تحقیق رایگان درمورد ریسک اعتباری، وجوه نقد، ریسک سرمایه، عدم اطمینان

دانلود پایان نامه ارشد

ريسک اعتباري مواردي از قبيل مديريت پرتفوي اعتباري، کيفيت پرتفوي اعتباري، تعيين سياست و عوامل محدودکننده ريسک اعتباري، طبقه‌بندي صحيح دارايي‌هاي تسهيلاتي، تدوين روش بهينه اخذ وثائق و تعيين روش ذخيره گيري مناسب ميبايست مد نظر قرار گيرند.
ريسک عملياتي16
ريسک عملياتي از کارکرد نامناسب افراد ، سيستم‌ها و فرايندهاي کاري بانک‌ها ناشي مي‌شود به نحوي که درصورت عدم رعايت استانداردهاي لازم در اين موارد، ريسک عملياتي قادراست فعاليت يک بانک را در سطح ملي و بين‌المللي تحت تاثير جدي قرار دهد.
هر يک از موارد مذکور مي‌توانند فعاليت رو به رشد سودآور و جذب منابع بانك را آهسته يا متوقف کند که در اينصورت به بانک خسارت وارد مي‌شود، بنابراين امروزه مديريت ريسک عملياتي و تجزيه و تحليل روشهاي كاري جهت کاهش خطرات، پيروي از استانداردهاي موجود و نهادينه نمودن مديريت ريسک همواره در دستور کار بانک‌ها قرار دارد.
ريسک نقدينگي17
ميزان تقاضاي وجوه نقد در هر بانک به ساختار دارايي‌ها و بدهي‌هاي آن بستگي دارد. بانک‌ها براي پوشش نوسانات اقلام ترازنامه و توسعه مالي به نقدينگي نيار دارند زيرا توان نقدينگي بانک نشان دهنده قابليت پرداخت وجوه سپرده‌گذاران و ساير بدهي‌ها در سررسيد مقرر و همچنين پرداخت تسهيلات و انجام سرمايه‌گذاري جهت کسب سودآوري است، حال چنانچه مديريت نقدينگي به صورت صحيح صورت نگيرد، مي‌تواند ريسك‌هاي متعددي از جمله ريسک عدم تامين به موقع نقدينگي مورد درخواست مشتريان، ريسک از دست رفتن شهرت و از بين رفتن فرصت سرمايه‌گذاري و كاهش سودآوري را به وجود آورد. مديريت جريان‌هاي وجوه نقد مورد انتظار در صنعت بانکداري از اهميت زيادي برخوردار است بنابراين خط ‌و مشي مديريت نقدينگي بايد با در نظرگرفتن نيازهاي کوتاه مدت، ميان‌ مدت و بلندمدت و از طريق تطابق زماني سررسيد دارايي‌ها و بدهي‌هاي بانک و تخمين رفتار مشتريان (در رابطه با مراجعه ‌آن‌ها جهت دريافت وجوه نقد) صورت گيرد.
انواع دیگر ریسک
طبقه بندی هایی دیگری از ریسک وجود دارند که در ادامه آنها را شرح می دهیم.
الف)سه نوع کلی از ریسک موجود در ایجاد و مدیریت یک سیستم عبارتند از:ریسک ذاتی ، ریسک باقیمانده و ریسک قابل قبول(گیبسون18،2005)
ريسك ذاتي: سطحی از ریسک است که در پیاده سازی سیستم مورد نظر به صورت بالقوه وجود دارد و باید برای کاهش آن چاره ای اندیشید.
ريسك باقيمانده: سطحي از ريسك است كه علي رغم ايجاد عوامل كنترلي و سعي در كاهش ريسك هنوز وجود دارد .
ريسك قابل قبول: سطحي از ريسك باقيمانده است كه اگر چه وجود دارد، اما مانعي جدي بر سر راه رسيدن به اهداف و يا ماموريت هاي سازمان ايجاد نمي كند .
ب)در طبقه بندي ديگري ريسك به سه سطح پائين، متوسط و بالا تقسيم شده است .
