تحقیق رایگان درباره تیموتائوس

دانلود پایان نامه ارشد

2005, p2956).
يكی از الگوهايی که عهد جدید برای معرفی ايمان و مؤمن حقیقی ارائه میکند ابراهیم است. و از اين عبارت عهد عتیق که «آنگاه‌ ابرام‌ به‌ خداوند اعتماد کرد و به‌ همین‌ سبب‌ خداوند از او خشنود شده‌، او را پذیرفت‌. » (پیدایش15: 6) استفاده می کند. از نظر عهدجدید ابراهیم الگو و نمونه کامل اين اعتماد است. به خاطر اعتماد به خدا بود که ابراهیم حاضر شد فرزند خود را، که وعده های خداوند قرار بود در او تحقق يابد، قربانی کند. خداوند هیچ نشانه ای در رابطه با وعده هايش، به ابراهیم نشان نداد؛ ولی او ايمان آورد و به وعده خداوند اطمینان داشت. همین که خداوند به ابراهیم وعده داد برای او کافی بود. استدلال و عقل او مانع عمل او نشد؛ زيرا او به خدا اعتماد داشت. در مورد فرزند دار شدن آنها نیز در رساله رومیان وارد شده است که: «زیرا در آن زمان ابراهیم صد سال داشت و همسرش سارا نود سال، و هیچیک قادر نبودند صاحب فرزند شوند. باوجود این، چون ایمان ابراهیم قوی بود، به وعده خدا شک نکرد. بلی، او هیچگاه شک ننمود. او به خدا ایمان داشت و ایمانش روزبروز قوی تر می شد، و حتی قبل از اینکه خدا به وعده اش عمل کند، او را سپاس می گفت، زیرا یقین داشت که خدا قادر است به همه وعده های خود عمل کند. » (رومیان 4: 19-21) به خاطر همین ايمان و اعتماد به وعده الهی، آنها صاحب فرزند و نسل فراوان شدند (عبرانیان11: 11).
پس ايمان به عیسی نیز به معنای اعتماد يا اطمینان به عیسی مسیح است. اطمینان به اينكه چیزهايی که از او درخواست می شود را انجام می دهد يا از اموری که در آنها به او اعتماد می شود مراقبت می کند (دوم تیموتائوس 1: 12). مؤمنان در کارهای مختلفی، مثل محافظت، درمان، کمک و بخشش، به مسیح پناه می برند و اعتماد می کنند. در اموری که به او اعتماد و تكیه می شود او آنها را انجام خواهد داد. اعتماد به او برای درمان موجب درمان می شود و به همین صورت برای ياری و بخشش و … (Torrey, 1997, p 365).
در برخی عبارات عهد جدید عبارت ايمانِ مسیح ديده می شود که به صورت ايمان به مسیح ترجمه می شود (رومیان3: 22؛ غلاطیان2: 16). با توجه به اين عبارات دیده میشود که عهد جدید از ايمان خود مسیح سخن میگويد. در اين مورد نیز ايمان به معنای اعتماد است. ايمان مسیح به خدا به معنای اعتماد او به خداست، حتی وقتی اطاعت او از اراده خداوند منجر به مرگش شود(Hooker, 2005, p903).
البته هَچ معتقد است که ايمان عهد جدید از اعتماد ساده عهد عتیق فراتر می رود و ايمان به صورت اعتماد همراه با حالتی عرفانی تبیین می شود، و همچنین معتقد است اين تغییر مفهوم در اثر فرهنگ هلنیستی بوده است (1917, p65؛ Hatch, 1925, p10).
