تحقیق درمورد اسکان غیررسمی، مسکن اجتماعی، مدیریت شهری، مسکن روستایی

دانلود پایان نامه ارشد

کمدرآمد و آسیبپذیر.
عملکرد دولت در قبال سرمایهگذاری در بخش مسکن
عدم تشویق سرمایهگذاریدر بخش مسکن، سرمایهگذاری اتلاف منابع تلفی میشود.
پی افکندن نخستین سازمان تامین اعتبار برای مسکن و رهن که مورد حمایت و ضمانت دولت است.
تلاش در جهت ایجاد نظامی که پسانداز را تشویق میکندو وامهای دراز مدت بر خرید و ساخت مسکن در اختیار گروههای کمدرآمد بگذارد.
توسعه کارایی بنیادهای رسمی تامین اجتماعی اعتبار برای مسکن تا امکان ارائه وامها ارزانتر باشد. نگرش انعطافپذیر در قبال وامهای وثیقهای و وامهای کوچک جهت خرید زمین و نوسازی مسکن.
تشویق بنیادهای غیررسمی و مردمی تامین اعتبار و حمایت از آنها برای اراده خدمات به کسانی که نتوانستهاند از بنیادهای رسمی استفاده کنند.

جدول ‏25 :بررسی وضعیت برنامهریزی بخش مسکن در برنامههای عمرانی قبل از انقلاب
برنامه عمرانی قبل از انقلاب
سیاست اتخاذ شده در جهت رفع مشکلات مسکن کمدرآمدها
میزان اعتبارات بخش مسکن
1334 ـ 1327 برنامه اول
کمدرآمدها و اسکان غیررسمی هدف برنامه بخس مسکن نبودهاند.
6 میلیارد ریال (25% کل اعتبارات پیشبینی شده) و طبق برنامه این اعتبار باید صرف ساخت 30 هزار واحد مسکونی در 50 شهر بزرگ گردد.
1341 ـ 1334 برنامه دوم
اساساً به مسئله تولید و عرضه مسکت توجه نشده است.
عدم توجه به بخش مسکن، انجام آمارگیری نفوس و مسکن
1346 ـ 1341 برنامه سوم
کمدرآمدها و اسکان غیررسمی هدف مشخص برنامه مسکن در فصل خانههای ارزان قیمت گشتند. حول سه محور ساخت خانههای سازمانی، خانههای ارزان قیمت و پرداخت وام خرید مسکن یا خانهسازی از طریق بانک رهنی ساخت 3000 واحد مسکونی برای کارمندان دولت و 4000 واحد در تهران و مشهد جهت انتقال زاغهنشینان
4/12 میلیارد ریال اعتبار پیشبینش ده که (98% آن اختصاص یافت) از این میزان 70% به تولید و ساخت ساختمانهای دولتی و 30% به فعالیتهای خانهسازی اختصاص یافت.
1351 ـ 1347 برنامه چهارم
اهدافی مانند تاسیس مسکن بوسیله صاحبان منابع برای کارگران و اولویت سرمایهگذاری دولت در تهیه خانههای ارزان قیمت و پاک کردن زاغهها گسترش یافت.
سهم مسکن افراد کمدرآمد و حاشیهنشینان 38%
8/6 میلیارد ریال معادل 4/1 بودجه کل کشور به بخش مسکن اختصاص داده شد.
1356 ـ 1352 برنامه پنجم
در بخش مسکن به تفصیل بیشتری کمدرآمدها و اسکان غیررسمی مطرح شدند.
سهم مسکن افراد کمدرآمد و حاشیهنشینان 5/49%
8/402 میلیارد و با افزایش قیمت تفا به 925 میلیارد ریال (6/19% کل اعتبار) افزایش یافت بعلاوه 7/7% کل اعتبارات دولتی جهت ساخت 810 هزار واحد مسکونی شهری و 240 هزار واحد مسکونی روستایی
اهداف تحقق یافته در بخش دولتی 40%
اهداف تحقق یافته در بخش خصوصی بیش از
(وزارت مسکن و شهرسازی، 1384: 12ـ8). (مدیریت شهری، 87ـ86)

جدول ‏26 : بررسی وضعیت برنامهریزی بخش مسکن در برنامههای عمرانی بعد از انقلاب
برنامه عمرانی بعد از انقلاب
سیاست اتخاذ شده در جهت رفع مشکلات مسکن کمدرآمدها و اسکان غیررسمی
اهداف کلی
دلایل ناکارایی
نتایج
بعد از انقلاب تا سال 1368
برنامه توسعه مصوب وجود نداشته است. تأسیس سازمان زمین شهری در سال 1361