و در كتاب”مديريت ريسك”، ريسك در دو نوع اصلي ارائه شده است :
ريسك واقعي: ريسكي است كه در آن احتمال زيان وجود دارد ولي احتمال سود وجود ندارد.مانند احتمال تصادف با اتومبيل.اين نوع ريسك هميشه نا خوشايند است .
ريسك سوداگرانه:در اين نوع ريسك علاوه بر شانس خسارت (زيان)،شانس سود هم وجود دارد. مانند توسعه كارخانه . اين نوع ريسك داراي جنبه هائي از جذابيت نيز هست. (داور ونوس و همکاران،1382)
ج)در دسته بندي ديگر ريسك به سه نوع تقسيم مي شود :
ريسك كسب و كار: هزينه يا كاهش در آمد و سرمايه ايست كه در اثرخرابي و ضعف عمليات معمول كسب و كار به وجود مي آيد.مثل از كار افتادگي يك دستگاه .
ريسك سازماني : خسارت مستقيم و يا غير مستقيم ناشي از يك يا چند مورد زير :
فرايندهاي داخلي ناقص و يا مردود
افراد
سيستمها
وقايع خارجي
3. ريسك فناوري اطلاعات:عبارت است از عدم وجود سيستم هاي خود كار ، شبكه يا منابع اصلي ديگر فناوري اطلاعات كه روي فرآيندهاي كسب و كار تاثير منفي مي گذارد.
د) تجزيه و تحليل گران مدرن منابع ريسك را كه باعث تغيير و پراكندگي دربازده مي شود به دو دسته تقسيم ميكنند . اين دو نوع ريسك را كه به آنها ريسك سيستماتيك و غيرسيستماتيك ميگويند به صورت زير ميتوان نشان داد:
ريسك سيستماتيك + ريسك غيرسيستماتيك= ريسك كل
ريسك غيرسيستماتيك
به آن قسمت از تغييرپذيري در بازده كلي محصولات مالي كه به تغييرپذيري كلي بازار بستگي ندارد، ريسك غيرسيستماتيك ميگويند. اين نوع ريسك منحصر به محصول خاصي نيست وبه عواملي همچون ريسك تجاري، مالي و ريسك نقدينگي بستگي دارد . اين نوع ريسك را ميتوان با ايجاد پرتفليو كاهش داد.
ریسک سيستماتيك
آن قسمت از تغييرپذيري در بازده كلي محصولات مالي را كه مستقيما به تغييرات بازار يا اقتصاد بستگي دارد ريسك سيستماتيك گويند . معمولا تمامي اوراق بهادار تا حدودي از ريسك سيستماتيك برخوردارند و دربرگيرنده عواملي همچون ريسك تورم ، بازار و نرخ بهره است. اين نوع ريسك غيرقابل كاهش است.
2-3 ریسک اعتباری
ریسک اعتباری در شرکت به معنی عدم بازگشت وام‌ها و قراردادهای موسسه تعریف می شود. به بیان دیگر، ريسك اعتبارات احتمال عدم برگشت اصل و فرع تسهيلات اعطا شده و نيز احتمال زيان ناشي از مبادلات از لحاظ نوع كيفيت كالا، موارد مبادله، اطمينان و اعتبار طرفين مبادله مي باشد. ریسک اعتباری از این مساله ریشه می گیرد که طرف قرارداد ممكن است نتواند یا نخواهد تعهدات قرارداد را انجام دهد. تاثیر این ریسک با هزینه جایگزینی وجه نقد ناشی از نکول طرف قرارداد سنجیده می شود.
به بیان دیگر؛ اراﺋﻪ ﺗﺴﻬﻴﻼت ﻣﺎﻟﻲ ﻳﻜﻲ از ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﻧﻈﺎم ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺗﻠﻘﻲ ﻣﻲﺷﻮد. ﺑﺮاي اﻋﻄﺎي ﺗﺴﻬﻴﻼت ﺑﺎﻳﺪ‬ درﺟﻪ اﻋﺘﺒﺎر و ﻗﺪرت ﺑﺎزﭘﺮداﺧﺖ اﺻﻞ و ﺳﻮد ﻣﺒﻠﻎ اﻋﺘﺒﺎر را ﺑﺮاي درﻳﺎﻓﺖﻛﻨﻨﺪه ﺗﺴﻬﻴﻼت ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﺮد .‬ ﺷﺎﻧﺲ اﻳﻨﻜﻪ وامﮔﻴﺮﻧﺪه ﻧﺘﻮاﻧﺪ وام را ﺑﺎزﭘﺮداﺧﺖ ﻛﻨﺪ ، رﻳﺴـﻚ اﻋﺘـﺒﺎري ﻳﺎ رﻳﺴـﻚ ﻋﺪم ﺑﺎزﭘﺮداﺧـﺖ‬ ﺷـﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد (جوزف و همکار19؛ 1992).
ﺗﻌﺮﻳﻔﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻴﺘﻪ ﺑﺎل ﺳﻮﻳﺲ از رﻳﺴﻚ اﻋﺘﺒﺎري اراﺋﻪ ﻣﻲدﻫﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ‬ ﺷﺮح اﺳﺖ (کمیته بال، 2000، ص 76). ” رﻳﺴﻚ اﻋﺘﺒﺎري ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ از اﻣﻜﺎن ﺑﺎﻟﻘﻮه اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺮضﮔﻴﺮﻧﺪه از ﺑﺎﻧﻚ و ﻳﺎ ‬از ﻃﺮفﺣﺴﺎب وي در اﺟﺮاي ﺗﻌﻬﺪات ﺧﻮد در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎﻧﻚ در ﻣﺪت ﻣﺸﺨﺼﻲ ﻧﺎﺗﻮان ﺷﻮد “‬‬
زمانی که وام گیرنده به علت عدم توان یا تمایل به تعهدات خود در مقابل وام دهنده در تاریخ سررسید عمل نمی کند، ریسک نکول اتفاق می افتد.
ریسک نکول زمانی افزایش می یابد که وام گیرندگان به علت ضعف اقتصادی به بحران های مالی دچار شوند.
برای تعیین میزان احتمال نکول نمی توان روش های دقیقی به کار برد. ولی برای حداقل سازی این ریسک سازمان ها روش های خاصی دارند:

شکل 2-1 عوامل موثر بر ریسک اعتباری

به عبارت دیگر، رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻮﻟﯿﺪ رﯾﺴﮏ در ﺑﺎﻧﮏﻫﺎ و ﻣﻮﺳﺴﺎت ﻣﺎﻟﯽاﺳﺖ. رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري را‬ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﺻﻮرت روﯾﺪادﻫﺎي ﻏﯿﺮﻣﻨﺘﻈﺮه ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻐﯿﯿﺮ در ارزش داراﯾﯽﻫﺎ ﯾﺎ ﺑﺪﻫﯽﻫﺎ رخ‬ ﻣﯽدﻫﺪ ﻧﯿﺰ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد. اﯾﻦ رﯾﺴﮏ از آن ﺟﻬﺖ ﻧﺎﺷﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ درﯾﺎﻓﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺗﺴﻬﯿﻼت ﺗﻤﺎﯾﻞ ﯾﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ‬ ﺑﺎزﭘﺮداﺧﺖ ﺑﺪﻫﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﺎﻧﮏ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ از آن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﮑﻮل ﯾﺎد ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﺮادف رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري‬ اﺳﺖ. ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ ﭼﻬﺎر ﺷﺎﺧﺺ ﺳﻨﺘﯽ زﯾﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯿﺰان رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري ﺑﺮاي ﺑﺎﻧﮏﻫﺎ در ‬ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ: ‬‬‬
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﺳﺮرﺳﯿﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﻣﻌﻮق و ﻣﺸﮑﻮك اﻟﻮﺻﻮل ﺑﻪ ﺗﺴﻬﯿﻼت اﻋﻄﺎﯾﯽ‬
ﻫﺮ ﭼﻪ اﯾﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري ﻣﻮﺳﺴﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﻻﺗﺮ اﺳﺖ.‬‬
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﺳﺮرﺳﯿﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﻣﻌﻮق و ﻣﺸﮑﻮك اﻟﻮﺻﻮل ﺑﻪ داراﯾﯽﻫﺎ‬‬
