تحقیق درباره اندام تحتانی، ایزومتریک، زمان واکنش، فعالیت جسمانی

دانلود پایان نامه ارشد

محیطهای پیشدبستانی اعمال شده اند (52, 53). اگرچه، پژوهش های در زمینه رابطه بین FMS و فعالیت جسمانی صورت گرفتهاند، اما کمبودهای بسیاری در رابطه با پژوهش ها در زمینه مداخلات مهارت حرکتی وجود دارد. این یک کاستی و نقص آشکار است، زیرا مستند گردیده کهFMS حتی در دانشاموزان سنین راهنمایی نیز با مشارکت در فعالیت جسمانی ارتباط دارد (50). بنابراین مطالعه تاثیر یک دوره برنامه مداخلهای روی رشد مهارتهای حرکتی بنیادی کودکانی که دارای تبحر کمتری در این نوع مهارتها هستند ضروری و مهم به نظر میرسد.

2-5) سیستم عضلانی ناحیه مرکزی
این قسمت به بحث درمورد آناتومی و الگوهای فعالسازی ناحیه مرکزی خواهد پرداخت. این اطلاعات بهمنظور افزایش درک درمورد اهمیت ناحیه مرکزی در حرکات عملکردی ارائه خواهد شد.
2-5-1) آناتومی ناحیه مرکزی
دانش درمورد آناتومی سیستم عضلانی و همکوشیهای ناحیه مرکزی اولین گام در درک کامل پایدارسازی ناحیه مرکزی بدن و تاثیرات آن میباشد. عضلات ناحیه مرکزی در دو گروه تقسیم میشوند: سیستم عضلانی لوکال و سیستم عضلانی گلوبال (15, 54-56). سیستم عضلانی لوکال عضلات ذیل را شامل میشود: عرضی شکمی، مورب داخلی، مولتیفیدوس، عضلات کمری متصل به ستون فقرات، دیافراگم و سیستم عضلانی کف لگن. سیستم عضلانی گلوبال شامل این عضلات میباشد: راست شکمی، مورب خارجی، راست کننده ستون فقرات، مربع کمری، مجموعه نزدیک کننده، چهارسر رانی، همسترینگ، سرینی بزرگ و عضلات دور کننده (54). دیگر عضلات مجموعه کمر – لگن – ران از جمله عضله گلابی شکل و عضله سوئز بزرگ نیز در پایدارسازی ناحیه مرکزی سهیم هستند.
نیام پشتی-کمری نیز در پایداری ستون فقرات و ناحیه مرکزی بطور غیرمستقیم و از طریق عضلاتی که وارد آن میشوند دخیل است (14, 15, 54). عضلات متصل به نیام شامل عضلات راست کننده ستون مهره، مولتیفیدوس، عرضی شکم، مورب داخلی،سرینی بزرگ، و مربع شکمی میباشند (14, 54, 57-59). انقباض هر یک از ترکیبهای این عضلات، تنشی را ایجاد میکند که فشار انتقال و فشار بین بخشی در مفصل کمری- خاجی را کاهش میدهد و از اینرو پایداری بین بخشی ستون فقرات و مجموعه کمر – لگن – ران را فراهم میکند (54).
سیستم عضلانی لوکال به قسمتهایی از ستون فقرات متصل هستند و عملکرد آنها، پایدارسازی هر بخش بطور مستقیم است (14). هر یک عملکردی درونگرا، برونگرا و ایزومتریک دارندکه مستقیماً بر پایداری ناحیه مرکزی تاثیر میگذلرد.
عضله عرضی شکمی یکی از عمقیترین عضلات شکمی است. این عضله بصورت برونگرا منقبض میشود تا فشار درونشکمی را افزایش داده و در نیام پشتی کمری تنش ایجاد کند (14, 54, 57, 58). همچنین بصورت ایزومتریک منقبض میشود تا مجموعه کمر – لگن – ران را در هنگام الگوهای حرکتی کارکردی پایدار سازد (54). انقباض اکسنتریک آن نیز باعث کاهش پروتروشن شکم هنگام الگوهای حرکتی کارکردی میشود (14, 54, 58).
