجارت، موافقت نامه حقوق مالكيت معنوي مرتبط با تجارت (تريپس)را به تصويب رساند.اين موافقت نامه را بيش از 100 دولت امضاء كردند. اينك رعايت آن، به عنوان يكي از موافقت نامه هاي تجاري سازمان جهاني تجارت برتمام دولتهاي عضو الزامي است. دراين خصوص كشورهاي عضو ملزم هستند كه قوانين داخلي مربوط به حقوق مالكيت فكري خود را مطابق با تريپس، اصلاح و تعديل كنند. تريپس از نظر مندرجات به عنوان يكي از جامع ترين اسناد بين المللي تلقي شده كه انواع مختلف حقوق مالكيت فكري را دربرمي گيرد. ازجمله مصاديق مورد حمايت تريپس مي توان از نمونه هاي زير نام برد:
• حق تاليف و تصنيف و حقوق مرتبط با آن (از قبيل برنامه هاي كامپيوتري)،
• علائم تجاري،
• نشانه هاي جغرافيائي،
• طرح هاي صنعتي،
• حق اختراع،
• طرح هاي ساخت مدارهاي يك پارچه واطلاعات افشاء نشده (يا اسرارتجاري).101

فصل سوم
بررسی شرایط شکلی و ماهوی علامت تجاری در قوانین ایران و آمریکا و کنوانسیون های بین المللی
یکی از راههای بدست آوردن حقوق مرتبط با علائم تجاری، به ثبت رسیدن آن علامت در اداره و یا دیگر مرجع صلاحیتدار اعم از داخلی و یا بین المللی می باشد. در ماده 31 قانون ثبت اختراعات طرحهای صنعتی و علائم تجاری مصوب سال 1386 نیز حق استفاده انحصاری از یک علامت را به شخصی اختصاص داده که آن علامت را مطابق با آن قانون به ثبت رسانده باشند. و همچنین در ماده 1051 قانون ثبت علامت تجاری ایالات متحده امریکا نیز آمده است که صاحب یک علامت تجاری می تواند که درخواست ثبت آن علامت را با رعایت شرایطی که توسط مسئول اعلام می گردد به ثبت برساند. بنابراین برای به ثبت رساندن یک علامت تجاری در مراجع صلاحیتدار در تمام کشورها ، رعایت شرایط و ضوابطی از لحاظ شکلی و ماهوی ضروری است که در ذیل به هریک از آنها در مباحث جداگانه خواهیم پرداخت.
3-1 مبحث اول: بررسی شرایط شکلی
درشرایط شکلی ثبت علائم تجاری در این مبحث به مباحثی چون نظام شکلی ثبت علائم و همچنین شرایط لازم برای ثبت علائم و نیز مدارک مورد نیاز برای ثبت خواهیم پرداخت.
3-1-1 گفتار اول: نظام شکلی ثبت علائم تجاری
در بررسی نظام شکلی ثبت علائم تجاری، از مراجع ذیصلاح جهت ثبت و شرایط لازم برای ثبت علائم و مدارک مورد نیاز برای ثبت بحث خواهد شد.
3-1-1-1 بند اول: مراجع ثبت علامت
الف: ایران
در نظام حقوقی ایران مانند بسیاری از کشورها، ثبت علائم، موجب اخذ حق مالکیت بر آن علائم دانسته می شود و از این رو قانون گذار مراجعی را برای رجوع مراجعان جهت ثبت مشخص کرده است.
1. مرجع اصلی
به استناد بند 4 ماده 1 آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، سازمان ثبت اسناد و املاک کشور متصدی امور مربوط به مالکیت صنعتی شناخته شده و نیز این سازمان، عهده دار نمایندگی ایران در سازمان جهانی مالکیت معنوی و اتحادیه های ذی ربط می باشد که در ماده 52 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 07/08/1386 آمده است: تصدی امور مربوط به مالکیت صنعتی و همچنین نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان جهانی مالکیت معنوی و اتحادیه‌های مربوط به کنوانسیون های ذی‌ربط به عهده سازمان ثبت اسناد و املاک کشور است. ثبت کلیه موضوعات مالکیت صنعتی، اعم از اختراع، علامت، علامت جمعی، طرح صنعتی نیز توسط اداره مالکیت صنعتی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور انجام می‌شود. در مواردی که مراجع دیگر به موجب قانون اقدام به بررسی و ثبت می‌نمایند در صورتی از حمایت ها و امتیازات مذکور در این قانون بهره‌مند می‌شوند که حسب مورد مالکیت یا اختراع آن ها در اداره مالکیت صنعتی به ثبت رسیده باشد.
2. مرجع فرعی (استثنایی)
به استناد ماده 2 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری صنعتی مصوب 1372، مرجعی مستقل در هر یک از مناطق آزاد تجاری، جهت تسهیل در دستیابی به بازارهای جهانی و توسعه اقتصادی، سازمان هر یک از مناطق آزاد تجاری/ صنعتی متصدی امور مربوط به انجام مالکیت صنعتی می باشد.
ماده 2 : سازمان هر منطقه به منظور انجام امور ثبتی شرکت ها و مالکیت‌های صنعتی ومعنوی در آن منطقه، واحدی را به نام واحد ثبت شرکت ها و مالکیت‌های ‌صنعتی معنوی تأسیس می‌کند. وظایف این سازمان در ماده قانون مزبور بیان شده، که از جمله ثبت علائم تجاری می باشد.
ماده 3: وظایف واحد ثبتی عبارتند از:
1. ثبت شرکت ها و مؤسسات غیر تجاری ایرانی و خارجی.
2. ثبت علایم و اسامی تجاری و صنعتی.
3. ثبت اختراعات و اشکال و ترسیمات صنعتی.
لازم بذکر است که در ادامه بحث ما فقط به قوانین و مقررات مربوط به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور خواهیم پرداخت.
ب: ایالات متحده امریکا
در ایالات متحده امریکا، دو مرجع برای ثبت علائم تجاری وجود دارند:
1. اداره ثبت اختراع و علائم ایالات متحده (فدرال)
اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده امریکا102 یک سازمان در وزارت بازرگانی آمریکا است که مسائل مربوط به ثبت اختراع به نام مخترع و شرکت های تجاری برای اختراعاتشان، و ثبت علامت تجاری برای محصول و شناسایی و به رسمیت شناخته شدن مالکیت معنوی است. یو اس پی تی او میان سازمان های فدرال منحصر به فرد است به دلیل آن را در عمل تنها با هزینه های جمع آوری شده توسط کاربران و استفاده کنندگان آن تامین می شود، و نه با دلار مالیات دهندگان.103
در بند یک ماده 1051 قانون علائم تجاری ایالات متحده امریکا آمده است:
صاحب یک علامت تجاری مورد استفاده در تجارت قادر خواهد بود که برای ثبت علامت تجاری خود آن را در خواست ثبت نماید. و این عمل با پرداخت هزینه تعیین شده و تشکیل پرونده در اداره ثبت اختراع و علائم تجاری و ارائه برنامه و اظهارنامه تاییدیه تاسیس ممکن خواهد بود.