اﻓﺰاﯾﺶ اﯾﻦ ﻧﺴﺒﺖ در دو ﻣﻘﻄﻊ ﻧﺸﺎﻧﻪ اﻓﺰاﯾﺶ رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد .‬‬
ﻧﺴﺒﺖ ذﺧﯿﺮه ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﻣﺸﮑﻮك اﻟﻮﺻﻮل ﺑﻪ ﺗﺴﻬﯿﻼت اﻋﻄﺎﯾﯽ‬‬
اﻓﺰاﯾﺶﺣﺠﻢ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﻣﺸﮑﻮك اﻟﻮﺻﻮل ﮐﻪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﺳﺮرﺳﯿﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﻣﻌﻮق ﺑﻮده‬ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﻓﺰاﯾﺶ رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري ﺑﺎﺷﺪ . ‬‬
ﻧﺴﺒﺖ ذﺧﯿﺮه ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﻣﺸﮑﻮك اﻟﻮﺻﻮل ﺑﻪ ﮐﻞداراﯾﯽﻫﺎ‬‬
اﻓﺰاﯾﺶ آن ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﻓﺰاﯾﺶ رﯾﺴﮏ و ﮐﺎﻫﺶ آن ﻣﺒﯿﻦ ﮐﺎﻫﺶ رﯾﺴﮏ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‬ (اصلی، 1390).‬
از سویی دیگر؛ شایان ذکر است که ریسک اعتباری به سه دسته زیر تقسیم می شود (اسدی پور، 1383).
ریسک مشتریان (اشخاص حقیقی)
ریسک شرکت ها (اشخاص حقوقی)
ریسک کشورها (دولتها)
2-3-1 ﺗﺎﺛﯿﺮ رﯾﺴﮏ اﻋﺘﺒﺎري ﺑﺮ ﺑﺎﻧﮏ ﯾﺎ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﻣﺎﻟﯽ‬
ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﻧﻈﺮي ، ﻧﮑﻮل زﻣﺎﻧﯽ روي ﻣﯽدﻫﺪ ﮐﻪ ارزش داراﯾﯽﻫﺎي ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻤﺘﺮ از ارزش ﺑﺪﻫﯽﻫﺎي آن‬ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ رﯾﺴﮏ ﻧﮑﻮل از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ رﯾﺴﮏﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﮏﻫﺎ و ﻣﻮﺳﺴﺎت ﭘﻮﻟﯽ و ﻣﺎﻟﯽ را ﺗﺤﺖ‬ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﮑﻮل ﺗﻌﺪادﮐﻤﯽ از ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ زﯾﺎن ﻏﯿﺮﻣﻨﺘﻈﺮه اي را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﺎزﻣﺎن وارد‬ ﻧﻤﺎﯾﺪ (مرتون20، 1974).‬
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻗﺼﻮري ﮐﻪ در ﺑﺎزﭘﺮداﺧﺖ ﺗﺴﻬﯿﻼت ﺻﻮرت ﮔﯿﺮد، از ارزش داراﯾﯽﻫﺎي ﺑﺎﻧﮏ ﮐﺎﺳﺘﻪ و ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‬ ﺑﺎﻧﮏ را در اﯾﻔﺎي ﺗﻌﻬﺪاﺗﺶ دﭼﺎر ﻣﺸﮑﻞ ﻧﻤﺎﯾﺪ، از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﻣﯿﺰان ﺳﻮدآوري را ﻧﯿﺰ ﮐﺎﻫﺶ دﻫﺪ و ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺎﻧﮏ ﺑﻪ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽﻫﺎي اوﻟﯿﻪ ﺧﻮد دﺳﺖ ﻧﯿﺎﺑﺪ و ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎ ًﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻬﺎﻣﺪاران و ﺳﭙﺮدهﮔﺬاران ﺧﻮد ﺳﻮدﻫﺎي‬‬ ﻣﻮرد اﻧﺘﻈﺎر آﻧﺎن را ﭘﺮداﺧﺖ ﻧﻤﺎﯾﺪ و اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﺎﻧﮏ ، ﺳﻬﺎﻣﺪاران و ﺳﭙﺮدهﮔﺬاران ﺧﻮاﻫﺪ‬ داﺷﺖ.