عضله مورب داخلی, عضله ای است از نیام پشتی – کمری منشا میگیرد (54, 57). انقباض این عضله موجب فلکشن جانبی و چرخش همسوی تنه میشود (54, 58). عملکرد اکسنتریک این عضله باعث کاهش شتاب اکستنشن تنه و چرخش دگرسو میشود. انقباض ایزومتریک این عضله نیز مجموعه کمر – لگن – ران را پایدار کرده و باعث پایدارسازی در بین بخشهای ستون فقرات میشود (14, 54).
عملکرد درونگرای عضله مولتیفیدوس باعث افزایش شتاب در اکستنشن تنه و چرخش طرف مقابل میشود، درحالیکه عملکرد برونگرای آن منجر به کاهش شتاب در فلکشن تنه و چرخش سمت همسو میشود (54, 58-60). به این علت که این عضله وارد نیام پشتی – کمری میشود، انقباض آن تنش و پایدارسازی لگن و ستون فقرات را در هنگام انتقال انرژی به اندامهای فوقانی و تحتانی بوجود میآورد (57-59).
لومبارترنسورسوسپینالیس، گروهی متشکل از سه عضله کوچک میباشد. آنها از مهرهای به مهرهی دیگر متصلند و تمام طول ستون فقرات را پوشش میدهند. نظریهای وجود دارد مبنی بر اینکه عضلات ترنسورسوسپینالیس عمدتاً در حس عمقی ستون فقرات درگیرند (14, 58, 60). این عملکرد کنترل قامتی پایداری پویا را هنگام الگوهای حرکت کارکردی ایجاد میکند. اندازه این عضلات نشاندهنده حداقل نقش انها در حرکات درشت تنه است. آنها به مقدار کمی در اکستنشن و فلکشن جانبی مشارکت دارند (14, 54, 58).
هنگامیکه عضلات ناحیه شکم منقبض میشوند، دیافراگم را بالا کشیده و باعث انقباض عضلات موجود در کف لگن میشوند. این عمل فشار درون شکمی را افزایش داده و باعث کاهش نیروی فشاری به مجموعه کمر – لگن – ران میشود که درنتیجه پایدارسازی ناحیه مرکزی بدن اتفاق میافتد (14, 54). مطالعه اخیر نشان داده است انقباض دیافراگم باعث افزایش فشار درونشکمی قبل از انجام حرکات بزرگ توسط اندامها میشود (14).
سیستم عضلانی گلوبال حرکات درشت تنه و اندامها را تولید میکند و اعمال نیرو به ستون فقرات را به حداقل میرساند (14). عضلات راست شکمی، مورب خارجی و راست کننده ستون فقرات به ترتیب مسئول حرکات فلکشن، فلکشن جانبی، چرخش و اکستنشن تنه میباشند. مجموعه نزدیک کننده ها، دور کنندهها و سرینی بزرگ حرکت ران را تولید میکنند. عضلات همسترینگ، بعنوان عضلات کمک کننده به سرینی بزرگ در اکستنشن ران محسوب میشوند اما همچنین باعث فلکشن زانو نیز میشوند. گروه عضلات چهار سر مخصوصاً عضله راست رانی در ایجاد فلکشن ران نقش دارند. همپنین اکثر این عضلات در پایدارسازی مجموعه کمر – لگن – ران سهیم هستند؛ با این حال این موضوع با جزئیات بیشتری در بخشهای بعدی بحث خواهد شد.
اگرچه عضله مربع کمری یک عضله گلوبال است، اما به توجه ویژه نیاز دارد. عمل کانسنتریک آن باعث تثبیت دوازدهمین دنده در هنگام تنفس میشود و همچنین فلکشن جانبی ستون فقرات هم بوسیله اعمال کانسنتیک و هم اکسنتریک کنترل میکند (58, 60). اما عمل اصلی آن مربوط به عمل ایزومتریک آن میشود که همانا ایجاد تنش روی رباطهای خاصرهای- کمری و مشارکت در پایداری پویای مفصلی کمری – خاجی است (57, 58)) . علاوه براین، در طول راه رفتن در چرخش بین لگن و ستون فقرات نیز درگیر است (57).
