تحقیق رایگان درباره صاحب نظران، پیامبر (ص)، پیامبر اسلام (ص)، عصر پیامبر (ص)

دانلود پایان نامه ارشد

نامه مشخص نيست، اما از آنجا كه مطالب آن شبيه گفته‏های پولس است، برخی، نويسنده آن را پولس می‏دانند.
20) نامه يعقوب (James) : به گفته عهد جديد، يعقوب برادر حضرت عيسی بوده و به مقام اسقفی كليسای اورشليم رسيده است. در اين نامه او بر خلاف گفته‏های پولس به مسيحيان گوشزد می‏كند كه ايمان تنها كافی نيست و بايد به شريعت هم عمل كنند.
21) نامه اول پِطرُس (Peter 1) : اين نامه به پطرس حواری منسوب است؛ وی مسيحيان آسيای صغير را كه زير فشار و شكنجه بودند، به صبر و بردباری توصيه می‏كند و از آنها می‏خواهد كه ايمان خود را از دست ندهند.
22) نامه دوم پطرس (Peter 2) : در اين نامه كه باز به پطرس منسوب است، مسيحيان به صبر و بردباری دعوت شده‏اند و حقايقی درباره ايمان مسيحی به آنها گوشزد شده است.
23) نامه اول يوحنا (John 1) : در اين نامه كه به يوحنا، نويسنده انجيل چهارم، منسوب است، نويسنده مطالبی شبيه گفته‏های پولس بيان می‏كند و نيز خطر كسانی را گوشزد می‏كند كه مطالبی خلاف مسيح‏شناسی پولس تعليم می‏دهند.
24) نامه دوم يوحنا (John 2) : اين نامه ظاهرا خطاب به يك زن مسيحی صاحب مقام نوشته شده است و از او می‏خواهد كه محبت و اطاعت را فراموش نكند و تعاليم غلط را نپذيرد. ولی از آنجا كه اين زن شناخته شده نيست، برخی احتمال می‏دهند كه «بانوی گرامی»، كنايه از كليسای مسيح باشد.
25) نامه سوم يوحنّا (John 3) : در اين نامه، كه خطاب به يكی از رهبران كليسا به نام غايوس نوشته شده، دستوراتی درباره تشويق خادمان واقعی و توبيخ مخالفان داده شده است.
26) نامه يهودا (Jude) : در اين نامه نويسنده خطر معلمان دروغين و مرتد را گوشزد می‏كند و مردم را از آنها برحذر می‏دارد.
27) مكاشفه يوحنا (Revelation) : اين كتاب كه به يوحنا، نويسنده انجيل چهارم، منسوب است، كتابی است رمزی و سری كه حوادث آينده را پيشگويی می‏كند و بنابراين نبايد ظاهر آن را معيار قرار داد. اين كتاب در زمانی نوشته شده كه مسيحيان سخت تحت فشار و شكنجه بوده‏اند (سلیمانی اردستانی، 1378: 156-160).
2-1-2-1- كتابهای قانونی و غير قانونی عهد جديد
علاوه بر مجموعه كتابهای عهد جديد، اناجيل، رساله‏ها، اعمال و مكاشفات ديگری نيز وجود داشته‏اند. تعداد اندكی از اين نوشته‏ها سالم باقی مانده و از بقيه يا پاره‏هايی باقی مانده است و يا تنها نام آنها در كتابهای ديگر به چشم می‏خورد . اين مجموعه، كه اپوكريفای عهد جديد خوانده می‏شود، در دو قرن اول نگاشته شده‏اند. از آيه اول انجيل لوقا برمی‏آيد كه افرادی كه به نوشتن انجيل دست زده‏اند، بسيار زياد بوده‏اند: «از آن جهت كه بسياری دست خود را دراز كردند به سوی تاليف حكايت آن اموری كه نزد ما به اتمام رسيد چنان كه آنانی كه از ابتدا نظارگان و خادمان كلام بودند به ما رسانيدند، من نيز مصلحت چنان ديدم كه همه را من البدايه به تدقيق در پی‏رفته به تو بنويسم ای تيوفلس عزيز» (لوقا 1 : 4. 1). اما بين سالهای 200-150 م. كليسای اكثريت مسيحی، از ميان كتابهای موجود، تنها اين 27 عدد را رسمی و قانونی اعلام كرده و بقيه را بی‏اعتبار دانسته است. مسيحيان معتقدند پدران صدر اول كليسا با تاييد روح‏القدس اينان را برگزيده‏اند، همان طور كه معتقدند نويسندگان اين مجموعه را با تاييد روح‏القدس نگاشته‏اند.
