تحقیق رایگان درباره گردشگری فرهنگی، میراث فرهنگی، گردشگری مذهبی، صنایع دستی

دانلود پایان نامه ارشد

های 2000 تا 2010 بیش از 140 درصد رشد داشته است (World Travel & Tourism Council, 2011: 26). صنعت گردشگری مالزی یکی از بخش های مهم اقتصادی این کشور (Ministry of Tourism, 2009) است و با اینکه زمان کوتاهی است که به جریان اقتصادی مالزی پیوسته است، عملکرد قابل توجهی نشان داده است (Asian Strategy and Leadership Institute, 1997). گردشگری صنعت دوم در اقتصاد مالزی است و در سال های 2008 و 2009 میلادی به ترتیب 50.2 میلیارد و 55 میلیارد رینگیت61 (واحد پول مالزی) تولید ناخالص داخلی62 این کشور را به خود اختصاص داده است (Ministry of Tourism, 2008 and 2009) ، علاوه بر این بین سال های 2006 تا 2010 درآمد گردشگری با افزایش 55.6 درصدی به رقم 56.5 میلیارد و تعداد گردشگران با افزایش 41.4 در صدی به 24.6 میلیون نفر رسیده است (Tourism Malaysia: Facts & Figures, 2011). گردشگری اشتغال مستقیم به بیش از 800.000 مالزیایی، حدود 6.5 درصد از نیروی کار فعال این کشور را از آن خود کرده است (Fisher & et, 2008:1).

4-1 تاریخچه گردشگری مالزی
مالزی کشوری است در جنوب شرق آسیا است، بر روی یک شبه جزیره از سرزمین اصلی آسیا و تا حدودی در یک سوم شمالی از جزیره بورنئو63 واقع شده است. غرب مالزی با کشور تایلند مرز مشترک دارد که توسط جاده و پل (مالزی و سنگاپور) به دولت سنگاپور متصل شده و سواحلی در جنوب دریای چین و تنگه مالاکا داراست. شرق مالزی (جزیره بورنئو) مرز مشترک با برونئی و اندونزی دارد. این کشور به عنوان نهمین منطقه ی گردشگری دنیا قرار گرفته است (UNWTO, 2010).
تاریخچه ی گردشگری کشور مالزی با تاریخ انسانی آن گره خورده است. مدارک چندانی در زمینه ی گردشگری به مالزی و یا سفر مردم مالزی به شورهای دیگر در دسترس نیست ولی آنچه روشن است این است که تاریخ تمدن این کشور حاکی از پادشاهی و دست اندازی سایر کشورها به این منطقه است.
تاریخچه مالزی با نفوذ پادشاهی هندو آغاز و از ورود اسلام در قرن دهم، نفوذ قدرت های استعماری اروپا، اشغال ژاپن در طول جنگ جهانی دوم و تأسیس فدراسیون های چند نژادی مالایا در سال 1957 خبر می دهد.
از زمان پادشاهی هندوها در این کشور آثار و خرابه هایی وجود دارد که به عنوان میراث تاریخی این کشور اکنون مورد بازدید گردشگران قرار می گیرد که منطقه ی باستانی Bujang از آن دسته است. همچنین مدارک گواه آن است که معامله گران هندی در جستجوی طلا، چوب های معطر، ادویه جات و ترشی جات وارد این کشور می شدند و هندی ها نیز فرهنگی همه گیر برای مردم مالزی به ارمغان می آوردند. مالایی ها با توجه به ساختار فرهنگ و جامعه خود آنچه از هندوها جذب می کردند، تغییر داده و سنت هایی را پدید می آورند که از آن جمله مراسم عروسی مالایی هاست که هنوز هم از نفوذ اولیه ی مراسم هندوها در آن دیده می شود (Malaysia History, 2013).
ورود اسلام به این کشور منجر به عصر طلایی مالاکا ها شد. فرهنگ و تجارت کالاهای اسلامی در طول این زمان شکوفا شد (TourismMalaysia, 2013). با ضعیف شدن قدرت مالاکا، قدرتهای استعماری اروپا به این منطقه سرازیر شدند و برای تسخیر زمین های کشاورزی ادویه جات ، ترشی جات غنی و مواد معدنی این کشور را استعمار کردند. کشورهای زیادی برای استفاده های تجاری به مالزی سفر کردند که پرتغال، انگلستان، هلند، زاپن و فرانسه از سردمداران آن بودند. مستعمره بودن این کشور دلیل مناسبی بود تا افراد خارجی زیادی با اهداف مختلف به آن سفر کنند. البته آنچه حائز اهمیت است این است که این کشور همواره تحت تاثیر فرهنگ های مختلف بوده است.
این روند تا زمانی که این کشور به استقلال رسید ادامه داشت. در واقع گردشگری مالزی در سال 1960 میلادی آغاز و یکی از نیروهای جدید آقتصادی با رشدی کند شد.

