تحقیق رایگان درباره خودپنداره، عزت نفس، تمرین مقاومتی، ترکیب بدنی

دانلود پایان نامه ارشد

جهت پيش‌بيني گرايش و استقبال به تمرينات بدني برخوردار نيست.

شكل 2-3 مدل رواني شركت در فعاليت‌هاي بدني
در سال 1989 سونستروم و مورگان در جستجوي پاسخ چگونگي افزايش عزت نفس ازطريق فعاليت‌هاي بدني، مدلي را با نام مدل تمرينات بدني و عزت نفس32 در جهت تبيين چگونگي تعميم اثرات انجام تمرينات بدني بر عزت نفس عمومي، ساختند.
در اين مدل به دو بعد لياقت بدني درك شده و پذيرش خود كه به نظر مي‌رسد به‌عنوان مباني شكل‌گيري عزت نفس مطلوب و مورد پسند باشند، پرداخته شده است. منظور از پذيرش خود، به ارزش و دلبستگي فرد نسبت به خود و خصوصيات خود، صرف‌نظر از سطوح لياقت درك شده اطلاق مي‌شود.

شكل 2-4 مدل تمرينات بدني و عزت نفس
مبناي اين مدل براساس ارزشيابي عيني از عملكرد بدني كه ممكن است با انجام تمرينات بدني افزايش پيدا كند استوار است، نظير مقدار وزنه جابجا شده در يك بار تلاش يا مقدار مسافت پيموده شده طي 12 دقيقه. اولين متغير خود ادراكي، خودكارآمدي33 است. اين متغير در مدل مزبور به‌ عنوان پل ارتباطي بين نمايش بدني يك حركت تا نمايش آن در ذهن ايفاء نقش مي‌كند.
خودكارآمدي يك نوع توقع و انتظار است كه در اين زمان فرد مي‌تواند به ‌طور موفقيت‌آميزي يك تكليف را به انجام برساند. خودكارآمدي به‌طور مفصل در نظريه شناختي اجتماعي باندورا34 مورد بحث قرارگرفته و اينطور پيشنهاد شده كه خودكارآمدي در واقع درك از نوعي تسلط و چيرگي يا لياقت در فعاليت‌هاي خاصي مي‌باشد. در اين مدل پيشنهاد شده است كه خودكارآمدي با لياقت بدني درك شده، به عنوان ارزشيابي فردي از سطح توانايي بدني، در ارتباط است (46).
سمت چپ اين مدل نشان‎دهنده ساختار سلسله مراتبي ايستاي مدل مي‌باشد. براي مثال اينطور فرض شده است كه عزت نفس ارتباط نزديك‌تري را با لياقت بدني درك شده دارد تا با خودكارآمدي و همچنين خودكارآمدي با اندازه‌هاي بدني بيش از لياقت بدني درك شده ارتباط دارد. در محور افقي اين مدل كه تغييرات زمان را نشان مي‌دهد، مي‌توان دريافت كه افزايش در خود ـ كارآمدي منجر به افزايش لياقت بدني درك شده گشته و آن نيز به نوبه خود بر عزت ـ نفس مؤثر است. اين مدل نيز حاكي از فرضيه افزايش مهارت مي‌باشد.
اما فكس و كوربين در سال 1989 نيمرخ خودادراكي بدنی35، مدل EXSEM را بيشتر گسترش دادند. ساخت اين ابزار فرصتي را براي جايگزين نمودن نيمرخ خودپنداره بدني چند بعدي به جاي مدل