اين نكته قابل ذكر است كه آنچه به انجيل بِرنابا معروف است، نزد مسيحيان حتی اعتبار اپوكريفايی نيز ندارد و آنان جعلی و ساختگی بودن آن را قطعی می‏دانند. دانشمندان مسيحی می‏گويند، قديمی‏ترين نسخه اين كتاب به قرن شانزدهم برمی‏گردد كه بسيار متاخر است و می‏افزايند كه متن آن را نيز يك مسيحی تازه مسلمان نگاشته است (همان).
2-1-2-2- تاريخچه تدوين عهد جديد
در میان مسیحیان هیچ کس معتقد نیست که بخشی از این مجموعه یا هیچ کتاب دیگری را حضرت عیسی (ع) آورده است. آنها می گویند معنا ندارد که آن حضرت کتابی بیاورد، چون کتاب وحی است، و وحی بر واسطه بین خدا و انسان نازل می شود؛ در حالی که حضرت عیسی خود خدا و کلمه اوست. پس خودش وحی است، و زندگی و سیره و گفتار او برای هدایت انسانها کفایت می کند (میلر، 1981: 66؛ توماس، 1375: 28).
اناجیل اربعه همگی پس از سال 64 میلادی نگاشته شدند و هیچ یک انجیل حقیقی عیسی نیستند. انجیل مرقس، که در حدود سال 70 میلادی نوشته شده، نخستین انجیل مکتوب عهد جدید است. هر چند این انجیل به یوحنای مَرقُس حواریّ نسبت داده شده است ولی گفته شده است که اصل این کتاب یونانی بوده است. بنابراین نمیتواند نوشته وی باشد، زیرا زبان حواریّون آرامی بوده است. انجیل متّی نوشته به سال 85 میلادی نیز انتسابش به حواریّ چون حاوی مطالبی از انجیل مَرقُس بوده و پس از وی نگاشته شده، مورد تردید قرار گرفته است. انجیل لوقا نوشته به سال 90 میلادی نیز دستنوشته بشریست. وی از شاگردان پولس و ایمان آورده به دست اوست. وی در کتاب خود مطالبی با رنگ و بوی باورهای وی را وارد کرده است. و در آخر انجیل یوحنا نوشته به سال110-130 میلادی که کاملاً با سه انجیل پیشین متفاوت است، نگاشته شده و رنگ و بوی فلسفی – عرفانی دارد. همین تفاوت ساختار و وجود مباحث فلسفی در کتاب وی، برخی محققان را بر آن داشته تا او را شخصی غیر از یوحنای حواریّ بدانند (سلیمانی، 1378: 73 – 106).
طبق نظر محققان مسيحي تاريخ نگارش فصول مختلف عهد جديد به قرار ذيل است :
1. اناجيل چهارگانه : نوشته شده در نيمه دوم قرن اول ميلادي
– انجيل مرقس: نوشته شده در سال هاي 70ـ65 ميلادي
– انجيل متي: نوشته شده 80 ـ75 ميلادي
– انجيل لوقا: نوشته شده 95ـ90 ميلادي
– انجيل يوحنا: نوشته شده در سال هاي 97ـ96 يا 110ـ100ميلادي
2. اعمال رسولان مسيح: نوشته شده در سال هاي 75ـ60 ميلادي
3. نوشته هاي رسولان مسيح: (غالباً)، نوشته شده در سال هاي 75ـ65 ميلادي
4. مكاشفات يوحنا: نوشته شده در سال هاي 97ـ96 ميلادي» (هاکس، 1377: 675).
