تحقیق درباره افزايش، شوري، گياهان، شاهد،

دانلود پایان نامه ارشد

اي پايه Gf677، ژنوتيپ 16-1 و رقم سهند، با افزايش سطح شوري و در تيمار 4/2 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت. در حاليکه محتواي مالون دي آلدئيد و ساير آلدئيدها در رقمهاي نانپاريل، A200، تونو، مامايي و ژنوتيپهاي 25-1 و 40-13، در سطح شوري 6/3 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت. محتواي مالون دي آلدئيد و ساير آلدئيدها در برگهاي ارقام شاهرود 12 و شکوفه تنها در سطح شوري 8/4 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت (جدول 3-11). نتايج حاصل از اين بخش با نتايج به دست آمده از بررسي تغييرات نشت يوني و درصد آسيب ديدگي غشاء سلولي، مطابقت داشت. همانطور که در قسمت نتايج حاصل از اندازه گيري نشت يوني گفته شد، رقمهاي شاهرود 12 و شکوفه در سطوح شوري 6/3 و 8/4 گرم در ليتر داراي کمترين درصد نشت يوني نسبي و درصد آسيب ديدگي غشاء سلولي بودند. گزرش شده است، اسيدهاي چرب غير اشباع (PUFA) از مهمترين ترکيبات ليپيدهاي غشاء هستند که در برابر پراکسيداسيون بسيار آسيبپذير هستند. يکي از اصليترين اثرات تخريبي و مضر ROS ها، توانايي آنها براي شروع واکنشهاي زنجيرهاي اکسيداتيو اسيدهاي چرب غيراشباع است که منجر به پراکسيداسيون ليپيدها و تخريب غشاء ميشود [Zhang and Kirkham, 1996]. اندازه گيري محصولات نهايي پراکسيداسيون ليپيدها، يکي از راههاي تشخيص تنش اکسيداتيو است [Smirnof, 1993]. درنتيجه پراکسيداسيون اسيدهاي چرب غير اشباع، آلدئيدهاي غير اشباع ? و ? مانند 4-هيدروکسي نوننال (4-HNE) و مالون ديآلدئيد (MDA) توليد ميشوند. تجمع مالون ديآلدئيد در شرايط تنش سبب افزايش نفوذپذيري غشاء پلاسمايي شده و نشت يوني افزايش مي‌يابد ]ريزي و همکاران، 2009[.
جدول 3-11- اثر تيمار شوري بر محتواي پرولين، مالون دي آلدئيد، ساير آلدئيدها و پراکسيد هيدروژن در برخي از ژنوتيپهاي بادام و پايه GF677
پراکسيد هيدروژن
(ميکروگرم بر گرم وزن تازه)
ساير آلدئيدها
(نانومول بر گرم وزن تازه)
مالون دي آلدئيد
(نانومول بر گرم وزن تازه)
پرولين
(ميکرو مول بر گرم وزن تاره)
سطوح شوري
(گرم درليتر)
ژنوتيپ
0001
0001
0001
0001

Pr F
78/25 qr
137/0 r
29/9 o-q
22/22 t-w
0
25-1
52/26 qr
143/0 r
27/11 l-p
01/29 n-r
2/1
25-1
17/28 n-r
149/0 p-r
56/12 k-o
46/32 mn
4/2
25-1
06/30 l-p
184/0 n-q
70/14 h-l
79/46 j
6/3
25-1
97/36 gh
221/0 k-m
03/17 g-i
59/73 b
8/4
25-1
18/27 o-r
178/0 o-q
54/9 o-q
37/20 vw
0
مامايي
12/29 m-q
182/0 n-q
61/11 k-o
52/24 r-v
2/1
مامايي
94/34 h-j
185/0 n-q
12/12 k-o
22/26 p-t
4/2
مامايي
56/40 d-f
214/0 k-n
25/16 g-j
57/51 hi
6/3
مامايي
18/48 c
284/0 gh
