تحقیق رایگان درباره فعالیت بدنی، خودپنداره، عزت نفس، مشاوره گروهی

دانلود پایان نامه ارشد

استفاده شد. ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که فعالیت بدنی شدید بطور مثبت با بیشتر مقیاس های PSDQ ارتباط دارد. اکسیژن مصرفی بیشینه بطور مثبت با همه حیطه های خود- پنداره ارتباط داشت ولی درصد چربی بدن بطور منفی با بیشتر مقیاس های PSDQ ارتباط داشت(32).
آسی و همکاران (2007)، تغییرات در خودپنداره کلی زنان دانشجو از طریق تمرین آمادگی جسمانی همراه مشاوره گروهی، تمرین و مشاوره گروهی به تنهایی و یا شرایط کنترل شده، بررسی کردند. 68 دانشجو با میانگین سنی 1.5+21.1 بصورت داوطلبانه شرکت کردند. آنها در چهار گروه آمادگی جسمانی، مشاوره گروهی، ترکیبی و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد از 10 هفته هیچ گونه اثر معناداری بر خودپنداره کلی مشاهده نشد(26).
اشنایدر، دانتون و کوپر (2008)، تحقیی تحت عنوان ((فعالیت بدنی و خودپنداره بدنی در بین دختران نوجوان غیرفعال)) انجام دادند. آن ها نتیجه گرفتند که مداخله اثر مثبت معنادار بر مشارکت در فعالیت شدید و آمادگی قلبی-عروقی دارد. به طور کلی فعالیت بدنی و مداخله روی هر کدام از ابعاد خودپنداره اثر معنادار ندارد. اما یک تعامل سه طرفه وجود دارد که در میان شرکت کنندگان مداخله ای که آمادگی قلبی-عروقی آن ها افزایش یافته بود خودپنداره کلی نیز افزایش می یابد. بنابراین مداخله فعالیت بدنی در میان دختران غیرفعال برای آن هایی که تغییرات مثبت در آمادگی آشکار بود، باعث افزایش خودپنداره بدنی کلی شد ولی این افزایش معنادار نبود (52).
در تحقیقی که نلسون و همکاران (2008) انجام دادند اثر مداخله تمرین قدرتی و تغذیه بر روی خودپنداره بدنی کودکان چاق بود. در این تحقیق یک برنامه فعالیت ورزشی و تغذیه ای به مدت 6 هفته با تاکید بر اثر تمرین قدرتی بر روی خودپنداره بدنی، ترکیب بدنی و آمادگی جسمانی کودکان چاق و اضافه وزن انجام شد. در این تحقیق 82 کودک (54پسر و 28دختر) چاق و دارای اضافه وزن با میانگین سنی 8-11 سال بصورت تصادفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که این افراد از لحاظ قدرتی اعتماد به نفس بیشتری پیدا کردند. همچنین در این گروه بهبود در خودپنداره بدنی بویژه در استقامت عضلانی پیدا شد و شاخص توده بدنی در گروهی که فقط به تمرین قدرتی پرداخته بودند کاهش پیدا کرد (55).
دانکن و همکاران (2009) اثر شرکت در 6 هفته تمرین دایره ای پلیومتریک، 2 بار در هفته را بر عزت بدنی و BMI، 34 دختر و 34 پسر 10 و 11 ساله را سنجید. از شاخص عزت بدنی برای کودکان و نوجوانان در این آزمایش (BES-C) در هر دو گروه مداخله و کنترل، در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و 6 هفته پس از مداخله استفاده شد و همچنین BMI قبل و بعد از مداخله و گروه کنترل محاسبه شد. نتایج این تحقیق روشن می‌سازد که نمره عزت بدنی گروه شرکت کننده در مداخله در مقایسه با کنترل به طور معنی دار افزایش یافته است (31).
موور و همکاران (2011) در مطالعه ای عزت نفس را با استفاده از قالب سلسله مراتبی تمرین و مدل عزت نفس (EXSEM) مورد ارزیابی قرار دادند. آنها اثر 12 هفته برنامه تمرین مقاومتی بر خود ادراکی بدنی دانشجویان بررسی کردند. این تحقیق از 120 شرکت کننده (83 مرد و 37 زن) با میانگین سنی 2-20 تشکیل شده بود. تمرینات مقاومتی دو جلسه در هفته و هر هفته در سه وهله ی 5 تا 11 تکرار از طریق وزنه های آزاد، انجام شده است. از PSPP و پرسشنامه گرایش خود به بدن (PSAQ) و شاخص عزت نفس روزنبرگ (RSE) جهت ارزیابی خود ادراکی بدنی استفاده شد. نتایج افزایش در خود ادراکی در تمام سطوح EXSEM را نشان داد(48).

