تحقیق درمورد تقسیمات کشوری، استان گیلان، نیروی انسانی، امنیت ملی

دانلود پایان نامه ارشد

8 ایالت به شرح ذیل بوده :
1-آذربایجان 2 – گیلان 3- مازندران 4 – استرآباد 5- خراسان ( ولایت شرقی ، تاسیسات قهستان و سیستان جزو آن محسوب می شدند) 6 – ایالت کرمان که مشتمل بر بلوچستان و مکران و بنادردریای عمان بود . 7 – فارس که لارستان و کهکیلویه و بنادر خلیج فارس ازمضافات آن بود . 8 – ایالت خوزستان.
ولایات دیگرشامل ولایت غربی ، لرستان ، کرمانشا هان ، کردستان و ولایات مرکزی که ناحیه وسیع عراق عجم رادر بر می گرفت. هر ولایت مشتمل بر چند بلوک و هر بلوک مشتمل بر چند محال بود
در آبان ماه 1316 بر اساس قانون تشکیل ایالات و ولایات ، ایران به استانهای شمال، غرب و جنوب و شمال غرب و شمال شرق و مکران تقسیم شد . که توابع استان شمال شهرستانهای گیلان ، تنکابن ، مازندران گرگان ، تهران، قزوین ، قم و ساوه کاشان، اصفهان ، اراک (عراق)، گلپایگان و محلات، خمسه ، سمنان و دامغان بوده است.
و شهرستان گیلان شامل :
1. حومه فومنات ، صومعه سرا، لشت نشاء ، کوچصفهان .( مرکز : رشت)
2. پهلوی ، چهار فریضه ، خمام ، گسکر.(مرکز : بندرپهلوی)
3. رحمت آباد ، رودبار ، سیاهکل ، دیلمان ، عمارلو . (مرکز : رودبار)
4. لاهیجان ، رانکوه ، دهشال. (مرکز : لاهیجان)
5. گرگانرود ، اسالم ، تالش .(مرکز گرگانرود)
شکل تقسیمات سیاسی و اداری فوق چند ماهی بیش دوام نیاورد . و در 19 دیماه همان سال طی تصویب نامه ای تقسیمات کشوری به شکل استانهای یکم تا دهم تغییریافت و ایران به 10 استان ، 49 شهرستان و 29 بخش تقسیم گردید .
استان یکم شامل شهرستانهای مشروحه زیر بود :
1- شهرستان زنجان 2 – شهرستان قزوین 3- شهرستان رشت ، شامل هشت بخش به نامهای:رشت ، صومعه سرا ، رودبار، لاهیجان ، بندر پهلوی ، کوچصفهان ، خمام و لنگرود .4 –شهرستان ساوه 5 – شهرستان سلطان آباد 6- شهرستان شهسوار
که با توجه به تغییرات ایجاد شده درسالهای 1317 ،20،23،24،26،29،36،38،39، در محدوده سیاسی – اداری استان یکم و با توجه به ماده 13 قانون وظایف واختیارات استانداران ، نام استانها تغییریافت . و استان یکم به استان گیلان تبدیل شد .
در تاریخ 7 بهمن 1340 شهرستان اراک ، و 6 مرداد 1348 شهرستان زنجان ازاستان گیلان مجزا گردید .
2-11-1-انقلاب اسلامی تا مهر ماه سال 82