22/23 de
96/62 d
8/4
مامايي
69/28 n-q
182/0 n-q
92/10 m-q
97/19 vw
0
40-13
18/30 l-p
196/0 m-p
18/11 m-p
50/25 q-t
2/1
40-13
41/35 hi
210/0 l-o
41/13 j-n
23/30 m-p
4/2
40-13
12/42 de
261/0 h-j
32/18 fg
99/48 ij
6/3
40-13
38/51 b
364/0 de
19/30 c
19/61 de
8/4
40-13
17/26 qr
188/0 n-q
75/7 pq
17/22 t-w
0
16-1
59/28 n-r
192/0 m-p
83/10 m-q
78/30 m-o
2/1
16-1
14/35 h-j
229/0 k-m
93/13 i-m
84/37 kl
4/2
16-1
62/42 d
313/0 fg
16/21 ef
56/58 ef
6/3
16-1
70/52 b
384/0 cd
01/32 bc
33/60 de
8/4
16-1
64/28 n-q
179/0 o-q
83/10 m-q
62/20 u-w
0
تونو
48/30 k-o
191/0 m-p
12/12 k-o
03/25 r-u
2/1
تونو
49/34 h-j
213/0 k-o
97/13 i-m
23/28 n-r
4/2
تونو
82/38 fg
236/0 j-l
58/18 fg
94/45 j
6/3
تونو
61/47 c
291/0 gh
47/25 d
10/67 c
8/4
تونو
84/25 qr
171/0 o-q
45/7 q
05/23 s-w
0
شاهرود 12
35/26 qr
174/0 o-q
47/7 q
89/29 m-q
2/1
شاهرود 12
88/26 p-r
178/0 o-q
98/7 pq
27/34 lm
4/2
شاهرود 12
61/28 n-r
184/0 n-q
20/9 o-q
74/53 gh
6/3
شاهرود 12
41/33 i-k
191/0 m-p
30/12 k-o
45/78 a
8/4
شاهرود 12
17/29 m-q
158/0 qr
55/9 o-q
80/19 w
0
A200
01/30 l-p
172/0 o-q
56/9 o-q
49/25 q-t
2/1
A200
18/32 j-m
187/0 n-q
12/12 k-o
49/28 n-r
4/2
A200
20/37 gh
203/0 l-o
50/13 j-n
82/44 j
6/3
A200
95/42 d
245/0 i-m
53/18 fg
19/69 c
8/4
A200
25/28 n-r
199/0 m-p
09/11 m-p
69/20 u-w
0
نان پاريل
99/28 m-q
212/0 k-n
13/12 k-o
28/27 o-s
2/1
نان پاريل
14/32 j-m
221/0 k-m
97/13 i-m
53/33 m
4/2
نان پاريل
78/36 gh
274/0 hi
67/18 fg
09/49 ij
6/3
نان پاريل
44/46 c
359/0 de
03/25 d
93/70 bc
8/4
نان پاريل
25/25 r
169/0 o-r
55/9 o-q
75/23 s-w
0
شکوفه
89/25 qr
192/0 m-p
32/10 n-q
50/28 n-r
2/1
شکوفه
37/26 qr
203/0 l-o
83/10 m-q
13/34 lm
4/2
شکوفه
02/28 n-r
213/0 k-o
67/12 j-o
63/54 f-h
6/3
شکوفه
61/33 i-k
246/0 i-k
29/17 g-i
70/76 ab
8/4
شکوفه
12/29 m-q
162/0 p-r
58/10 m-q
64/20 u-w
0
سهند
21/31 k-n
188/0 n-q
01/11 m-p
65/28 n-r
2/1
سهند
23/37 gh
248/0 i-k
71/14 h-l
43/38 k
4/2
سهند
25/43 d
342/0 ef
50/21 ef
53/59 de
6/3
سهند
65/52 b
447/0 b
98/33 bc
94/60 de
8/4
سهند
37/28 n-r
215/0 k-n
54/17 gh
10/20 vw
0
پايه Gf677
35/31 k-n
247/0 i-k
35/19 fg
24/31 m-o
2/1
پايه Gf677
56/39 e-g
314/0 fg
13/23 de
50/40 k
4/2
پايه Gf677
17/48 c
407/0 c
58/34 b
30/57 e-g
6/3
پايه Gf677
91/59 a
513/0 a
41/45 a
16/52 hi
8/4
پايه Gf677
ميانگينهايي که در هر ستون و براي هر صفت داراي حروف متفاوت هستند، بر اساس آزمون دانكن، در سطح احتمال 1% اختلاف معنيداري با يکديگر دارند.

