تحقیق درباره مسئولیت مدنی، مسئولیت محض، خون آلوده

دانلود پایان نامه ارشد

همجنسباز تشكيل می دهند.
در ابتدا به غلط تصور میشد این بیماری مخصوص کشورهای غربی است ولی با شیوع سریع آن در آفریقا وامریکاي جنوبی و آسیا مشخص شد که این بیماری هیچ نژاد و کشور و سنی را در امان نخواهد گذاشت.اولین مورد آلودگی در ایران مربوط به یک کودک هموفیلي بود که با درگیری میزبانان اصلی(معتادان تزریقی)به یک اپیدمی متمرکز تبدیل شد.از زمان الوده شدن فرد به این ویروس تا زمان مرگ ناشی از ان،ممکن است بین 5 تا 20 سال طول بکشد.
اين ويروس مقاومت و پايدارى كمی در محيط خارج از بدن دارد و اين امر سبب میشود تا با اطلاع درست از راههاى انتقال بيمارى و رعايت نكات بهداشتی از گسترش بيشتر بيمارى جلوگيرى نمود.
ایدز مخفف این کلمات میباشد:
A(acquired)اکتسابی
D(deficiency)ایمنی
S(syndrome)علائم
ایدز به معنی سندرم نقص ایمنی اکتسابی می باشد.براساس علائم آزمایشگاهی،زمان ورود ویروس ایدز به بدن دو دوره دارد:
الف)دوره آلودگی:در این دوره علی رغم وارد شدن ویروس به بدن هیچ علامت بالینی مشهود نیست این دوره به طور کلی شامل دو مرحله اساسی است:
1.مرحله پنجره که در این دوره علی رغم ورود ویروس به بدن هیچ علامت بالینی وجود ندارد و ممکن است از دو هفته تا 16 ماه ادامه یابد و به همین خاطر به ان دوره پنجره گفته می شود.
2.مرحله الودگی که این دوره ممکن است 5 تا 20سال طول بکشد به عبارتی الودگی فرد از نظر آزمایشگاهی قابل تشخیص است اما علائم بالینی ندارد.
ب)دوره بیماری:کاهش تدریجی نیروی دفاعی و ایمنی سلولی در فرد آلوده باعث می شود تا فرد آلوده وارد مرحله ظهور علائم بالینی و بیماری ایدز گردد.بعضی از مهمترین بیماریهای مرتبط با ایدز عبارتند از عفونتهای فرصت طلب،بعضی از انواع سرطانها مانند سرطان گردن،رحم و اختلالات سیستم عصبی که ممکن است باعث زوال عقل،گیجی و از دست دادن حافظه گردند(مایکل،1382:14).این ویروس در مبتلایان به ایدز و افرادی که دچار کاهش ایمنی بدن هستند میتواند موجب التهاب سلولهای حساس به نور در پشت چشم و در نتیجه کوری شود(دزفولی،179:1379).
ایدز در ايران كه در سالهاى آغاز همه گيرى فقط از طريق دريافت خون و فرآورده الگوى انتقالهاى خونى آلوده بوده،در طول پانزده سال اخير دچار تغييرات شده است بطورى كه بتدريجميزان آلودگى از طريق آميزش جنسى افزايش يافته است. اين الگو از سال 75 كه اپيدمى آلودگىدر ميان زندانيان كشور شروع شد و عمدتاَ آن دسته از معتادان تزريقى كه براى مصرف موادمخدراز سرنگ مشترك استفاده نموده اند موجد آن بودند،علاوه بر زنگ خطر آميزش،زنگ خطراعتياد تزريقى را نيز به صدا درآورد.
سه راه اصلى انتقال اين ويروس عبارتست از:
1.تماس جنسى چه به صورت هتروسكچوال (تماس جنسى مرد-زن) و چه به صورت هموسكچوال(همجنس بازي) سبب انتقال بيمارى مى شود.رابطه جنسی یکی از غرایز اصلی برای بقاء بشر است ولی می تواند راهی برای ورود عوامل بیماری زا باشد.تا کنون حدود بیست نوع بیماری شناخته شده اند که می توانند از طریق تماس جنسی سرایت کنند. از این میان می توان ایدز، سوزاک، سیفلیس، تبخال تناسلی و … را نام برد.