عملکرد کانسنتریک عضله گلابی شکل موجب چرخش خارجی ران شده و به اکستنشن ران در طول حرکات کارکردی کمک میکند (54). این عضله همچنین باعث پایدارسازی مفصل خاصرهای – خاجی و همینطور سر استخوان ران در حفره ران میشود (54, 57, 59).

2-5-2) فعالسازی سیستم عضلانی ناحیه مرکزی
سیستم عضلانی مرکز نقش قابل توجهی در ثبات لگن و ستون فقرات، مخصوصاً در زمان عملکرد اندامهای فوقانی و تحتانی بدن دارد. ثابت شده عضلات خاصی در قسمت مرکزی بدن مخصوصاً عضله عرضی شکمی، مورب داخلی و مولتی فیدوس اولین عضلاتی هستند که هنگام حرکت توسط اندامها فعال میشوند(54, 58) .
مطالعه ای، توسط هودج و ریچاردسون (1997) نشان داد عضله عرضی شکمی اولین عضلهای است هنگام حرکات اندم تحتانی فعال میشود. آنها همچنین فعالسازی عضلات راست شکمی، مولتیفیدوس و موربهای دالی و خارجی را نیز مورد مطالعه قرار دادند. نتایج نشان داد زمان فعال سازی عضلات عرضی شکمی، مورب داخلی و مورب خارجی بین حرکات فلکشن، ابداکشن و اداکشن ران تفاوتی نداشت، اگرچه عضله عرضی شکمی و مورب داخلی کارامدی بیشتری را از خود نشان دادند. هر سه عضله ذکر شده قبل از عضله اصلی (عضله پا) فعال شدند. زمان فعالسازی عضله راست شکمی و مولتیفیدوس با توجه به اکستنشن ران متفاوت بود. عضله راست شکمی زمان واکنش کوتاهتر و عضله مولتی فیدوس زمان واکنش طولانی تری را از خود نشان دادند (15). دریسدال و همکاران فعالیت الکترومایوگرافی عضلات راست شکمی و مورب خارجی را در حین اجرای تمرینات ناحیه مرکزی مورد بررسی قراد دادند. تمرینات شامل تیلت خلفی لگن و منقبض کردن شکم، که در موقعیتهای مختلف اجرا میشدند بود. هدف این دو تمرین بررسی عضلات لوکال ناحیه مرکزی با حداقل درگیری عضلات گلوبال بود. نتایج مطالعه، فعالیت کمتر هنگام منقبض کردن شکم در همه وضعیتها مخصوصاً وضعیت حمایت شده را به اثبات رسانید. از میان عضلات گلوبال، عضله مورب خارجی بطور قابل توجهی فعالت بیشتری را در زمانی که تمرینات در وضغیت بدون حمایت انجام میشدند نشان داد.
اعتقاد بر این است تمرین انقباض ایزومتریک شکم باعث تقویت عضله عرضی شکم از طریق انقباض ایزومتریک و بدون حرکت ستون فقرات و لگن میشود. این تمرین مخصوصاً، بمنظور تمرکز روی عضلات عمقی لوکال و به حداقل رساندن فعالیت عضلات بزرگ گلوبال طراحی شده است.
ازآنجایی که مطالعه دریسدال و همکاران (2004) (56)، عضلات خاص لوکال را مورد بررسی قرار نداده است، میتوان چنین فرض کرد با فعالیت کمتر عضلات گلوبال، فعالیت بیشتری درون عضلات لوکال ایجاد میشود. اما این نگرانی وجود دارد که این نتایج و فرضیات در موقعیتهای کارکردی و هنگام حرکات عملکردی، کاربرد دارند یا خیر، با توجه به این موضوع که هم تیلت لگن و هم هولووینگ شکم در وضعیت زنجیره باز در حالت خوابیدن طاقباز اجرا میشوند.