این سازمان با تقسیم متقاضیان به سه گروه انفرادی، تعاونی و انبوهساز و اعلام شرایطی برای هر یک سعی کرد به واگذاری زمین برای ساخت مسکن نظم دهد.
کنار گذاشتن بخش بزرگی از جامعه از شمول واگذاری زمین، رشد سکونتگاههای غیررسمی در دوره 1365ـ55
برنامه اول توسعه 1372
در بخش سیاستهای کنونی اولویت دادن به تامین مسکن برای اقشار محروم در بخش سیاستهای اجرایی استفاده از ساز و کار نرخ ترجیحی مطرح شد.
پیشبینی ساخت 1582000 واحد مسکونی شهری و 703000 واحد مسکونی روستایی سهم دولت 6% بخش تعاون 8% و بخش خصوصی 86%، ساخت 1/1 میلیون واحد مسکونی و برآورده شدن 67% اهداف کمی برنامه
تعجیل در تدوین برنامه اول و همچنین در اعمال سیاستهای آزادسازی باعث شد که برنامههای تفصیای در مورد کمدرآمدها به مرحله عمل نرسد.
کاهش سهم مسکن کمدرآمدها این امر بر ابعاد اسکان غیررسمی در طول بزنامه افزود و حتی تنشهای اجتماعی سیاسی ایجاد کرد.
تولید و عرضه مسکن استیجاری از 5% در سال 1355 به 9/1% کل واحدهای احداث شده تقلیل یافت.
برنامه دوم توسعه 1378 ـ1374
تکمیل نظام کمکهای اعتباری، قائل شدن واک و کمک به احداث شهرهای جدید و آمادهسازی که این امر مشروط به کاهش سطح زیربنای واحد مسکونی گردید.
تصحیح و تعادل یخشی به بازار مسکن به کمک مسکن حمایت شده (برای میان درآمدها) و به جبران شکست بازار، مسکن اجتماعی (برای کمدرآمدها) در قالب قرارداد اجاره به شرط تملیک
هدف کمی برنامه تولید 2590 هزار واحد مسکونی در طول دوره است که 5% آن یعنی 130 هزار واحد توسط بخش دولتی انجام میگیرد. کل سرمایهگذاری دولت در بخش مسکن 31872 میلیارد ریال است. همچنین 2608 میلیارد ریال سرمایهگذاری غیرمستقیم در قالب کمکهای اعتباری در سه زمین مسکن حمایت شده مسکن اجتماعی وبهسازی مسکن روستایی در اختیار بخش خصوصی و تعاونیها
این برنامه نیز به دلیل شرابط و مقررات حاکم بر آن نمیتوانست اقشار کمدرآمد را پوشش دهد. توجه بیشتر به سازندگان انبوه مسکن اعم از تعاونی و سازندگان خصوصی زمانی که بویژه گروههای کمدرآمد با روش تکسازی ساخت مرحلهای به تهیه سرپناه اقدام میکنند.
شرایط پیشبینی شده برای متقاضیان مسکن اجتماعی نظیر جدیدالتاسیس بودن اشتغال رسمی و خانوادههای مشمول این سیاست را از گردونه خارج میساخت.
ادامه یافتن مشکل مسکن کمدرآمدها و اسکان غیررسمی
(وزارت مسکن و شهرسازی، 1374: 12ـ8). (مدیریت شهری، 1379: 87ـ86)

مهاجرت و اسكان غيررسمي
به دليل ماهيت مهاجرت و اينكه اساساً پديدهاي بين رشتهاي است، انديشمندان مختلف بنا به حوزه تخصصي خود تعاريف متعددي از آن عنوان كرده اند. مهاجرت نوعي از جابهجايي مكاني (كاظمي پور، 1379: 105). است. يكي از جنب ه هاي تجزيه و تحليل جمعيت، به نقل و انتقال سكونتي انسان از مكاني به مكان ديگر مربوط مي شود (نظری، 1373: 66). در ايران در يك صد سال اخير، مهاجر ت هاي روستايي شديد بوده و معضلات آن دامنگير مناطق شهري و روستايي ايران بوده است. از جمله اين معضلات حاشيهنشيني است، تا جايي كه به عنوان يكي از عمدهترين و بغرنجترين معضلات شهری (پارساپژوه، 1381: 161). رخ نموده كه پيوسته نظر برنامهريزان شهري را به خود معطوف ساخته است. اقشار كم درآمد ساكن در مناطق روستايي و شاغل در فعاليت هاي توليدي سنتي به دليل در حاشيه قرار گرفتن اين بخش، راهي شهرها شدهاند و به همين دليل شهرها فرهنگ دوگانهاي يافتهاند و به مانند جزيرهاي ثروتمند در كمربندي سياه از محروميت محصور شدهاند (رباني و همكاران، 1385: 90ـ89). مهاجران روستايي كه به سوي شهرها روانه گشتهاند و براي خود سرپناهي نمييابند (مشهديزاده دهقانی، 1387: 121). با انواع مختلف شرايط ناكافي زندگي (Berger, 2006, 9) و به طور كلي با كمبود يك يا چند تا از شرايط زير مواجه هستند:
1ـ دسترسي به منابع آب سالم،
2ـ دسترسي به تسهيلات بهداشتي مناسب،
۳ـ مناطق زندگي شايسته،
۴ـ كيفيت ساختمان،
5ـ امنیت (Millennium Development Goal Indicators Database, 2006)
رابطه بين مهاجرت، بيكاري و اسكان غيررسمي
بيكاري و مهاجرت بر يكديگر تأثيرات متقابلي دارند، چرا كه از يك سو توزيع ناعادلانة امكانات و خدمات به ظهور بيكاري و نبودن شغل براي افراد جوياي كار منجر مي شود و از سوي ديگر عدم اشتغال به بخش انبوهي از نيروي كار فشار وارد مي آورد و آنها را ناچار مي سازد به منظور رسيدن به حداقل امكانات زندگي، موطن خود را ترك و به دنبال كار به شهرها مهاجرت كنند (ابراهيمزاده، 1380«147). بعد از مهاجرت به شهرها، زاغه ها مناطقي هستند كه مهاجران فقير روستايي اولين خانة ارزان و كوچك شان را در آنجا بنا مي نهند و شروع به جست وجو براي يافتن شغل در همان حوالي مي كنند. به عبارتي، بخش عمدهاي از زاغه ها در همجواري مناطق صنعتي

پایان نامه
Previous Entries تحقیق درمورد اسکان غیررسمی، توسعه شهری، توسعه شهر، توانمندسازی Next Entries منابع و ماخذ تحقیق زیست محیطی، ذهن آگاهی، رفتار شهروندی، رفتار شهروندی سازمانی