2.تماس با خون و وسايل آلوده به ويروس ايدز
3.انتقال از مادر به كودك
2-1-2:هپاتیت
هپاتیت به التهاب نسج کبد اطلاق میشود.که در اثر عوامل متعددی چون داروها،ویروسهاو …ایجادمیگردد.از مهمترین ویروس های مسبب هپاتیت می توان به انواع
اشاره کرد. E وD و C و B و A
2-1-2-1:هپاتیت A
هپاتیت A یک بیماری خوشخیم است که معمولا خود به خود بهبود می یابد.این نوع از هپاتیت بیشتر در اطفال دیده میشود.علائم آن عمدتا خفیف بوده و شامل بی اشتهایی،تهوع و استفراغ،درد در قسمت بالا و راست شکم،ادرار تیره رنگ و زردی می باشد.این بیماری عمدتا از طریق آب و غذا و موادخوراکی منتقل می شود به همین دلیل اهمیت چندانی در انتقال خون ندارد.
2-1-2-2:هپاتیت B
مورد بعدی،خون الوده به ویروس هپاتیت B است.هپاتیت B از نطر علائم بالینی شبیه هپاتیت E است.ولی می تواند مزمن شده و به عوارض وخیم و کشنده ای منجر شود.هپاتیت بی مجموعه ای از بیماری های کبدی با علل و شدت مختلف است که با التهاب هایی که حداقل 6ماه تداوم داشته باشد،مشخص می شود.این ویروس تقریبا در تمام مایعات بدن انسان وجود دارد يكى از مهمترين راههاى انتقال ويروس تماس غشاهاى مخاطى يا زير جلدى با خون و سرم ا فراد مبتلا می شود. راه ديگر انتقال از مادر به نوزاد (بويژه در سه ماه سوم باردارى،موقع وضع حمل و دو ماه اول تولد میباشد).خوشبختانه واکسن این نوع از هپاتیت موجوداست.
2-1-2-3:هپاتیت C
از دیگر مصادیق خون های آلوده خون آلوده به هپاتیت C است.لغت هپاتيت به معنى “التهاب كبد “مى باشد. اين كلمه يك مفهوم كلى است و در برگيرنده عوامل متعددى از قبيل عوامل ويروسى،سمى،دارويى و.. است كه مى توانند سبب ايجاد آسيب در كبد شوند. از اين ميان هپاتيتى كه توسط عوامل ويروسى ايجاد مى شود،در انتقال خون مهم است زيرا اين عوامل ويروسى،قابل انتقال از طريق خون و فرآورده هاى آن مى باشد.
ویروس هپاتیت Cعمدتا از طریق تماس با خون آلوده قابل انتقال است.اين ویروس علاوه بر خون در دیگر مایعات بدن نیز یافت می شود که شامل:ترشحات دستگاه تناسلی،ادرار،بزاق،اشک و …نیز وجود دارد.البته انتقال از طریق این مایعات به ندرت گزارش شده است.تماس جنسی راه دیگر انتقال این ویروس می انتقال ويروس از طريق تماس جنسى حفاظت نشده و در روابط طولانى
مدت (در زوج ثابت جنسى كه يكى از آن دو مبتلاست) بيشتر است البته در صورت وجود بيماریهمزمان (مثل سيفليس،سوزاك) درتماسهاى كوتاه مدت نيز امكان انتقال اين ويروس وجوددارد.امكان انتقال از مادر به كودك نيز وجود دارد ولى اين خطر اندك است.انتقال ويروس از مادر به كودك در موقع باردارى،وضع حمل و شيردهى صورت مى گيرد. البته خطرانتقال از راه شير دهى بقدرى كم است كه اين خطر مختصر دليلى براى منع بچه دار شدن يا شیر دادن وجود ندارد.انتقال خون که در 10 سال گذشته روش قابل توجهی در سرایت این ویروس است،هم اکنون نقش مهمی در این امر ندارد و به ندرت از طریق تزریق خون فرد به این ویروس آلوده شود.با به کار بردن روشهای بسیار دقیق و حساس شناسایی ویروس،این خطر تقریبا نزدیک به صفر شده است.اغلب افرادی که در اثر انتقال خون،به این ویروس الوده شده(از جمله افراد مبتلا به تالاسمی و هموفیلی که به طور مکرر خون یا فاکتورهای تغلیظ شده دریافت می کنند)مربوط به سالهای قبل از شناسایی این ویروس می باشند.تحقیقات حهت ساختن واکسن این بیماری در حال انجام است که می تواند قدم مثبتی برای کاهش شیوع بیماری باشد.