جدول شماره 4-4-1-1: روند شکل گیری گردشگری مالزی
دوره زمانی
فعالیت ها
دهه 60 میلادی
گردشگری مالزی به عنوان نیروی جدید اقتصادی با رشدی آرام آغاز شد
دهه 70 میلادی
یک برنامه ی جامع گردشگری به برنامه ی چهار ساله ی دولت مالزی اضافه شد و به عنوان بخشی از اقتصاد ملاحظه گردید
دهه 80 میلادی
در سال 1987 وزارت فرهنگ، هنر و گردشگری مالزی با نام (MOCAT) شروع به کار کرد و شرکت توسعه گردشگری (TDC) به آن ملحق شد
دهه 90 میلادی
در سال 1992، هیئت ترویج گردشگری مالزی (MTPB) جایگزین شرکت توسعه گردشگری (TDC) شد و این موضوع آغاز گردشگری مالزی به صورت بین المللی گشت
سال 2012
MTPB یا گردشگری مالزی 36 اداره نمایندگی بازاریابی در 29 کشور دارد.

منبع: (Wong, 2012: 2)

4-2 گردشگری فرهنگی مالزی
گردشگری فرهنگی مالزی منبعی کاملا متنوع است (Mohamed & Ahmad, 2001). این نوع گردشگری، از هنرهای نمایشی، صنایع دستی قدیمی و باستانی و مکان های تاریخی شروع می شود و این کشور آثار زیادی برای ارائه دارد. در مالزی، میراث فرهنگی به عنوان محصولی جدید شناسایی شده است تا گردشگری را به صورت گسترده ای رونق دهند. تنوع فرهنگی در مالزی به شکل واضحی، موفقیت آن را آشکار نموده است. با گذشت بیش از 2000 سال، تاریخ مالزی بقایای توافقات مختلف بشری و تمدن های آن ها را اشکار می کند (Arokiaswamy & Celin, 2000). سهم بزرگی از موفقیت قاره ی آسیا مرهون این کشور است. در این پیشرفت، مالزی، تنوع زیاد گروه های قومی را به رخ می کشد، به نوعی داخل خود یک آسیای کوچک ساخته است. همچنین مالزی دارای میراث معماری جندفرهنگی با تاثیرات قوی از فرهنگ اسلامی، چینی و غربی است که همه ی آن ها در ساختمان های قدیمی به تصویر کشیده شده اند. گردشگری مالزی تعدادی از برنامه های توسعه ای وابسته به فرهنگ، مانند Citrawarna، فستیوال مرکزی جنگل های بارانی و نمایش های روستایی گردشگری فرهنگی Sarawak را نیز دنبال می کند (Sarkar & et, 2010: 49).
جاذبه های فرهنگی کشور مالزی بسیار زیاد است ولی در زیر به چند مقصد فرهنگی اشاره می کنیم که از مهمترین ها در این نوع گردشگری هستند.

