تحقیق رایگان درباره سازمان ملل

دانلود پایان نامه ارشد

دست باشند، جامعه نمونه از بين شهرهايي که 10 تا 50 هزار نفر جمعيت داشته اند انتخاب شدند. تعداد کل اين شهرها در آخرين سرشماري مرکز آمار ايران(1390) برابر با نوزده شهر مي باشد که در مجموع داراي جمعيتي حدود 526801 نفر و 161396 خانوار مي باشند.
3-7- جامعه نمونه و واحد تحليل تحقيق
با توجه به گستردگي جامعه آماري تحقيق حاضر و نيز با عنايت به محدوديت هاي پيش روي در ارتباط با تمام شماري، جامعه نمونه و فرايند و مکانيزم انتخاب آن از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. جامعه مورد مطالعه در اين تحقيق شهرهاي کوچک استان و واحد تحليل در تحقيق حاضر ” خانوارهاي شهري” است. برآورد تعداد خانوارهاي نمونه از طريق فرمول کوکران بودده است و لذا تعداد420 نفر از سرپرستان خانوار براي تکميل پرسشنامه انتخاب شده اند.

در اين معادله n حجم نمونه(420)، N جامعه آماري(161396)، d خطاي احتمالي(0.047)، Z درصد خطاي معيار ضريب اطمينان(1.96)، P نسبت موفقيت در جامعه آماري(0.5) و q (0.5) مي باشد.
به منظور انتخاب شهرهاي نمونه، 35 درصد شهرهاي کوچک استان به عنوان نمونه انتخاب شده اند. بنابراين 7 شهر کوچک که جمعيتي بين 10 تا 50 هزار نفر داشته اند با روش نمونه گيري تصادفي(قرعه کشي) انتخاب شده اند. تعداد خانوارهاي نمونه در هر شهر بر اساس تسهيم به نسبت صورت گرفته و جهت دستيابي به خانوارهاي نمونه با لحاظ k محاسبه شده در هر شهر و به صورت “تصادفي منظم” بوده است. همچنين با توجه به پراکندگي شهرهاي کوچک در سطح استان، براي تحليل فضايي پايداري شهرهاي کوچک مورد مطالعه، منطقه مورد مطالعه بر اساس تقسيم بندي طرح جامع منطقه اي گيلان، مازندران(1368) و طرح آمايش که استان را به سه ناحيه شرقي، مياني و غربي تقسيم بندي کرده اند، ناحيه بندي شده است. در شکل شماره 3-2 موقعيت شهرهاي مورد مطالعه در ناحيه بندي صورت گرفته نشان داده شده است.
جدول(3-1): فهرست شهرهاي نمونه در هر ناحيه
حوزه
نام شهر
جمعيت شهري
تعداد خانوار
درصد خانوار
تعداد پرسشنامه
شرق
رستمکلا
17349
5499
0.08
34

نکا
49980
14795
0.25
107
مرکز
زيرآب
15679
4657
0.08
30

اميرکلا
28086
8633
0.14
60

فريدونکنار
36192
10922
0.18
77
غرب
نور
22978
6815
0.11
49

رامسر
32294
10432
0.17
68

جمع
205558
61753
100
420

شکل3-2. مدل ناحيه بندي شهرهاي نمونه براي تحليل پايداري شهرهاي کوچک استان

3-8- روش تجزيه و تحليل فرضيات تحقيق
فرضيه اول: به منظور راستي آزمايي فرضيه اول اين تحقيق پس از محاسبه ارزش کمي پايداري در هر کدام از ابعاد و در کل، با استفاده از “مدل بارومتر پايداري پرسکات آلن” بهره جويي شده است. پايداري در اين مدل برآيند ترکيب و امتزاج مولفه هاي ” رفاه اکوسيستم و ” رفاه سيستم انساني” است و فضاهاي جغرافيايي زماني پايدار تلقي مي گردند که هم شرايط اکوسيستم و هم شرايط سيستم انساني مناسب و يا روبه بهبود باشد.