3-3-5- برهمکنش شوري و ژنوتيپ بر محتواي پروتئينهاي محلول کل
نتايج تجزيه واريانس دادهها نشان داد، برهمکنش تيمار شوري و ژنوتيپ بر محتواي پروتئينهاي محلول کل، آنزيمهاي گاياکول پراکسيداز، آسکوربات پراکسيداز و کاتالاز در سطح 1%، معنيدار شد (جدول 3-12).
بر اساس نتايج به دست آمده، محتواي پروتئينهاي محلول کل در تمامي ژنوتيپهاي مطالعه شده، ابتدا با افزايش غلظت نمک، افزايش و سپس با افزايش بيشتر سطح شوري، مقدار آن کاهش يافت. روند تغييرات در محتواي پروتئينهاي محلول کل در بين ژنوتيپهاي بررسي شده با يکديگر اختلاف معنيداري را نشان داد. محتواي پروتئينهاي محلول کل در برگهاي پايه Gf677، ژنوتيپهاي 16-1، 40-13 و رقم سهند، ابتدا با افزايش سطح شوري و تا تيمار 2/1 گرم در ليتر افزايش يافت. ميزان افزايش در محتواي پروتئينهاي محلول کل در ژنوتيپهاي 16-1، 40-13 و رقم سهند در مقايسه با گياهان شاهد، معنيدار و در برگهاي پايه Gf677، غيرمعنيدار بود. سپس محتواي پروتئينهاي محلول کل در تمامي ژنوتيپهاي فوق با افزايش بيشتر غلظت نمک و در سطح شوري 4/2 گرم در ليتر و بالاتر آز آن، بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، کاهش يافت. در حاليکه محتواي پروتئينهاي محلول کل در رقم مامايي، ابتدا با افزايش سطح شوري و در تيمار 2/1 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش و سپس با افزايش بيشتر غلظت نمک و در سطوح شوري 6/3 و 8/4 گرم در ليتر، بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، کاهش يافت (جدول 3-12).
محتواي پروتئينهاي محلول کل در رقمهاي تونو، نانپاريل، A200 و ژنوتيپ 25-1، ابتدا با افزايش سطح شوري و تا تيمار 4/2 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت. سپس محتواي پروتئينهاي محلول کل در رقم تونو با افزايش بيشتر غلظت نمک و در سطوح شوري 6/3 و 8/4 گرم در ليتر، بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، کاهش يافت. محتواي پروتئينهاي محلول کل در رقمهاي نانپاريل و A200،، تنها در سطح شوري 8/4 گرم در ليتر، بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، کاهش يافته بود. ميزان کاهش در محتواي پروتئينهاي محلول کل در ژنوتيپ 25-1 در سطوح شوري 6/3 و 8/4 گرم در ليتر نسبت به گياهان شاهد، معنيدار نبود (جدول 3-12).
