تحقیق درباره سديم، ريشه، همبستگي، افزايش

دانلود پایان نامه ارشد

را از 83/0 در گياهان شاهد به 72/0 در برگ هاي بالايي و 70/0 در برگ هاي پاييني در پايه GF677 و رقم سهند، کاهش داد. بر اين اساس، کاهش ياد شده نشانه تنش مخرب در گياهان مذکور است. در بسياري از گونههاي گياهي زماني كه Fv/Fmدر حد 83/0 باشد، به اين مفهوم است كه تنشي برگياه وارد نشده است و لذا مقادير كمتر، حاكي از وجود تنش در گياهان است [Maxwell and Johnson, 2000].
نتايج حاصل از همبستگي بين محتواي سديم و کلر با صفات بيوشيميايي اندازهگيري شده در اين تحقيق نشان داد، محتواي سديم و کلر برگ با محتواي پرولين داراي همبستگي مثبت معنيداري در سطح 1% و با محتواي فنل و ظرفيت آنتي اکسيدانتي برگ داراي همبستگي مثبت معنيداري در سطح 5% بود. اين نتايج نشان ميدهد، ژنوتيپهاي مطالعه شده در اين تحقيق، از طريق افزايش محتواي پرولين، فنل کل و ظرفيت آنتي اکسيدانتي با اثرات مخرب تنش مقابله ميکردند.
گزارش شده است بيش از 70 درصد ترکيبات آميني توليد شده در زمان تنش شوري را پرولين تشکيل ميدهد. در واقع پرولين مهمترين ترکيب آميني تجمع يافته در گياهان در زمان وقوع تنش شوري ميباشد و به نظر ميرسد تجمع ساير ترکيبات آميني در زمان تنش شوري، اهميت کمتري داشته باشد .[Karamanos, 1995] اسموليتها از جمله پرولين در زدودن ROS فعال هستند و منجر به حفاظت بهتر از سلولها مي شوند. تجمع اين ترکيبات در گياهان باعث تنظيم اسمزي در داخل گياه شده و با جلوگيري از کاهش آب گياه و با کمک به جذب بيشتر آب از خاک در حفظ فتوسنتز و رشد گياه موثرند[Mohajan and Toteja, 2005] . همچنين گزارش شده است، ترکيبات فنلي به عنوان يكي از مكانيسمهاي دفاعي غير آنزيمي درگياهان نقش اساسي داشته و به عنوان يكي از شاخصهاي حساس به تغييرات محيطي و همچنين يكي از نشانگرهاي بيوشيميايي دفاعي گياه در برابر تنشهاي محيطي مطرح ميباشد ] [Boudet, 2007; Vogt, 2010.
همچنين، نتايج حاصل از همبستگي بين محتواي سديم و کلر با صفات بيوشيميايي اندازهگيري شده در اين تحقيق نشان داد، محتواي سديم و کلر برگ با محتواي قندهاي نامحلول داراي همبستگي مثبت معنيداري در سطح 1% بود. اين نتايج نشان ميدهد، افزايش غلظت سديم و کلر در برگهاي ژنوتيپهاي مطالعه شده، از طريق جلوگيري از تخريب و هيدروليز مولکولهاي درشتتر نظير نشاسته و تبديل آنها به ترکيبات قندي نظير ساکاروز و بعد به مولکولهاي کوچکتري مانند گلوکز و فروکتوز موجب افزايش غلظت قندهاي نامحلول در برگها شدند. علاوه بر مکانيسم فوق، افزايش غلظت سديم و کلر در برگها از طريق کاهش و توقف رشد رويشي در اثر کاهش رطوبت و کاهش جذب آب نيز، موجب افزايش بيشتر غلظت قندهاي نامحلول در برگها شدند.
نتايج نشان داد، محتواي سديم و کلر برگ داراي همبستگي مثبت معنيداري با محتواي مالون دي آلدئيد و ساير آلدئيدها در سطح 1% بود. اين نتايج نشان داد که با افزايش غلظت سديم و کلر در برگها، محتواي مالون دي آلدئيد و ساير آلدئيدها نيز به طور معنيداري افزايش يافتند.
