تحقیق درباره نام گذاری

دانلود پایان نامه ارشد

تربیومس
درصد بیومس ایده آل در این مرحله باید 26-23 باشد.
در صورت پایین بودن مقدار بیومس از حد مجاز بیان شده، باید ارلن مورد نظر را با شرایط قبلی در شیکر انکوباتر قرار داد تا به حد مجاز برسد. اما در صورت بیشتر بودن مقدار بیومس از حد مجاز، محیط کشت را دور ریخته و آزمایش مجددأ تکرار می‌گردد.
در پایان آزمایشات، هر کدام از ارلن ها که چهار معیار ذکر شده را در حد مناسب و ایده آل داشته باشد به عنوان مایه تلقیح برای مرحله بعد انتخاب می‌شود. اگر هیچ کدام از ارلن ها شرایط مناسب را نداشته باشند، کل آزمایش باید مجددأ انجام شود(3و18).

3-4-2-1-3)بررسی محیط‌های کشت از لحاظ آلودگی ( Contamination test )
برای بررسی محیط کشت از لحاظ آلودگی و شکل میسلیومی می‌توان از روشهای مختلف رنگ آمیزی میکروارگانیسم ها استفاده کرد.
به تجربه ثابت شده است که میکروارگانیسم‌های مختلف و حتی قسمت‌های مختلف سلول آنها، میل ترکیبی متفاوتی با رنگ‌های گوناگون دارند، لذا با توجه به این خاصیت، ممکن است برای رنگ کردن میکروارگانیسم‌ها، تواما از چند رنگ و یا رنگ آمیزی متوالی با رنگ‌های مختلف استفاده نمود.
از معمولترین روشهای رنگ آمیزی علاوه بررنگ آمیزی ساده، به روش گرم نیز می‌توان اشاره نمود.
ترکیبات شیمیایی که برای رنگ‌آمیزی باکتری‌ها بکار می‌روند، dye، نامیده می‌شوند. هدف از رنگ آمیزی باکتریها، قابل مشاهده‌تر کردن آنها در زیر میکروسکوپ می‌باشد.
بطور کلی رنگ‌های مورد استفاده، اسیدی یا بازی می‌باشند. رنگ‌های اسیدی همچون فوشین و ایوسین ، تمایل زیادی به جذب در قسمت‌های بازی سلول را دارند که این به علت اجزاء سیتوپلاسمی سلول است که طبیعتا قلیایی‌تر می‌باشند. در مقابل رنگ‌های بازی همچون کریستال ویوله، متیلن بلو و سافرانین تمایل زیادی برای قسمت‌های اسیدی را دارند و سطح سلول باکتری، به علت اینکه تعداد زیادی از آمینواسیدها ساختمان دیواره سلول را تشکیل می‌دهند و گروه های کربوکسیل (COOH) قسمت اسیدی آمینواسیدها است، اسیدی می‌باشند(4).
ما در آزمایشات خود برای بررسی آلودگی در محیطهای کشت، از روش رنگ‌آمیزی گرم استفاده کردیم. این روش رنگ آمیزی یکی از اولین آزمایشات افتراقی یا تشخیص باکتریها است. در این روش رنگ‌آمیزی از کریستال ویوله به عنوان رنگ ابتدائی و سافرانین به عنوان رنگ برگرداننده یا رنگ ثانویه و همچنین از ماده دیگری تحت عنوان تثبیت کننده رنگ، که در آزمایشات ما محلول ید (لوگل) می‌باشد استفاده می‌گردد.
به طور کلی ارگانیسم‌هایی که در برابر رنگ مقاومت کرده و کمپلکس ید – کریستال ویوله را حفظ می‌کنند در زیر میکروسکوپ به رنگ کریستال ویوله ( آبی مایل به بنفش ) دیده شده و گرم مثبت خوانده می‌شوند.
در مقابل، ارگانیسم‌هایی که در اثر رنگبری کمپلکس ید – کریستال ویوله آنها شسته شده و رنگ سافرانین ( قرمز) را به خود گرفته‌اند گرم منفی خوانده می‌شوند(24).
لازم به ذکر است که باکتری Saccharopolyspora erythraea که در این پروژه از آن برای تولید اریترومایسین استفاده می‌شود، از نوع گرم مثبت است.

