تحقیق رایگان درباره سهم بازار

دانلود پایان نامه ارشد

ك گزينه بسيار خوب براي سازمان ها مطرح است. به جاي خريد سخت افزار و نرم افزار، سازمان ها در حال روي آوردن به دسترسي به منابع محاسباتي از طريق اينترنت هستند، چرا كه در اين حالت فقط به ازاي ميزان استفاده از اين تسهيلات (همانند تسهيلات آب و برق) هزينه پرداخت مي‌كنند. استفاده از اين گزينه به سازمان كمك مي‏كند كه تمركز اصلي خود بر روي فعاليت‌هاي رقابتي و بازار داشته باشد و مديريت سيستم‌هاي اطلاعاتي را به تأمين كنندگان utility computing واگذار كند، از جمله منفعت اصلي اين گزينه دسترسي قدرتمند به تسهيلات محاسباتي با هزينه اي كمتر از ساخت درون سازماني و يا برون سپاري است. علاوه بر هزينه كمتر از جمله منافع ديگر اين گزينه مي‌توان موارد ذيل را نام برد: استفاده از متخصصين خبره، دسترسي سريع تر به بازار و ريسك كمتر به علت سرمايه‏گذاري با هزينه كرد كمتر.
استفاده از اين تسهيلات به مديران IT اجازه مي‌دهد تا انعطاف‏پذيري بيشتري براي مقابله با شرايط عدم‏قطعيت و رقبا داشته باشند، چرا كه در اين حالت مي‌توان پروژه‌هاي IT را به صورت پويا با تغييرات شرايط بازار يا فناوري تطبيق داد. براي مثال اگر سهم بازار سازمان در كسب و كار افزايش يابد يا فناوري اطلاعاتي بروز شود، اين امكان وجود دارد كه سرويس‌هاي utility computing را افزايش داد و يا بالعكس در صورتي كه سهم بازار سازمان كاهش يابد مي‌توان استفاده از اين خدمات را كاهش داد و بالتبع هزينه كمتري پرداخت كرد.
با اين حال اين روش داراي ريسك‌هايي نيز مي‌باشد. سازمان‌هايي كه از ارزش اين تسهيلات و يا نيازشان (براي مثال تعداد كاربران و سطح استفاده) مطمئن نيستند، رغبتي به اين روش اجراي پروژه‌هاي IT نيستند. نگراني بسياري از سازمان‏هاي بزرگ نيز درباره امنيت اطلاعات، كنترل و عملكرد كم (مخصوصاً وقتي نرم افزار مربوط به امور حياتي و رقابتي سازمان است) اين شيوه زياد مي‏شود. بنابراين بايستي همه اين موارد هنگام انتخاب اين روش سرمايه‏گذاري مدنظر قرار گيرد.
صرفنظر از روش‌هاي اجراي پروژه‌هاي IT، تحليل جامع و دقيق شرايط عدم قطعيت و ريسك‌هاي سرمايه‏گذاري IT در موفقيت پروژه‌هاي فناوري اطلاعات نقش بسيار حياتي دارد. مدل‌هاي سنتي انتخاب پروژه عملكرد صحيحي ندارند، چرا كه تمام ملاحظات ريسك و شرايط سرمايه‏گذاري را در نظر نمي‏گيرند. توسعه يك چارچوب جديد تصميم گيري بسيار ضروري است تا به مديران IT كمك كند كه با وجود ريسك آلترنيتوهاي اجراي پروژه را مقايسه و بهترين گزينه را انتخاب كنند.
2-14- روش‌هاي سنتي ارزيابي سرمايه‏گذاري
بودجه بندي سرمايه34 فرآيند تحليل و انتخاب پروژه از ميان گزينه‌هاي مختلف سرمايه اي است. روشهاي قديمي بودجه بندي به منظور تحليل و انتخاب سرمايه‏گذاري ها با زمان اجراي بلندمدت مانند تجهيزات توليدي و ساخت كارخانجات جديد توسعه يافته‌اند و در محاسبه ارزش پروژه‌هاي IT با اين روشها، اين پروژه ها نيز يك سرمايه‏گذاري با زمان طولاني تلقي مي‌شوند. اين در حالي است كه زمان انتظاري يك پروژه IT (به علت نوآوري‌هايي كه اين پروژه‌ها را سريعاً قديمي مي‌كند) كوتاهتر است.