گزرش شده است، اسيدهاي چرب غير اشباع (PUFA) از مهمترين ترکيبات ليپيدهاي غشاء هستند که در برابر پراکسيداسيون بسيار آسيبپذير هستند. يکي از اصليترين اثرات تخريبي و مضر ROS ها، توانايي آنها براي شروع واکنشهاي زنجيرهاي اکسيداتيو اسيدهاي چرب غيراشباع است که منجر به پراکسيداسيون ليپيدها و تخريب غشاء ميشود [Zhang and Kirkham, 1996].
بر اساس نتايج به دست آمده، محتواي سديم و کلر برگ داراي همبستگي مثبت معنيداري با محتواي پراکسيدهيدروژن برگ در سطح 1% بود. اين نتايج نشان داد که با افزايش غلظت سديم و کلر در برگها، محتواي پراکسيدهيدروژن برگ به طور معنيداري افزايش يافت. گزرش شده است، پراکسيد هيدروژن براي سلولهاي گياهي بخصوص اندامک کلروپلاست بسيار سمي است و در غلظتهاي خيلي پايين، باعث ممانعت از فعاليت آنزيمهاي چرخه کلوين خصوصاً آنزيمهاي داراي گروه سولفيدريل مثل گليسرآلدئيد 3-فسفات دهيدروژناز و فروکتوز 1 و 6 بيسفسفاتاز ميگردد [Pan et al., 2006, Takeda et al., 1995].
نتايج حاصل از همبستگي بين محتواي سديم و کلر با غلظت عناصر غذايي اندازهگيري شده در برگ و ريشه نشان داد، محتواي سديم و کلر برگ با محتواي سديم و کلر ريشه، نسبت سديم به پتاسيم برگ و ريشه، سديم به کلسيم برگ و ريشه، سديم به منيزيم برگ و ريشه و سديم به فسفر برگ و ريشه داراي همبستگي مثبت معنيداري در سطح 1% بود. همچنين محتواي سديم برگ با محتواي نيتروژن برگ، کلسيم برگ و ريشه، منيزيم برگ، روي برگ و فسفر برگ داراي همبستگي منفي معنيداري در سطح 1% بود. همچنين، محتواي کلر برگ با محتواي نيتروژن برگ و کلسيم ريشه داراي همبستگي منفي معنيداري در سطح 1% و با کلسيم برگ، منيزيم برگ، روي برگ، فسفر برگ و مس ريشه داراي همبستگي منفي معنيداري در سطح 5% بود. اين نتايج نشان ميدهد، افزايش غلظت سديم و کلر در برگها موجب کاهش ميزان تجمع نيتروژن، پتاسيم، کلسيم، منيزيم، فسفر و روي در برگها ميشود. کاهش ميزان تجمع نيتروژن در برگها تحت شرايط تنش شوري ناشي از اثر آنتاگونيسي يون كلر درجذب نيترات و کاهش ميزان تجمع پتاسيم، کلسيم، منيزيم، فسفر و روي در برگها ناشي از بروز تداخل سديم با اين عناصر ميباشد.