2-14 جمع بندی
نتایج تحقیقات انجام شده نشان می دهد که اغلب تحقیقات، بیانگر تاثیر مثبت تمرینات و فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی هستند. همچنین نتایج تحقیقات نمایانگر برتری خودپنداره بدنی افراد فعال در مقایسه با افراد غیر فعال هستند. اما در این تحقیقات در مورد دوره های تمرین، تعداد جلسات تمرین در هفته و زمان و شدت جلسات تمرین کمتر بحث شده است. و اختلاف نظر هایی وجود دارد. امید است نتایج بدست آمده از این مطالعات، تاثیر مثبتی در جهت مشارکت هر چه بیشتر افراد جامعه در فعالیت های بدنی داشته باشد. بطور کلی با توجه به نتایج تحقیقات، شاید بتوان گفت که ورزش و فعالیت بدنی می تواند سبب بهبود خودپنداره شود.

فصل سوم:

روش‌شناسي تحقيق

3-1 مقدمه
در این فصل، مباحث مربوط به روش تحقیق، جامعه آماری، نمونه برداری و روش نمونه گیری مورد بررسی قرار می گیرد و در ادامه، وی.ویژگی های ابزار اندازه گیری و نحوه جمع آوری اطلاعات مطرح شده و در انتها، روش های تجزیه و تحلیل آماری توصیف می شود.