2. اداره ثبت علائم ایالتی
برخلاف ثبت علامت تجاری فدرال که توسط اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده صادر می شود، ثبت علامت تجاری ایالتی در اداره ثبت علائم ایالتی و توسط نماینده و مسئول آن اداره، در دفتر ثبت ایالتی صورت می پذیرد (به عنوان مثال، در آریزونا توسط نماینده اداره ایالتی در آن و یا در نیویورک، توسط مسئول دپارتمان آن ایالت). کاربرد علامت تجاری ایالتی با مجوز علامت تجاری توسط یک ایالت صادر می شود. فرم های خاص و هزینه های قابل پرداخت برای کاربرد و ثبت آن علامت توسط یک ایالت با ایالت دیگرمتفاوت است. برخی از ایالت ها درخواست جهت بررسی تعارض با دیگر ثبت نام های موجود در پایگاه داده ایالتی را مورد توجه قرار داد، در حالی که دیگران( دیگر ایالت ها) مد نظر قرار نمی دهند.104
در ادامه بحث ما به قانون فدرال یا همان لانهام خواهیم پرداخت.
ج: کنوانسیون
1. کنوانسیون پاریس
کنوانسیون پاریس دارای مرجعی برای ثبت علامت تجاری اتباع کشورهای متعاهد نمی باشد، و حتی شرایطی را برای تشکیل پرونده و ثبت علائم مقرر نمی دارد بلکه آن را موکول به قوانین و مقررات داخلی کشور متعاهد می کند که در نتیجه آن در خواست مطرح شده ممکن نیست جز در شرایط خاص، رد و یا ثبت آن باطل گردد.
در بند الف (1) ماده 6 خامس این کنوانسیون آمده است:
هر علامت صنعتی یا تجارتی که در کشور مبداء مطابق قانون به ثبت رسیده به همان صورت در سایر کشورهای اتحادیه ثبت آن پذیرفته شده و مورد حمایت خواهد بود به شرط آنکه مقررات این ماده رعایت شده باشد. این گونه کشورها می توانند قبل از اقدام به ثبت قطعی ارائه گواهی نامه ثبت آن علامت را در کشورمبداء که از مراجع صلاحیتدار صادر شده باشد را مطالبه نماید. این گواهی نامه احتیاجی به تصدیق امضاء ندارد.
د: موافقت نامه مادرید
در بند 1 ماده 11 این موافقت نامه آمده است:
انجام ثبت بین المللی و وظایف مرتبط به آن، همچنین سایر تکالیف اداری، به موجب این پروتکل یا راجع به آن به عهده دفتر بین المللی خواهد بود. فرایند ثبت از طریق معاهده و پروتکل مادرید بدون نیاز به مراجعت به کشورهای عضو مورد تقاضا امکان پذیر بوده و متقاضی با مراجعه به اداره ثبت علائم در کشور مبداء ابتدا آن را ثبت وسپس فرم های مربوطه تکمیل و انتخاب کشورهای مورد نظر اقدام می نماید. که درجه حمایت در این فرایند به قوانین کشورهای مورد انتخاب متقاضی بستگی دارد. سپس درخواست به دفتر بین المللی ارسال می گردد. دفتر بین المللی باید به درخواست های بین المللی برای تعیین این که آیا آن مطابق شرایط پروتکل مادرید تشکیل پرونده داده بررسی می کند. اگر

پایان نامه
Previous Entries دانلود تحقیق با موضوع دارایی ها، نام تجاری، محصولات لبنی، دارایی های نامشهود Next Entries دانلود تحقیق با موضوع مالکیت صنعتی، مناطق آزاد تجاری، ثبت اختراعات، مالکیت معنوی