در خلال قرن دوم، حدود سال هاي170ـ130 ميلادي، تعداد زيادي از اناجيل گوناگون و گاه مغاير، وجود داشت كه درسنت مسيحيت به عنوان «اناجيل مشكوك» و يا «مجعول» معروف شدند، اين اناجيل بيشتر در سال هاي پس از نيمه قرن دوم نوشته شده بودند. در اين مجموعه آثار، روايات و داستان هاي زيادي درباره كودكي و جواني حضرت عيسي وجود دارد كه در اناجيل چهارگانه رسمي، جاي آنها خالي به نظر مي رسد، هر چند اين مطالب، جالب توجه و بديع است، اما از ناحيه محققان و صاحب نظران مسيحي، چندان قابل اعتماد قلمداد نمي گردد. تفاوت ها وحتي گاه مغايرتهاي فاحشي كه در آن زمان بين اين انجيل ها و يا به طور كلي در بين مكتوبات ديني وجود داشته است، کلیسا را وادار نمود تا در مورد اعتبار و اصالت هر يك از مكتوبات ديني موجود نقادي و بررسي هايي انجام دهند، و ميزان صحت و سُقم آنها را معين گردانند. «لذا بزرگان كليسا در اين خصوص به بحث و مناظرههای متعدد پرداختند و پس از كسب اتفاق نظرهاي علمي و تاريخي صاحب نظران، سرانجام در سال 382 ميلادي جمعي از بزرگان مسيحيت در «كليساي روم» گرد آمدند و شورايي را در اين خصوص تشكيل دادند. آنها پس از بررسي تمامي متون مسيحي موجود و با توجه به قدمت و همسازي آنها، دست به انتخاب و تعيين حدود متون مورد اعتبار و اعتماد زدند و در نهايت ضمن به رسميت شناختن کتب مقدس عبري که به عهد قديم معروف بود، فهرستي از ميان متون موجود مسيحي را به عنوان متون عهد جديد معرفي كردند» (ویر، 1374: 714-711).
بدین ترتیب کتب مقدس مسیحیان Bible مجمو عه ای شد متشکل از کل کتب قدیم وعهد جدید . اين حكم در اواخر قرن چهارم ميلادي صورت نهايي به خود گرفت و تا امروز نيز به همان شكل، باقي مانده است. البته امروزه، مرجعيت شرعي عهد جديد، نزد مسيحيان جهان مورد توافق عمومي است اما درمورد مرجعيت عهد عتیق، اين وفاق عمومي وجود ندارد و فرامين آن را لازم الاجرا نمي دانند. هر چند تمام مسيحيان آن را نيز بخشي از متون مقدس به حساب مي آورند.
2-2- قرآن
از قرآن مجید دو گونه تعريف مي توان ارائه داد:
نخست: تعریف ساده وعرفی که قرآن را «کتاب مقدس و آسمانی اسلام و وحی الهی که بر حضرت محمد (ص) نازل شده است میداند.
دوم: تعریف علمی که قرآن را وحی نامه اعجاز آمیز الهی میداند که به زبان عربی به عین الفاظ توسط فرشته امین وحی (جبرئیل) از جا نب خداوند و از لوح محفوظ بر قلب و زبان پیامبر اسلام (ص) هم اجمالاً و هم تفصیلاً در مدت بیست و سه سال نازل شده و حضرت آن را بر گروهی از اصحاب خود خوانده و کاتبان وحی (از میان اصحاب) آن را با نظارت مستقیم و مستمر پیامبر (ص) نوشتهاند و حافظان بسیاری هم از میان اصحاب، آن را حفظ و به تواتر نقل کردهاند. در عصر پیامبر (ص) مکتوب بوده ولي مدون نبوده است. متن آن مقدس و متواتر و قطعی الصدور است و تلاوت آن مستحب موکد است . ایمان به قرآن مجید و نیز معجزه الهی و سند نبوت دانستن آن و محفوظ بودنش از خطا و هر گونه کم و زیاد (تحریف)، از ضروریات اسلام و مذهب تشیع است. قرآن در مقایسه با سایر کتب، کتابی متوسط الحجم است طبق دقیقترین آمار تعداد کل کلمههای قرآن 77807 کلمه است» (خرمشاهی، 1377: 3-4). قرآن دارای114 سوره وکلاً 30جزء است هر جزئی چهار حزب است. هر پنج آیه را خمس و هر ده آیه را عشر و این عمل را] تعشیر[ نامیده اند (رامیار، 1389: 543).