3-2 روش و طرح تحقیق
روش تحقیق در این پژوهش، نیمه تجربی بوده و طرح تحقیق با استفاده از سه گروه تجربی و یک گروه کنترل به صورت پیش آزمون و پس آزمون است.
3-3 جامعه و نمونه آماری
جامعه آماری این تحقیق، پسران دانش آموز غیر فعال 14-17 ساله آموزش و پرورش شهر مشکین شهر بودند. برای انجام این تحقیق از نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای استفاده گردید بدین ترتیب که ابتدا از بین مدارس متوسطه شهر مشکین شهر دو مدرسه (دبیرستان شهید مطهری و آیت الله طالقانی) انتخاب گردید و سپس از بین کلاس های هرمدرسه چهار کلاس انتخاب شد و سپس از هر کلاس 10 نفر بصورت تصادفی انتخاب گردید در نتیحه تعداد 80 نفر (از هر مدرسه 40 نفر) از دانش آموزان این مدارس که بیماری خاصی نداشته و بر اساس نمره دهی پرسشنامه فعالیت جسمانی، غیر فعال بودند، انتخاب شدند و سپس بصورت تصادفی در هر یک از سه گروه تجربی و یک گروه کنترل جایگزین شدند.
3-4 متغییر های تحقیق
الف-متغییر مستقل: تمرین هوازی، تمرین مقاومتی و تمرین ترکیبی( هم هوازی و هم مقاومتی)
ب- متغییر وابسته: خودپنداره ظاهر بدنی و توانایی بدنی
3-5 ابزار تحقیق
3-5-1 پرسشنامه جمعیت شناختی
ابزاری است که در آن سئوالاتی در مورد مشخصات فردی نظیر تاریخ تولد، مقطع تحصیلی و محل سکونت مطرح می شود (پیوست1).
3-5-2 فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی جسمانی42 (PSDQ-S)
ابزاری است که برای اندازه گیری دو متغیر وابسته مورد اندازه گیری یعنی خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی و مرتبط با ظاهر بدنی شرکت کننده ها استفاده شد. این پرسشنامه وضعیت افکار و احساسات و گرایش های فرد را نسبت به بدن خود نشان می‎دهد. این پرسشنامه را مارش در سال 1994 تهیه کرده است و دارای دو فرم کوتاه و بلند می باشد که در این تحقیق از فرم کوتاه آن استفاده شده است(8). این پرسشنامه دارای 36 عبارت (جمله اخباری ساده) است، هر عبارت در مقیاسی 5 ارزشی لیکرت (کاملاَ درست تا کاملاَ غلط) درجه بندی می شود. بهترین امتیاز در هر جمله اخباری از این پرسشنامه 6 و کم ترین امتیاز 1 است که برای محاسبه خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی مجموع نمره های کسب شده از جمله های هر یک از خرده مقیاسهای سلامتی، هماهنگی، فعالیت بدنی ، شایستگی ورزشی، قدرت بدنی، انعطاف پذیری و استقامت و برای محاسبه خودپنداره ظاهر بدنی مجموع نمره های کسب شده از جمله های هر یک از خرده مقیاسهای چربی بدن، ظاهر بدن و عزت نفس با یکدیگر جمع شدند.
این پرسشنامه توسط بهرام و همکاران (1390) برای دانش آموزان مقاطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان ایران ترجمه و مورد ارزیابی قرار گرفته است. از 40 سئوال اصلی پرسشنامه 36 سئوال برای جامعه ایران ترجمه شده است. همسانی درونی هر یک از خرده مقیاس ها بین75% تا 80% متغییر بوده است و در کل همسانی درونی این پرسشنامه بالای 90% می باشد. ضریب همبستگی آزمون- آزمون مجدد کل پرسشنامه 83% و همچنین دامنه پایایی زمانی هر یک از خرده مقیاس ها بین 56% تا 84% بوده است که بطور کلی حاکی از برخورداری پایایی این پرسشنامه برای نوجوانان ایرانی می باشد(8) (پیوست 2).

3-5-2-1 زیر مولفه های PSDQ-S
ظاهر43: داشتن ظاهر زيبا، زيبا و جذاب بودن { سوال های: 10، 16، 26} (8).
انعطاف پذيري44: توانایی خم و راست کردن و چرخاندن بدن به آساني در جهت هاي متفاوت { سوال های: 3، 12، 34} (8).
سلامتي45: اغلب مريض نشدن، سريع خوب شدن در هنگام بیماری { سوال های: 13، 23، 30} (8).
فعاليت بدني46: از لحاظ بدني فعال بودن، به طور مرتب و خيلي زياد فعاليت بدني انجام دادن { سوال های: 8، 25، 31} (8).
شایستگی ورزشی47: خوب بودن در ورزش، ورزشکار بودن، داشتن مهارت هاي ورزشي خوب { سوال های: 8، 20، 32} (8).
چربي بدني48: اضافه وزن نداشتن، چربي بدني نداشتن، احساس مثبت درباره خود بدني { سوال های: 7، 9، 15، 19، 21، 33} (8).
هماهنگي49: در حرکات هماهنگ خوب بودن، قادر به انجام حرکات بدني به آساني { سوال های: 1، 6، 14، 17، 24} (8).
استقامت50: قادر به دويدن طولاني مدت بدون توقف، خسته نشدن هنگام فعاليت هاي شديد { سوال های: 4، 28، 35} (8).
قدرت51: قوي بودن، بدن قوي داشتن، عضلاني بودن { سوال های: 2، 11، 27} (8).
عزت نفس52: داشتن احساسات مثبت کلي درباره ي خودتان { سوال های: 5، 22، 2936} (8).

