تحقیق با موضوع پرستاران شاغل، آموزش خانواده

دانلود پایان نامه ارشد

اتمام شيفت پر شود. اين انعطاف پذيري در زمان پاسخگويي باعث شد که ميزان پاسخ دهي افزايش يابد. مسئول پخش کردن پرسشنامهها در بيمارستان مستقر گرديد و هر 30-35 دقيقه ، جهت پاسخدهي به سوالات احتمالي و جمع آوري پرسشنامهها، به بخشهاي مورد مطالعه سر ميزد. پرسشنامهها قبل از تجزيه و تحليل از نظر کامل بودن مورد بررسي قرار داده شد. دو پرسشنامه بدليل کامل نبودن و 22 پرسشنامه بدليل اينکه پرستاران از نوع گردشي يا سفري بودند و تجربه کافي در بخش ويژه نداشتند از مطالعه خارج شدند.
نتايج حاصل از مطالعه نشان داد که اکثر شرکـت گنندگان در مطالعه 234 نفر(86%) مونث بـودند. همچنين سن 35 نفر(13%) از نمونهها کمتر از 29 سال، 108نفر(40%) بين 30-39 سال، 73 نفر(27%) بين 40-49 سال، 47 نفر(17%) بين 50-59 سال و 9 نفر(3%) بالاتر از 65 سال گزارش شد. همچنين بيشتر نمونههاي اين پژوهش 191نفر(70%) داراي مدرک کارشناسي بودند. ميانگين سابقه کار نمونهها در بيمارستان 22/7سال( انحراف معيار 82/7) و ميانگين سابقه کار در بخش ويژه 57/6 سال(ا انحراف معيار 59/7 ) گزارش شد. نتايج مربوط به ساعت کاري نمونهها نشان داد که از نمونه هاي مورد پژوهش: 31 نفر(12%) مدت زمان 8 ساعت در روز، 21 نفر(81%) مدت 12 ساعت در روز و 20 نفر(7%) بيش از 12 ساعت در روز کار ميکردند. تعداد پرستار شبکار و روز کار مساوي بود. تعداد 227 پرسشنامه(84%) در شيفت روز غير تعطيل و 25 مورد(16%) در شيفت روز تعطيل تکميل شد. در طول شيفتها ، به 85 پرستار(31%) يک بيمار ، به 174 پرستار(64%) دو بيمار و به 13 پرستار(5%) سه بيمار جهت مراقبت واگذار گرديد. صد ونودونه پرستار(74%) درطول شيفت هيچ بيماري پذيرش نکردند، در حاليکه 71 پرستار(26%) گزارش دادند که: در طول شيفت، تعداد يک بيمار يا بيشتر پذيرش کردهاند. همچنين انتقال درون بيمارستاني يک بيمار يا بيشتر در طول شيفت توسط 46 پرستار (17 %) گزارش شد، در حاليکه مابقي افراد اين مورد را ذکر نکردند. در ضمن به 75 پرستار (28%) مراقبت از يک بيمار ايزوله يا بيشتر واگذار شد، در حاليکه بقيه افراد بيمار ايزوله نداشتند.
نتايج حاصل از تجزيه و تحليل آماري موانع عملکردي نشان داد که شايعترين موانع عملکردي تجربه شده توسط پرستاران شامل: محيط کار پر سر وصدا(46%), مداخلات خانواده بيمار(42%)، شلوغي بخش (40%)و پر رفت و آمد بودن محيط کار(37%)، تاخير در دريافت دارو از داروخانه(36%)، صرف زمان قابل ملاحظه جهت آموزش خانواده بيمار(34%)، در دسترس نبودن وسايل و يا اينکه وسيلهها در اختيار فرد ديگري باشد(32%)، خوب تجهيز نبودن اطاق بيمار (32%)، نا کافي بودن فضا جهت انجام کارهاي نوشتاري (26%)، جستجوي تدارکات (24%) يا برگه چارت بيمار (23%) ، تلفنهاي متعدد خانواده بيمار (23%) ، تاخير در ديدن دستورات جديد پزشک (21%) و در جاي خود نبودن وسايل (20%) ميباشند.