2-1-2-4:هپاتیت DوE
هپاتیت D عمدتا به دنبال و همزمان با هپاتیت B ظاهر می شود و به عنوان یک عارضه هپاتیت B شناخته می شود.در مورد هپاتیت Eهم باید گفت که این نوع هپاتیت یک عفونت حاد است ولی خوشبختانه به خودی خود برطرف میشود.
2-2: اشخاص مسئول درانتقال خون
بزرگترین منبع حقوق مدنی ایران،فقه اسلامی و حقوق رومی ژرمنی می باشد،که سرچشمه آن در حقوق رم است.علاوه بر آن حقوق فرانسه نیز در حقوق کشور ما تاثیر بسیاری دارد.در پروسه انتقال خون به بیمار عوامل مختلفی دخیل هستند.نخستین عاملی که در این امر دخالت دارد و به طور معمول ممکن است سبب محسوب شود سازمان و یا مراکز انتقال خون است که وظیفه تهیه و توزیع فرآورده های خونی را به عهده دارد.همچنین پزشک و یا مراکز درمانی که بیمار در آنجا بستری بوده و خون آلوده در آنجا به او تزریق شده است.به علاوه هنگامی که فردی به سبب وقوع حادثه ای که در نتیجه تقصیر دیگری ایجاد شده است(مثل حادثه رانندگی)مجروح شده و نیاز به عمل جراحی و متعاقب آن انتقال خون پیدا کند و در اثر این انتقال مبتلا به بیماری مي شود، مسئولیت عامل حادثه هم به عنوان یکی از اسباب مطرح می شود.علاوه بر اینها اگر تهیه و ارائه فرآورده های خونی را صورتی از خدمت عمومی بدانیم دولت را نیز می توان مسئول دانست.در علم حقوق اشخاص به دو دسته تقسیم میشوند:
اشخاص حقیقی مسئول و اشخاص حقوقی مسئول.در اینجا شرایط و حدود هرکدام از این عوامل را بررسی می کنیم:
2-2-1:اشخاص حقیقی مسئول
2-2-1-1:مسئولیت پزشک
مسئولیت مدنی پزشکان یکی از مباحث مهم حقوق مسئولیت مدنی است که آرای مختلفی را به خود اختصاص داده است.در خصوص مسئولیت مدنی پزشک قانون مدنی و قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 ساکت است لیک تا قبل از به تصویب رسیدن قانون دیات در سال 1361،مسئولیت پزشک از قواعد عمومی مسئولیت مدنی پیروی می کرد و مطابق قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 مبنای تقصیر مورد نظر قرار داده شده بود،در این مورد نیز قابل اعمال بود.باید خاطر نشان کرد که در حقوق تطبیقی مسئولیت مدنی پزشک مبتنی بر نظریه تقصیر است و پزشک را درصورتی مسئول و ملزم به جبران خسارت وارده می دانند که تقصیر او اثبات شده باشد.در قانون مجازات اسلامی 1375 به پیروی از فقهای امامیه ظاهرا مسئولیت محض یا بدون تقصیر پزشک را پذیرفته بودند که به نظر قابل انتقاد می آید.