روش‌هاي مرسوم در ارزش‌يابي سرمايه‏گذاري پروژه ها روش‌هاي مبتني بر محاسبه جريان نقدينگي و مقايسه منافع و هزينه‌ها با استفاده از مدل DCF هستند. شش مدل بودجه‏بندي سنتي كه براي ارزش‏يابي سرمايه‏گذاري‌ها استفاده مي‌شوند عبارتند از: بازگشت سرمايه35، نرخ بازپرداخت سرمايه‏گذاري36، نسبت هزينه- منافع، ارزش فعلي خالص (NPV) ، شاخص سودآوري37 و نرخ بازگشت داخلي (IRR) (لادون، 2004).
تحقیقات آماري رایان،گراهام و هاروي، در بین شرکتهاي سرمایه گذاري آمریکایی، شینودا در ژاپن و وایکووسکی و دیگران در فنلاند نشان میدهد که در سالهاي اخیر NPV به عنوان شاخص غالب در دنیاي ارزیابی مالی پروژهها مطرح شد.
در روش ارزش فعلي خالص (NPV) ارزش يك سرمايه‏گذاري با استفاده از هزينه‏ها، درآمدها و ارزش زماني پول به دست مي‌آيد.
مقدار NPV حاصل كسر ارزش فعلي هزينه ها از ارزش فعلي منافع است. رابطه 2-6 فرم استاندارد معادله NPV وقتي نرخ تنزيل ثابت فرض مي‌شود و معادل با هر دوره زماني تنزيل صورت مي‌گيرد را نشان مي‌دهد:

كه در آن:
= NPV0 ارزش خالص فعلي در دوره زماني 0
= F benefits,n ارزش آتي جريان نقدينگي منافع در دوره زماني n
= F costs,n ارزش آتي جريان نقدينگي هزينه ها در دوره زماني n
= P bemefits,n ارزش فعلي جريان نقدينگي منافع در دوره زماني n
= P costs,n ارزش فعلي جريان نقدينگي هزينه ها در دوره زماني n
= r نرخ تنزيل ثابت در دوره زماني
= n تعداد واحدهاي زماني
سودمندي و سادگي روش NPV باعث شده است استفاده از اين روش در ارزيابي مطلوبيت پروژه ها بسيار معمول باشد. با اين وجود، اين روش به اين شهرت دارد كه ارزش سرمايه‏گذاري ها را دست كم فرض مي‌كند، چراكه يكي از فرض‌هاي اصلي آن اين است كه وقتي يك بار كه سرمايه‏گذاري صورت گرفت، تا انتها تغييرناپذير خواهد بود. نقص ديگر NPV نيز محاسبه ارزش پروژه‌هاي با مدت زمان طولاني است كه با نرخ تنزيل شديدي ارزش آنها مورد اغماض قرار مي‌گيرد.
علاوه بر معايبي كه ذكر شد، NPV براين فرض استوار است كه پارامترهاي پيش بيني شده ورودي ايستا و داراي تعداد دقيق و معين هستند. با اين حال NPV روش ارزشمندي است كه به عنوان پايه و اساس در توسعه روش‌هاي جديد از جمله Real Options مورد استفاده قرار گرفته است.
روشهاي سنتي بودجه بندي سرمايه داراي نواقص زيادي براي تحليل ارزش كسب و كاري پروژه‌هاي IT هستند. اين روشها هيچ كدام بسياري از منافع نامشهود IT را در نظر نمي‏گيرند. عدم قطعيت و ريسك نيز در آنها لحاظ نمي‌شود.
ح2-15- تحليل ريسك سرمايه‏گذاري‏هاي فناوري اطلاعات
عمده سرمايه‏گذاري‌هاي فناوري اطلاعات در جنبه‌هاي نرم افزار، سخت افزار، افراد، آموزش، طراحي، نگهداري و پشتيباني سيستمهاي اطلاعاتي صورت مي‌گيرند تا قدرت رقابتي و ارزش بيشتري براي سازمانها فراهم آورند(سات ات ال، 2006).