در پرسشنامه، موانع مرتبط با خانواده بيمار هم در قسمت موانع مربوط به وظائف(صرف وقت جهت آموزش خانواده و هم در قسمت موانع مربوط به محيط کار( مداخلات اعضاء خانواده بيمار و تلفنهاي متعدد آنان) مطـرح گرديد. دو مسئله متفـاوت مربوط به ارتبـاط پزشک و پرستار نيز توسط شرکت کنندهگان مطرح شد که شامل : تاخير در ديدن دستورات جديد پزشک (21%) و دادن اطلاعات ناکافي توسط پزشک(18%) بود. نتايج نشان داد که بعضي پرستاران دو مسئله مربوط به تعويض شيفت: طول کشيدن گزارش تعويض شيفت(18%) و دريافت اطلاعات ناکافي از پرستار شيفت قبل را هم تجربه ميکنند. تقريبا يک چهارم پرستاران شرکت کننده داشتن فضاي ناکافي در بخش جهت نشستن و انجام کارهاي نوشتاري را يک مانع عملکردي بيان داشتند، که اين موضوع به اهميت محيط فيزيکي کا ربخش ويژه تاکيد دارد(4).

از مطالعات ديگري که در راستاي پژوهش قبلي ميباشد، مطالعه توصيفي- اکتشافي کشک57و همکاران است که با هدف تعيين موانع عملکردي تجربه شده توسط پرستاران شاغل در بخشهاي ويژه بيمارستان آموزشي در شهر دامانهور58 مصر صورت گرفته است.
در اين مطـالعه کليه پرستـاران شاغل در بخـشهاي مراقبت ويژه مربـوط به محيطهاي پژوهشـي(60 نفر) به عنوان نمونههاي مورد مطالعه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در اين مطالعه، پرسشنامه موانع عملکردي گرسز و کارايون بود. مشخصات اين ابزار در مطالعه قبلي به تفصيل آورده شده است. پس از طي مرحل لازم جهت شروع مطالعه، اطلاعات کافي و لازم در مورد مطالعه مذکور در اختيار نمونه و محرمانه و داوطلبانه بودن اطلاعات مورد تاکيد قرار داده شد. همچنين قبل از جمع آوري اطلاعات اصلي، يک مطالعه پايلوت جهت تخمين زمان مورد نياز براي تکميل پرسشنامه توسط نمونهها و همچنين روايي و پايايي ابزار انجام شد. پرسشنامه در سه شيفت مختلف توسط نمونه تکميل گرديد. مسئول جمع آوري ابزار جهت پاسخگويي به سوالات مطروحه احتمالي توسط نمونههاي مورد مطالعه و همچنين جمع کردن پرسشنامه ها، هر 45-30 دقيقه به محيطهاي مورد نظر سرکشي ميکرد. تجزيه و تحليل اطلاعات به طور توصيفي و با استفاده از نرم افزار آماري spss 16 انجام شد. نمره سوالات داراي پاسخ بلي و خير از صفر تا يک و نمرات سوالات داراي ساختار ليکرت از صفر تا چهار در نظر گرفته شد.
نتايج حاصل از تجزيه و تحليل دادهها نشان داد که: 3/98 درصد از نمونههاي مورد پژوهش زن و متاهل، 3/68 درصد داراي مدرک ديپلم پرستاري، 3/88 درصد داراي تجربه کاري بالاتر از 6 سال و تجربه کاري 6-4 سال در بخش ويژه بودند. به 65 در صد از نمونهها مسئوليت مراقبت از يک بيمار واگذار شده بود و 3/48 درصد از آنان فقط يک کمک بهيار در طول شيفت داشتند. از نمونههاي مورد پژوهش به ترتيب : 45، 3/48 و 75 درصد از نمونههاي مورد مطالعه پذيرش يک بيمار، انتقال 4-2 بيمار به خارج از بخش و 5 بيمار ايزوله را در طي شيفت گزارش کردند.