امید از عناصر دیگری است که در مفهوم ايمان دخیل است: «ایمان یعنی اطمینان داشتن به اینکه آنچه امید داریم، واقع خواهد شد؛ ایمان یعنی یقین داشتن به آنچه اعتقاد داریم، هرچند قادر به دیدنش نمی باشیم. » (عبرانیان11: 1). در همین تعريف، پولس به پیوند ايمان و امید اشاره می کند. ايمان بر مبنای امید به چیزهايی است که وعده داده شده است. اين امید ريشه در اعتماد به خدا دارد. به عبارت ديگر چون مؤمن به خداوند اعتماد دارد، امیدوار است وعده های او تحقق يابند. در اين مورد نیز ابراهیم نمونه ای عالی است. با توجه به آيه 33 از باب چهارمِ رساله رومیان که می گويد: «زمانی که خدا به ابراهیم فرمود که به او پسری خواهد بخشید و از نسل او اقوام بسیاری بوجود خواهند آمد، ابراهیم به وعده خدا ایمان آورد، اگر چه چنین امری عملا محال بود. » ابراهیم به نسل زياد امیدوار بود. اين امید فرا عقلانی يا امید به امری که در عمل محال است، از جانب خداست و در مقابل امید بشری قرار دارد؛ ولی ايمان، اين دو امید را با هم جمع می کند.
عهد جدید در تعريف امید می گويد: «ما با امید، نجات یافته ایم ؛ و امید یعنی انتظار دریافت چیزی که هنوز نداریم ؛ زیرا اگر کسی چیزی را در اختیار داشته باشد، نیازی نیست که به امید آن باشد. پس وقتی برای چیزی که هنوز رخ نداده، به خدا امیدواریم، باید با صبر و حوصله منتظر آن بمانیم. » (رومیان8: 24-25). در نظر عهد جدید ايمان و امید باعث تقويت يكديگر میشوند. ايمان و امید افزايش پذیرند: «دعا می کنم تا خدایی که سرچشمه همه امیدهاست، به شما برای ایمانی که به او دارید، آرامش و شادی عطا کند تا به یاری روح القدس، امیدتان روزبروز افزون شود. » (رومیان15: 13).
با توجه به تعريف فوق، ايمان به فرد مومن اين اطمینان را می دهد که امور معنوی که به آنها امید دارد به طور کامل تحقق خواهند يافت و اين اعتقاد که وحی الهی، که فراتر از شناخت حاصل از حواس است، حقیقت دارد. به عبارت ديگر در نگاه پولس ايمان جذبه و کششی است به واقعیت جاودان ناديدنی (فصیحی، 1389: 99)؛ «ما به آنچه که در مقابل چشمان ما قرار دارد یعنی به ناملایمات و مشکلات خود اهمیت نمی دهیم، بلکه نگاه و توجه ما به خوشی های آسمانی است که هنوز ندیده ایم. این زحمات به زودی تمام خواهند شد، اما آن خوشی ها تا ابد باقی خواهند ماند. » (دوم قرنتیان4: 18).
عهد جدید در مواردی، ايمان را تصديق و پذيرش معرفی می کند. به نظر می رسد وقتی این کتاب از ايمان به خدا يا مسیح يا عمل مسیح سخن می گويد، منظورش پذيرش و تصديق آنهاست. در نظر آن ايمان بازگشت و پذيرش دعوت خداست، خدايی که عیسی را دوباره زنده کرد. اين مفهوم، از جريان ايمان آوردن خود پولس که رويگردانی از شريعت و روی آوردن به ايمان و تصديق دعوت خدا و عیسی است، برمی آيد. او معتقد بود ايمان، نه شريعت، به عدالت و تقوای الهی رهنمون است (Luhermann, 1922, p 2833).
برای مثال در مورد ايمان به مسیح می گويد: «پس همانطور که برای دریافت نجات، به مسیح ایمان آوردید، اکنون نیز برای حل مشکلات روزانه، به او ایمان داشته باشید و با پیوندی ناگسستنی با او زندگی کنید. در او ریشه بدوانید تا از او قوت بگیرید. بکوشید که همواره در او رشد کنید و در حقایقی که آموخته اید، قوی و نیرومند گردید» (کولسیان2: 6-7). در رساله به قرنتیان نیز میگوید «زیرا چیزی به شما نمی‌نویسیم مگر آنچه می‌خوانید و به آن اعتراف می‌کنید و امیدوارم که تا به آخر اعتراف هم خواهید کرد. » دوم قرنتیان1: 13).