3-4-2-2) مرحله تخمیر
ترکیبات محیط‌کشت این مرحله به گونه‌ای است که بیشتر موجب تولید آنتی‌بیوتیک می‌گردد تا تولید بیومس.
در این مرحله عوامل تحریک کننده تولید آنتی بیوتیک نیز به محیط کشت اضافه می‌شود.
در تهیه محیط‌کشت مرحله تخمیر نیز، کربنات کلسیم طبق روش ذکر شده در قسمت (2-1-) آماده می‌شود.

جدول (3-4): محیط کشت مرحله تخمیر(18)
مقدار ماده استفاده شده
ماده استفاده شده
g30
Soy bean meal
g40
White dextrine
g30
Starch
g2
(NH4)2SO4
g 15/0
NH4)2HPO4)
g10
CaCO3
g50
Rape-seed oil
ml 1000
Distilled water

برای ساخت این محیط نیز ابتدا CaCO3‍‍‍ مورد نیاز را مانند حالت قبل آماده کرده و سایر مواد را وزن کرده و به آن اضافه می‌کنیم. در این مرحله غلظت های مختلف اوره به محیط تخمیر اضافه شده و به مدت یک ساعت روی همزن – گرمکن مغناطیسی قرار می‌دهیم تا مواد کاملا یکنواخت شوند.
pH محیط با استفاده از NaOH 20 درصد و یا HCL روی عدد 1± 8/6 تنظیم می‌شود.
ارلن‌هایی به حجم 1000 میلی‌لیتر آماده کرده به میزان 90 میلی‌لیتر از محیط ساخته شده در هر کدام از ارلن‌ها ریخته و سر آنها را با بالشتک پنبه‌ای می‌پوشانیم. سپس آنها را در اتوکلاو قرار داده تا کاملا استریل شوند.
از بهترین ارلن انتخاب شده در مرحله بذردهی برای برداشت مایه تلقیح استفاده می‌گردد. برای این کار، زیر هود میکروبی و در کنار شعله به اندازه 5 تا 10 درصد حجم محیط کشت تخمیر به ارلن‌ها تلقیح می‌کنیم. سپس آنها را به مدت 12 روز در شیکر انکوباتور با دمای 33 درجه سانتی‌گراد و دور rpm 220 قرار می‌دهیم(18).

3-5) میزان اوره اضافه شده به محیط‌کشت تخمیر
در این پژوهش، اثراستفاده از غلظت‌های مختلف کنجاله سویا و جایگزینی آن با منبع اوره در میزان تولید اریترومایسین بررسی شده است.

3-5-1) اوره
اوره (Urea) یا کاربامید(carbamide) یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی (NH2)2CO می‌باشد. این مولکول دارای دو گروه آمین (-2NH) باقیمانده ‌است که به یک گروه کربونیل (- CO -) که گروهی عملکردیست، اتصال می‌یابد.

اوره، در متابولیسم ترکیبات حاوی نیتروژن در بدن حیوانات نقش مهمی ایفا می‌کند و در عین حال، ماده اصلی حاوی نیتروژن، در ادرار پستانداران به شمار می‌آید.این ترکیب، سخت، بی رنگ، بی بو (گر چه آمونیاکی که در حضور آب از آن حاصل می‌شود و شامل بخار آب موجود در هوا نیز می‌باشد، دارای بوی تندی است) است، نه اسیدی است و نه قلیایی، بسیار محلول در آب و نسبتا غیر سمی می‌باشد، از اوره به صورت گسترده‌ای در کودهای شیمیایی به عنوان یک منبع غنی و مناسب نیتروژن استفاده می‌شود.

