تحقیق رایگان درباره کتاب مقدس، اصول اخلاقی، کمال انسانی

دانلود پایان نامه ارشد

خانواده، محافظت از دارايي خانواده و حفاظت از اجتماع (Childress, James F. and John Macquarrie (eds. ), 1986, p 435-436).
تأثير كتاب مقدس بر آموزه‌هاي اخلاقي مسيحي بيش از اين‏هاست و مي‌توان به نمونه‌هاي متعدد ديگري نيز در اين زمينه اشاره كرد؛ براي مثال، كتاب مقدس دستوراتي درباره زنا در سفر خروج و همچنين انجيل متي داده كه پايه آموزه‌هاي اخلاقي مسيحيان در اين زمينه است. ديدگاه مسيحيان دربارة طلاق بر اساس آياتي از كتاب‌هاي تثنيه، متي و مرقس شكل گرفته است. در كتاب مقدس، به نحو مبسوطي از محدوديت‌ها در روابط جنسي سخن گفته شده است. همجنس‌بازي نيز هم در عهدقديم و هم در عهدجديد مورد توجه بوده است؛ براي مثال در كتاب لاويان براي همجنس‌بازي مردان حكم مرگ تعيين شده است. عهدقديم «ازدواج جهت توليد نسل» را ملاك و معيار رفتار درست جنسي معرفي مي‌كند. همچنين در برخي موارد نيز مسيحيان مسائل اخلاقي را بر اساس فهمشان از كتاب مقدس شكل مي‌دهند؛ براي مثال گرچه كتاب مقدس درباره سقط جنين سخني نگفته است اما برخي از عبارات اين كتاب مستندِ مسيحيان براي شكل دادن به نگاه اخلاقي مسيحي در اين باره بوده‌اند؛ عباراتي مانند پيدايش 4: 1، ايوب 31: 15، اشعيا 44: 24 و 49: 1-5، و ارميا 1: 5 (Ibid, p 10, 161, 272, 580).
3-1-5-1- ویژگی‌های اخلاقِ عهد جدید
1. حضرت عیسی (ع) در پی تأسیس قواعد اخلاقی نیست:
مسیحیان مانند بیشتر آن هایی که به خدا ایمان دارند، بر این باورند که خدا از آفرینش انسان و جهان هدفی دارد و کمال انسانی در این است که از این هدف درکی درست داشته باشد و بر اساس این هدف زندگی کند. از این سبب است که در مسیحیت نیز مثل سایر مکاتب خدا باور اصل این است که اخلاق و پرستش خدا تفکیک ناپذیرند. با این همه و علیرغم آن که در ادبیات دینی مسیحی آموزه های اخلاقی فراوانی به چشم می آید، روشن است که مسیحیت در پی تأسیس قواعد اخلاقی خاصی نیست (ر.ک: کیت وارد، 1381: 123). از نگاه مسیحیان مسیح نیامده است تا اصول اخلاقی جدیدی موعظه کند. مهم ترین اصل اخلاقی کتاب مقدس که باعنوان قاعدهی طلایی شناخته می شود: «با مردم آن گونه رفتار کنید که دوست دارید با شما چنان رفتار کنند. » اصلی است که در اعماق قلب هر انسانی نهفته است.   
2. اخلاق عهد جدید مرحله‌اي است از مراحل اخلاق عهد عتیق
  يكي دیگر از مهم ترین ویژگی های اخلاق عهد جدید آن است که این اخلاق مرحله ای از اخلاق عهد عتیق است. مسيحيت، در مجموع یک خوانش تازه از الاهیات و آداب یهودی است که توسط عیسی مسیح آغاز شد و پس از توسط رسولان او ادامه یافت. به همین دلیل است که مسیحیت را به درستی می توان دینی دانست که از دل دين ديگري (یهودیت) بيرون آمده است. این دین جدید متون دين قبلي را به رسميت مي‌شناسد و مباني تئوريك دين قبلي را في‌الجمله قبول دارد. پس برای بحث در هر موضوعي چون خدا، انسان، مرگ، نجات، آینده، معاد و … در مسیحیت بايد دید که ريشه‌ي يهودي آن چه بوده و اگر تحقيقي بدون نگاه به سابقه‌ي يهودي آن به انجام برسد، پژوهش ناقصی خواهد بود.