جدول 3-19-همبستگي بين سديم و کلر برگ با صفات مورفولوژي، فيزيولوژي، بيوشيميايي و غلظت عناصر غذايي در برگ و ريشه ژنوتيپهاي پيوند شده روي پايه GF677 پس از اعمال تنش شوري
ضريب همبستگي با کلر
ضريب همبستگي با سديم
توضيحات
ضريب همبستگي با کلر
ضريب همبستگي با سديم
توضيحات
ضريب همبستگي با کلر
ضريب همبستگي با سديم
صفت
950/0-*
987/0-**
محتواي منيزيم برگ
965/0-**
979/0-**
کلروفيل a
852/0
774/0-
قطر پيوندک
957/0-*
966/0-**
محتواي فسفر برگ
993/0-**
992/0-**
کلروفيل b
916/0-*
885/0-*
ارتفاع پيوندک
931/0-*
978/0-**
محتواي روي برگ
986/0-**
986/0-**
کارتنوئيد
946/0-*
940/0-*
تعداد برگ
740/0-
840/0-
محتواي مس برگ
985/0-**
00/1-**
کلروفيل کل
971/0**
983/0-**
درصد برگهاي سبز
205/0-
351/0-
محتواي آهن برگ
999/0**
990/0**
فلورسانس حداقل
912/0*
964/0**
درصد برگهاي نکروزه (کمتر ار 50%)
975/0**
997/0**
نسبت سديم به پتاسيم برگ
988/0-**
996/0-**
فلورسانس حداکثر
871/0*
937/0*
درصد برگهاي نکروزه (50 تا 100%)
794/0
688/0
نسبت کلر به سديم برگ
990/0-**
996/0-**
فلورسانس متغير
919/0*
969/0**
درصد برگهاي ريزش يافته
966/0**
993/0**
نسبت سديم به کلسيم برگ
976/0-**
992/0-**
نسبت فلورسانس متغير به فلورسانس حداکثر
955/0-*
990/0-**
تراکم برگ
959/0**
985/0**
نسبت سديم به منيزيم برگ
987/0**
996/0**
محتواي پرولين
920/0-*
961/0-**
وزن تر برگ
984/0**
00/1**
نسبت سديم به فسفر برگ
957/0*
942/0*
محتواي فنل کل
924/0-*
973/0-**
وزن خشک برگ
993/0**
961/0**
محتواي سديم ريشه
952/0*
906/0*
ظرفيت آنتي اکسيدانتي
961/0-**
985/0-**
سطح برگ
999/0**
978/0**
محتواي کلر ريشه
055/0
107/0-
محتواي قندهاي محلول
966/0-**
983/0-**
نسبت سطح برگ
972/0**
930/0*
محتواي نيتروژن ريشه
979/0**
971/0**
محتواي قندهاي نامحلول
938/0-*
894/0-*
وزن تر شاخه
763/0-
855/0-
محتواي پتاسيم ريشه
988/0**
992/0**
محتواي ساير آلدئيدها
919/0-*
892/0-*
وزن خشک شاخه
983/0-**
969/0-**
محتواي کلسيم ريشه
975/0**
996/0**
محتواي مالون دي آلدئيد
985/0-**
947/0-*
وزن تر اندام هوايي
918/0-*
846/0-
محتواي منيزيم ريشه
781/0-
850/0-
محتواي پروتئينهاي محلول
926/0-*
947/0-*
وزن خشک اندام هوايي
639/0
754/0
محتواي روي ريشه
480/0-
606/0
فعاليت آنزيم کاتالاز
933/0-*
862/0-
وزن تر ريشه
922/0-*
850/-
محتواي مس ريشه
092/0-
249/0-
فعاليت آنزيم گاياکول پراکسيداز
956/0-**
870/0-
وزن خشک ريشه
609/-
726/0
محتواي آهن ريشه
395/0-
536/0-
فعاليت آنزيم آسکوربات پراکسيداز
978/0**
999/0**
وزن تر ريشه به وزن تر اندام هوايي
992/0**
992/0**
نسبت سديم به پتاسيم ريشه
992/0**
998/0**
محتواي پراکسيد هيدروژن
967/0**
995/0**
وزن خشک ريشه به وزن خشک اندام هوايي
995/0**
970/0**
نسبت کلر به سديم ريشه
987/0**
1
محتواي سديم برگ
988/0-**
999/0-**
محتواي رطوبت نسبي برگ
998/0**
994/0**
نسبت سديم به کلسيم ريشه
1
987/0**
محتواي کلر برگ
996/0**
990/0**
درصد نشت يوني نسبي برگ
998/0**
977/0**
نسبت سديم به منيزيم ريشه
985/0-**
970/0-**
محتواي نيتروژن برگ
992/0**
995/0**
درصد آسيب ديدگي غشاء سلولي برگ
992/0**
959/0**
نسبت سديم به فسفر ريشه