پولس ايمان به معنای تصديق و پذيرش را در برابر انكار قرار می دهد. برای مثال درباره ايمان عیسی میگويد: «اگر بی‌ایمان شویم، او امین می‌ماند، زیرا خود را انکار نمی‌تواند نمود. » (دوم تیموتائوس2: 13). پس از نظر پولس ايمان همان باور به خدا و پذيرش اين است که مكاشفه او حقیقی و صحیح است. به عبارت ديگر ايمان پذيرش حقیقت وحی شده و آشكار شده است (Pickar, 2003, p 589).
عهد جدید در بیان مراتب ايمان، از اقرار زبانی و اعتقاد قلبی نام می برد: «زیرا اگر با لبان خود اعتراف کنی که عیسی، خداوند است و در قلب خود ایمان آوری که خدا او را پس از مرگ زنده ساخت، نجات خواهی یافت. » (رومیان10: 9) در ادامه فايده هر مرتبه را اين گونه بیان می کند: «زیرا انسان با قلب ایمان می‌آورد و نیک محسوب می‌گردد و با لبهای خود به ایمانش اعتراف می‌کند و نجات می‌یابد. » (رومیان10: 10). در اينجا اقرار زبانی شرط ايمان شمرده نشده بلكه شرط ايمان کامل، نجات و دريافت وعده های الهی است. به عبارت ديگر ايمان همراه با اقرار زبانی موجب نجات می شود.
پولس در مفهوم ايمان برای کلام و سخن و دعوت شفاهی جايگاه خاصی قائل است. در نظر او ايمان شامل موعظه، شنیدن، پذيرش و فهم انجیل است که انجیل همان کلام خداست (Pickar, 2003, p592). به عقیده وی «ایمان از شنیدن مژده انجیل به وجود می آید. » (رومیان10: 17). بايد فردی بشارتی يا خبری از چیزی بدهد تا ديگران ايمان بیاورند. چگونه به کسی که خبری از او ندارند ايمان بیاورند. به عبارتی فرستاده ای بايد باشد تا از خدايی خبر دهد که ديگران به او ايمان بیاورند. کلام خداوند (انجیل) ابزاری است که خداوند برای ورود ايمان قرار داده است. ايمان از طريق کلام می آيد و از طريق کلام رشد و افزايش پیدا می کند.
مشاهده گردید که در عهد جدید ايمان بسیار مرتبط با امید و اطمینان است. ايمان الهام بخش اطمینانی است که می تواند کوهها را به حرکت درآورد و معجزاتی را انجام دهد (اول قرنتیان 2-13) اما ايمان از طريق محبت و عشق عمل میکند: «مهم آن است که ایمانی داشته باشیم که از آن محبت بجوشد. » (غلاطیان5: 6) از اين بیان و موارد مشابه معلوم می شود که ايمان از دید عهد جدید مفهومی پوياست که فعالیت خود را در محبت آشكار میکند (Donfried, 1996, p327). ايمان در کنار امید و محبت يكی از فضايل سه گانه است که ارزشی پايدار در زمین دارد و ابزاری برای کسب سعادت ابدی است (رومیان10: 13-15). البته محبت در اين تثلیث والاتر است: «پس، سه چیز همیشه باقی خواهد ماند: ایمان، امید و محبت، اما از همه اینها بزرگتر، محبت است» (اول قرنتیان13: 13).