ماده 319 قانون مجازات اسلامی 1375چنین مقرر میداشت «هرگاه طبیبی،گرچه حادق و متخصص باشد در معالجه هایی که شخصا انجام می دهد یا دستور آن را صادر می کند،هرچند با اذن مریض یا ولی او باشد،باعث تلف جان،نقص عضو یا خسارت مالی شود ضامن است».این ماده هم شامل اتلاف و هم تسبیب می شود به این صورت که عبارت «شخصا انجام می دهد»قاعده اتلاف و عبارت«دستور آن را صادر می کند» قاعده تسبیب را بیان می کند.به نظر می رسد از انجایی که در این ماده از تقصیر حرفی به میان نیامده،مسئولیت محض یا بدون تقصیر را می توان استنباط کرد.این ماده پزشک را چه در علم و عمل چه ماذون از سوی مریض یا ولی باشد یا نه،در هر صورت ضامن می داند.
مطابق آنچه گفتیم مسئولیت پزشک با توجه به ظاهر قانون مسئولیت محض یا بدون تقصیر است.حال که مقتضای مصلحت اجتماعی این است که پزشک فقط در صورت ارتکاب تقصیر مسئول باشد تا پزشکان با رعایت موازین پزشکی،بدون نگرانی از مسئولیت به معالجه بیماران بپردازند.حال اگر بدون اثبات تقصیر و به مجرد ورود خسارت به بیمار که مستند به عمل پزشک است،او را مسئول بدانیم،پزشکان از انجام کارهای بزرگ پزشکی باز می مانند و این خود مانعی برای پیشرفت علم پزشکی و به زیان جامعه است.
با پیشرفت های چشمگیر علم پزشکی اگرچه بسیاری از بیماری ها قابل علاج شدند،ولی سبب شد که با خطرناکتر شدن اعمال پزشکی ،این حوادث افزایش یابد.به این صورت که در بسیاری موارد این حوادث ناشی از تقصیر شخص پزشک نیست مثلا فرد برای همیشه فلج می گردد و …در این موارد نظام سنتی مسئولیت مدنی نمی تواند پاسخگو باشد،که این امر باعث تحول قوانین مسئولیت مدنی شد.مسئولیت پزشک در برابر بیمار را می بایست در دو وجه بررسی کرد.یکی اینکه پزشک مسئولیت و تعهد دارد بیمار را معالجه کند و دیگری اینکه در جریان این معالجه باید تلاش کند که زیان جدیدی به او وارد نکند.تعهد پزشک در نظامهای سنتی از نوع تعهد به وسیله و بر مبنای تقصیر بود.پزشک متعهد به درمان قطعی بیمار نیست بلکه تعهد کرده که او را بر اساس داده های مسلم علمی مداوا کند.در این میان تعهد مطلع کردن بیمار به خطرهای عمل جراحی یا درمان را از تعهدات پزشک و عدم اجرای این تعهد را به نوعی تقصیر دانسته که اثبات آن را بر عهده بیمار قرار داده است. که همانطور که گفتیم،با پیشرفت علم و فن آوری مسئولیت نوعی پزشک و تعهد به نتیجه در موارد خاص و استثنایی پذیرفته شد و به عنوان قاعده ای کلی و عام مورد پذیرش قرار نگرفت.
به این معنا که در موارد خاص پزشک متعهد است در جریان عمل پزشکی ایمنی بیمار را تامین کند و اگر بیماری او را تامین نمی کند،حداقل زیانی نیز به او وارد نکند.انتقال خون آلوده یکی از مواردی است که در آن مسئولیت نوعی پزشک پذیرفته شده است.(کاظمی،154:1390).
با تمام توضیحات پیش گفته باید گفت که،قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 مسئولیت محض و بدون تقصیر را در مورد پزشک نپذیرفته و از نظریه تقصیر پیروی کرده است.ماده

پایان نامه
Previous Entries تحقیق درباره مسئولیت مدنی، قانون مدنی، مواد مخدر Next Entries تحقیق درباره زیان دیده، جبران خسارت، رویه قضایی