همچنين نتايج اين مطالعه نشان داد که عمدهترين موانع عملکردي تجربه شده در حيطه محيطي به ترتيب مشکل در يافتن محلي جهت نشستن و انجام کارهاي نوشتاري خود در بخش(40%)، حضور بيش از حد خانواده بيمار(7/36%) و تلفن هاي متعدد بيمار(4/33%)، پرت شدن حواس پرستار توسط خانواده بيمار(7/31%) و تلفن هاي متعدد خانواد بيمار(25%) ميباشد. در ضمن عمدهترين موانع عملکردي مرتبط با سازماندهي ، عدم دريافت اطلاعات کافي از پرستار نوبت کاري قبل و طولاني شدن تحويل نوبت کاري به علت ارائه اطلاعات با جزييات غيرضروري(25%)، عدم ارائه اطلاعات کافي در مورد بيماران از پزشک(7/21%)، تاخير در رويت دستورات جديد پزشك(20%) و تاخير در دريافت دارو از داروخانه (3/18%) و عمدهترين موانـع عملکردي مرتبط با تکنولـوژي و تجهيـزات توسط پرستـاران شاغل در بخشهاي ويژه به ترتيب وتجهيز نامناسب تخت ها يا اطاقهاي ايزولهي واگذار شده به آنان(60%)، تجهيز نامناسب انبار مرکزي بخش(25%)، اجبار در استفاده از وسايل و تجهيزات فرسوده در مراقبت از بيماران(7/21%) و منتظر بودن براي استفاده از يک وسيله(20%) گزارش شد. در اين پژوهش وظيفه ومسئوليت توجيه کردن پرستار جديد(100%)، صرف زمان قابل توجهي جهت آموزش به بيماران و خانوادهشان(66%)، حل مسايل مربوط به خانواده بيمار(50%) و همراهي بيمار جهت انتقال داخل بيمارستاني(4/33%)، توسط پرستاران شاغل در بخشهاي ويژه به عنوان عمدهترين موانع عملکردي مرتبط با وظايف گزارش گرديد. تفاوت آماري معني داري( 05/0 P ) در موانع مرتبط با کمک و همکاري کمک بهيار(6/57%)، کمک ساير پرستاران(7/67%)، کمک منشي بخش(55%) و وضعيت محل کار(3/28%) مشاهده گرديد. نتايج کلي اين مطالعه نشان ميدهد که پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبت ويژه طيف وسيعي از موانع مرتبط با سيستم کار را تجربه ميکنند(58).

در راستاي موانع عملکردي بخشهاي مراقبت ويژه، گرسز و همکارانش مطالعه مقطعي ديگري با هدف تعيين تاثير اين موانع روي بار کاري، کيفيت و ايمني مراقبت و کيفيت زندگي کاري انجام دادند. در اين پژوهش، 265 پرستار در 17 بخش مراقبت ويژه از 7 بيمارستان از شهر ويسکونزين آمريکا در مطالعه شرکت داده شدند. براي جمع آوري دادهها از يک پرسشنامه 61 قسمتي استفاده شد. بيست و شش مورد از پرسشنامه جهت بررسي موانع عملکردي اختصاص داده شد که 21 مورد داراي مقياس دو بخشي بود و 5 مورد ديگر ساختار پاسخ ديفرانسيل معنايي59 داشت. اين 26 مورد ، جهت تجزيه و تحليل عوامل اکتشافي اجزاء اصلي با چرخش پروماکس60، با هم ترکيب شدند. بار کاري توسط مقياس معتبر شناخته شده کاپلان61 و همکارانش (1975) و درک از کيفيت و ايمني مراقبت با سه مقياس(اول توسط ارزيابي خود پرستاران از کيفيت کلي مراقبت ارائه شده توسط آنها, دوم اندازه گيري سطح مراقبت هاي دقيق پرستاري و سوم اندازه گيري درک از ايمني مراقبت ارائه شده توسط پرستاران) اندازه گيري شدند. همه اين موارد به جز مقياس درک ايمني از اطمينان داخلي کافي بر خوردار بودند. براي اندازه گيري کيفيت زندگي کاري 9 سوال، مورد استفاده قرار گرفت. که هشت مورد از آنها بر اساس پروفايل موارد مربوط به خلق و مطالعه پايلوت پرسشنامه و مورد نهم فقط براساس يک مورد رضايت شغلي بود که با توجه به واريانس پايين در تجزيه و تحليل استفاده نشد. نتايج تجزيه وتحليل عوامل با چرخش پروماکس 8 مورد فوق، همبستگي بين دو عامل استرس کلي و خستگي را نشان داد که اين امر 72 درصد از کل واريانس را توضيح داده است.