در معنای قرآن وجوه پنج گانه ای گفته شده است  كه می توان آنها را به سه دسته تقسیم نمود:
1) قرآن، اسمی جامد و غیرمشتق و علم ارتجالی است و بدون آن كه پیشینه استعمال در زبان عرب داشته باشد، خداوند به عنوان اسم خاص برای وحیای كه بر پیغمبرش نازل فرموده، قرار داده است مثل تورات و انجیل كه اسم برای كتاب های حضرت موسی (ع) و عیسی (ع) هستند (سیوطی، 1380، ج1: 184؛ زرقانی، 1385: 9؛ راغب، 1412: 668-669).
2) قرآن، اسمی است مشتق ولی غیرمهموز:
الف) مشتق از قرن الشئ  بالشئ یعنی چیزی را به چیزی ضمیمه كردن. علت این نامگذاری، مقرون بودن سورهها و آیات و حروف به یكدیگر است (همان).
ب) قرآن، مشتق از قرائن، جمع قرینه است زیرا آیاتش همانند یكدیگرند و بعضی بعض دیگر را تایید می كنند. هر آیه از قرآن، قرینه آیات دیگر است (همان).
3) قرآن مشتق و مهموز است:
الف) از قرء به معنای جمع گرفته شده است. عرب وقتی بخواهد بگوید: آب را در حوض جمع كردم، میگوید: قرات الماء فی الحوض. علت این نامگذاری، آن است كه این كتاب همه ثمرههای كتب آسمانی پیشین را در خود جمع نموده است (راغب ، 1412: 668-669).
ب) بر وزن رجحان و غفران، مشتق از ماده قرا به معنای تلاوت است. در این جا از باب تسمیه مفعول به مصدر، مقروء، یعنی خوانده شده و یا خواندنی، به نام قرآن، یعنی خواندن به كار رفته است؛ مثل آن كه كتاب، كه به معنای نوشتن است، به مكتوب (نوشته شده) اطلاق می گردد (سیوطی، 1380، ج1: 184؛ زرقانی، 1385: 10).
زرقانی پس از رد سایر اقوال، قول پنجم را اختیار نموده است. راغب اصفهانی نیز می گوید: القرائة ضم الحروف و الكلمات بعضها الی بعض فی الترتیل… قرائت به معنای پیوند و ضمیمه نمودن حروف و كلمات به یكدیگر در هنگام ترتیل است. به سخن دیگر، قرائت همان تلاوت آیات الهی است (راغب ، 1412: 668-669).
2-2-1- تاريخچه گردآوري قرآن
قرآن بر خلاف كتب مقدس (عهدين) از وحدت ظاهر و يكپارچگي خاصي برخوردار است چنانكه سبك نگارش و بيان ادبي آن در سرتاسر قرآن از يكنواختي ملموسي برخوردار ميباشد و اين ويژگي گوياي اين امر است كه قرآن يكپارچه تدوين گشته و خالق همه پيكره آن يكي است. از ويژگيهاي قرآن اصالت و ثبات هويت تاريخي آن است. چنانكه نه تنها تاريخ نزول و تدوين آن در دوران خود پيامبر اسلام(ص) و با نظارت ايشان قطعي است، بلكه در طول تاريخ اسلام فقط يك نوع قرآن وجود داشته است نه بيشتر، و آن هم بي كم و كاست، هم اكنون در اختيار ماست (بوكاي، بی تا: 173-181).
نگارش قرآن

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره روابط جنسی، کتاب مقدس، حل اختلاف Next Entries منبع پایان نامه با موضوع جرم سیاسی، حکومت اسلامی، حقوق ایران، نظم و امنیت