پاول در سال 1992 سرمايه‏گذاري در بخش IT را با انواع ديگر سرمايه‏گذاريها مقايسه نمود تا اين موضوع را مورد بررسي قرار دهد كه آيا سرمايه‏گذاريهاي IT با ديگر سرمايه‏گذاريها متفاوت هستند يا خير. او در ابتدا به اين مساله اشاره مي‌كند كه سرمايه‏گذاريهاي IT به اين علت صورت مي‏گيرند كه سازمانها مي‏خواهند مزيت رقابتي بدست آورند، توليدشان را بهبود بخشند، به روشهاي نوين مديريتي و سازماندهي دست يابند و كسب و كار جديدي را طرح‏ريزي نمايند. يکي از مشکلات ارزيابي فناوري اطلاعات اين است كه كمي نمودن منافع و مسائل آن مشكل است. در ادامه پاول اين فرضيه را مطرح مي‌كند كه سرمايه‏گذاريهاي IT با ديگر سرمايه‏گذاريها تفاوت دارد. او براي اثبات اين فرضيه از آزمون فرض استفاده مي‌كند و دو راه حل را در نظر مي‌گيرد. يكي اينكه سرمايه‏گذاريهاي IT با ديگر سرمايه‏گذاريها فرقي ندارد و بنابراين همان تكنيكهاي قبلي براي ارزيابي آنها مناسب هستند و گزينه ديگر آن كهIT با ديگر سرمايه‏گذاريها متفاوت است و بنابراين روشهاي قبلي در اين حوزه پاسخگو نيستند. در آخر پيشنهاد پاول اين است كه بايستي روش نويني در اين زمينه ايجاد شود كه بر مسائل و مشكلات فعلي ITI38 فائق شود.
هدف بكارگيري IT (اثربخشي، كارايي و يا كسب و كار جديد) در انتخاب شيوه ارزيابي سرمايه‏گذاري موثر است. همواره اين هدف بستگي به سطح پيشرفت فناوري اطلاعات تا آن مقطع از زمان تصميم گيري به سرمايه‏گذاري دارد. امروزه وجود تكنولوژيهاي جديدي چون ريزپردازنده ها، مشتري/سرويس دهنده، اينترنت، اينترانت، سيستمهاي خاص منظوره و … سبب شده است تا سازمانها اهداف متنوعي را در سرمايه‏گذاري IT دنبال كنند و از اين رو شيوه صحيح ارزيابي اين گونه از سرمايه‏گذاريها عاملي حياتي در انتخاب گزينه صحيح سرمايه‏گذاري مي‌باشد.
از سوي ديگر يكي ديگر از مشكلات ارزيابي IT وجود عدم قطعيت در اين حوزه است. در حال حاضر تكنيكهاي ارزيابي سرمايه‏گذاري متداول مانند روش DCF به طور گسترده اي مورد انتقاد قرار گرفته‌اند، چراكه قادر نيستند شرايط عدم اطمينان (فاكتوري كه در تصميم‏گيري‌هاي سرمايه‏گذاري IT متداول است) را مدلسازي كنند. براي مثال در اين شرايط ممكن است جايي كه يك ارزيابي سرمايه‏گذاري فناوري اطلاعات منتج به NPV منفي مي‌شود، هنوز هم سرمايه‏گذاري بتواند اختيارات ارزشمندي را ايجاد كند كه در شرايط مطلوب (يعني شرايطي كه ريسكهاي فني يا منابع ديگر عدم اطمينان كمتر باشند) سرمايه‏گذاري اوليه در فناوري اطلاعات موفق باشد.