شكل 2-5 راه حل بهنجار يك مدل گسترش يافته
تمرينات بدني و عزت نفس يك بعدي فراهم آورد. در پرسشنامه ساخته شده فاكس و كوربين به ساختارهاي بيشتري از خودپنداره اشاره شده است. مدل‌هاي تازه‌اي در مورد شكل گسترش يافته EXSEM ارائه شده است كه قابل قبول‌ترين آنها در شكل (7) آمده است. در اين مدل از متغير پنهان نامبرده شده كه جمع سه خود ـ كارآمدي ويژه مي‌باشد (EFF در مدل).
همانطوري كه در شكل مشاهده مي‌كنيد بين ساختارها هم روابط و هم واريانس اشاره شده است. مثلاً نشان داده شده EFF تنها 15% واريانس، با لياقت ورزشي دارد. اين مدل كه با عنوان راه حل بهنجار در مورد مدل گسترش يافته مي‌باشد، اطلاعات جالبي را در مورد روابط همبستگي بين اجزاء دارد. درحالي‌كه منابع خود ـ كارآمدي قادر به بيان 4/27% واريانس، با وضعيت بدني درك شده (COND) هستند. آنها تنها 4/4% نمرات جذابيت بدني درك شده (BODY) را بيان مي‌كنند. همچنين از بين چهار جزء فرعي، جذابيت بدني درك شده، قوي‌ترين ارتباط را با خود ارزشي بدني (PSW) دارد.
كاربرد عملي اين مورد آن است كه به نظر مي‌رسد انجام تمرينات بدني و ورزشي به احتمال قوي بر روي ويژگي‌هايي چون لياقت ورزشي، آمادگي بدني و قدرت مؤثر است تا بر روي جذابيت ظاهر و اينكه عوامل مطرح شده در مقايسه با جذابيت ظاهري، كمتر با عناصر اصلي سازنده «خويشتن» ارتباط دارد. نتايج تحقيقات نشان داده‌اند كه اين مدل گسترش يافته قابليت تفكيك افراد ورزشكار را از غيرورزشكار و همچنين نوع فعاليت بدني مبادرتي يا دلخواه را دارا مي‌باشد(3).

2-10 تمرین هوازی
دستکاه هوازی به مجموعه فرآیند های سوخت و سازی در داخل بدن گفته می شود که با تجزیه کربوهیدرات ها و اسید های چرب، با اکسیژن تنفسی انرژی مورد نیاز بدن را آماده می کند، بنابراین در فعالیت هایی که اکسیژن به مقدار کافی در اختیار عضلات قرار می گیرد این دستگاه، انرژی مورد نیاز بدن را تامین می کند و به همین علت به اینگونه فعالیت ها، هوازی می گویند. فعالیت هایی که با شدت متوسط و مدت طولانی که دستگاه های عضلانی بزرگ را فعال می کند و انرژی مورد نیاز برای اجرای آنها، تمامی و یا عمده آن از طریق دستگاه هوازی تامین می شود.
کارایی دستگاه های تولید انرژی هوازی، به روش تمرین هوازی افزایش یافته و باعث افزایش استقامت قلبی-تنفسی می شود. شروع سبک و مداومت و پیشرفت تدریجی و اضافه بار (شدت، مدت و تکرار) از اصول تمرین های هوازی است (20).