همچنين نتايج تجزيه و تحليل همبستگي نشان داد که از 12 مورد مانع عملکردي 10 مورد به طور قابل توجهي با حجم کار ارتباط دارد که اين موارد شامل: محيط کار فيزيکي نامناسب, درگير شدن با بسياري از مسايل خانواده بيمار( تماسهاي تلفني خانواده بيمار و عدم وجود سيستم مورد پاسخ دهي به آنها), انبارنامنظم، جستجو جهت چارت بيماران، تاخير در گرفتن دارو از داروخانه، مسايل مربوط به تجهيزات و طراحي و طراحي فضاي کار، تعاملات نامناسب، اطلاعات دريافتي از پزشکان و تجهيز ضعيف اطاق بيمار ميباشد. پرستاراني که با اين موانع در طول شيفت کاري مواجه ميشوند، حجم کاري بالاتري را تجربه مي کنند. دو مورد غير مرتبط با حجم کار شامل: همراهي کردن بيمار حين انتقال بيمارستاني و آموزش به پرسنل ديگر بود. علاوه بر اين هر مانع بطور قابل توجهي با حداقل يک مورد از کيفيت و ايمني مراقبت و کيفيت زندگي کاري ارتباط داشت. در ضمن حجم کار با هر دو مورد ذکر شده ارتباط منفي داشت. پرستاراني که حجم کاري بالاتري را تجربه کرده بودند، ارائه مراقبت با کيفيت و ايمني پايينتر و تجربه بالاتر خستگي و استرس را گزارش کردهاند. تعداد کمي از متغيرهاي دموگرافيک و پس زمينهاي نيز به طور قابل توجهاي با نتايج ارتباط داشتند. مثلا پرستاراني که مراقبت از دو بيمار به آنها اختصاص داده شده بود و يا پرستاراني که در شيفت روز کار مي کردند، حجم کاري بالاتري را تجربه کرده بودند. اظهارات پژوهشگران در نتيجهگيري بيانگر آن بود که شاخصهاي سيستم کار ميتواند در حجم کار پرستار نقش داشته باشد. موانع عملکردي تاثير قابل توجهاي در حجم کار پرستاري، درک کيفيت و ايمني مراقبت و کيفيت زندگي کاري دارد. همچنين حجم کار, واسطه تاثير موانع عملکردي روي دو مورد ديگر ميباشد. لذا طراحي سيستم کار در بخش مراقبت ويژه ممکن است از طريق کاهش موانع عملکردي يک راهکار موثر براي کاهش حجم کار و بهبود کيفيت و ايمني مراقبت و همچنين کيفيت زندگي کاري پرستاران باشد(59).

يکي ديگر از مطالعات مرتبط با تاثير عوامل موجود در محيط کار روي عملکرد پرستاران، مطالعه توصيفي مقطعي توکر62و همکارانش ميباشد. در اين پژوهش که با هدف توصيف محيط کار بيمارستان و با تمرکز خاص بر روي عملکرد سيستم کار و مواد و تجهيزات مورد نياز براي مراقبت بيماران انجام شد، شکستها و وقفههاي عملياتي موجود حين انجام کار پرستاران شاغل دربيمارستان مورد بررسي و شناسايي قرار

پایان نامه
Previous Entries تحقیق با موضوع بهبود عملکرد، پرستاران شاغل، عملکرد کارکنان Next Entries تحقیق با موضوع پرستاران شاغل، سلسله مراتب