محتواي پروتئينهاي محلول کل در رقمهاي شکوفه و شاهرود 12، ابتدا با افزايش سطح شوري و تا تيمار 6/3 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت. سپس با افزايش بيشتر غلظت نمک و در سطح شوري 8/4 گرم در ليتر، محتواي پروتئينهاي محلول کل در اين دو رقم، کاهش يافت (جدول 3-12). گزارش شده است که تنش شوري موجب تنش اسمزي مي شود. اين کمبود آب موجب ايجاد گونه هاي اکسيژن واکنش پذير(ROS) مانند سوپراکسيد هيدروژن، راديکال هيدروکسيد و اکسيژن ميشود. اين اکسيژنهاي فعال شده سيتوزولي موجب اختلال در متابوليسم از طريق خسارت اکسيداتيو بر ليپيدها، پروتئينها و اسيدهاي نوکلئيک ميشود [Sorkheha et al., 2012]. پروتئينهايي که در شرايط تنش ايجاد ميشوند دو دسته اند: اول، پروتئينهاي تنش شوري که فقط در صورت تنش شوري تجمع مييابند و به عنوان تنظيمکننده اسمزي فعاليت ميکنند و دوم، پروتئينهاي تنش که در پاسخ به گرما، سرما، خشکي، غرقابي و کمبود و يا زيادي عناصر معدني در سلولها تجمع مييابند. ارتباط بين تجمع پروتئينهاي محلول در گياه و ميزان مقاومت به شوري، به گونه و رقم گياهي بستگي دارد [Ashraf and Herris, 2003]، لذا رقمهاي شاهرود 12 و شکوفه که خصوصيات رشدي خود را در شرايط تنش شوري بهتر حفظ کرده بودند و از قدرت رشدي بيشتري در شرايط تنش شوري برخوردار بودند، داراي محتواي پروتئينهاي محلول بيشتري در مقايسه با ساير ژنوتيپهاي مطالعه شده در اين تحقيق بودند.
3-3-6- برهمکنش شوري و ژنوتيپ بر فعاليت آنزيم کاتالاز
بر اساس نتايج به دست آمده، ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در تمامي ژنوتيپهاي مطالعه شده، ابتدا با افزايش غلظت نمک، افزايش و سپس با افزايش بيشتر سطح شوري، مقدار آن کاهش يافت. روند تغييرات در ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در بين ژنوتيپهاي بررسي شده با يکديگر اختلاف معنيداري را نشان داد. ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در برگهاي پايه Gf677، ژنوتيپهاي 16-1، 40-13 و رقمهاي مامايي و سهند، ابتدا با افزايش سطح شوري و در تيمار 2/1 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت. سپس ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در تمامي ژنوتيپهاي فوق با افزايش بيشتر غلظت نمک، کاهش يافت. ميزان کاهش در فعاليت آنزيم کاتالاز در برگهاي پايه Gf677، ژنوتيپ 16-1 و رقم سهند در سطوح شوري 4/2، 6/3 و 8/4 گرم در ليتر در مقايسه با گياهان شاهد، معنيدار بود. در حاليکه ميزان کاهش در فعاليت آنزيم کاتالاز در برگهاي ژنوتيپ 40-13، در سطوح شوري 6/3 و 8/4 گرم در ليتر و در برگهاي رقم مامايي تنها در سطح شوري 8/4 گرم در ليتر در مقايسه با گياهان شاهد، معنيدار بود (جدول 3-12).
ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در برگهاي رقم A200، ابتدا با افزايش سطح شوري و تا تيمار 4/2 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت. سپس ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در اين رقم با افزايش بيشتر سطح شوري کاهش يافت. ميزان کاهش در فعاليت آنزيم کاتالاز در اين رقم تنها در سطح شوري 8/4 گرم در ليتر در مقايسه با گياهان شاهد، معنيدار بود (جدول 3-12).
بر اساس نتايج به دست آمده، ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در برگهاي ارقام تونو، نانپاريل، شکوفه، شاهرود 12و ژنوتيپ 25-1، ابتدا با افزايش سطح شوري تا تيمار 6/3 گرم در ليتر بهطور معنيداري در مقايسه با گياهان شاهد، افزايش يافت. سپس ميزان فعاليت آنزيم کاتالاز در تمامي ژنوتيپهاي فوق با افزايش بيشتر غلظت نمک، کاهش يافت. ميزان کاهش در فعاليت آنزيم کاتالاز در برگهاي اين ژنوتيپها، در سطح شوري 8/4 گرم در ليتر در مقايسه با گياهان شاهد، معنيدار نبود. نتايج به دست آمده از اين تحقيق با نتاي

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ مقاله حقوق بشر، حقوق شهروندی، اجتماعی و فرهنگی، حقوق اقتصادی Next Entries منابع و ماخذ مقاله حقوق بشر، آزادی بیان، حقوق شهروندی، توانمند سازی