2-11 تمرین مقاومتی
تمرین قدرتی همانند سایر فعالیت های بدنی دیگر برای نوجوانان اثرات سودمند در شاخص های قابل اندازه گیری سلامتی جون، ترکیب بدنی، چگالی استخوان، ارتقای کارایی، بهبود عادات غذایی و سلامت روانی دارد. توانایی یک عضله یا گروه عضلانی برای افزایش نیروی انقباضی حداکثر علیه یک مقاومت را قدرت می نامند. برای مؤثر بودن برنامه های تمرین قدرتی، باید اصول تمرینی همچون، شدت، مدت، تعدات جلسات، اصل اضافه بار و اصل مقاومت فزاینده را مورد توجه قرار داد (19).
2-12 ترکیب بدن
ترکیب بدن نسبت بافت بدون چربی بدن به بافت چربی بدن تعریف می شود. ترکیب بدن یک نشانه اصلی آمادگی مرتبط با سلامتی است بدلیل اینکه بافت چربی در بدن افراد بر روی توانایی آنها برای اجرای فعالیت های جسمانی گوناگون و بر عادات فعالیت جسمانی افراد تأثیرگذار است (19). از اینرو ترکیب بدنی معمولأ بعنوان عاملی که در مداخلات فعالیت جسمانی تأثیر گذار باشد، مورد توجه قرار می گیرد.
روش اندازه گیری معمول در اکثر تحقیقات شامل نسبت وزن به قد (BMI) می شود و همچنین تکنیک های آنتروپومتریک که اندازه گیری ضخامت پوستی چند ناحیه بدن را در بر می گیرد.شاخص توده بدنی (BMI) یک نسبت ریاضی بین وزن و قد (وزن به کیلو گرم تقسیم بر مجذور قد به متر) می باشد. البته ممکن است اطلاعات نادرستی فراهم آورد. بطور مثال افرادی که بر اثر تمرینات مقاومتی، توده عضلانی زیادی کسب می کنند BMI بالایی داشته اما ممکن است چربی اضافه نداشته باشند. چربی زیر پوستی، اطلاعات دقیق تری نسبت به BMI فراهم می کند. ضخامت پوست فرد، که شامل سر دو لایه از پوست و چربی در زیر آن قرار گرفته، مرتبط با درصد کلی وزن چربی بدن است (20).
2-13 پیشینه تحقیق
2-13-1 بخش اول:تحقیقات انجام شده در داخل کشور
بهرام و همكاران (1379) تحقيقي تحت عنوان «مقايسه تصوير بدني بزرگسالان فعال و غيرفعال و رابطه آن با تركيب بدني و نوع پيكري» انجام دادند، آزمودني‌هاي اين تحقيق 120 مرد و زن 65ـ25 ساله بود، كه به دو گروه فعال و غيرفعال تقسيم شدند. به منظور بررسي ميزان تصوير بدني از پرسشنامه خود ـ توصيفي بدني شامل سه خرده مقياس چربي بدن، كل بدن و قيافه استفاده شد. شاخص‌هاي تركيب بدني نيز شامل درصد چربي بدن و شاخص توده بدن و نوع پيكري هم شامل تيپ‌هاي چاق پيكر، عضلاني پيكر و لاغر پيكر بودند كه به روش هيث ـ كارتر تعيين شدند.
نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيره نشان داد كه تعامل معني‌داري در مورد جنس و گروه در خرده مقياس‌هاي تصوير بدني وجود دارد. همچنين نتايج همبستگي نشان دادند كه رابطه معكوس و معني‌داري بين تصوير بدني با درصد چربي بدن، شاخص توده بدن، چاق پيكري و عضلاني پيكري و رابطة مستقيم و معني‌داري با لاغر پيكري وجود دارد. نتيجه اينكه نگرش افراد بزرگسال نسبت به بدن خود ناشي از توانايي‌ها و ابعاد بدني بوده و اينكه مردان فعال داراي تصوير بدني مثبت‌تري نسبت به زنان هستند(7).
صادقيان (1381) تحقيقي تحت عنوان «تعيين رابطة همبستگي بين خودپنداره بدني با منتخبي از عوامل آمادگي جسماني و سطح فعاليت بدني دانشجويان» انجام دادند. آزمودني‌هاي اين تحقيق 100 دختر دانشجو دانشگاه اصفهان با دامنه سني (25ـ19) بود. كه در نيم سال تحصيلي دوم (80 ـ79) در واحد تربيت بدني ثبت نام كرده بودند. ابزاري كه براي جمع‌آوري اطلاعات درمورد متغير معيار خودپنداره بدني مورد استفاده قرار گرفت. پرسشنامه خود ـ توصيفي بدني حاوي 24 سئوال بود كه از چهار خرده مقياس قدرت، استقامت، هماهنگي و انعطاف‌پذيري تشكيل شده بود. ابزار اندازه‌گيري متغير پيش‌گوي آمادگي جسماني و سطح فعاليت بدني به ترتيب چهار آزمون قدرت مشت كردن، توان هوازي، هماهنگي، نشستن و رساندن دست و پرسشنامه شاخص فعاليت بدني بود.