پس ازانقلاب اسلامی در تاریخ 20 شهریور 1358 نام بندرپهلوی به بندر انزلی تغییریافت و نام روستای زیده بالا از توابع بخش مرکزی فومن به سردار جنگل تبدیل شد که با توجه به تغییرات سالهای قبل(58) بالاخره استان گیلان در تاریخ 30/11/63 دارای 11 شهرستان ، 31 شهر، 22 بخش و 56 دهستان گردید و پس ازآن تا سال 1370 درتقسیمات گیلان تغییری حاصل نگردید . لیکن درسال 1370 به بعد تقسیمات مزبور تغییر یافت و در آخرین بررسیهای حاضر تا پایان شهریور 1373 ،استان گیلان دارای 11 شهرستان ، 27 بخش ، 34 شهر ، 95 دهستان و 3043 آبادی بوده است.
در خرداد ماه 1379 یکصد روستای مرکزی بخش در کشور به شهر تبدیل شده و بعنوان شهر شناخته شده اند به استناد این مصوبه روستا های بخش استان گیلان شهر شده اند عبارتند از : اطاقور در شهرستان لنگرود ،بره سر در رودبار ،احمد گوراب در شهرستان شفت و رودبنه در شهرستان لاهیجان می توان نام برد .(انساندوست،1383 : 43-36)
براساس آخرین تقسیمات کشوری ، که در مهر ماه سال جاری به دست ما رسیده، استان گیلان دارای 45 شهر، 43 بخش ، 109 دهستان ، 2892 آبادیمی باشد که 2690 آبادی دارای سکنه و 202 آبادی خالی از سکنه است .
و در این بین شهرستان لنگرود طبق آخرین تقسیمات کشوری دارای 3 بخش و 5شهر و 10دهستان می باشد
تقسیمات کشوری یکی از ابزار حکومتی در اداره و کنترل فضای جغرافیایی کشور است و تنهادر مورد کوچکترین کشورهاست که امکان دارد از پایتخت یک کشور ،بدون اتخاذ یک یا چند طبقه واسطه اداری ،به طور کامل و مستقیم به سرزمین کشور حکومت کرد (مویر 251:1379)
کارکرد تقسیمات کشوری که شاید مورد توجه تمام نظام های سیاسی باشد عبارت است از تأمین امکانات و خدامت برای مناطق نیازمند و تسهیل حاکمیت دولت تا پایین ترین سطح سیاسی (احمدی پور و منصوریان 369:1385)و در واقع هدف کلی از تقسیمات کشوری تهیه چهارچوب و بستری مناسب برای تداوم بقای ملی ،امنیت ملی و تسهیل توسعه متوازن و منطقه ای است (کریمی پور ،4:1381) تصمیم گیری مرتبط با فضای جغرافیایی یک کشور می تواند از بعد امنیت داخلی یک کشور بسیار تأثیر گذار باشد. تصمیمات نادرست همگرائی ملی را کاهش می دهدو حتی در سیاست خارجی کشور نیز تأثیر می گذارد (اخباری و یداللهی 28:1384) اهمیت تقسیمات کشوری و ارتباط مستقیم آن با بقای ملی ،امنیت ملی ،تسهیل اعمال اراده حکومت و…لزوم شناخت عوامل موثر در نحوه ی تقسیمات کشوری رادو چندان می کند ،