612/0
480/0
محتواي پتاسيم برگ
989/0-**
998/0-**
شاخص کلروفيل

906/0-*
968/0-**
محتواي کلسيم برگ
989/-0**
998/0-**
شاخص کلروفيل

3-6-نتيجه گيري کلي
به طورکلي نتايج حاصل از بررسي صفات مورفولوژيک و فيزيولوژيک در اين تحقيق نشان دادند که با اعمال تنش شوري و افزايش غلظت آن، شاخصهاي رشدي شامل ارتفاع شاخه، قطر شاخه، تعداد برگ کل، تعداد برگ سالم، تراکم برگ روي شاخه اصلي، وزن‌تر و وزن خشک برگهاي بالايي و پاييني، سطح برگ و نسبت سطح برگهاي بالايي و پاييني، محتواي رطوبت نسبي برگهاي بالايي و پاييني، وزن‌تر و خشک اندام هوايي، وزن‌تر و خشک‌ ريشه، شاخص کلروفيل برگهاي بالايي و پاييني، کلروفيلهاي a، b و کل و کارتنوئيد برگهاي بالايي و پاييني در تمامي ژنوتيپهاي مطالعه شده، کاهش يافتند و تعداد برگهاي نکروزه، ميزان ريزش برگ، نسبت وزن خشک به وزن‌تر اندام هوايي، نسبت وزن‌تر و خشک‌ ريشه به وزن‌تر و خشک اندام هوايي، درصد نشت يوني و درصد آسيب‌ديدگي غشاء سلولي، افزايش يافتند ولي ميزان کاهش و افزايش صفات اندازه گيري شده در بين ژنوتيپهاي مطالعه شده با يکديگر اختلاف معنيداري داشتند. همچنين ارزيابي تغييرات فلورسانس کلروفيل نشان داد، تنش شوري از طريق افزايش ميزان فلورسانس حداقل و کاهش ميزان فلورسانس حداکثر، باعث کاهش فلورسانس متغير در گياهان شد و نسبت فلورسانس متغير به فلورسانس حداکثر (حداکثر کارايي کوانتومي فتوسيستم II) را از 83/0 در گياهان شاهد به 72/0 در برگهاي بالايي در پايه GF677 و رقم سهند پيوند شده روي اين پايه و 70/0 در برگ‌هاي پاييني کاهش داد. بر اين اساس، کاهش ياد شده نشانه تنش مخرب در گياهان مذکور است. علاوه بر شدت تنش، مدت زمان اعمال تنش نيز در بروز علائم آسيب، تعيين کننده بود. اعمال تنش به مدت دو و سه ماه، منتج به تاييد تاثير مخرب تنش مداوم سه ماهه روي گياهان شد، در حاليکه گياهان تنش دو ماهه را به طور موفقيت آميزتري تحمل کردند. ارزيابي صفات بيوشيميايي نشان داد که محتواي پرولين، فنل کل، ظرفيت آنتي‌اکسيدانتي، کربوهيدرات‌هاي محلول، مالون دي آلدئيد، ساير آلدئيدها، پراکسيد هيدروژن، پروتئينهاي محلول کل، فعاليت آنزيمهاي کاتالاز، گاياکول پراکسيداز و آسکوربات پراکسيداز در تمامي ژنوتيپهاي مطالعه شده، با اعمال تنش شوري و افزايش غلظت آن، در برخي و يا تمام سطوح اعمال تيمار شوري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافتند ولي ميزان افزايش در صفات اندازه‌گيري شده در بين ژنوتيپهاي مطالعه شده با يکديگر اختلاف معنيداري داشتند. نتايج حاصل از بررسي تغييرات غلظت عناصر غذايي در برگ و ريشه ژنوتيپهاي مطالعه شده تحت شرايط تنش شوري نشان داد که در تمامي ژنوتيپهاي مطالعه شده، بيشترين مقدار کلر و سديم، نسبت سديم به پتاسيم، سديم به کلسيم، سديم به منيزيم، سديم به فسفر و کمترين مقدار کلسيم، منيزيم، فسفر و مس برگ، در تيمار شوري 8/4 گرم بر ليتر، مشاهده شد. همچنين، بيشترين مقدار کلر و سديم، نسبت سديم به پتاسيم، سديم به کلسيم، سديم به منيزيم، سديم به فسفر و کمترين

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ مقاله مطالعات اجتماعی، برنامه درسی، برنامه ی درسی، علوم اجتماعی Next Entries تحقیق درباره دانشگاه تهران