به طور كلي نتايج تحقيق نشان دادند كه بين خودپنداره بدني با آمادگي جسماني و سطح فعاليت بدني ارتباط مستقيم و معني‌داري وجود دارد و اينكه نگرش افراد نسبت به بدن خود ناشي از توانايي‌هاي بدني بوده و هر چه ميزان آمادگي جسماني افراد بالاتر و سطح فعاليت بدني آنها بيشتر باشد، نگرش و ديد بهتر و مثبت‌تري نسبت به بدن خود و توانايي‌هايشان دارند(16).
بقائیان (1383)، در تحقیقی به مقایسه جنسیت در خودپنداره بدنی دانش آموزان دوره راهنمایی منطقه 15 تهران و ارتباط آن با منتخبی از ویژگی های فردی و خانوادگی، پرداخته است. آزمودنی های این تحقیق را، 200 نفر دانش آموز پسر تشکیل می دادند که به روش خوشه ای تصادفی از مدارس منطقه 15 تهران انتخاب شدند، برای ارزیابی خودپنداره بدنی، از پرسشنامه خود-توصیفی بدنی که شامل 70 سوال بوده، استفاده گردید، یافته های تحقیق نشان دادند که بین خودپنداره بدنی با جنسیت، سن تقویمی و پیشرفت تحصیلی ارتباط معنا داری وجود ندارد، اما بین خودپنداره بدنی با وضغیت اقتصادی-اجتماعی و سطح فعالیت بدنی دانش آموزان ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد(5).
امامی، جوادیان و سهرابی (1385) تحقیقی را تحت عنوان اثر روش های تمرینی منتخب بر خود پنداره بدنی دانشجویان دختر انجام دادند. هدف از این تحقیق بررسی اثر روش های تمرینی ایروبیک، یوگا و ایروبیک-یوگا بر خود پنداره بدنی دانشجویان بود. در این تحقیق 76 دانشجوی دختر با دامنه سنی 19-25 سال بدون تجربه قبلی در روش های تمرینی منتخب شرکت داشتند. گروه تجربی به مدت 10 هفته و هر هفته 2 جلسه (60 دقیقه در هر جلسه) در برنامه تمرینی شرکت داشتند. نتایج بدست آمده نشان داد که بین میانگین خود پنداره بدنی آزمودنی ها در گروه تجربی و کنترل تفاوت معناداری پیدا شد بدین صورت که بین خود پنداره بدنی یوگا و ایروبیک-یوگا نسبت به گروه کنترل تفاوت معناداری بدست آمد اما بین گروه ایروبیک و گروه کنترل این تفاوت معنادار نبود (4).
افتخاری ( 1385) تحقیقی را تحت عنوان اثر شرکت در کلاس های ورزشی فصل تابستان بر برخی عوامل آمادگی جسمانی و حرکتی، ترکیب بدنی و خودپنداره بدنی دختران نوجوان انجام دادند. در این تحقیق 54 نفر دانش آموز حضور داشتند. خودپنداره بدنی شرکت کنندگان قبل و بعد از کلاس ها مورد ارزیابی قرار گرفت. طول دوره 8 هفته و تعداد جلسات تمرینی سه نوبت در هفته بود. یافته های تحقیق نشان داد که میزان تغییرات انعطاف پذیری و خرده مقیاس عزت نفس، تنها در گروه تجربی معنادار بود. همچنین خودپنداره بدنی کلی و خرده مقیاس های خودپنداره بدنی، در گروه گواه و تجربی تفاوت معنی وجود نداشت(3)
قدیری (1387) تحقیقی را برای تعیین اثر یک دوره تمرین مقاومتی بر خودپنداره بدنی و کارکرد بدنی پسران فلج مغزی 13 تا 18 سال انجام داد. شرکت کننده ها به طور تصادفی در 2 گروه تجربی (9 نفر) و کنترل (7 نفر) جای گرفتند. گروه تجربی به مدت 8 هفته در یک برنامه تمرین مقاومتی فزاینده با اجرای 3 وهله با تکرار های تمرینی 8 تا 10، شرکت کردند. قبل و بعد از تمرین خودپنداره بدنی شرکت کننده ها با PSDQ و اطلاعات کارکرد بدنی مورد

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره خودپنداره، عزت نفس، فعالیت بدنی، ترکیب بدنی Next Entries تحقیق رایگان درباره فعالیت بدنی، خودپنداره، عزت نفس، مشاوره گروهی