3-5-3 پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی53 (IPAQ)
ساخت پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی در ژنو سال 1998 آغاز شده است و اعتبار و پایایی آن در 12کشور تا سال 2000 مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نهایی مطالعات نشان می دهد که این پرسشنامه ویژگی های اندازه گیری قابل قبولی برای استفاده در بسیاری از زمینه ها و به ویژه زبان های مختلف در باره شرکت در فعالیت بدنی دارد (37). هدف از این پرسشنامه ها، به دست آوردن داده ای قابل قیاس بین المللی برای فعالیت بدنی مرتبط با سلامت و فعالیت‎های ورزشی است. این پرسشنامه توسط دفتر هدایت استعدادهای درخشان دانشگاه علوم پزشکی ایران ترجمه اعتباریابی و پایایی شده است ( به نقل از 15) (پیوست 3).
این پرسشنامه در مطالعات مختلفی در ایران مور استفاده قرار گرفته است و ضریب پایایی آزمون از طریق محاسبه آلفای کرونباخ نشان داده این پرسشنامه از همسانی درونی مناسبی برخوردار است (37). فرم کوتاه این پرسشنامه در مورد انواع خاص فعالیت بدنی مانند فعالیت بدنی سبک (راه رفتن)، متوسط و شدید در بعدهای مربوط به اوقات فراغت، کار در حیات، شغل، حمل و نقل و فعالیت های ورزشی می باشد. این پرسشنامه مشتمل بر 7 سئوال باز است که 3 سئوال آن تعداد روز در هفته که در طول 7 روز اخیر، و 4 سئوال دیگر مربوط به مدت زمان در روز که به فعالیت بدنی پرداخته را می سنجد.

3-5-3-1 نمره گذاری پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی
برای نمره گذاری پرسشنامه مقدار زمانی که فرد در طول روز به فعالیت می پردازد در نظر گرفته شده است. برای برآورد کل زمان فعاليت بدنی در هفته ابتدا برای هر آيتم (متوسط، شديد و راه رفتن) حاصل ضرب زمان (دقيقه) در روزهای هفته محاسبه شد. به عنوان مثال 20 دقیقه در روز نشستن، 1 ساعت پیاده روی و 3 ساعت ورزش سنگین (شنا) برای میزان فعالیت بدنی یک روز محاسبه شده و 7 روز هفته در این زمان ضرب می شود. سپس زمان هر آيتم در معادل سوخت و سازی (مت) فعاليت مربوطه به صورت زير ضرب و در نهايت سه عدد با هم جمع شد.
(صرف انرژی استراحت 1 مت، فعاليت شديد 8 مت، فعاليت با شدت متوسط 4 مت، راه رفتن 3/3 مت)
(3/3 × زمان راه رفتن در هفته) + (4× زمان دویدن در هفته) + (8× زمان دوچرخه سواری شدید در هفته) + (1× مدت زمان نشستن در هفته) = میزان سوخت و سازی فعالیت بدنی (بر حسب مت).

3-6 شیوه اجرای تحقیق
اولین قدم برای جمع آوری اطلاعات تهیه معرفی نامه از دانشکده تربیت بدنی جهت ارائه به سازمان آموزس و پرورش مشکین شهر جهت کسب مجوز، تا دانش آموزان دو مدرسه منتخب در دسترس قرار بگیرند. سپس پرسشنامه خودتوصیفی جسمانی، پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی و مشخصات فردی بین شرکت کننده ها توزیع و پس از تکمیل آن ها توسط شرکت کننده ها جمع آوری شد. این اطلاعات در ابتدا بصورت جداگانه در هر مدرسه و هر

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره خودپنداره، گروه کنترل، فعالیت بدنی، تصویر بدنی Next Entries تحقیق رایگان درباره خودپنداره، تمرین مقاومتی، پیش آزمون، انحراف معیار