جدول شماره 4-4-2-1: معروفترین جاذبه های فرهنگی مالزی
شماره
نام مقصد گردشگری
رویداد اصلی
1
غار Niah
مکانی تاریخی و باستانی
2
Lenggong
مکانی تاریخی و باستانی
3
دره ی Bujang
تمدن های قرن سوم تا چهاردهم هندوها و بودایسم
4
مالاکا (ثبت شده در میراث فرهنگی جهانی یونسکو)
سلطان مالاکا، قوانین استعماری پرتغالی و هلندی ها در قرن پانزدهم
5
جزیره ی پنانگ
میراث استعماری بریتانیایی ها
6
Kuala Kangsar
بناهای اسلامی و مکان های سلطنتی
7
Ipoh
معابد غار چینی ها و وزارت صنعت کوچکی در مرکز میراث استعماری آن ها
8
Dataran Merdaka (کوالالامپور)
مکان اصلی و مهم مالزی و استقلال یافته در سال 1957
9
ایالت Sabah Saravak
قبیله های متنوع فرهنگی Ibans، Kadazans، Kadazandusun و کنیایی، هنرهای نمایشی و روستای فرهنگی ساراواک و بسیاری دیگر

منبع: (tourism Malaysia, 2009)
آنچه در بالا ذکر شد تنها بخش کوچکی از مناطق فرهنگی و گردشگری این کشور است.
روستای فرهنگی ساراواک که به “موزه زندگی” معروف است، برای حفاظت و نمایش میراث فرهنگی ساراواک تاسیس شده است. این روستا در پانتای دامای واقع در سانتوبونگ، در 32 کیلومتری مرکز ایالتی کوچینگ، واقع شده است و محل بی نظیری برای آشنایی با فرهنگ و شیوه زندگی محلی است. حدود 150 نفر در آن زندگی می کنند و فعالیت های سنتی روزانه اقوام مختلف ساراواک را به تصویر می کشند از قبیل روند ساخت ساگو و صنایع دستی. این افراد لباس های سنتی برتن کرده و برای بازدیدکنندگان رقص هایی را اجرا می کنند. ساکنین روستا درباره فرهنگ ها و شیوه های زندگی سنتی خود اطلاعاتی را در اختیار گردشگران قرار می دهند و گردشگران می توانند نمونه هایی از ساختمان هایی که نماینده هر یک از اقوام اصلی ساراواک هستند را مشاهده کنند؛ از قبیل خانه های طویل ایبان، بیدایو و اورانگ اولو، یک خانه بلند ملانائو و یک مزرعه چینی. این روستا یک سالن تئاتر نیز دارد که در آنجا رقص های محلی چندفرهنگی اجرا می شود. حتی می توان در روستای فرهنگی ساراواک، به سبک سنتی ایبان، مالای، بیدایو یا اورانگ اولو ازدواج کرد. معمولا از مهمانان دعوت می شود تا در مراسم شبانه شرکت کنند و یک نوع شراب برنج به نام تواک که ساخته خود ایبان است را بنوشند (Visitmalaysia, 2013). روستای ساراواک تنها یکی از 67 مقصد گردشگری فرهنگی کشور مالزی است که علاوه بر مقاصد فرهنگی، مالزی برگزارکننده ی جشنواره های بسیاری در طول سال است که بر پایه ی فرهنگ های گوناگون خود این مراسم انجام می شود.
• جشنواره های کوالالامپور،
• رقص بن،
• جشن جهانی یونسکو،
• جشنواره صباح ،
• پونگال،
• رنگ های مالزی وان،
• جشن رودخانه ملاکا،
• تایپوسام،
• جشن فانوس ها
و ده ها فستیوال رسمی و صدها جشن محلی دیگر از آن جمله هستند. امسال در ماه ژوئیه اولین جشنواره گردشگری هنرهای معاصر مالزی نیز برگزار می شود.
گردشگری فرهنگی مالزی این مطلب را خاطر نشان می کند که میراث فرهنگی و تنوع قومی آن یکی از جاذبه های اصلی این کشور در بخش گردشگری است. موزه های این کشور نیز بر تنوع فرهنگی این کشور صحه می گذارد. چنانچه وقتی وارد وب سایت اصلی گردشگری مالزی می شویم، شعار آن ها چندفرهنگ گرایی است و در صفحه نخست آن اینگونه می خوانیم «مالزی دیگ درهم جوشی از نژادها و مذاهب، جایی که مالایی‌ها، هندی‌ها، چینی‌ها و گروه‌های قومی بسیار زیاد دیگر با صلح و صفا در کنار هم زندگی می‌کنند. چند فرهنگی بودن نه تنها مالزی را به بهشت هنر آشپزی تبدیل کرده، بلکه همچنین مالزی را به محل برگزاری صدها جشنواره هزار رنگ بدل ساخته است. جای تعجب ندارد که ما عاشق جشن گرفتن و معاشرت هستیم. مردمان مالزی، آدم‌هایی راحت، خونگرم و صمیمی هستند». به نوعی می توان اینگونه استنباط کرد که گردشگری فرهنگی در این کشور سهم بسیار بالایی را به خود اختصاص داده است.