پولس در سخنان خود چندين بار به تثلیث ايمان، امید و محبت اشاره می کند (اول تسالونیكیان1: 3؛ 5: 8؛ اول قرنتیان13: 13). از طرفی، همانطور که قبلا گفته شد، ايمان در محبت عمل می کند، و از طرف ديگر ايمان بايد با امید رشد کند و افزايش يابد تا جايی که تصديق کند وعده های خداوند تحقق خواند يافت (Donfried, 1996, p327). ايمان سرچشمه محبت و فضايل متعدد است که اين فضايل را می توان نتايج ايمان يا نشانه های آن دانست. هر فضیلت توانايی انسان را در فضیلت ديگر و ايمان تقويت می کند. مسیر نجات با ايمان آغاز می شود. سپس انسان در اعتماد، امید و محبت گام برمی دارد که به نوعی محصول ايمانند و ايمان را تقويت می کنند(Hatch, 1917, p 82. ؛ Papageorgiou, 1995, p 102). پولس محبت مسیح را فراتر از زندگی و مرگ و فراتر از فرشتگان و همه مخلوقات آسمانی می داند. البته نه به خاطر تحقیر اين چیزها بلكه به خاطر نشان دادن محبت والای خودش به مسیح (رومیان8: 38).
پس از اينكه خداوند محبت خود به مسیح را نشان داد اين مسئولیت بر عهده انسان هاست که از محبت مسیح تقلید کنند. زيرا مسیح انسان ها را دوست داشت و با مصلوب شدنش اين محبت را نشان داد حتی وقتی دشمن او بودند. اکنون انتظار دارد او را دوست دارند و به يكديگر نیز محبت ورزند (Papageorgiou, 1995, p 106).
3-2-3-1-نتایج ایمان در عهد جدید
از نظر عهد جدید ایمان در فرد مؤمن آثار و نتایجی خواهد داشت که در نامههاي پولس به کلیساها و جماعت هاي مؤمنین و دعوت آنان به ایمان، از آنها سخن میگوید. با بررسی قسمتهای مختلف عهدجدید معلوم میشود که موارد زیرا از نتایج ایمان به شمار میآید:
1. نجات: در عهد جدید، ایمان ارتباط تنگاتنگی با تاریخ نجات انسان دارد. باور داشتن به مسیح برای شخص مومن به این معناست که عیسی و حوادث زندگی او را بپذیرد و به آنها ایمان داشته باشد. یعنی مرگ، رستاخیز عیسی و عروج او به آسمان را باور داشته باشد (Pickar, 2003, p590). پولس در بحث از ایمان بر اینکه ایمان باعث نجات است بسیار تاکید میکند. نجات در مسیحیت از جایگاه ویژهاي برخوردار است. اهمیت نجات در رابطه آن با گناه انسان نهفته است. انسان گناهکار است و عیسی مسیح براي انسان فدا شد تا مؤمنان به او پاك و عادل شوند و نجات یابند.
مصلوب شدن عیسی گامی براي نجات نهایی و به خاطر ایمان داران بود. عهدجدید در این باره میگوید: «زیرا همه گناه کرده‌اند واز جلال خدا قاصر می‌باشند، و به فیض او مجّاناً عادل شمرده می‌شوند به وساطت آن فدیه‌ای که در عیسی مسیح است. که خدا او را از قبل معیّن کرد تا کفّاره باشد به واسطة ایمان» (رومیان3: 23-25).
پولس ایمان را راه نجات و بلکه تنها طریق ممکن به نجات میداند. فقط از طریق ایمان، که تعهد کامل به مسیح است، انسان میتواند به نجات برسد (Schroedor,2003, p11). در نظر پولس نجات هدیه رایگان خداوند است (افسسیان2: 8). که به وسیله فیض و از طریق ایمان حاصل میشود. او تفاوتی بین اقوام در نجات قائل نیست و معتقد است هر کس، یهودي،

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره کتاب مقدس، وجود خداوند، فرمانبرداری، صراط مستقیم Next Entries تحقیق رایگان درباره قرآن کریم، آسایش و راحتی، فضایل اخلاقی، مرگ و زندگی