اوره همچنین یکی از مواد اولیه مهم در صنایع شیمیایی است. سنتز و به وجود آوردن این ترکیب آلی از یک پیش ساز غیرآلی یا معدنی، توسط فریدریش وهلر Friedrich Wöhler در سال ۱۸۲۸، نقطه عطف بسیار مهمی در توسعه و پیشرفت دانش شیمی محسوب می‌شود.

کلمات اوره و کاربامید، همچنین برای نامیدن یک طبقه خاص از مواد و ترکیبات شیمیایی که در همان گروه عملکردی RR’-CO-RR مشترک هستند نیز به کار می‌رود. بدین معنا که یک گروه کربونیل به دو آمین آلی باقیمانده متصل شده‌است. بعنوان مثال در این مورد می‌توان به: کاربامید پراکساید، آلانتوئین allantoin و هیدانتوئین hydantoin اشاره نمود. اوره‌ها وابستگی نزدیکی با بیورت‌هاbiurets دارند و ساختمان شیمیایی آنها، مربوط و مرتبط با ساختارآمیدها amides، کاربامات‌ها carbamates، دی ایمیدها diimides، کاربودیمیدها carbodiimides و تیوکاربامیدها thiocarbamides می‌باشد(21).

شکل (3-4): فرمول شیمیایی و عکسی ازاوره

جدول (3-5): خصوصیات اوره

اوره

 

خصوصیات
فرمول مولکولی
CH4N2O1
جرم مولی
60.06 g mol-1
شکل ظاهری
White solid
چگالی
1.32 g/cm3
دمای ذوب
‎133-135 °C
محلول در آب
107.9 g/100 ml (۲۰ °C)

167 g/100ml (40 °C)

251 g/100 ml (60 °C)

400 g/100 ml (80 °C)
محلول
50g/L ethanol, 500g/L glycerol
خاصیت بازی (pKb)
pKBH+ = 0.18
ساختار
قطب‌ها
4.56 D
خطرات
برگه داده‌های ایمنی ماده
JT Baker
EU Index
Not listed
دمای اشتعال
Non-flammable
LD50
8500 mg/kg (oral, rat)

جدول(3-6): آنالیز اوره

Granular Urea at ghadir petrochemical complex
ANALYSIS
RESULT
((min nitrogen content
46 wt %
moisture(max.)
0/3 wt %
biuret(max.)
0/8 wt %
Formaldehyde (max.)
0/55 wt%
(.Crushing Strength (min
3/5 kg(Dia:3/15 mm)
Average Diameter 3 mm
Size Distribution 90 wt% (min)
2 to 4 mm
PH (10% solution at 20deg. C)
(expected(8.5-9.5
Angle of repose deg.D
27-30 (expected)
Bulk Density g/lit (Loose/Tapped)
750/760 (expected)
Dust (less than 0/55 mm)
0/2 wt% (expected)
Impact Resistance
To be given lated
Temperature (deg.C)max.
48

3-6) تجهیزات مورد استفاده در آزمایشات
تجهیزات مورد استفاده در این آزمایش شامل میکروسکوپ نوری ، pH متر ، دستگاه اتوکلاو ، دستگاه سانتریفیوژ ، دستگاه شیک فلاسک و دستگاه اسپکتروفتومتری می باشند.
3-7) روش تهیه سوسپانسیون اسپوری
برای تهیه سوسپانسیون اسپوری، روی سطح محیط کشت اسپوریزاسیون را به وسیله تویین 80 استریل شده می‌شوییم تا سوسپانسیونی از اسپور تهیه شود که در این حالت اسپورها به صورت توده‌های متراکم در سوسپانسیون ظاهر شوند .

شکل (3-5): روش تهیه سوسپانسیون اسپوری
همچنین به منظور اینکه در سوسپانسیون تنها اسپور داشته باشیم می‌توان با استفاده از یک پیپت یا سر سمپلر که سر آن پنبه قرار داده شده در شرایط استریل از سوسپانسیون برداشت که در این حالت تنها اسپورها از پنبه عبور کرده و میسلیومها و لخته های آگار از آن عبور نمی‌کند. سپس با استفاده از یک پنس استریل پنبه را از سر پیپت برداشته و سوسپانسیون اسپوری را در ظرف استریل جدایی می‌ریزیم (12).