فرضيه دوم: در اين فرضيه با توجه به شاخص‌هاي توسعه پايدار شهري، براي اندازه گيري وضعيت هر يک از مولفه ها در پايداري شهرهاي کوچک استان ، از روش هاي آماري بهره گيري شده است
فرضيه سوم: در اين فرضيه با توجه به مولفه‌هاي توسعه پايدار شهري، براي سنجش ميزان اهميت و وزن هر يک از ابعاد براي رسيدن به پايداري بهينه شهرهاي کوچک استان، از مدل تاپسيس30 بهره گيري شده است.
فرضيه چهارم: براي راستي آزمايي فرضيه چهارم و به عبارتي ارائه الگوي دستيابي به پايداري از مدل سوات31 استفاده شده است.

3-9- تعريف عملياتي مفاهيم:
3-9-1- پايداري: پايداري در معناي وسيع خود به توانايي جامعه، اکوسيستم يا هر سيستم جاري براي تداوم کارکرد در آينده نامحدود اطلاق مي شود، بدون اينکه به طور اجبار در نتيجه تحليل رفتن منابعي که سيستم به آن وابسته است و يا به دليل تحميل بار بيش از حد بر روي آنها، به ضعف کشيده شود. از سوي ديگر توانايي سيستم براي استقامت و پايايي به گونه اي اجتناب ناپذير وابسته به موفقيتي است که سيستم در ايجاد ارتباط با محيط بيروني کسب مي کند. به عبارت ديگر، پايداري سيستم به طور کامل وابسته به قابليت سيستم براي سازگاري و انطباق، تغيير و تحول و پاسخگويي به محيط است و از آنجا که محيط به نوبه خود همواره در حال تغيير است، اين فرايند سازگاري و انطباق سيستم بايد يک فرايند و حساس باشد. بنابراين سيستم پايدار به کارکرد مناسب دروني و به رابطه سازگار با محيط و به عبارت بهتر به پايداري در درون و به پايداري در بيرون نيازمند است تا در مجموع به عنوان سيستم پايدار عمل کند(زاهدي، 1385: 47).
3-9-2- تعريف عملياتي پايداري شهري
متغيرهاي يک تحقيق بايد قابليت سنجش و ارزيابي را پيدا کنند، يعني بايد به شاخص ها و مفاهيم عيني‌تري تبديل شوند که بتوان آنها را مشخص و اندازه گيري نمود. در غير اينصورت امکان سنجش و اندازه گيري آنها وجود ندارد و محقق نمي تواند فرضيه هاي تحقيق خود را ارزيابي کند. بنابراين شرط اول اين است که متغيرها و مشخصات آنها به شيوه اي تعريف شوند که مشاهده پذير و قابل سنجش باشند. شرط دوم اين است که معيارهاي اندازه گيري در جمع‌آوري اطلاعات به گونه اي به کار گرفته شوند که امکان ارزيابي فرضيه ها وجود داشته باشد. چنانچه اين شرايط در مورد تعريف شاخص ها و متغيرها رعايت شود، مي توان گفت که شاخص ها يا متغيرها تعريف عملياتي شده اند(حافظ نيا، 1386: 48).
پايداري شهري تا زماني که نتواند به گونه اي عملي تعريف شود به عبارتي داراي تعريف عملياتي و معرف هاي مشخص نباشد، يک سازه‌ي انتزاعي است که مستقيماً قابل مشاهده نمي باشد. به منظور سنجش اين مفهوم يا سازه‌ي انتزاعي بايستي از مجموعه اي از شاخص ها و معرف هاي فرعي جهت پوشش دادن به مفهوم مورد نظر بهره جست. انتخاب اين شاخص ها و معرف ها و نحوه ترکيب آنها بايستي در قالب يک ايندکس کلي و بر اساس معيارهاي علمي انجام گيرد(ازکيا، 1382: 18).