آن چه از متون مقدس مسیحی بر می آید این است که عیسی به دنبال آن نیست که اخلاقی ارایه کند که از آن چه در تفسیر رایج سنت حاخامی یهود آمده است در اساس متفاوت باشد. حتی بیشتر از آن در این متون، عیسی با قاطعیت به جامعهی یهودی و اندک هواداران خود اطمینان می دهد که: «گمان مبرید که آمده‌ام تا تورات یا صُحُف انبیا را باطل سازم. نیامده‌ام تا باطل نمایم، بلکه تا تمام کنم. زیرا هر آینه به شما می‌گویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، همزه یا نقطه‌ای از تورات هرگز زایل نخواهد شد تا همه واقع شود. پس هر که یکی از این احکام کوچکترین را بشکند و به مردم چنین تعلیم دهد، در ملکوت آسمان کمترین شمرده شود. امّا هر که به عمل آورد و تعلیم نماید، او در ملکوت آسمان بزرگ خوانده خواهد شد. » (متی5: 17-19). آن چه اخلاق مسیحی را از اخلاق یهودی متمایز می کند، تفاوت در آموزه ها نیست بلکه تفاوت در نگاه به آموزه ها است. عیسی به اخلاق یهودی به شکلی می نگریست که در سنت رایج آن روزگار واکنش هایی را در پی داشت.
رویکرد عیسی به اخلاق یهودی بریده از شرایط محیطی و جغرافیای زیستی این قوم نبود، نگاه اصلاحی به اخلاق یهودی از روزگاران پیش از عیسی توسط انبیاء بنی اسرائیل آغاز شده بود و عیسی در همان جریان اصلاحی به اخلاق نگریست و رویکردی تازه پدید آورد. رویکردی که بر اساس آن دین در خدمت انسان بود و نه انسان در خدمت دین.
3. اخلاق عهد جدید كاملاً مبتني است بر شخص و شخصيت عيسي
عهد جدید عبارت است مجموعه ای از گزاره ها که دربارهی عیسی انشاء شدهاند. این گزاره ها دو موضوع را در بارهی عیسی بیان می کنند: شخصیت او و کارکرد او. که معمولاً به گزاره های دسته اول مسیح شناسی و دسته دوم نجات شناسی اطلاق می شود (ر.ک: تیلیش، 1381: 30-35). در الاهیاتی که از شخص عیسی بحث می شود پرسش هایی چون: عيسي كه بود؟ چگونه زاده شد؟ مورد توجه اند. برای نمونه وقتی متی در تلاش نمایانی از نسب نامه عیسی در آغاز انجیل خود سخن می گوید بر آن است تا به بیان کیستی عیسی بپردازد. و یا وقتی در اناجیل گزارش هایی در بارهی چگونگي تولد او، شرح حال او و… بررسی می شود در حقیقت به بیان شخص عیسی اشاره می شود. در این سلسله ادبیات دینی عیسی به شکل ماشین وار مایهی نجات است و کافی است به او ایمان آورده شود تا رهایی حاصل گردد. او بندهی بلاکش خدا است و بدون این که ارادهی نجات قوم را داشته باشد و یا به آنان راه نجات و رهایی را یاد دهد و برای آنان اخلاقی پی بریزد آنان با ایمان آوردن به وی نجات خواهند یافت. در این بخش از الاهیات مسیحی عیسی میانجی است و وجودش به شکل ماشینی باعث آشتی دادن خدا و انسان می گردد. به عبارت دیگر عیسی با فدیه کردن خود، رابطهی میان انسان و خدا را اصلاح می کند؛ رابطه‌ای که در روزگار نخستین بر اثر گناه آدم، نیای انسان، تیره شده بود. این درک از نجات، آدمی را به یاد «بز طلیعه» در یهودیت می‌اندازد که در روز عیدِ کفاره، گناهان قوم را می‌شوید، (لاویان16: 20- 22). همان چیزی که یوحنا به روشنی از آن یاد می کند: «مسیح برّهی خدا بود که گناهان جهان را بر می‌دارد» (یوحنا1: 29) و پولس با حرارت بیشتری بر آن تأکید دارد: «او آمد که با قربانی کردن خود، گناه را بردارد. » (عبرانیان9: 26).