4-3 گردشگری مذهبی مالزی
مالزی به دلیل تاریخ پر پیج و تابش و قرارگیری قومیت ها و نژادهای مختلف در این سرزمین همواره از فرهنگ سایر مردمان تاثیر گرفته است. یکی از این تاثیرات، تاثیرات مذهبی است. در سرتاسر این کشور شاهد مساجد، معابد و کلیساهایی هستیم که روزگاری محل عبادت مردم عصر خود بوده است و اکنون یک جاذبه ی گردشگری نیز به حساب می آید. در جهان امروز وجود اماکن مقدس، علاوه بر زیارت و انجام آداب و سنن دینی دارای ارزش تاریخی، معماری و سمبلیک نیز هستند. از این رو شاید گردشگری مذهبی آن طور که شاید و باید مانند گذشته وجود نداشته باشد ولی با این حال گروه زیادی از گردشگران، علاوه بر انگیزه های خود، به دلیل قرابت مذهبی و فرهنگی، نسبت به دیدن این اماکن اقدام می کنند. مالزی از همه ادیان بزرگ جهان دارای نمایندگی قابل توجهی است، طرفداران اصلی هر یک از ادیان تا حد زیادی منعکس کننده شخصیت چند قومی از جمعیت این کشور است. تنوع مذاهب موجود در مالزی بازتاب مستقیم تنوع نژادهایی است که در آن زندگی می کنند. تجلي مذاهب در مالزي نسبت به ديگر كشورهاي مشابه خيلي راحت تر است، چراکه مي توانيد آن را در طرح های معماری حیرت آوري در مساجد اسلامی، معبدهای بودایی و معابد هندوها و در کلیسا های مسیحی ها در سراسر كشور مالزی مشاهده كنيد. کک لوک سی که به معبد “سوپریم بلیس” نیز معروف است، بزرگترین معبد بودا در جنوب شرق آسیا و بدون شک یکی از معروفترین معبدها در پنانگ است و ایین بودایی در آن انجام می شود. معبد کوان ین (معبد الهه رحمت)، غارهای باتو ( زیارتگاه های هندوها)، معبد سام پو تونگ، مسجد کاپیتان کلینگ، کامپونگ هولو، مسجد آبی ، مسجد ملی و ابوبکر نیز از جاذبه های مذهبی هستند که هم توسط مردم مالزی و هم گردشگران کشورهای دیگر مورد بازدید قرار می گیرند.
اگرچه اسلام دین رسمی کشور مالزی است اما آزادی مذهب تضمین شده است. از این رو با بسیاری از فرهنگ های موجود همکاری می شود تا جشن

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره گردشگری فرهنگی، مواد غذایی، قرن نوزدهم، مراسم مذهبی Next Entries تحقیق رایگان درباره مواد غذایی، سیاست های فرهنگی، مراسم مذهبی، گردشگری مذهبی