2-16- ويژگيهاي خاص سرمايه‏گذاريهاي فناوري اطلاعات
در بسياري از جنبه ها سرمايه‏گذاري IT را مي‌توان با سرمايه‏گذاريهايي در زمينه تجهيز كردن توليد مقايسه كرد، با اين تفاوت كه در سرمايه‏گذاريهاي IT عوامل سازماني نيز دخيل هستند. همين طور سرمايه‏گذاريهاي IT وجوه مشترك زيادي با سرمايه‏گذاريهاي R&D دارند، از جمله اين وجه اشتراكها مي‏توان نامشهود بودن، منافع دراز مدت و تأثيرگذاري بر كل سازمان را نام برد. در زير به برخي از ويژگيهاي خاص اين سرمايه‏گذاريها اشاره مي‌كنيم: (سان ات ال، 2006)
عدم قطعيت
تصميمات سرمايه‏گذاري IT معمولاً به منظور تهيه تجهيزات جديد، استخدام افراد متخصص و يا طراحي محصولات جديد (نرم افزار و سيستمهاي اطلاعاتي) صورت مي گيرند. تمامي اين سرمايه‏گذاري ها داراي شرايط عدم قطعيت اقتصادي39، عدم قطعيت فني40 و انعطاف داشتن مديريت41 در سرمايه‏گذاري‌هاي اين نوع پروژه هستند.
عدم قطعيت اقتصادي معمولاً به عوامل بيروني پروژه بستگي دارد و با نوسانات احتمالي قيمت و هزينه نشان داده مي‌شود. از سوي ديگر عدم قطعيت در مسائل فني به عوامل دروني مانند ‌اندازه توليد و عملكرد پروژه ها با استفاده از فناوري‌هاي متفاوت مرتبط است. انعطاف‌هاي مديريت در پروژه‌هاي IT نشان‏دهنده درجه آزادي هستند كه مديريت در تصميم گيري سرمايه‏گذاري دارد. براي مثال مي‌تواند سرمايه‏گذاري را گسترش دهد، آن را به طور موقتي متوقف كند و يا از ادامه انجام يك پروژه جلوگيري به عمل آورد. حال اگر يكي از احتمالات در تحليل اقتصادي ناديده گرفته شوند، ارزيابي سرمايه‏گذاري به طور صحيح صورت نخواهد گرفت.
در تعامل بودن با يكديگر
يكي از جلوه‌هاي مهم بيشتر سرمايه‏گذاري‌هاي فناوري اطلاعات طبيعت در تعامل بودن اين پروژه ها با يكديگر است. براي مثال زير ساخت فناوري اطلاعاتي كه در يك سازمان وجود دارد، در تمام پروژه‌هاي IT آن سازمان مشترك است. خود اين زيرساخت فناوري اطلاعات ممكن است به تنهايي ارزش زيادي براي سازمان ايجاد نكند، و ليكن مي‌تواند بستر اجراي موفقيت پروژه IT ديگري را فراهم كند و به اين ترتيب براي سازمان ايجاد ارزش نمايد و بنابراين بايستي در سرمايه‏گذاري آن زيرساخت فناوري اطلاعات اعتبار و دقت لازم لحاظ شود تا منافع آتي حاصل از آن بدست آيند. به طور مشابه، مي‌توان سيستم‌هاي اطلاعاتي مانند ERP را مثال زد كه در آنها چند سيستم اطلاعاتي در تعامل با يكديگر هستند.
برگشت ناپذير بودن
بيشتر سرمايه‏گذاري‌هاي فناوري اطلاعات تا حدودي و يا به طور كامل برگشت ناپذير هستند. به عبارتي حداقل هزينه‌هاي اوليه اين نوع پروژه ها مستهلك مي‌شوند، يعني وقتي سازمان ها خط مشي و بالتبع كسب و كارشان تغيير مي‌كند، هزينه‌هاي صرف شده براي IT برگشت ناپذير هستند. مصداق برگشت ناپذيري سرمايه صرف شده براي پروژه‌هاي IT موارد زير هستند:
اول اينكه تجهيزات و دارايي‌هاي فناوري اطلاعات داراي كاربرد خاص هستند و اگر نظر سازمان تغيير كند، اين داراييها داراي كاربرد ديگري نيستند. براي مثال نرم افزاري كه براي منظوري خاص در سازمان طراحي مي شود، احتمالا براي آن منظور خاص كاربرد دارد و در صورت غير مفيد واقع شدن، هزينه صرف شده براي آن مستهلك مي گردد. ثانياً داراييهاي IT به صورت دست دوم (حتي اگر بسيار نو باشند) ارزش خيلي كمتري از هزينه صرف شده براي آن ها دارند. ثالثاً بسياري مواقع سياست‌هاي سازماني و يا قواني

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع منابع معتبر، امام صادق Next Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع واجب الوجود