اما در دستهی دوم از ادبیات مسیحی، کارکرد عیسی مورد توجه است. در این بخش عیسی باید در اخلاق مسیحی دارای نقش باشد، نقشی که ممکن است الان ایفا گردد و یا برای روزگار بازگشتش در نظر گرفته شود. به همین دلیل در این ساحت از دین مسیحی عیسی نه میانجی که منجی است.
4. اخلاق عهد جدید آخرت گرایانه است
رستاخیز عیسی برای مسیحیان دو پی آمد مهم داشت: الف) حقانيت عيسي را اثبات مي‌كرد و مسيحيان به همين دليل هر ساله این روز را جشن مي‌گيرند. ب) انتظار بازگشت عيسي را در تمام زندگی و درک دینی مسیحیان استوار کرد. به همین دلیل است که تمام آموزه های عهد جدید و آئین های مسیحی از این آموزه تأثیر پذیرفته اند و به گونه ای عمیق با آن درارتباط اند. در میان آیین‌ها و نیز رفتار ديني مسیحیان، موارد فراوانی وجود دارد که تنها در صورتی دارای معنا خواهند بود که اعتقاد به رستاخیز و بازگشت عیسی وجود داشته باشد. برای مثال مي‌توان از آیین غسل تعمید، که نشانهی ورود به جامعهی کلیسا است، آغاز کرد. این عمل در شمار اسرار کلیسا و «به معنای دفن شدن و برخاستن برای زندگی جدید است» چیزی که به هنگام بازگشت عیسی روی خواهد داد. و همچنین درآیین عشاي ربانی، که اتحاد مقدس خوانده مي‌شود (ون وورست، 1385: 74)، مسیحیان با فرو بردن تکه‌اي نان، که نمادی از جسم عیسی است، در کاسه‌اي از شراب، که آن هم نمادی از خون عیسی است، به صورت نمادین بدن خود و عیسی را در هم مي‌آمیزند و با عیسی متحد مي‌شوند تا آن‌گاه که عیسی باز مي‌گردد آنان نیز که در گوشت و خون با مسیح شریک شده‌اند با او باز گردند. روشن است که این اسرار مسیحی تنها در این صورت قابل فهمند که در کنار آموزهی بازگشت مسیح قرار گیرند.
در این میان اخلاق عهد جدید با آموزهی بازگشت عیسی کاملاً در ارتباط است.  به گفته‌اي «این اخلاق قهرمانانه اساساً آخرت‌شناسانه است. » (Robert L, 2014, v2 ). این اخلاق، بر بُنِ نگرشي آخرت‌شناسانه استوار مي‌شود، نگرشی که با انتظار و مراقبه همراه باشد؛ چیزی که در سراسر اناجیل و بارها مورد تأکید بوده است: «پس بیدار باشید زیرا نمي‌دانید که در چه وقت صاحب خانه مي‌آید، در شام یا نصف شب یا بانگ خروس یا صبح. » (مرقس13: 35). این وعده آخرت‌شناسانه زمینة مناسبی است برای موعظه دایميِ ‌رعایت آنچه عیسی گفته است. مدام تأکید مي‌شود که با بازگشت عیسی و اقامهی ملکوت الهی تنها کسانی وارد این ملکوت خواهند شد که اخلاقی زیسته باشند و بر اساس آنچه عیسی گفته است رفتار کرده باشند: «تا عدالت شما بر عدالت کاتبان و فریسیان افزون نگردد هرگز در ملکوت الهی داخل نخواهید شد. » (متی5: 20).