در گذشته كم و كيف تقسيمات سياسي چندان مدنظر نبوده و بر پاية شاخصها ي شهودي، طبيعي و فرهنگي ( زبان و مذهب و قوميت ) به منظـور پاسـخ بـه نيازهـاي فـوق الـذ كر، شـكل ميگرفت و بحث ها يي از قبيل نقش مشاركت مردم و اسـتعدادهاي منـاطق در توسـعه و غيـره چندان مطرح نبوده است ( طـرح جـامع تقـسيمات كـشوري ، 1378: 19). ولـي بـه مـرور كـه كشورداري از تنوع، تكثر و پيچيدگي برخوردار گرديده و دولت مركزي نـاتوان از انجـام امـور شده است، با تغيير در نوع تقسيمات كشوري و كاهش تصدي گري، مديريت كلان كشوري را بصورت بهينه اي تقويت نموده است ( اطاعت، 1381).با توجه به رهيافت فوق، توسعه پايدار طبق گزارش براتلند «توسـعه اي اسـت كـه بتوانـد نيازهاي نسل حاضر بشر را بدون كاهش توانايي نـسل هـا ي آتـي در بـرآوردن نياز هايـشان، برآورده سازد( Report Brandtland)امـروزه ادبيـات توسـعه بـا گـذر از توجـه صـرف بـه سرمايها ه ي فيزيكي، ديگر انواع سرمايه هاي تأثيرگذار در فر آيند توسعه همانند سـرمايه هاي طبيعي، سرمايه هاي انساني ، سرمايه ها ي اجتماعي و حكمراني خوب را نيز مورد توجـه قـرار داده است( . گزارش كميته توسعه پايدار، 1387).
از اواخر دهه 1960پس از مشاهده ناكامي ها ي اجتمـاعي – زيـست محيطـي و اقتـصادي، درك محدود تك سويه از توسعه كه مترادف ايجاد رشد اقتصادي بود ، مورد انتقـاد و بـازنگري واقـع. شد به موازات نارضايتي ها يي كه غالباً از ديدگاه عدالت اجتماعي در رابطـه بـا انگـاره توسـعه متداول مطرح ميشد، از ديدگاه تعادل بوم ها شناسانه نيز اعتراض ي فزايندهاي شكل گرفـت كـه نقطه اوج آن تشكيل كنفرانس جهاني استكهلم براي محيط زيست در سال 1972 بود. با انتـشار گزارش معروف «برانت لند » در سال 1987 در رابطه بـا توسـعه پايـدار توسـط كميتـه جهـاني محيط زيست و توسعه و گزارش ريود وژانيرو در سال 1992، مفهوم توسعه طي چند دهه اخير، از انحصار ديدگاههاي رشد اقتصادي خارج شده است و ديگر هدف توسعه، افـزايش مـصرف سرانه نيست. بلكه ديدگاههاي عدالت اجتماعي و تعادل ها ي بوم شناسانه با مفهوم نوين توسـعه پيوند يافته اند( صرافي، 1377: 37)
بدين ترتيب بر شالوده همه سويه نگري و كـل گرايـي، تعريـف توسـعه را مـي تـوان چنـين دانست: روندي است فراگير در جهت افزايش توانائي ها ي انساني – اجتماعي بر اي پاسـخگويي به نيازهاي مادي و معنوي ، ضمن آنكه نيازها پيوسـته در پرتـو ارزش هـا ي فرهنگـي جامعـه و بينشها ي پايداري جهان، پالايش يابند . اينگونه توسعه، همان گونه كـه در گـزارش برانـت لنـد تعريف شده بود، ها نيازهاي كنوني را بدون كاهش توانائي نسلي آتي در برآوردن نيازهايـشان، برآورده ميكند و توسعه اي پايدار است . روند توسعه ميبايست همراه با افزايش توانائي هـا بـه گسترش انتخاب ها ي ساكنين منطقه در حوز ها ه ي اجتماعي – اقتـصادي و سياسـي بينجامـد تـا توسعه اي انساني باشد ( همان:38)