2-5-3) ناحیه مرکزی و اندام تحتانی
این بخش در مورد ناحیه مرکزی و زنجیره جنبشی، زنجیره جنبشی و ورزش، و کمی نیز دررابطه با ناحیه مرکزی و آسیب بحث خواهد کرد، اما تمرکز اصلی این بخش به روی نقش ناحیه مرکزی بدن در حرکات کارکردی، مخصوصاً در هنگام ورزش خواهد بود و با جزئیات بیشتری به این موضوع خواهد پرداخت. بخش آخر نیز بیشتر به کاربردهای عملی رابطه بین ناحیه مرکزی و آسیب، بویژه در رابطه با قسمت تحتانی کمر و اندام تحتانی خواهد پرداخت.
2-4-4-4) ناحیه مرکزی و زنجیره جنبشی
ناحیه کمر – لگن – ران، محلی است وزن را از سر، تنه و اندام فوقانی به اندام تحتانی انتقال میدهد. همچنین این ناحیه نیروهای وارده هنگام حرکت اندامها رانیز تحمل میکند (57, 61). حرکت زانو، بوسیله حرکت و موقعیت ران و مچ، در هنگام دو و پرش تعیین میشود. زاویه مفصل رانتحت همترازی مفصل زانو و هم ترازی لگن قرار میگیرد (62).
کینتیکهای مناسب مجموعه کمر – لگن – ران نیز بر کارآمدی سیستم عصبی-عضلانی متکیاند. چنانچه قبلاً بیان شد، عضلات عرضی شکم و دیافراکم قبل از هرگونه حرکت اندام تحتانی فعال میشوند (14). نیام پشتی جانبی، بواسطه عضلاتی که به آن متصل شده اند، نقش عمدهای را در پایدارسازی و همچنین انتقال نیرو از تنه به اندام تحتانی ایفا میکند (57).
کنترل عصبی – عضلانی بیشتر و پایدارسازی قوی، یک وضعیت بیومکانیکی کارآمد برای کل زنجیره جنبشی فراهم میسازد (54).
سیستم عضلانی گلوبال، از طریق انقباضات اکسنتریک خود فشار را کاهش داده و بوسیله انقباض ایزومتریک پایداری پویا را در صفحههای حرکتی هنگام حرکات کارکردی فراهم میکند (54, 57). عضلات دو مفصلی مانند همسترینگ و چهارسر، نقش مهمی را در پایدارسازی، انتقال و تولید نیرو ایفا میکنند (62). همسترینگ بویژه، در بسیاری از حرکات اندام تحتانی مشارکت دارند، آنها با عملکرد اکسنتریک خود در پایداری لگن سهیم هستند و با انقباض کانسنتریک پایداری مفصل خاصرهای – خاجی را موجب میشوند (59).
عضلات سرینی بزرگ و میانی در همه فعالیتهای گردشی درگیر بوده و بطور همکوشانه برای پایدارسازی لگن و انتقال نیرو از اندام تحتانی به ستون فقرات کار میکنند (63). سرینی بزرگ، ثبات لگن را هنگام چرخش تنه و زمانیکه مرکز ثقل شدیداً تغییر میکند حفظ میکند. سرینی میانی، به ثبات قامتی هنگام مرحله میانی ایستادن در چرخه گامبرداری کمک میکند (63).
یک ناحیه مرکزی کارآمد، امکان روابط بهینه طول- تنش را فراهم کرده و حفظ روابط بهینه جفت نیروی مجموعه کمر -لگن- ران را ممکن میسازد. این امر سپس آرتوکینماتیک بهینه مفصل در مجموعه کمر- لگن- ران، حین حرکات کارکردی را تسهیلسازی میکند و موجب کارامدی مطلوب عصبی – عضلانی در تمام زنجیره جنبشی و کاهش شتاب مناسب، ثبات پویا و افزایش شتاب هنگام حرکات یکپارچه و پویا میشود (54).
2-5-5) زنجیره جنبشی و ورزش
زنجیره جنبشی در حرکات هر ورزشی مشهود است. هنگام زدن توپ در بیسبال، ستون فقرات، تنه و ران، نیروی

پایان نامه
Previous Entries تحقیق درباره مهارت حرکتی، فعالیت بدنی، دوران کودکی، رشد حرکتی Next Entries تحقیق درباره ثبات مرکزی، گروه کنترل، ایزومتریک، پیش آزمون