اصولاً پايداري به مفاهيم ايستادگي و مقاومت، برقراري و هميشگي به کار گرفته مي شود و گوياي ويژگي فرايند يا وضعيتي است که بتواند نامحدود نگهداري شود. دستاوردهاي تمدن بشري اگرچه در پاسخ گويي به نيازهاي انساني از رشد شگفت آوري برخوردار بوده، ليکن طي دهه هاي اخير نگهداشت و استمرار اين رشد در سطح کره خاکي ممکن نمي‌نمايد(صرافي،1380: 2). پايداري نوعي ديد و بينش است که بر اساس آن با توجه به اهداف مشخص و تعيين شده انسان خواهان گذار از وضعيتي به وضعيت بهتر است(طبيبيان،1382: 42). ماهيت پايداري صد در صد نسبي و وابسته به زمان است. همانطور که اصطلاح توسعه نيز خود به طور ضمني دلالت بر اين موضوع دارد. توسعه چه پايدار باشد و چه نباشد، صد در صد به موقعيت مکاني سرزمين نيز مرتبط است. چرا که تمام انواع توسعه در يک نقطه معين از زمين اتفاق مي افتد که داراي مختصات x، Y و z است. بنابراين يک منطقه اعم از شهر، کشور، منطقه فرامرزي، قاره يا کل جهان مي تواند ناهمگوني ها يا تنوع مکاني بسياري داشته باشد که در بسياري از حالات لازم است مورد توجه خاص قرار گيرد(مولدان و بيلهارز، 1381: 41). بر همين اساس، پايداري شهري نيز بسته به شرايط زمان، مکان و جوامع مختلف تفاوت مي کند و به همين جهت امکان تسري و تعميم يک برداشت خاص از مفهوم پايداري شهري وجود ندارد. الگوي پايداري شهري مي تواند در شکل هاي مختلف و بيشماري بسته به تاريخ منطقه، فرهنگ، اساس اقتصادي، اقليم، محيط و سياستها نمود پيدا کند(حسيني،1389: 119).
در اين تحقيق به پايداري شهري به عنوان فرايندي نگريسته شده است که منجر به شکل گيري شهري پايدار مي گردد. برنامه شهرهاي پايدار سازمان ملل، چنين شهري را اينگونه تعريف مي کند:” شهر پايدار شهري است که موقعيت‌ها و کاميابي‌هايش در ابعاد مختلف توسعه اقتصادي، اجتماعي و کالبدي و زيست محيطي در درازمدت تداوم داشته باشد. چنين شهري داراي اندوخته‌ي پايداري از منابع محيطي است که در آن هر گونه توسعه‌اي که صورت مي گيرد، فقط مجاز به استفاده از منابع در سطح بازده آنهاست. يک شهر پايدار، امنيتي پايدار را براي ساکنين در برابر مخاطرات طبيعي ايجاد مي کند، مخاطراتي که داراي اين پتانسيل بالقوه هستند تا روند موفقيتهاي شهر را با مشکل مواجه کنند”(programme,2001).
در اين پژوهش پايداري شهري در ابعاد محيطي، اقتصادي، اجتماعي و کالبدي مورد سنجش و ارزيابي قرار خواهد گرفت. عدم دستيابي به هر يک از ابعاد موجب ضعيف شدن پايداري و دوري از شکل آرماني توسعه پايدار است. اين ابعاد عبارتند از:

الف-پايداري اکولوژيکي:
مفهوم پايداري اکولوژيکي به مديريت و محافظت نظام هاي اکولوژيکي در چنان شرايط و درجه اي اشاره دارد که کارکردهاي محيطي (توانايي فراهم کردن کالا و خدمات) در طول زمان به حد کافي حفظ شود تا از خطرات و فجايع آينده اجتناب ورزيده و ريسک آنها را کاهش داده و به نسلهاي آينده فرصت دهد تا به اندازه مساوي از بهره هاي محيطي لذت ببرند. به عبارت ديگر پايداري اکولوژيکي به معناي حفظ منابع پايه و (انواع مرتبط) در سطوحي است که اختيارات آينده را سلب نکند، و يا حفظ و ارتقاي ظرفيت، کيفيت و انعطاف اکوسيستم مي باشد که از طريق کاهش مصرف منابع و انرژي، کاهش حجم ضايعات، آلودگي ها و بازيافت آنها و يافتن فناوريها مناسب تقويت مي شود(فراهاني،1385: 58).
از آنجا که هر گونه فعاليتي براي ارتقاي کيفيت زندگي و توسعه انساني در محيط زيست تحقق مي يابد، لذا وضعيت محيط زيست و منابع آن از نظر پايداري يا ناپايداري بر فرايند توسعه اثر گذار خواهد بود. بر اين اساس، هر بحثي درباره ي توسعه بدون توجه به مفهوم پايداري، ناتمام تلقي مي شود و قوانين پايداري نيز بر پايه ي محيط زيست و سرمايه هاي طبيعي قابل توصيف مي باشند. و ترديدي نيست که پايداري زيست محيطي، توان عرصه هاي شهري و بويژه سکونتگاههاي شهري کوچک را در برابر آشفتگي هاي متعددي که پيش بيني و مديريت آنها محدود است، بالا خواهد برد(Pound et al,2003: 15). در اين راستا راهبردهاي زيست محيطي در برنامه ريزي اين شهرها، سازمان بخشيدن به فعاليت ها و سازماندهي امور مربوط به منابع طبيعي با هدف حفاظت، حراست و تقويت محيط زيست در بعد زمان در چارچوب پايداري زيست محيطي شهرهاي کوچک تلقي مي شود. بر اين اساس، تدوين شاخص ها و تعيين الگويي مناسب براي ارزيابي پايداري زيست محيطي، امري اجتناب ناپذير خواهد بود(طبيبيان، 1378: 8) تا بتوان بر پايه ي آنها با بررسي هاي مستند، مناطق حساس را شناسايي، راه حل ها و استراتژي هاي متناسب را تدوين و اجرايي نمود و امکان اندازه گيري حرکت به سوي پايداري زيست محيطي را فراهم کرد.
پايداري يا ناپايداري در شهرهاي کوچک مورد مطالعه از نظر محيطي-اکولوژيکي بر اساس عوامل زمين ساختي(به ويژه مخاطرات طبيعي زمين ساختي) منابع سرزمين(مانند منابع آب)، پوشش گياهي و تنوع زيستي مورد بررسي خواهد گرفت.

ب- پايداري اقتصادي:
اگر هدف توسعه پايدار را استفاده معقول و مناسب از منابع طبيعي بدانيم، بنابراين يک پديده عمدتاً اقتصادي است(عسگر زاده، 1386: 5). زيرا توزيع مناسب و عادلانه، مصرف عقلايي و بهينه از منابع مادي و طبيعي و کالاهاي مورد نياز زندگي و صرفه جويي در استفاده از منابع کمياب زندگي مرتبط با بعد اقتصادي توسعه پايدار مي باشد و از آنجايي که هدف توسعه پايدار توزيع برابر فرصت ها و برقراري عدالت بين نسلي در بهره برداري از منابع مي باشد، عمدتا‍ً با عوامل اقتصادي در ارتباط است. بر همين اساس پايداري در اقتصاد را مي توان در ايجاد رشد عادلانه و متوازن جامعه انساني و تضمين بهره مندي تک تک انسان ها در طول زمان بدون وارد

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره استان مازندران، آموزش و پرورش، مشارکت مردم، رشد پراکنده Next Entries تحقیق رایگان درباره حمل و نقل، سازمان ملل