فصل سوم
• مواد و روش ها

3-1- شهرستان لنگرود
نام لنگرود، برای نخستین بار در سال ۵۱۲ هـ.ق. در متون تاریخی ذکر شده است. این سال مصادف با مرگ سلطان محمد پسر ملک شاه آلب ارسلان است. در دوره صفویان، خصوصاً در دوره سلطنت شاه عباس اول، شهر لنگرود مرکز حوادث مهمی بوده است. فرار احمد خان حاکم لاهیجان از لنگرود و دستگیری اعضای خانواده وی توسط کیا فریدون حاکم گیلان و تحویل آنها به شاه عباس، از جمله رویدادهای مهم این دوره شهر است. نادر برای سرکوب تاتارهای شرق مازندران و توسعه تجارت و دستیابی به دریا، لنگرود را برای ایجاد پایگاه دریایی و کارخانه کشتی‌سازی انتخاب کرد و در توسعه آن کوشید. در زمان قاجار نیز لنگرود مورد توجه قرار گرفت. این شهر، امروزه یکی از مناطق زیبای گردشگری در استان گیلان است.
3-1-1- موقعیت جغرافیائی و جمعیت
نام لنگرود13ترکیبی است از دو پاره واژه لنگرو رود. لنگر به معنی وقار و سکون و آرامش است همان گونه که که کشتی لنگر انداخته آرامش می‌یابد. در ترکیب لنگر و رود دو ( ر) در هم یکی شده و نام به لنگرود تبدیل می‌گردد و معنی رود سکون یافته و آرام و با وقار معنی می‌گیرد و اگر به رود جاری در این بنگریم آن را دارای جریان آن چنان آرامی می بینیم که گویا حرکتی ندارد. شهرستان لنگرود در شرق استان گیلان بین عرضهای جغرافیایی 36 درجه و 56 دقیقه تا 37 درجه و 19 دقیقه شمالی و طولهای جغرافیایی 49 درجه و 55 دقیقه تا 50 درجه و16 دقیقه شرقی قرار گرفته است .این شهرستان 2/430 کلیومتر مربع مساحت دارد و مرکز آن شهر لنگرود است .تراکم نسبی جمعیت شهرستان لنگرود به 316 نفر در هر کیلومتر مربع می رسد . این شهرستان از شمال به شهرستان لاهیجان و دریایی خزر ،از شرق به دریایی خزر و شهرستان رودسر ،از جنوب به املش و سیاهکل و از مغرب به لاهیجان و سیاهکل محدود شده است.
این شهرستان در سرشماری عمومی نفوس سال 1392 جمعیتی بالغ بر 137272 نفر که تعداد 92037 نفر جمعیت شهری و45235 نفر جمعیت روستایی که 84 درصد باسواد می باشد.
شهرستان زیبا و پراستعداد لنگرود هم به لحاظ اقلیم جغرافیایی و هم به لحاظ اقلیم اقتصادی، نیروی انسانی، فرهنگی اجتماعی یکی از مناطق و شهرستان های استان گیلان با پتانسیل های بالای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در همه ابعاد می باشد. داشتن جلگه حاصل خیز با محصولات استراتژیک کشاورزی از جمله برنج، چای و تولید ابریشم و محصولات جالیزی، برخورداری بخشی از شهرستان از آب و هوای کوهستانی مانند دامپروری و پرورش زنبور عسل و اقتصاد متکی بر جنگل و مرتع و همچنین بهره مندی از قابلیت بسیار بالای تبدیل مناطق کوهستانی و کوهپایه ای به مبحث صنعت توریسم و گردشگری یکی از پتانسیل های منحصر بفرد این شهرستان زیبا می باشد. درضمن همچنین شهرستان لنگرود از قابلیت بزرگ دیگری مانند سواحل زیبای خزر نیز برخوردار است که مزیت پیشرفت و توسعه این منطقه از استان را هم به لحاظ گردشگر پذیری و هم به لحاظ اقتصاد منطقه ای، ملی و حتی بین المللی به رخ می کشاند و صد البته در کنار این عوامل تولید ثروت، بهره مندی از نیروی انسانی خلاق، منعطف ،متواضع و هوشمند از افضل مزیت هاست.
در ادبیات توسعه همه جانبه به این همه دارایی وثروت خدادادی فرصت های تولید و انباشت ثروت از عوامل موجود و موثر هر اقلیم و منطقه اطلاق می شود که شهرستان لنگرود از آن به خوبی برخوردار است.

نقشه 3-1- نقشه تقسیمات کشوری شهرستان لنگرود به تفکیک بخش و دهستان (1384) با مقیاس 1000000/1

اداره راه و شهرسازی استان گیلان ،1384

3-1-2- تاریخچه شهر لنگرود
نام لنــگرود براي نخســتين بار در سـال ۵۱۲ هـ . ق در متــــون تاريخـــي ذكر شــده اسـت.
آنچه رابینو باقید تاریخ 513 هجری وبه عنوان اولین برخورد خود با نام لنگرود در توابع یاد می کند حادثه زندانی شدن فرامرز بن مردانشاه لنگرودی است که ظهرالدّین مرعشی در تاریخ طبرستان و رویان و مازندران ،تالیف یافته قرن نهم هجری آورده .(سعیدیان ،1360)14
در دوره صفـويان، خصـوصــاً در دوره سلـطنت شـاه عبـاس اول، شهر لنــگرود مـركز حوادث مهمـي بوده ونادر براي سـركوب تا تارهاي شـرق مـازندران و

پایان نامه
Previous Entries تحقیق درمورد تقسیمات کشوری، آذربایجان شرقی، استان فارس، مجلس شورای اسلامی Next Entries تحقیق درمورد شهرستان رشت، تقسیمات کشوری، استان گیلان، فتحعلی شاه