اوج این رهیافت آخرت‌شناسانه در اخلاق عهد جدید در رسایل پولس تجلي کرده است. «در نگاه پولس فهم اخلاقی مسیحیان با الحاق آنان به مسیح در زندگی روحانی اش کامل مي‌گردد. » (دوم قرنتیان5: 14و رومیان6: 1-11و غلاطیان2: 20) (Ibid). در این نگرش، غایت زیست اخلاقی یک مؤمن مسیحی زیستن در عیسی و یکی شدن با اوست، تا در هنگام بازگشت عیسی نیز دوباره با او باز گردد.
5. اخلاق عهد جدید، اخلاقي كاملاً ديني است.
كليه‌ي مجوزهاي اخلاقي در عهد جدید مبتني هستند بر سيره و گفتار مسيح يعني هر کاري را که مسيح انجام داده باشد و يا به آن امر کرده باشد عملي اخلاقي است و هر چه مسيح از آن نهي کرده باشد غيراخلاقي است. به خلاف يهوديت که عمل اخلاقي و رفتار خوب چيزي است كه خدا گفته باشد و سيره و رفتار هيچ فردي حتي موسي مجوز عمل يا ترک کاري نيست.
اخلاق مسيحي با دین مسیحی کاملاً گره خورده است به گونه ای که اگر اخلاق را از مسيحيت بگيريم نه دين مسيحي مي‌ماند و نه اخلاق آن، زيرا اخلاق مسيحي چيزي نيست جز رفتار مسيح و دين مسيح نيز چيزي نيست جز اين اخلاق.
3-1-5-2- محتوای اخلاقی عهد جدید
اگر چه عیسی، خود در عمل به اصول اخلاقی عهد عتیق کوشا بود و همراهان خود را به عمل کردن به این اصول دعوت می کرد (ر.ک: صادقنیا، 1384)، ولی مسیحیان در همان آغاز عمل به تورات را کنار گذاشتند. با این حال بسیاری از مسیحیان در تلاش بودند که رفتار خود را بر کتاب مقدس هماهنگ کنند و تا می توانند اصول اخلاقی خود را از کتاب مقدس اخذ کنند. اما این کتاب مقدس نیاز به تفسیر دارد تا برای تبدیل شدن به یک آیین نامهی رفتاری مفید باشد. به همین دلیل  مسیحیان عهد جدید را راهنمای تفسیر باقی کتاب مقدس می دانند و با استناد به آن اصول رفتاری خود را از کتاب مقدس اخذ می کنند.
بر اساس این اصل کلی عهد جدید در اخلاق مسیحی از موقعیت ممتازی برخوردار است. بسیاری از مسیحیان بر این باورند که اخلاق در عهد جدید هرگز نباید دچار تغییر شده و یا به کناری نهاده شود. اما روشن است که عهد جدید به مانند کتاب مقدس یهودیان مجموعه ای است از نوشته های پراکنده که برای مخاطبان مختلفی نوشته شده اند، به همین دلیل است که رویکرد اخلاقی واحدی در این کتاب قابل شهود نیست. سه رویکرد نسبت به اخلاق در عهد جدید وجود دارد: اناجیل، رسایل پولس، سایر نوشته ها.
1- رویکرد اخلاقی اناجیل:
از آنجا که اخلاق مسیحی بر محور عیسی و سیرهی رفتاری و کرداری اش استوار است و این سیره در متون مقدس ارایه شده است، مهم‌ترين منبع اخلاق مسيحيت اناجيل هستند زيرا اناجيل سيره‌ي مسيح را گزارش مي‌كنند.
رویکرد اخلاقی اناجیل در واقع رویکرد اخلاقی عیسی به شمار می آیند. عهد جديد هيچ اشاره‌ي هدفمندي به موضوعات اخلاقي ندارد، به بیان دیگر این نوشته در مقام پایه ریزی یک مکتب منسجم اخلاق نیستند. اخلاق موجود در

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره کتاب مقدس، ترس از خدا، الگوی اخلاقی، فرهنگ و زبان Next Entries تحقیق رایگان درباره آرایه های ادبی، پیوند عاطفی، فلسفه اخلاق، رفتار انسان