با توجه به تحقیق حاضر؛ متغیرهای نسبت وام؛ متوسط هزینه وام ، مجموع وام های پرداختی و ریسک سرمایه بر سود آوری بانک ها مورد محاسبه قرار می گیرد و همچنین تاثیر هر کدام از این متغیرها بر سود آوری بانک های مشخص می گردد.
2-3-2 طبقه بندی ریسک اعتباری مشتریان
ریسک اعتباری از آن جهت در نهادهای پولی و اعتباری حائز اهمیت است که منابع بکار گرفته شده برای تسهیلات در رخصت بدهی نهاد پولی (بانک) به سهامداران آن نهاد می باشد که در صورت عدم جریان هم توان اعتبار دهی قدرت برگشت سرمایه، سهامداران را تضعیف می کند. از مهمترین رویکرد جهت کاهش خسارت های ریسک اعتباری، شناسایی سنجش و طبقه بندی اعتباری مشتریان می باشد که اصطلاحاً به آن اعتبار سنجی گویند. بر آن اساس هر کدام از متقاضیان تسهیلات دارای یک درجه اعتبار می باشند که آن نوعی برآورد از عملکرد و بازپرداخت تسهیلات درخواستی متقاضی می باشد بر اساس استاندارهای کمیته بال، (کمیته نظارتی بر مقررات بانکی) مشتریان دریافت کننده اعتبار بر اساس درجه اعتبار به 10 گروه مختلف طبقه بندی می شوند (جماعت، 1389).

جدول( 2-1) طبقه بندی مشتریان اعتباری
گروه
ریسک اعتباری
مشخصات
1
1/0- 0
گروه اول بهترین کیفیت را از نظر بازپرداخت سود و اصل آن دارا است و از کمترین ریسک سرمایه گذاری بر خوردار است.
2
2/0- 1/0
گروه دوم از کیفیت بالا برخوردار است و فرق آنها با گروه قبلی در این است که حاشیه امنیتشان به گستردگی گروه قبلی نیست و ریسک بلند مدت آن مقدار بیشتری است. در داخل گروه از بالا به پایین از دور نمای ضعیف تری برخوردارند.
3
3/0- 2/0
گروه سوم: شرایط مطلوب دارند. از لحاظ پرداخت اصل و سود از شرایط مناسبی برخوردار است و ولی ممکن است در اثر بروز اتفاقاتی دچار مشکل گردد. از بالا به پایین در داخل گروه شرایط بدتر می شود.
4
4/0- 3/0
گروه چهار از درجه متوسط محسوب می شوند و از نظر بازپرداخت اصل و سود به نظر کافی می آیند (در حال حاضر) اما در دراز مدت ممکن است دچار مشکل گردند د رداخل گروه به بالا به پایین شرایط بدتر می شود.
5
5/0- 4/0
ریسک این گروه بالا بوده و این گروه از نوعی عدم اطمینان بر خور دارند.
6
6/0- 5/0
این گروه از نظر تضمین باز پرداخت اصل و سود تسهیلات در شرایط مطلوبی قرار ندارند و از مشخصه های یک سرمایه گذاری خوب برخرودار نیستند.
7
7/0- 6/0
از نظر بازپرداخت اصل و سود از تضمین خوبی چه در حال حاضر و چه در آینده برخوردار نیستند این گروه یا در حالت نکول قرار دارند و یا اینکه باز پرداخت اقساط آنها با خطرات زیادی روبرو است.
8
8/0 – 7/0
این گروه نسبت به گروه قبل به میزان بیشتری به خطر سوخت شدن نزدیک و در حالت ورشکستگی قرار دارند.
9
9/0 – 8/0
نسبت به گروه قبل در شرایط بدتری قرار داشته و اقساط آنها اکثراً نکول می شود.
10
1- 9/0
این گروه در بدترین شرایط از لحاظ پرداخت اصل و سود تسهیلات قرار دارند و بازپرداخت

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درمورد ریسک اعتباری، داده های تابلویی، مدیریت ریسک اعتباری، مدیریت ریسک Next Entries تحقیق رایگان درمورد مطالبات غیرجاری، سیستم بانکی، تسهیلات بانک، منابع مالی