شکل (3-6): نمونه ای از سرسمپلر فیلتر دار

3-8) روش سنجش غلظت اریترومایسین در نمونه های تخمیری
برای سنجش غلظت اریترومایسین تولید شده می‌توان از Bioassay ، HPLC ،TLC و یا اسپکتروفتومتری استفاده کرد. در ابتدا به توضیح مختصری در مورد هریک از روشهای ذکر شده می‌پردازیم.

3-8-1) روش HPLC
کرواتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) از جمله تکنیک های جداسازی (Separation) مرسوم در بسیاری از علوم است. در اینجا ابتدا به تاریخچه ای از کروماتوگرافی، اصطلاحات و روابط آن اشاره می کنیم:

3-8-1-1) مقدمه ای برکروماتوگرافی:
کروماتوگرافی لغتی یونانی به معنی رنگ‌نگاری است که ترکیبی از دو واژه “کروما” به معنی رنگ و “گروفین” به معنی نوشتن است. در سال ۱۹۰۳ برای اولین بار از این روش جداسازی مواد رنگی استفاده شد که این کار توسط میخائیل‌سوئت انجام گرفت.او از این تکنیک برای جداسازی رنگدانه‌های مختلف گیاهی مانند کلروفیل‌ها و گزانتوفیل‌ها استفاده کرد اما امروزه از این روش برای جداسازی مواد بی‌رنگ چون گازها استفاده می‌شود. یکی از مهمترین و پرکاربردترین روش‌های جداسازی مواد در آزمایشگاه، کروماتوگرافی است و در مواقعی که جداسازی به روش‌های دیگر ناممکن است به راحتی می‌توان از این روش استفاده کرد، زیرا اختلافات‌های جزئی موجود در رفتار اجسام باعث تسهیل جداسازی در جریان عبور آن‌ها از یک سیستم کروماتوگرافی می‌شود‌. این روش بسیار ساده و سریع است به طور مثال آزمایشی که ممکن است با استفاده از روش ستون تقطیر چندین روز به طول بینجامد می‌تواند به کمک کروماتوگرافی در عرض زمانی بسیار کوتاه انجام گیرد، وسایل مورد لزوم آن نیز ارزان قیمت است(60).
روشهای کروماتوگرافی بر پایه دو مفهوم کلی دسته بندی می‌شوند: در روش اول، جداسازی بر اساس مفاهیم فیزیکی صورت گرفته و شامل دو گروه کروماتوگرافی ستونی (Column) و کروماتوگرافی سطحی است.
اساس نام گذاری در دسته بندی دوم که مرسوم‌ تر است، نوع فاز متحرک، فاز ساکن و همچنین نوع تعادل ایجاد شده بین دو فاز است. این دسته شامل دو گروه کلی کروماتوگرافی مایع (فاز متحرک مایع می‌باشد) و کروماتوگرافی گازی (فاز متحرک گاز) است.
اساس کروماتوگرافی، جذب سطحی مواد و توزیع آنها در دو فاز می‌باشد. یکی از فازها ثابت و فاز دیگر متحرک است که نمونه مورد‌نظر در فاز متحرک جدا می‌شود. فاز ثابت یا جامد است و یا مایع و فاز متحرک یا مایع است و یا گاز. اگر فاز ثابت، جامد و فاز متحرک، مایع باشد، به آن کروماتوگرافی مایع ـ جامد (LSC )گویند. اگر فاز متحرک، گاز و فاز ثابت، جامد باشد، به آن کروماتوگرافی گاز – جامد (GSC) گویند. اگر فاز متحرک، مایع و فاز ثابت نیز مایع

پایان نامه
Previous Entries تحقیق درباره g، اسپورزایی، 9/6، بذردهی Next Entries تحقیق درباره بیوتکنولوژی، مواد معدنی، زیست محیطی